《Call me teacher. Completed》14. Чин сэтгэл
Advertisement
Хот унтаж сар зүүрмэглэнэ. Харин бид шөнийн хотын сайхныг шагшин гайхацгааж байх аж. Сөүл хотын хамгийн өндөр цэг зүгээр л энгийн нэгэн гудманд байгаад баярлаж байлаа.
Гадаа цас орсон болоод ч тэр үү жиндүүхэн байх агаад тэр намайг араас зөөлхөн тэвэрч өмссөн том хүрмэндээ намайг өлгийдөх мэт ороох нь өөртөө бүрэн уусгах шиг болно. Түүний минь эрэгтэйлэг хэдий ч анхилам үнэр хамрыг минь цоргион үнэртэх үед би шунаглан гүнзгий амьсгаа авлаа.
Цаг орой болсон учир яалтчгүй гэртээ харих ёстой болсон нь миний хувьд хамгийн гунигтай үйл явдал байв. Хэрвээ цаг хугацааг зогсоож болдогсон бол яг энэ мөчид биднийг үүрд гацааж хайрлаач.
Төмөр хүлгийн урд суудалд суун гэрийн зүг давхих үед түүнд хорогдох мэдрэмж минь улам л нэмэгдэх аж. Гэрийн бараа ойртох тусам суудалдаа шигдэх намайг тэр хараад инээд алдан
"Гэртээ ормооргүй байна уу? Ий Хэсон" гэж хэлэн үсийг минь илэн арзайлгах бол би түүнд эрхлэх мэт хошуугаа унжуулаад "Цаг зогсоогоод өг. Та хүсэл биелүүлнэ гэж хэлсэн" миний хэлсэн үгэнд тэр инээмсэглэн машинаа зогсоох үед аль хэдийн гэрийн гадаа ирснээ мэдлээ.
Би уртаар санаа алдаад "Маргааш эрт ирж хичээлээ заагаарай" гэж хэлэн буутал тэр ч бас намайг дагаад буугаад ирэх нь тэр.
"Яасан?" гайхшран түүнээс асуухад тэр машинаа тойрон урд минь хүрч ирэн тэврээд "одооноос чиний хүссэн найз залуу байх гэж хичээх болноо. Гэхдээ ээжид чинь мэдэгдэхийг хүсэхгүй байна. Сайхан амраарай" түүний хэлсэн үгэнд зүгээр л инээмсэглээд гэрлүүгээ орлоо.
__________________
Хүн багатай кафед Усон Жунин хоёр өөд өөдөөсөө хараад сууж байлаа. Тэдний голд байсан эвгүй байдал аль хэдийн арилж яг л төрсөн ах дүүс шиг дотно байгаа харагдана.
"Тэгэхээр өнөөдөр багшдаа дотроо буглаад байгаа нууцаа ярьж болно. Бидний нууц бидний дунд үлдэх учраас санаа зовохгүй яриарай. Тэр нь хамаагүй дээр байх. Чамайг харахад их зовиуртай байдаг. Цаанаа нэг зүйл нуугаад л. Тэрийгээ хуваалцах хүн хайдаг гэмээр." Жунины хэлсэн үг үнэн. Усон цаг үргэлж санаа алдаж харилцаа тогтоосон хүнээсээ ямар нэг зүйл горьддог. Өнгөрсөнд ч одоо байгаа цаг хугацаандаа ч тэр.
Advertisement
"Үнэхээр энэ тухай ярихыг хүсдэггүй ч гэлээ яагаад ч юм сонсох хүн хайдаг байсан. Энэ бүхэн эхэлсэн цэг гэвэл гурван жилийн өмнөх зуны бороотой өдөр байх. Хамгийн их итгэж хайрладаг байсан хүн минь зүгээр л надаар тоглосон өдөр. Бүх зовлон над дээр ирсэн мэт. Ээж минь хүртэл намайг орхиод хорвоогоос хальсан юм.
