Цаг хугацаа үнэхээр хурдан өнгөрчээ. Энэ хоёр сарын хугацаанд юу юу л болоод өнгөрчихөв дөө!

Ийн бодон доош цаас ширтэн гарандаа үзгээ эргүүлэн сууж байтал хэн нэгэн мөрөнд минь хүрч намайг цочоож орхив.

Лэе: Уучлаарай! Цочоочихов уу?

Би: Ммм зүгээрдээ! Юу болсон юм?

Лэе: Нөгөө дээрийн давтлагаа нөхөж авах гээд.

Би: Аан тэр үү? Заа суучих.

Миний хэлсэнээр Лэе ширээнд сууж ийнхүү давтлага маань эхэллээ.

Лэе бүх зүйлийг нэгд нэгэнгүй тэмдэглэж бичнэ. Гэхдээ яагаад давтлага авсаныг нь нэг л ойлгож өгөхгүй юм. Тэр уг нь шилдэг сурагч шүү дээ………

Лэе: Багшаа?

Би: За? Яасан?

Лэе: Уг нь надаас дүү биздээ?

Би гэнэт ингэж асуусанд нь гайхсан ч: Тийм ээ. Яасан?

Лэе: Ммм. Юу ч биш дээ. Гэхдээ яагаад заавал багш болсон юм?

Би: Би өөрөө ч сайн мэдэхгүй байна. Нэг мэдсэн багш болчихсон байсан. Зза өнөөдрийн давтлага дууслаа. Явж болно оо.

Би ч цүнхрүүгээ зарим зүйлсээ хийн зогсож байтал хэн нэгний гар гуянд минь хүрэх нь тэр. Гайхсандаа эргэн харвал Лэе жуумалзсаар зогсоно.

Би түүнийг болиулан: Заа баяртай.

Ийн хэлээд өрөөнөөс гарахаар хаалга зүгэллээ. Гэтэл Лэе намайг зогсоож орхив.

Лэе: Багшаа юу болоов? Та нэг л гарах гэж яараад байх чинь.

Лэе зүгээр хэлж байгаа юм шиг мөртлөө цаанаа л нэг зэвүүн инээмсэглэх мэт.

Лэе: Бидэнд яарах шаардлага байхгүй шүү дээ! гээд намайг өөрлүүгээ татан хананд туллаа.

Би: Я-яг яах гээд байна аа?

Лэе жуумалзан: Санаа зоволтгүй дээ! Би танийг яах ч үгүй зүгээр л жоохон амталгаа хийе! Болно биздээ?!

Би ч айж сандран юм хэлж чадахгүй том нүдлэн зогстол түүний гар хөхөнд дээр минь ирэв. Зөөлөн бөгөөд таатайгаар базлана.

Би: Б-болиоч дээ!

Хэдий түүнийг эсэргүүцэж болиулах гэсэн ч хүч хүрсэнгүй. Тэрний халуун амьсгал хүзүүн дээр минь ирж бие ирвэгнүүлнэ. Түүний нэг гар хөхөнд дээр минь харин нөгөө гар нь амыг минь таглаж байлаа. Хэдий тусламж гуйх гэж оролдсон ч оройтсон байв.

Тэр намайг ширээлүү түлхэн хэвтүүлээд өөрөө дээр гарлаа.

Би: Яагаад байгаа юм бэ? Болиоч дээ! Гуйя!

Лэе: Энэ хүртэл ирчихээд болино гэж үү?

Тэр хоёр гарыг минь дараад энгэрийг минь задгайлан хөхөөр минь тоглоно. Хааяа хааяа зөөлөн базалж оролдох нь хамаг биеийг минь удирдлагагүй болгоход хүргэж байлаа.

Тэр хөхөвчрүү минь ойртон тайлах гэх үед би нулимстай нүдээр: Гуйя гуйя энийгээ боль л доо!! Намайг явуулчих тэгэх үү?

Лэе зэвүүн инээсээр: Би хэлсэн шүү дээ! Болихгүй ээ гэж хэлсэн байх аа!

