"က်န္႔ေကာ!"

မနက္ေစာေစာစီးစီးအေရွ႕ကိုေရာက္လာတ့ဲ

ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးအခြက္ေၾကာင့္ ေရွာင္က်န္႔မ်က္နွာေလး

မသိမသာမ့ဲရံူ႔သြားသည္။

"က်န္႔ေကာ..ဆိုင္သြားမလို႔လား!"

"မဟုတ္ဘူး..ဟိုဘက္လမ္းကို ဒါသြားပို႔မလို႔!"

"ကားေပၚတက္။ကြၽန္ေတာ္လိုက္ပို႔မယ္"

"မတက္ေတာ့ဘူး။မင္းသြားစရာရိွတာသြားပါ!"

"တက္ပါဗ်ာ.!"

ေရွာင္က်န္႔က အားနာသလို

ေခါင္းေလးရမ္းၿပီးၿပံဳးျပသည္။

"တက္ေနာ္က်န္႔ေကာ။

ေပြ႕ေခၚလိုက္မွာ!"

နည္းနည္းၿခိမ္းေျခာက္လိုက္တာနဲ႔

ယုန္ရွည္ႀကီးက ရိေပၚကားေပၚေရာက္လာေလၿပီ။

"ေျပာ။ဘယ္ကိုေမာင္းရမလဲ""

ရုပ္တည္ႀကီးနဲ႔ေျပာလိုက္ေတာ့

ယုန္ေပါက္ေလးလို မ်က္လံုးေလး

ကလယ္ကလယ္နွင့္။

ရိေပၚယုန္ေလးက လူႀကီးဆန္သြားလိုက္

ကေလးျဖစ္သြားလိုက္နဲ႔

တကယ္ကို ဘာစိတ္ေလးမွန္းမသိ။

"ဒီလမ္းကေန ေက်ာ္သြားလိုက္။

ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္ထဲသြားမွာ"

ရိေပၚက်န္႔ေကာေျပာတ့ဲအတိုင္း

ထိုရပ္ကြက္ထဲေမာင္းလိုက္မိေတာ့

တကယ္ကို သနားစရာေလးမ်ား။

တစ္ခ်ိဳ႕ကေလးေတြဆိုလ်ွင္

လက္ထဲမွာ ေပါက္စိီအပိုင္းအစေလးေတြကိုင္ကာ

ရိေပၚတို႔ကားကိုလည္ျပန္ၾကည့္ေနသည္။

"ရပ္ေတာ့!"

ရိေပၚကားေလးရပ္ၿပီး က်န္႔ေကာ

၀င္သြားတာက အေဆာက္ဦေလးတစ္ခုဆီကို။

ရိေပၚ လိုက္ရန္ျပင္ေနစဥ္

"ဦးက အရမ္းေခ်ာတာပဲေနာ္!"

ရိေပၚေအာက္အက်ီ ၤစကိုကိုင္ကာ

ေျပာေနသည့္ကေလးေလးတစ္ေယာက္။

မနွစ္ၿမိဳ႕စရာ ပံုစံေလးဆိုေပမ့ဲ

ရိေပၚျပန္ၿပံဳးျပကာ

"ဟုတ္လား။မီးေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ!"

ရိေပၚေကာင္မေလးရဲ႕နွာေခါင္းလံုးလံုးေလးကို

ဖ်စ္လိုက္ၿပီး

"မီးနာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ!"

"ရွန္ေဟြ႕ပါ!"

"ဟုတ္ပါၿပီရွန္ေဟြ႕....!"

ထိုစဥ္ကေလးေတြ ၀ို္င္းးအံုလာတာေၾကာင့္

သူတို႔ပူဆာတာနဲ႔ ရိေပၚပံုေျပာျပရန္

ျပင္ရသည္။

မေျပာတက္ေျပာတက္နဲ႔ေျပာမိတာ

မက္မြန္သီးႀကိဳက္တ့ဲ ျခေသၤ့ႀကီးအေၾကာင္း။

ယုန္ေလးပိုင္တ့ဲ မက္မြန္သီးေလးကို

ျခေသၤ့ႀကီးက ႀကိဳက္ေၾကာင္း.....

