《Call me teacher. Completed》3. Ууртай багш
Advertisement
Тэр намайг зочдын өрөөнд орхин дээш гарахад яг л цас мөсөөр хучигдсан ойн цоорхойн дунд ганцаараа үлдэх шиг санагдана. Магадгүй түүнд дурлаад, цаашаагаа хайрлалцах боломж олдсон ч би түүнд яг л одоогийнх шигээ хаягдах биз. Гэхдээ би энэ бодолдоо гунигласангүй. Ирээдүйд болох зүйлд биш одоо болох зүйлдээ анхаарлаа хандуулан дэггүй инээмсэглэл тодруулан шатруу хөнгөн гэгч нь гүйлээ.
Түүнийг өөртөө дурлуулахын тулд би чадах бүхнээ хийх болно. Хэн ч юу ч гэж хэлсэн хамаагүй. Түүний энгэрт хэвтэж байгаагаар дотроо төсөөлөн хамаг бие минь хачин болох ч өөрийн өрөөний хаалгийг зөөлөн түлхэн орлоо.
Хаалга онгойх агшинд түрүүхэн цацсан үнэртэний минь үнэр хамар цоргитол үнэртэн дотроо бодож байсан бодлыг минь улам л төсөөлөлд минь буулгах бол түүний надруу ууртайгаар харан хоолой засах нь бүх зүйлсийг агаарт сарниулж орхисон юм.
Түүний харц орж ирснээсээ ширүүн харагдаж байгаа нь намайг чичрэхэд хүргэж байв. Өтгөн хар хөмсөгөө гүн зангидах нь түүнд тунчиг сайхан зохиж байгааг нуух юун.
"Чиний өрөө дэндүү нялуун үнэртэй юм. Цонхоо онгойлго" тэр мөс шиг хүйтэн хоолойгоор ийн өгүүлчхээд урагшаа харан цүнхнээсээ юуны гэдэг нь мэдэгдэхгүй ном гаргаж ирэн хүчтэй гэгч нь тавьснаа цонхны урд зогсох надруу харцаа зүглүүлэн "Бас дахиж битгий үнэртэй ус цацаарай. Би байгалийн гаралтай зүйлсд дуртай. Хүсч байвал лаа асаа" тэр үнэхээр шударга гэгч нь хэлж орхисон юм.
Магадгүй түүнийг хайрлана гэдэг ихээхэн тэвчээр шаардагдах зүйл байх. Тэр өнөөдөр хүмүүсийн хамгийн чухал гэж ярих математикийн хичээл орохоор ирсэн байж. Харин миний хувьд чухал зүйл математик биш. Түүнийг харахаас өмнө хамгийн чухал зүйл минь юу байсан гэдгийг мэдэхгүй нь. Гэхдээ одоо бол тэр л хамгийн чухал зүйл минь болж орхижээ.
Түүний зааж байгаа хэрэггүй тоо томъёог ойлгох хүсэл ч байсангүй. Зөвхөн түүний ямар ч алдаагүй үйлдсэн бурхны төгс бүтээл шиг нүүр царайг нь харж байлаа. Тэр үнэхээр анхаарлаа зааж буй хичээлдээ хандуулсан бололтой. Их ойлгомжтой тайлбарлах гэж хичээж байгаа бололтой хөмсгөө үл ялиг зангидсан харагдана.
Advertisement
"ойлгосон уу?" тэр хэсэг ярихаа завсарлахдаа надаас ийн асуухад нь би зүгээр л түүнрүү гөлөрч байлаа. Ду Кёнсү. Түүний нэр нь хүртэл чихэнд минь төгс төгөлдөр аялгуу мэт сонсогдоно.
"Ойлгосон гэж ойлгож болох уу?" тэр ийн асуухдаа нүдрүү минь ширтэнэ. Хорвоо дээр амьдарч байхад минь тохиосон хамгийн төгс мэдрэмж. Би хөшиж орхисон юм. Тэр харин надруу хариулт нэхэх мэт харлаа.
