Бүтэн нэг сар харавсан сум шиг өнгөрч би ч тэр Чанёол ч тэр үг унагасангүй явсаар.

Тэрний сүйн ёслолыг сэтгүүл, сонин, зурагт гээд л бүх зүйлээр зарласан. Арга ч үгүй биз. Солонгостоо урдаа барьдаг ганц компаний өв залгамжлагчийн сүйн ёслол шүү дээ!

Тэр явдлаас хойш би Чанёолын найзуудтай таарсан ч мэнд мэдээд л зөрөх төдий болсон. Харин Лэе тэр явдлын дараахан өөр их сургуульд орчихсон.

Нэг л хэвийн уйтгартай өдрүүд үргэлжилсээр.

Уйтгартай хичээлийн цаг маань дуусч гэртээ харихаар болон цүнхээ аваад лекцийн танхимаас гарлаа.

Коридорт юм юм бодон алхаж байтал урдаас Чанёол сүйт бүсгүй болох Энжонтойгоо нааш ирж байв.

Би хараагүй мэт зөрөх гэтэл Энжон: Багшаа одоо л тарж байгаа юм уу?

Би ч худлаа инээн: Харин тэглээ.

Энжон: Заа багшаа болгоомжтой хариарай---

Энжонийг үгийг тасалдуулан утас маань хангиналаа. Дугаарыг нь харвал Тэнэг Тэхён байв. Би утсаа авсангүй таслав.

Энжон: Аая таний найз залуу залгасан юм уу? Санаа зоволтгүй ярихгүй дээ!

Би худлаа инээсэн хэвээр: Харин тийм ээ!

Энэ үед Чанёолыг хальт харвал тэр хөмсөгөө зангидан зогсоно.

Би: Зза би явлаа.

Энжон: Манай багш найз залуураагаа яарч байгаа байлгүй. Болгоомжтой яваарай. Баяртай багшаа.

Би: Баяртай.

Би та нарт өнгөрсөн нэг сарын хугацаанд юу болсоныг ыүрэн ярьж өгөөгүй байх аа? Чанёолын сүйн ёслол ч болдогоороо болж харин би тэр чигтээ сэтгэл гутралд автсан юм.

Гэхдээ Чанёол сүйн ёслолынхоо дараахан нь над дээр согтуу ирж тэр өдрөөс болж би түүнээс холдох шаардлагатай болсон.

Flashback

Уйтгарт автсан өөр нэг өдөр өнгөрч бараг л жаргаж байв. Орой ч болж хийх юмгүй зурагтын суваг сольсоор. Гэнэт хаалга хэн нэгэн маш чангаар балбаж нүдэв.

Ямар тэнэг нь вэ гэж уурласаар хаалгаа тайлвал Чанёол хөл дээрээ ч тогтож чадахгүй болтлоо архи уусан байлаа.

Би: Яагаад ингэтлээ их уучихсан юм бэ??

Чанёол тогтож ядсаар надруу хараад гэнэт тэврээд авав.

Би: Ч-Чанёол?

Чанёол: Санасан.

Би: Юу?

Чанёол: Чамайг маш их бүүр хэмжээлэшгүй ихээр санасан Даёонаа.

Би тэрний хэлсэн энэ үгийг сонсоод дотроо нууцхан баярлаж байв. Гэлээ ч тэр сүйт бүсгүйтэй хүн шүү дээ гэж бодоод өөрөөсөө холдууллаа.

Чанёол: Даёонаа??

Би: Одоо гэртээ харь такси дуудаад өгье. Энжоны санаа нь зовж байгаа шүү дээ!

Чанёол хөмсөгөө зангидан: ЭНЖОН ЭНЖОН ЭНЖОН Л ГЭХ ЮМ!! ТЭРНИЙ НЭРИЙГ СОНСОХ Ч ХҮСЭЛ АЛГА. ДАЁОНАА ЧИ ХҮРТЭЛ ИНГЭХЭЭР БИ ЯАХ БОЛЖ БАЙНА АА?? ЧАМАЙГ БИ ДЭНДҮҮ ИХЭЭР САНАСАН. ЧИНИЙ ИНЭЭМСЭГЛЭЛ ЧИНИЙ ХООЛОЙ ЧИНИЙ ГЭХ БҮХ ЗҮЙЛСИЙГ ҮГҮЙЛЖ БАЙЛАА. ГЭТЭЛ ЭНЖОН ГЭНЭ ЭЭ??

Би: Сүй тавьсан хүн ингэж явж болно гэж үү? Хурдан харь

Чанёол гэнэт намайг өөртөө наан уруулыг минь маш хүчтэйгээр озлоо. Зөвшөөрөлгүй хэлээ оруулж гаргаад л. Би түүний гэсэн бүх зүйлсийг ч гэсэн санасан. Гэхдээ тэр Лэеийн хэлдэг шиг сүй тавьсан хүн болохоор одоо надад хамааралгүй тийм үү?

Би тэрнийг өөрөөсөө арай гэж холдуултал тэр улам л өөртөө чанга наан хүзүү эгэм гээд л үнсэж болох газар болгоныг минь сорж шимж үнсэнэ.

Тэр гараа явуулсаар нууцхан дэлбээн дээр минь аваачин дотоожийг нь хажуу тийш болгон хуруугаа хийчихэв. Түүнээс салах гэж оролдсон ч бүтсэнгүй. Эцэст нь бууж өгөн түүнийг сүй тавьсаныг ганц энэ өдөр л мартъя гэж амлалаа.