ဘာညာကြိကြ ေလ်ွာက္႐ႊီးေနၿပီး

ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း ခ်ီးက်ဴးမဆံုး။

ပံုျပင္ထဲမွာ ယုန္ေလးကိုေရာ

မက္မြန္သီးကိုေရာ စားပစ္တယ္ေလ။

ရိေပၚအားရ၀မ္းသာၿပံဳးေနေပမ့ဲ

ေပါင္ေပၚက ရွန္ေဟြ႕ကေတာ့

ငိုေနရွာၿပီ။

တျခားကေလးေတြဆို ေအာ္ေတာင္ေအာ္ေသး။

"ျခေသၤ့ႀကီးမေကာင္းဘူး။

မက္မြန္သီးေလးတစ္လံုးနဲ႔ ယုန္ေလးကို

စားစရာလား!"

ကေလးေတြစကားေၾကာင့္

ရိေပၚ ၿပံဳးေနရင္း ေတာင့္ေတာင့္ႀကီး

ျဖစ္ေနရသည္။

"အ့ဲမက္မြန္သီးက အရမ္းလွလို႔ေလ!"

ပါးစပ္ထဲရိွတာေျပာလိုက္ရင္း

အရိပ္ေလးတစ္ခုေၾကာင့္ေမာ့ၾကည့္မိေတာ့

ခ်စ္ရတ႕ဲ မက္မြန္သီးပိုင္ရွင္ေလး။

"က်န္႔ေကာ!"

"အိုက္ယိုး..ကေလးေတြကိုငိုေအာင္

ဘာေတြလုပ္လိုက္လဲ၀မ္ရိေပၚ!"

ကေလးေတြကိုခ်ီကာေခ်ာ့ေနသည့္

က်န္႔ေကာက ရိေပၚကို တစ္ခ်က္ေလးမွ

လွည့္မၾကည့္။

ဘာလဲဟ။

ထိန္းလည္းထိန္းရေသးတယ္။

ရိေပၚ နႈတ္ခမ္းမသိမသာစူထြက္သြားသည္။

က်န္႔ေကာက တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာပဲ။

ကေလးေတြ အားလံုး အေဆာင္ထဲ၀င္သြားခ်ိန္

ရိေပၚက်န္႔ေကာကိုမေစာင့္ဘဲ

ကားထဲသြားထိုင္ေနလိုက္သည္။

"ရိေပၚ!"

လွည့္မၾကည့္ဘူး။

လံုး၀လွည့္မၾကည့္ဘူး။

ကေလးေလးကို ဆူထားတ့ဲ

အစ္ကိုႀကီးကို နွစ္တစ္ေထာင္

အစြမ္းေတြနဲ႔ စိတ္ေကာက္ျပစ္မယ္။

"ရိေပၚ...ဘာျဖစ္ေနတာလဲ!"

စူပုတ္ပုတ္သူ႔ရုပ္ေၾကာင့္က်န္႔ေကာ

စိတ္ေကာက္ေနတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ပါ့လား။

"ရ္ေပၚ..ငါ့ကို လိုက္မပို႔ခ်င္ေတာ့လို႔လား!"

"မဟုတ္ဘူး။စိတ္ဆိုးေနတာ။

က်န္႔ေကာက ဘာလို႔ ကြၽန္ေတာ့ကို

ဆူုတာလဲ!"

"မဆူပါဘူး။ကေလးေတြေရွ႕မွာမို႔

အငိုတိတ္ေအာင္ေျပာလိုက္တာကို

မင္းက စိတ္ဆိုးသြားတာလား!"

ရွက္လည္း ရွက္ခ်င္တယ္။

ရွက္လည္းမရွက္ရဲေတာ့ပါဘူး။

ေခါင္းရမ္းျပၿပီးကားကိုသာ

ေမာင္းလာခ့ဲလိုက္သည္။

ခ်စ္ရတ႕ဲက်န္႔ေကာကေတာ့

တခိခိနဲ႔ခိုးရယ္တာ ရိေပၚသိသားပါ့။

🍑🍑🍑🍑🍑

"သူက ဘယ္သူလဲ!"

ေကာင္တာက ေရွာင္က်န္႔ကို

မ်က္လံုးေပါက္ထြက္မတက္ၾကည့္ေနတ႔ဲ

ရိေပၚေၾကာင့္ က်န္းခ်န္ကေမးလာသည္။

"ငါ့အိမ္ေဘးကေကာင္!"

"တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ အၾကည့္ေတြက!"

"ဂရုစိုက္မေနနဲ႔!"

"ငါက အရမ္းစပ္စုတက္တာမင္းသိတာပဲဟာ။

သူမင္းကိုၾကည့္တဲ့အၾကည့္ေတြက

မရိုးသားဘူးေဟ်ာင့္။

ေသခ်ာေအာင္စမ္းၾကည့္မယ္!"

ေျပာၿပီးေရွာင္က်န္႔ကို သူ႔ဘက္ဆြဲလွည့္ကာ

ပါးကို ႁပြတ္ခနဲနမ္းလိုက္တ့ဲ

က်န္းခ်န္ေၾကာင့္ေရွာင္က်န္႔ မ်က္လံုးပင္ျပဴးသြားရသည္။

အ့ံၾသလို႔ပင္မဆံုးေသး

က်န္းခ်န္ ကိုယ္က ေလထဲ

တစ္ေပေလာက္လြင့္တက္သြားတာၿပီး

ေနာက္က ပစၥည္းဖာေတြၾကား

ကားကားႀကီးသြားက်သည္။

လက္ေကာက္၀တ္ကေနအဆြဲခံလိုက္ရၿပီး

လူလည္း သတိ၀င္မွ သူ႔ကားထဲေရာက္ေနမွန္းသိေတာ့သည္။

စပ္စုစိန္က်န္းခ်န္ကေတာ့

သတိေမ့သြားၿပီထင့္ပါ။

ကားေနာက္မွန္ကျမင္လိုက္ရတာ

၀န္ထမ္းေတြ ဆြဲေခၚလိူ႔

ဖားကားႀကီးလို ျဖစ္ေနတ႔ဲက်န္းခ်န္ပံု။

🍑🍑🍑🍑🍑

"ရိ..ရိေပၚ...

ဘယ္ေခၚလာတာလဲ!"

"ခ်စ္တယ္!"

"ဟန္!"

"ခ်စ္တယ္ဗ်ာ။ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာၿပီရင္

အေျဖျပန္ေပးရတာမသိဘူးလား!"

"ဘာ..ဘာကို!"

"က်စ္!"

စုတ္တစ္ခ်က္သပ္ၿပီး ေရွာင္က်န္႔ပါးျပင္ကို

လက္နဲ႔အုပ္ကာ အတင္းနဲ႔

ဆြဲယူသြားတ့ဲ ရိေပၚ။

ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုလံုး ပူပူေႏြးေႏြးလး

ထိကပ္ခံရၿပီး လူလည္း

မ်က္ျပဳးေလးျဖစ္လို႔ေနသည္။

ဟို ကေလးေပါက္စကမ်က္လံုးေလးေတာင္မိွတ္လို႔။

"ခ်စ္တယ္။အ့ဲေတာ့ အေျဖျပန္ေပးေတာ့!"

"ငါက..ငါက!"

"ေနာက္တစ္ခါနမ္းမွာေနာ္!"

အတင္းနဲ႔ ကပ္လာတ့ဲရိေပၚရင္ဘတ္ကို

ေရွာင္က်န္႔တြန္းထားရင္း

"အဲ..အဲ...ငါ..ငါစဥ္းစား...

စဥ္းစားမယ္ေလ!"

"ဘယ္နနာရီလဲ!"

"ဟန္!"

"၁နာရီလား။၂နာရီလား စဥ္္းစားမယ္ဆိုတာ!"

"အ့ဲတာက ျမန္တယ္ေလ။

၁နွစ္ေလာက္!"

"က်န္႔ေကာ...!"

အသံက ေအာ္သံျဖစ္သြားတာနဲ႔့

ခ်စ္ရတ႕့ဲ ယုန္ေလးကန ႈတ္ခမ္းေလးေထာ္လာၿပီ။

*ေတာက္....ေသကုန္ေတာ့မွာပဲကြာ။*

"မင္းက ငါ့ကို တန္ဖိုးမထားဘူးပဲ။

အခုခစ္တယ္ေျပာ အခုအေျဖေပးရေအာင္

ငါက ဟင္း႐ြက္ကန္စြန္းမဟုတ္ဘူး!"