Би зүгээр л толгой дохьлоо. "Тэгвэл ойлгосон бүхнээ надад тайлбарла." тэр ийн хэлэхдээ өөрийг нь ихэд донжтой харагдуулдаг үл тоосон харцаараа харж байлаа. Гэвч би түүний ярьж байгаа зүйлсийг чихнийхээ хажуугаар өнгөрөөсөн шүү дээ. Түүнийг яриаг ойлгоогүй гэж хэлж чадахгүй доош харан богинохон хэрнээ дэрвэгэр даашинзнийхаа хормойноос зуурахад тэр хүчтэй гэгч нь санаа алдан
"Чи бид хоёр ийм байдлаар хичээл хийвэл би ээжээс чинь мөнгө авч чадахгүй. Ээж чинь чамайг сайн сурж байгаа гэж итгээд мөнгө төлөөд байдаг. Харин чиний байж байгаа царай. Миний уур хүрч байна шүү Ий ХэСон. Ээж чинь надад чамайг загинах зөвшөөрөл өгсөн ч гэлээ би чамайг тэгж шантраахийг хүсэхгүй байна. Хэн хэндээ төвөг удахгүй жилийг өнгөрөөе. Би заавал чамайг сайн төгсгөх ёстой ойлгосон уу?"
Түүний тушаасан өнгө аястай хэдий ч тайван дуу хоолой намайг түүнд дурлах дахин нэг хаалгийг нээж өгсөн юм. Гэхдээ энэ удаа би айсан төрх түүнд харуулж санааг нь амраахаар шийдэв. Түүний өөдөөс гэмшингүй харахад тэр харцаа өөр тийшээ салган
"Өнөөдрийн хичээлийг ингээд больцгооё. Маргааш ийм хэвээрээ байх юм бол намайг дахиж харахгүй шүү. Би явлаа." гэж хэлээд сандлаасаа дээш бослоо. Харин би түүнтэй зэрэгцэн босож "багшаа би таниас нэг зүйл асууж болох уу?" гэж асуухад тэр нэг хөмсгөө дээш өргөн өөдөөс харан зогслоо. Би түүнийг бараг л тэвэрч аваад үнсэх шахав.
"Би таниас нээх их насны ялгаагүй гэж бодож байна. Ярилцах хэрэгтэй хүн байхгүй болохоор заримдаа таниас тусламж гуйж болох болов уу?" тиймээ би яг л сургуулийн замбараагүй охин шиг түүнд сээтэн хаяж орхисон юм.
Advertisement
Хариуд нь тэр толгой дохин хаалганы зүг алхаж эхэлсэн юм. Тэрээр яг хаалгаар гарахынхаа өмнө эргэж харан "Би чамаас арван нэгэн насаар ах болохоор насны ялгаагүй гэж бодох хэрэггүй. Бас маргааш намайг битгий уурлуулаарай" гэж хэлэн цэхэлзэх шахам харцаа шилжүүлсэн юм.
Доод давхарт хаалга хаагдах дуу аниргүй гэрт дуулдана.
Түүнийг гарсныг илтгэх мэт өрөөний минь онгорхой цонхоор салхи зурвасхан орж ирнэ. Зүрхний минь цохилт энэ гэрт дуу нэмэх мэт чангаар цохилж байлаа. Өрөөний голд байх өөрийнхөө том орлуу гүйн очоод хамаг жингээрээ хэвтэхэд хамаг бие минь суларна. Гэвч эмзэгхэн газарт минь гал асах мэт халуу дүүгэх нь надад мэдрэгдэж буй шинэхэн мэдрэмж байсан юм.
Энэ мэдрэмж үнэхээр түүний харц шиг санагдсан юм. Надруу харж байгаа нь намайг шатаах мэт халуухан хэдий ч хүйтнээр ширтэх нь ганцаараа өрөөндөө хэвтэж байгааг минь илэрхийлэх мэт.
Энэ орчлон дэлхийд миний үеийн хүүхдүүд хэрхэн амьдардаг бол? Зарим нь зах замбараагаа алдаж гормоноо хангахын тулд дажгүй бүхнийг урхиддаг Усон шиг. Бас нөгөө хэсэг нь яг л хүүхэд насаараа хөгжилдөж гэгээхэн яваа даруухан охид шиг. Аа бүр нөгөө хэсэг нь өөрийн оюун бодолдоо хамгийн бузар булайг төсөөлөн том хүмүүсийг өөртөө татаж дурлуулахыг хүсэх над шиг.
"Мэдэхгүй ээ" дотроо бодох бодолдоо хариулан орилоход минь хэн нэгэн намайг ажиглах мэт санагдлаа. Дээш өндийн харахад хэзээ орж ирсэн нь үл мэдмээр өрөөний минь үүдэнд ээж хана налан зогсож байлаа.