ЯГ ОДОО БОЛЬ!!!!!!

Лэе бид хоёр дуу гарсан зүг харвал Чанёол үнэхээр уурласан харагдаж байв.

Чанёол хурдан хурдан алхсаар Лэеийг ирээд шанаадаж орхилоо.

Лэе газарт унан амаа арчаад Чанёолд хандан: Чи энэ нэг муу хүүхэнд дурлачихаа юу!??

Чанёол илүү уурлан түүн дээр очин дахин нэг шанаадан заамдаж аваад: Нэг муу хүүхэн БИШ!! Юугаа ч мэдэхгүй байж ингэж чалчихаа БОЛЬ!!!

Лэе: Чи үнэхээр дурлачихаж!

Чанёол Лэеээс холдоод: Дахиж ийм зүйл хийвэл өршөөхгүй гэж мэдээрэй!

Лэе дээш босон: Юу болохыг харж л байя.

Ингэж хэлээд өрөөнөөс гарлаа. Чанёол надад ойртон юу болсон зүгээр эсэхийг минь асууж шалгаана. Тэр үнэхээр санаа зовжээ.

Чанёол: Үнэхээр зүгээр гэж үү? Тэр чамд юу ч хийгээгүй юу?

Би хөнгөхөн инээмсэглээд: Тийм ээ. Би үнэхээр зүгээр. *Тэрнийг тэврэх* Ирсэнд баярлалаа гээд хамаг зовлонгоо нулимсаараа илэрхийлэн гаргалаа.

Чанёол улам өөртөө наан тэврээд үсийг минь илбэнэ. "Одоо бүх зүйл зүгээр" "Би хажууд чинь байна шүү дээ!" гэх мэтчилэнээр намайг тайтгаруулж байлаа. Түүнээс урсах үг болгон нь сэтгэлийг минь тайтгаруулна.

Лэеийн ийм үйлдэл хийсэн нь намайг хэтэрхий уурлуулж тавгүйтуулж байлаа. Тэр хэтэрхий дураараа юм. Даёоныг яаж тэрнээс хамгалахаа бодон толгой гашилгахын хажуугаар миний сэтгэлийг хамгийн ихээр зовоож буй зүйл бол .

Аавын надад хэлсэн хамгийн цочирдмоор зүйл энэ байсан юм.

Аав: Эхнэрт чинь

Би: Юун эхнэр????

Аав: Чанёолаа чи том болсон. Одоо гэрлэх цаг чинь хэдийн болсон.

Би: Гэхдээ---

Аав: Гэрлэх хүнийг чинь бид хэдийн сонгочихсон. Кан сайдын бага охин Энжон.

Би: ЮУ????????

Аав: Баярлахгүй байгаа юм уу?

Би: Би хайртай хүнтэй!

Аав: Наадах чинь юу гэсэн үг юм?

Би: Би өөр хүн хайртай!!

Аав: Сэтгэлээ тат!

Өчигдөрийн болсон зүйлийг бодсоор нэг л мэдэхнээ гэртээ ирчихсэн байв. Амьдрал хэтэрхий шудрага бус юм. Үгүй гэж үү? Хайртай хүнээсээ холдох шаардлагатай хэрэг үү? Түүнийг нэг муу балай охиноор солих юм уу??

Амьдрал үргэлж асуулт байх юм. Гэхдээ хариулт ирж байгаа нь цөөхөн.

Би зочины өрөөнийхөө зурагтыг асааж суваг солин суутал гэнэт хонх дуугарлаа. Ийм орой хэн байдаг байна аа гэсээр очиж тайлвал Даёон. Түүнийг дотогш оруулж цай өгөөд суулаа.

Даёон: Нөгөө гэнэт ирсэнд уучлаарай. Харин гэрийнхээ түлхүүрийг гэртээ орхичихож. Илүү түлхүүр байдаггүй ээ.

Би: Тэгвэл манайд хоно хоно. Өнөөдөр хөгжилтэй байцгаая!