မ်က္ရည္ေလးက ေ၀့သီလာေသးတာမို႔

ရိေပၚ အံႀကိတ္ကာသာ ေခါင္းၿငိမ့္လိုက္ရသည္။

တစ္နွစ္ဆိုေတာ့လည္း

တစ္နွစ္ေပါ့။

တစ္နွစ္ျပည့္ၿပီသြားရင္ေတာ့

ေန႔တိုင္းပဲ ေနာ္က်န္႔ေကာ။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

အခ်ိဳေတြစေကြၽးေတာ့မယ္လို႔😍

"ကျန့်ကော!"

မနက်စောစောစီးစီးအရှေ့ကိုရောက်လာတဲ့

ပြုံးဖြီးဖြီးအခွက်ကြောင့် ရှောင်ကျန့်မျက်နှာလေး

မသိမသာမဲ့ရူံ့သွားသည်။

"ကျန့်ကော..ဆိုင်သွားမလို့လား!"

"မဟုတ်ဘူး..ဟိုဘက်လမ်းကို ဒါသွားပို့မလို့!"

"ကားပေါ်တက်။ကျွန်တော်လိုက်ပို့မယ်"

"မတက်တော့ဘူး။မင်းသွားစရာရှိတာသွားပါ!"

"တက်ပါဗျာ.!"

ရှောင်ကျန့်က အားနာသလို

ခေါင်းလေးရမ်းပြီးပြုံးပြသည်။

"တက်နော်ကျန့်ကော။

ပွေ့ခေါ်လိုက်မှာ!"

နည်းနည်းခြိမ်းခြောက်လိုက်တာနဲ့

ယုန်ရှည်ကြီးက ရိပေါ်ကားပေါ်ရောက်လာလေပြီ။

"ပြော။ဘယ်ကိုမောင်းရမလဲ""

ရုပ်တည်ကြီးနဲ့ပြောလိုက်တော့

ယုန်ပေါက်လေးလို မျက်လုံးလေး

ကလယ်ကလယ်နှင့်။

ရိပေါ်ယုန်လေးက လူကြီးဆန်သွားလိုက်

ကလေးဖြစ်သွားလိုက်နဲ့

တကယ်ကို ဘာစိတ်လေးမှန်းမသိ။

"ဒီလမ်းကနေ ကျော်သွားလိုက်။

ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲသွားမှာ"

ရိပေါ်ကျန့်ကောပြောတဲ့အတိုင်း

ထိုရပ်ကွက်ထဲမောင်းလိုက်မိတော့

တကယ်ကို သနားစရာလေးများ။

တစ်ချို့ကလေးတွေဆိုလျှင်

လက်ထဲမှာ ပေါက်စီအပိုင်းအစလေးတွေကိုင်ကာ

ရိပေါ်တို့ကားကိုလည်ပြန်ကြည့်နေသည်။

"ရပ်တော့!"

ရိပေါ်ကားလေးရပ်ပြီး ကျန့်ကော

၀င်သွားတာက အဆောက်ဦလေးတစ်ခုဆီကို။

ရိပေါ် လိုက်ရန်ပြင်နေစဉ်

"ဦးက အရမ်းချောတာပဲနော်!"

ရိပေါ်အောက်အကျီ င်္စကိုကိုင်ကာ

ပြောနေသည့်ကလေးလေးတစ်ယောက်။

မနှစ်မြို့စရာ ပုံစံလေးဆိုပေမဲ့

ရိပေါ်ပြန်ပြုံးပြကာ

"ဟုတ်လား။မီးလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ!"

ရိပေါ်ကောင်မလေးရဲ့နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးကို

ဖျစ်လိုက်ပြီး

"မီးနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ!"

"ရှန်ဟွေ့ပါ!"

"ဟုတ်ပါပြီရှန်ဟွေ့....!"

ထိုစဉ်ကလေးတွေ ၀ိုင်းးအုံလာတာကြောင့်

သူတို့ပူဆာတာနဲ့ ရိပေါ်ပုံပြောပြရန်

ပြင်ရသည်။

မပြောတက်ပြောတက်နဲ့ပြောမိတာ

မက်မွန်သီးကြိုက်တဲ့ ခြင်္သေ့ကြီးအကြောင်း။

ယုန်လေးပိုင်တဲ့ မက်မွန်သီးလေးကို

ခြင်္သေ့ကြီးက ကြိုက်ကြောင်း.....