Тэр хуруугаа хийн илүү хурдан хөдөлгөсөөр тавиулчихав. Би ч амьсгаадсаар тэрнийг тэврэн зогсоно.

Чанёолын архи гарчихсан бололтой хамаагүй дээр харагдана.

Тэр намайг хананд тулсан чигээр хөлийг минь гаран дээгүүрээ давуулан эрхтэнээ дүрж орхив.

Би гэрээр дүүрэн түүний нэрийг дуудаж гиншинэ.

Би: Ч-Чанёолаа ааахх сайхан байна.

Чанёол тачаадсаар хөдөлгөөнөө илүү хурдасгаж тавихад ойрхон болж хэд хэд бүлсэний дараа бид зэрэг тавьцгаалаа.

Бидний ийм нэгэн халуухан шөнө дуусч өөр нэгэн уйтгарт өдөр ирлээ. Гэхдээ энэ өдөр өмнөх өдрүүдээсээ хэд дахин дор байж таарав.

Чанёолын аав нь намайг компани дээрээ авчирч уулзаад нүүрлүү минь бөөн мөнгө цацан: Ийм байхад хангалттай биздээ? Тийм бол одоо манай хүүгээс холдоод өг!! Өчигдөр танай гэрт хоносон гэсэн. Чи удахгүй хуримаа хийхийг нь мэдсээр байж ийм зүйл хийж явж байгаа юм уу? Одоо Чанёолын амьдралаас арилж үз. Завхай эм.

Тэр ингэж хэлээд яваад өгсөн юм. Харин би доош суун эхэр татан уйлж гарлаа.

Үнэхээр хэцүү байна. Чанёол бид хоёрын хувь тавилан хэзээ ч нийлж болохгүй бололтой. Тэрнийг явуулмааргүй байна.

?: Даёонаа??

Би дээш өндийн хараад: Сухо чи энд юу хийж байгаа юм?

Сухо: Чанёол аавтайгаа уулзаж чадахгүй болохоор үгийг нь дамжуулаад өг гэсэн юм. Харин чи? Бас яагаад энүүгээр дүүрэн мөнгө? АРАЙ ЧАНЁОЛЫН ААВ ЧАМАЙГ СҮРДҮҮЛЭЭ ЮУ?

Би зүгээр л чимээгүйхэн толгой дохилоо.

Сухо: Мэдсэн юм аа. Алив чамд тумламж хэрэгтэй бололтой.

Тэр ингэж хэлээд намайг шалнаас босгон буйдан дээр суулгаад газарт хэвтэх мөнгөнүүдийг цуглуулаад халаасандаа хийв.

Би гайхан харвал Сухо: Чамайг авахгүйг чинь мэдэж байгаа болохоор би нарийн бичигт өгчихье.

Сухо намайг тайвшируулан гэрт хүргэж өгсөн юм.

Төгсгөл

Ийм л зүйл болсон юм. Би зүгээр л Чанёолоос хол байсан нь дээр гэдэг шийдвэрт хүрч түүнтэй харьцалгүй сар гаран болсон юм.

Тэхён: Даёонаа юу бодоод байгаа юм?

Би толгой сэгсрэн: Үгүй ээ юу ч биш.

Тэхён: Ингэхэд чи ойрд нэг л сонин байгаа шүү!

Би: Сонин? Уг нь хэвийн л байгаа юмсан.

Тэхён: Чи ойрд бодлогширч суух болсон. Бас инээх ч үгүй. Арай нөгөө найз залуугаасаа болсон юм уу? Сүй тавьчихсан гээд гутраад байгаа юм уу?

Би харцаа бууруулан: Үгүй ээ тийм биш.

Тэхён: Гэснээс би чамтай найз охиноо танилцуулах гээд дуудчихсан байгаа. Одоо ирж байгаа.

Би: Найз охин? Чи одоо хэзээдээ болчихдог юм?

Тэхён инээмсэглээд: Харин тийм ээ хха.

Тэхён намайг давуулж харан: Өө хайраа энд байна хэмээн гараараа хэн нэгэнлүү даллав.

Би эргэж харвал манай багын найз гүйж ирж байв.

Би: Хэмин?

Хэмин намайг тэврээд: Даёонаа~~ уулзаагүй удчихаж. Ваа чи үнэхээр хөөрхөн болчихжээ.

Би: Арай найз охин чинь гээд Тэхёнлуу харвал тэр толгойгоо маажсаар: Харин ийм л юм болчихлоо.

Би: Чи одоо хүнд хэлэх ч үгүй манай найзтай үерхэчихсэн байх юм. Хэминийг гомдоовол чи миний гарт үхнэ шүү!

Тэхён инээсээр: Зза ойлголоо. Харин ч Хэмин намайг гомдоодог шүү!

Хэмин тэрнийг нудраад: Чи л эхэлдэг шд.

Би Тэхёнд хандан: Чи ч надад падьгүй л дээ

Тэхён: Ёстой нээрээ муухай шдээ!

Зөөгч ирэн бидний яриаг түр таслан захиалга асууж бид ч хөнгөн зууш захиаллаа.

Удалгүй захиалсан зууш маань ирж бид өлсөж байсан болохоор амтархан идэцгээнэ. Гэнэт огиудас хүрж дотор нэг л сонин болоод ирэв.

Хэмин: Даёонаа зүгээр үү? Яасан бэ?

Би: Мэдэхгүй ээ. *Огих* Би чинь яагаад байна аа?

Хэмин, Тэхён хоёр нүдээ байж болох хамгийн дээд хэмжээнд томруулан: Жирэмсэн болчихсон юм уу?