Даёон: Юу?

Би: Тийм утгаараа биш шүү! *жуумалзах* Арай тийм зүйл хүсээ юу?

Даёоны нүүр улайн: Ү-Үгүй ээ юу гэж дээ!

Би: Хха улайчихлаа. Үнэхээр хүссэн байжээ. Яахав бодож үзье.

Даёон: Үгүй гээд байхад.

Би: Ойлголоо доо. Эгдүүтэй гэдэг нь. Ийм байж миний багш гэнэ шүү!

Даёон: Би багш байж болдоггүй юм уу?

Би: Болно л доо. Гэхдээ хэтэрхий халуухан багш.

Даёон улам улайн доош хараад суучихав.

Бид хоёр ийм байдлаар нилээн хэдэн цаг байсаар унтацгаах боллоо.

Даёоныг хаана унтуулахаа мэдэхгүй байж байтал тэр: Цуг унтъя.

Би: o.O Нээрээ юу?

Даёон: Мхн.

Ингээд бид цуг унтахаар болцгоож орондоо орлоо. Тэр үнэхээр хөөрхөн. Анх их хатуу зарчимч харагдаж байсан ч тэр үнэхээр уяхан зөөлөн нэгэн.

Даёон: Битгий ингэж хараад бай!

Би: Хэтэрхий хөөрхөн болохоор л.

Даёон инээгээд: Худлаа яриад л. Хха унтахгүй юм уу?

Би: Эмэгтэй хүн хажууд минь байхад би зүгээр унтаж чадна гэж үү?

Даёон: Би тэгвэл буйданлуу явлаа.

Би Даёоныг болиулан өөрлүүгээ татан үнслээ. Даёон ч өөдөөс хариу үнсэн хүзүүгээр минь тэврэв. Би ч түүнийг илж таалсаар гараа нууц агуйд нь авчирлаа. Гаднаас нь гараараа илж таалахад тэрээр тачаадан амьсгаадана.

Үнсэлцэхийн хажуугаар түүний гар ч гэсэн нэг мэдэхнээ минийх дээр ирсэн байв. Тэр гараараа базаж оролдоно. Энэ нь намайг байж суух аргагүй болгож байлаа.

Тэрний дотоожийг тайлж шидээд түүний үтрээлүү нэг хуруугаа хийлээ. Оруулж гаргасаар хоёрдахь хуруугаа хийхэд тэрэнд их таатай байгаа бололтой амьсгаа нь дээрдэж гиншинэ.

Гурван хуруугаа оруулж илүү хурдтай хөдөлгөсөөр түүнийг тавиуллаа.

Даёон миний дээр гарч өмдийг минь тайлаад эрхтэнийг минь гаднаас нь хөхөж эхэллээ. Тэсэхээ больж: Новш гэж. Алив хий л дээ!

Тэр ч инээмсэглэн дотоожийг минь тайлаад амандаа оруулж гарган гараараа хөхсөөр. Гэнэт халуун бас бариу зүйл мэдрэгдсэн нь тэр минийхийг өөрийнхлүүгээ оруулжээ.

Дээр минь уян налархай хөдөлж хоёр хөх нь бомболзоно. Үнэхээр тачаангуй тэр илүү хурдаслаа. Би ч гэсэн хурдан хурдан хөдөлж бүдүүн баараг хоолойгоор тачаадан дуугарна.

Даёон ойртож байгаа бололтой улам чанга гиншиж байх ба би ч гэсэн тавих дөхсөөр. Нэгэн зэрэг тавьцгаалаа.

Тэрний бие нь сулбайн над дээр уналаа. Би эрхтэнээ гаргасангүй.

Даёон: Дахиад хүсээ юу?

Би толгой дохилоо. Даёон надаас холдон босож дөрвөн хөлөллөө. Би ч яах гээд байгааг нь ойлгон ард нь гарч хийлээ.

Арьс цохилцох дуу гарсаар илүү хурдасна. Тэр ч гиншихийн хажуугаар хөхөө оролдоно.………