ဘာညာကွိကွ လျှောက်ရွှီးနေပြီး

ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း ချီးကျူးမဆုံး။

ပုံပြင်ထဲမှာ ယုန်လေးကိုရော

မက်မွန်သီးကိုရော စားပစ်တယ်လေ။

ရိပေါ်အားရ၀မ်းသာပြုံးနေပေမဲ့

ပေါင်ပေါ်က ရှန်ဟွေ့ကတော့

ငိုနေရှာပြီ။

တခြားကလေးတွေဆို အော်တောင်အော်သေး။

"ခြင်္သေ့ကြီးမကောင်းဘူး။

မက်မွန်သီးလေးတစ်လုံးနဲ့ ယုန်လေးကို

စားစရာလား!"

ကလေးတွေစကားကြောင့်

ရိပေါ် ပြုံးနေရင်း တောင့်တောင့်ကြီး

ဖြစ်နေရသည်။

"အဲ့မက်မွန်သီးက အရမ်းလှလို့လေ!"

ပါးစပ်ထဲရှိတာပြောလိုက်ရင်း

အရိပ်လေးတစ်ခုကြောင့်မော့ကြည့်မိတော့

ချစ်ရတဲ့ မက်မွန်သီးပိုင်ရှင်လေး။

"ကျန့်ကော!"

"အိုက်ယိုး..ကလေးတွေကိုငိုအောင်

ဘာတွေလုပ်လိုက်လဲဝမ်ရိပေါ်!"

ကလေးတွေကိုချီကာချော့နေသည့်

ကျန့်ကောက ရိပေါ်ကို တစ်ချက်လေးမှ

လှည့်မကြည့်။

ဘာလဲဟ။

ထိန်းလည်းထိန်းရသေးတယ်။

ရိပေါ် နှုတ်ခမ်းမသိမသာစူထွက်သွားသည်။

ကျန့်ကောက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တာပဲ။

ကလေးတွေ အားလုံး အဆောင်ထဲဝင်သွားချိန်

ရိပေါ်ကျန့်ကောကိုမစောင့်ဘဲ

ကားထဲသွားထိုင်နေလိုက်သည်။

"ရိပေါ်!"

လှည့်မကြည့်ဘူး။

လုံးဝလှည့်မကြည့်ဘူး။

ကလေးလေးကို ဆူထားတဲ့

အစ်ကိုကြီးကို နှစ်တစ်ထောင်

အစွမ်းတွေနဲ့ စိတ်ကောက်ပြစ်မယ်။

"ရိပေါ်...ဘာဖြစ်နေတာလဲ!"

စူပုတ်ပုတ်သူ့ရုပ်ကြောင့်ကျန့်ကော

စိတ်ကောက်နေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ပါ့လား။

"ရ်ပေါ်..ငါ့ကို လိုက်မပို့ချင်တော့လို့လား!"

"မဟုတ်ဘူး။စိတ်ဆိုးနေတာ။

ကျန့်ကောက ဘာလို့ ကျွန်တော့ကို

ဆူုတာလဲ!"

"မဆူပါဘူး။ကလေးတွေရှေ့မှာမို့

အငိုတိတ်အောင်ပြောလိုက်တာကို

မင်းက စိတ်ဆိုးသွားတာလား!"

ရှက်လည်း ရှက်ချင်တယ်။

ရှက်လည်းမရှက်ရဲတော့ပါဘူး။

ခေါင်းရမ်းပြပြီးကားကိုသာ

မောင်းလာခဲ့လိုက်သည်။

ချစ်ရတဲ့ကျန့်ကောကတော့

တခိခိနဲ့ခိုးရယ်တာ ရိပေါ်သိသားပါ့။

🍑🍑🍑🍑🍑

"သူက ဘယ်သူလဲ!"

ကောင်တာက ရှောင်ကျန့်ကို

မျက်လုံးပေါက်ထွက်မတက်ကြည့်နေတဲ့

ရိပေါ်ကြောင့် ကျန်းချန်ကမေးလာသည်။

"ငါ့အိမ်ဘေးကကောင်!"

"တစ်မျိုးကြီးပဲ အကြည့်တွေက!"

"ဂရုစိုက်မနေနဲ့!"