Тэр үед хажууд минь хэн ч байгаагүй. Яг л дэлхий ертөнц миний эсрэг чичилж буй мэт. Харин тэр үед нэг хүн надад ингэж хэлсэн юм. "Хамгийн том зовлон, гашуун сорилт мэт санагдаж байж болох ч энэ зүгээр л тийм дүрд хувирсан адислал. Чамайг яг одоо хугацаанд зовоож байгаа ч ирээдүйд чамайг чанга хатуу хүн болгоно." түүний энэ үг анх сонсоход утгагүй санагдаж байсан ч хожмын өдөр намайг бага багаар өөртөө итгэлтэй, хатуухан хүн болгож тусалсан юм. Гэхдээ би тэр хүний үгний утгийг ойлгоогүй юм билээ. Өөрийнхөө тэнэглэлийг өмөөрөх шалтгаан болгож хувиргасан.
Эр хүйстэнд итгэхээ больж тэднийг ч бас ашиглаж доромжилж болно гэдэг бодол толгойд минь шууд л суучихсан байсан. Архи, тамхи миний хэрэглээ байх ёстой мэт бодож байсан. Энэ амьдрал маань ч надад таалагдаж байсан юм. Гэхдээ цээжин дотор минь үргэлж хөндүүрлэж сэтгэлийн шарх минь улам нэмэгдэж байсан юм.
Таниас өмнөх хэд хэдэн багш нар бусдын адил мунхаг хүсэлдээ ороогдож амьдралаа балласан. Тэднийг шангаа хүртэж байгааг харахад надад жаргалтай байдаг байсан.
Тантай уулзах хүртлээ би бараг хүний сүг байсан гэдгээ ойлгосон. Таныг анх хараад сүрдэж байсан ч гэдэг үгээр миний доторх дур хүслийн араатан хооллогдож байсан. Гэхдээ амьдрал минь ингээд орвонгоороо өөрчлөгдөх гэж" тэр инээвхийлснээ нүдэндээ цийлэгнэсэн нулимсаа урсчих вий гэсэн шиг дээш харан нулимсаа тогтоох гэж үзэв. Тэгээд нулимс нь ширгэсэн бололтой Жунин руу хараад "Таньд баярлалаа." гэж дулаахан инэээмсэглэл тодруулан хэлэв. Энэ инээмсэглэл юугаар ч солих боломжгүй хүүхдийн гэгээн цагаахан сэтгэлээс гарсан инээмсэглэл байсан юм.
Тэд хэн хэн нь дуугаа хураан хэсэг суусны эцэст Жунин хоолойгоо засаад "Одооноос өөрийгөө хайрла. Чи хамгийн сайхан бүхнийг хүртэх эрхтэй. Сэтгэлийн шарх тээж түүндээ автах нь чиний насанд хүнддэх зүйл" гэж хэлээд тэдний яриа дууссан юм.
Advertisement
__________
: энэ хэсгээрээ бидний дунд хамгийн их үзэн ядагддаг, үл тоогддог аль эсвэл энгийн ч бай бүгд цаанаа өөрийн гэсэн нууцтай байдаг юм шүү. Бүх зүйлийг олон талаас нь харж байгаарай. Чиний хамгийн дургүй хүн чинь хамгийн хэцүү амьдралыг туулсан байж болзошгүй учир хэлж ярихаа сайн бодож байгаарай. Бас томчуудаас ирэх үгс ядаргаатай санагддаг байж магадгүй ч чамайг алдахвий гэсэн байдлаас хандаж хэлдэг юм шүү. Томчуудын үгэнд орж байгаарай.
Бас зөв хүндээ итгээрэй. Согтууруулах ундаа, мансууруулах бодис хэзээ ч зөв зүйл дагуулахгүй гэдгийг ойлгож аваасай гэж маш их хүссэндээ...
Үерхэж нөхөрлөж байгаа хүнээ сайн таньж бэлгийн харилцааг өөрийгөө бэлэн болсон цагт хийгээсэй. Бусдын хүслээр бүү амьдраарай гэсэн үүднээс бичлээ.
Буруу үлгэр дуурайлал болохыг хүсдэггүй болохоор ийм их зүйл биччихлээ. Энэ хүртэл уншсанд баярлалаа. Бас яршигтай байсан бол уучлаарай.