"Юуг мэдэхгүй гэж?" ээж ихэд сониучирхан ийн асуулаа. Харин би өөрийн мэргэжил болох шахсан худалч зангаараа "Тооны томъёо" гэж хариулан шаналж байгаа дүр үзүүлэхэд ээж минь ялдамхан инээмсэглэн " Ду багш нь хэр байна?" гэж асуухад би шүлсээ гүд хийтэл залгиснаа "Та төсөөлөхчгүй дээ. Үнэхээр хатуу. Хичээлийн дундуур хамааралгүй зүйл юу ч ярьдаггүй" гэж үнэн хэдий ч ээжид улам таалагдах хүслийг нь нэмсэн үгс чулуудаж орхив.
"Тэгвэл болж дээ. Маргааш тэгвэл ээж нь нэг жилийн төлбөрийг чинь бүтнээр хийчихье. Чам шиг хэцүү хүнээс үргүүлэхгүйн тулд" гэж хэлэн нүдээ ирмэн өрөөний минь хаалгийг хаан гарч одлоо.
"Ду багшаа. Та надаас ч ойрдоо салахгүй нь дээ" гэж өөртөө хэлэн инээмсэглэн хувцасаа нэг нэгээр нь тайлан өрөөндөө байх ариун цэврийн өрөөрүү зүглэлээ.
------
Урмыг минь бодоод войт дараарай☺️
Таалагдвал заавал сэтгэгдэл бичээрэй☺️
Илүү ихийг уншихыг хүсч байвал фоллов хийгээрэй☺️
I love bigloffees❤️
Advertisement
- In Serial36 Chapters
Breathe in the Embers
In a world filled with heroes, Martin Kumalo has long since become disenchanted with them. They have become too real, too human, too flawed. He turns his mind to the heroes of fantasy novels every day to escape the disappointing mundanity of his world. Those two worlds, the fantasy of his mind, and the reality he so often tries to escape, are set to collide in a way he might find uncomfortably personal, for across the stars eyes of blazing blue are watching for souls such as his, and are always hungry for more.
8 209 - In Serial20 Chapters
Wait? did you say the Demon Lord was a...?
Daron had lived through 2 lives before so now, in a third, he has everything he needs to become great. It's just a matter of fighting his way to the top with what he now knows, but that might be a bit hard when he has to start from the very bottom. From the F- ranked monster the Horned Rabbit, to something great, but it isn't like it's impossible after all the Demon King in his last life was a Horned Rabbit too...
8 161 - In Serial9 Chapters
Makemake
"Makemake—a planet that is found in the far edges of the system known as Sol—was once a metropolis, like all of the other planets that populate the system. Now, like all of the others, it lies as a Sleeping City, forever dormant. No one lives there anymore—it has been vacant for years. In one of the massive cities that used to have a population that was in high numbers a sound could be heard. A distant sound. A beep, or a call, a message—whatever it was, it was an electronic noise. It echoed through the dust cloud filled landscape. The sound went on for a long time. It sat in a sea of quiet; no other noise rolled over the hills and bounced off the ground—only that noise. Only that beep."
8 100 - In Serial61 Chapters
Death's Heir
"The body is but a vessel for the soul, a puppet which bends to the soul's tyranny." Death is not the end but merely the beginning....... -:- -:- -:- -:- -:- -:- Azreal is brought to a new world upon his death, a world of gods but he later finds out that this was the home he left seventeen years ago Unknown to him, when he met his grandfather he was set on the path to becoming one of the strongest gods. -:- -:- -:- -:- M.W.F.S.S
8 280 - In Serial16 Chapters
World of Kings: Aegaeon’s Path
In a world Inspired by The Legend of Randidly Ghosthound, a young man wakes up with no remembrance of who or what he is. All he knows is that he must grow in order to survive.
8 110 - In Serial115 Chapters
Silver Lucky's Lovely Wubbles
A collection of my Reddit's Writing Prompts replies. This is a cleaned collection of various prompts I have replied to over the years. Some will just have grammar and spelling corrected. Others will get expanded. Some are simple, especially my early ones. Many of the later submissions are a complete short story. Most are just a self-contained story, but I will carry over the existing ideas if the prompt inspires something. Though I hope that some will become more than a simple prompt submission. https://old.reddit.com/r/SilverLuckyScriptures/ Moved over to Royal Roads as the UI is superior for naviation and enjoyment.
8 168