"ငါက အရမ်းစပ်စုတက်တာမင်းသိတာပဲဟာ။

သူမင်းကိုကြည့်တဲ့အကြည့်တွေက

မရိုးသားဘူးဟျောင့်။

သေချာအောင်စမ်းကြည့်မယ်!"

ပြောပြီးရှောင်ကျန့်ကို သူ့ဘက်ဆွဲလှည့်ကာ

ပါးကို ပြွတ်ခနဲနမ်းလိုက်တဲ့

ကျန်းချန်ကြောင့်ရှောင်ကျန့် မျက်လုံးပင်ပြူးသွားရသည်။

အံ့သြလို့ပင်မဆုံးသေး

ကျန်းချန် ကိုယ်က လေထဲ

တစ်ပေလောက်လွင့်တက်သွားတာပြီး

နောက်က ပစ္စည်းဖာတွေကြား

ကားကားကြီးသွားကျသည်။

လက်ကောက်ဝတ်ကနေအဆွဲခံလိုက်ရပြီး

လူလည်း သတိဝင်မှ သူ့ကားထဲရောက်နေမှန်းသိတော့သည်။

စပ်စုစိန်ကျန်းချန်ကတော့

သတိမေ့သွားပြီထင့်ပါ။

ကားနောက်မှန်ကမြင်လိုက်ရတာ

၀န်ထမ်းတွေ ဆွဲခေါ်လိူ့

ဖားကားကြီးလို ဖြစ်နေတဲ့ကျန်းချန်ပုံ။

🍑🍑🍑🍑🍑

"ရိ..ရိပေါ်...

ဘယ်ခေါ်လာတာလဲ!"

"ချစ်တယ်!"

"ဟန်!"

"ချစ်တယ်ဗျာ။ချစ်တယ်လို့ပြောပြီရင်

အဖြေပြန်ပေးရတာမသိဘူးလား!"

"ဘာ..ဘာကို!"

"ကျစ်!"

စုတ်တစ်ချက်သပ်ပြီး ရှောင်ကျန့်ပါးပြင်ကို

လက်နဲ့အုပ်ကာ အတင်းနဲ့

ဆွဲယူသွားတဲ့ ရိပေါ်။

နှုတ်ခမ်းတစ်စုံလုံး ပူပူနွေးနွေးလး

ထိကပ်ခံရပြီး လူလည်း

မျက်ပြုးလေးဖြစ်လို့နေသည်။

ဟို ကလေးပေါက်စကမျက်လုံးလေးတောင်မှိတ်လို့။

"ချစ်တယ်။အဲ့တော့ အဖြေပြန်ပေးတော့!"

"ငါက..ငါက!"

"နောက်တစ်ခါနမ်းမှာနော်!"

အတင်းနဲ့ ကပ်လာတဲ့ရိပေါ်ရင်ဘတ်ကို

ရှောင်ကျန့်တွန်းထားရင်း

"အဲ..အဲ...ငါ..ငါစဉ်းစား...

စဉ်းစားမယ်လေ!"

"ဘယ်နနာရီလဲ!"

"ဟန်!"

"၁နာရီလား။၂နာရီလား စဉ်းစားမယ်ဆိုတာ!"

"အဲ့တာက မြန်တယ်လေ။

၁နှစ်လောက်!"

"ကျန့်ကော...!"

အသံက အော်သံဖြစ်သွားတာနဲ့

ချစ်ရတဲ့ ယုန်လေးကနှုတ်ခမ်းလေးထော်လာပြီ။

*တောက်....သေကုန်တော့မှာပဲကွာ။*

"မင်းက ငါ့ကို တန်ဖိုးမထားဘူးပဲ။

အခုခစ်တယ်ပြော အခုအဖြေပေးရအောင်

ငါက ဟင်းရွက်ကန်စွန်းမဟုတ်ဘူး!"

မျက်ရည်လေးက ဝေ့သီလာသေးတာမို့

ရိပေါ် အံကြိတ်ကာသာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရသည်။

တစ်နှစ်ဆိုတော့လည်း

တစ်နှစ်ပေါ့။

တစ်နှစ်ပြည့်ပြီသွားရင်တော့

နေ့တိုင်းပဲ နော်ကျန့်ကော။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

အချိုတွေစကျွေးတော့မယ်လို့😍