Хайрт Keiko чинь🍃
Advertisement
- In Serial161 Chapters
At The Precipice
Defenseless. Scared. Alone. That describes the life of Brock Carter as of late. Following his ‘death’ at the hands of a vicious magpie, Brock is rescued by the machinations of the newly instated, all-powerful System and thrust knee-deep into a brutal world catered only to the strong. Fluctuating between two states of being and trapped within a city ravaged by time, he is told to either seek out the mysterious ‘Source’, or die trying. He just hopes he can do it without scuffing his expensive suit in the process. ***** Honestly, I've just always wanted to write a story. I had a crack at it a few years back, but the entire thing fell apart before it even began. At The Precipice was originally written as a way for me to destress and play with System elements and characters, but eventually I decided that if I was gonna write, why not post it too? Writing's just a hobby of mine, so don't expect this to be at published novel level, I guess, or even anything of relative polish. Updates every Mon-Tues-Wed-Thurs-Fri Average chapter length is 2000 - 3000 words ***** What to expect: - A semi-comedic/light tone, mixed in with a gritty world and brutal survival (not ever grimdark though) - An MC that thinks about what he's going to do and why he'll do it, even if his internal logic is lacking. Is a rather rational person, not often influenced by his emotions, but can be in extreme situations. - A plot heavily focused upon the MC, but one that will branch off to envelope the other characters in the world at times. Often, it's just other people's perspectives of him. - A story of power growth. While the MC is certainly going to be powerful, even over 100 chapters in from what I've written, he still isn't the strongest being on Earth, let alone the entire Multiverse. - Lots of gore, vivid fight descriptions, and often times deaths of people, some even somewhat important to the story ***** Things this story will never have: - Harems - An edgy, villainous MC - An MC that does jackshit about things for 'plot reasons'
8 187 - In Serial49 Chapters
First Bite
When Alice Thornhill turned eighteen she found out that magic was real, four of her teeth were taken and the tooth fairy was real. Years later, her own mystery is starting to have more bite. Updates on break for a few weeks over December but normally Fridays and sometimes on Mondays Just created a discord group https://discord.gg/JWzZh8u
8 263 - In Serial48 Chapters
Mages of Athfens
What happens when a pessimistic mage fails at magic school? Among the diverse people of the ancient fantastical city of Athfens is the Mage August. He must fight his way through mages, monsters and worse to thrive among the cruel. There are no heroes in this story, it is a question of how long can he live. No one can escape death. An original dark fantasy adventure in first-person present-tense. It is a cynical take on power fantasy stories. *Thanks Asviloka for the Cover Art*
8 88 - In Serial12 Chapters
Masquerade of Souls
~ In the world of masks and lies, look deeper than you can see ~ A slave, a thief, a lord, a gambler, and many others. They're all different people, but they have something in common - they all wear masks. Nobody knows what problems it might cause, but when they find out, it'll be a very painful truth to bear. Annabel's quiet life changes suddenly. She remembers being a happy girl, living with her dear parents in the countryside, surrounded by light and joy. Now she's one of the slaves whose destiny is decided by Mr. Alferdo Morr - a slave driver and a dangerous man. Her actions are guarded by a ruthless watcher, her freedom is locked in a cage made of someone else's wishes and desires.But everything flips head down when she meets a boy with sly green eyes and self-confident nature.Will he become her savior, or her new doom? Why does he wear a mask of ego, and who is that tall handsome young lord she has to meet? Is everyone in the Albie's Nest worth her trust, and why is love so complicated? Who is honest, and who is only pretending to be?
8 143 - In Serial22 Chapters
Rum & Molotov
The wacky misadventures of Rum, a would-be warrior-poet who has taken to the bubbling Foggy Ocean in search of fame, fortune, and glorious adventure... and Molotov, his half-dressed, half-intelligent, wizard companion. Mayhem, magic, maniacal gods, and more await! Updates twice a week; Monday & Friday @ 1pm EST --- On a temporary hiatus whilst I do training for my new job! Will return in August! ---
8 205 - In Serial20 Chapters
Hate me [Finished]
"Направих нещо ужасно само защото мразя майка и. А тя?! Тя е единственото момиче, което някога ще обичам. Но...това, което направих е непростимо." Мислех си за това, когато тя ме прегърна в гръб. Усетих ръцете й да стискат кръста ми. Тя подпря главата си на рамото ми. Плачеше. Тогава чух две думи,които ме стъписаха: -Обичам те! Погледнах я. Целунах я по челото и си тръгнах.Корица:sadreamer
8 148

