Гэрээсээ гаран хаалгаа түгжин зогсох Тэхёныг харсан Жонгүг татаж буй тамхиа хаясаар түүн дээр гүйн ирлээ.

"Юу байна даа? Болзоот залуу минь" Жонгүгийг чанга чанга инээсээр асуутал Тэхён нүдээ эргэлдүүлээд

"Хэн нэгэн ядаргаатай залуугийн бай болчихоод ер салж чадахгүйгээр хажуудаа дагуул мэтээр зүүгдүүлээд үргэлжийн нүдээ эргэлдүүлдэг болсоноос өөр юм алга даа" гэсээр худал инээмсэглэвэл Жонгүг түүний ярианаас түй ч ойлгоогүйдээ дуугүй л толгой дохиод

"Аан" гэх нь тэр. Харин Жонгүгийн тэнэг царайнд Тэхён гэнэт л инээж эхлэн, үүнд нь Жонгүг түүнийг бүр ч ихээр гайхаад амжив.

"Явцгаах уу?" Жонгүг удаан түүний инээдийг харсандаа ч тэр үү, улам л жаргалтай болон инээсээр Тэхёноос асуувал Тэхён сая л байдлаа ухаарав гэлтэй хоолойгоо зассаар эргэн хэвийндээ орон

"Тэгье" хэмээлээ.

○○○

Удаан хугацааны явалтын эцэст сая нэг кино театрын урд ирсэн Жонгүг Тэхёнд сануулга өгөхөөр хажуу тийш харвал өнөөх нь унтсан байгаад зогсохгүй бүр тухтай гэгч нь харагдсанд Жонгүг ч инээмсэглэсээр өөрийн хүрмээр түүнийг хучин өгөөд машинаа дахин асаах нь тэр.

○○○

Нам гүм орчинтой байхын зэрэгцээ тайвшрал бүрэн утгаар нь мэдэрч чадах тийм л газар Жонгүгийн дараагийн зогсоол байв.

"Дарс хэрэгтэй байх. Тийм үү?" Өөрөө өөртэйгээ ярин явах Жонгүг нүүрнээсээ огт инээмсэглэл салгасангүй.

○○○

"Мм?...Тэр хааччихаа вэ?" Тэхён дөнгөж сэрсэндээ нэг нүдээ арай хийн нээгээд Жонгүгийг хайтал тэр машины хаана ч байсангүйд гайхсаар гаднахыг харвал түүний төсөөлөө ч үгүй дүр зураглал байсан нь Жонгүг далайн дэргэд зогссон чигтээ нүдээ анин гараа дэлгэсэн нь байлаа.

"Жонгүг?"

"Мм?"

Жонгүг хувиралгүй харцаар Тэхён руу ширтсэн ч удалгүй Тэхёны нүдээ нухлах дүр зураглалыг харан тэр дороо л туулайн шүдээ гарган инээмсэглэх нь тэр.

"Яагаад энд ирчихсэн юм? Чи хэлэхдээ надад кино үзнэ гэсэн?" Тэхёныг үнсэх хүслээ барьж ядах Жонгүг уруулаа хумьсаар толгой дохиод

"Чи өчигдөр шөнө ном уншаад огт унтаагүй шүү дээ. Тиймээс бага зэрэг ч болтугай амрах, эсвэл ийм сайхныг харан жаргал аваасай гэж хүссэн юм. Бас одоо нүдээ амраах ч хэрэгтэй" хэмээвэл Тэхён ч мөн толгой дохин инээн далайг харсан ч гэнэт санав бололтой эргэн Жонгүг рүү гайхан хараад

"Гэхдээ чи намайг ном уншаад бүр шөнөжин унтаагүйг яаж мэдэж байгаа юм?" гэсээр нүдээ жижигрүүлэн нухацтайгаар харахад нь Жонгүг сандарсаар машин руугаа яван

"Би сая дарс авсан. Хундага ч бас авсан учраас хоёулаа од харчихаад явахад болох байх" гээд бушуу зугтаан гүйчихвэл Тэхён хойно нь түүнийг сэжиглэнгүй ширтсэн хэвээр үлдлээ.

○○○

"Би байна шүү дээ" дарсны бараг л талыг уусан Тэхён согтчихсон аятай гэнэт л нүдээ анисаар долоовор хуруугаа гозолзуулаад толгойн хажуудаа барьсаар түшүүлээд ярьж эхлэв.

"Би ууг нь хүнд хайртай байхгүй юу? Тэгсэн чи гэж нэг өт гарч ирээд сэтгэл хоёрдуулаад. Одоо бол би үнэхээр яахаа мэдэхгүй нь. Зүгээр л өөрийгөө зөнд нь хаяж байна"

"Надаас мэдрэмж авч байна уу?"

"Авалгүй яадаг юм. Хацар улайгаад, амьсгал давчдаад, хамгийн гол нь энэ хүчтэй цохилоод байдаг юм" зүрхээ заан хошуугаа унжуулан ярих Тэхёныг харсан Жонгүг арай хийн өөрийгөө барьж байгаа харагдах агаад жаргалтайгаар инээмсэглэсээр Тэхёныг тэврэн авах нь тэр.

"Юугаа хийгээд?"

"Яг үнэндээ чиний хэнд хайртай байх, хэнийг хайрладаг байсан чинь надад хамаагүй ээ. Одоо бол би зүгээр л Тэхён гэдэг хүнийг өөрийн эзэмшлийнх болгомоор байна." Тэхён түүний хэлсэнд санаа алдаад

"Гэхдээ чи миний төлөө өөрийн хайргүй хүнд өөрийгөө өгч чадна гэдгийг чинь би яаж мэдэх юм" гэвэл Жонгүг гайхан Тэхёныг харах гэж оролдвол Тэхён нүүрээ доош нуусаар

"Би тэр хүнд хайртай. Үүрд хайртай хэвээрээ л байх болно. Тиймээс хэн ч миний сэтгэлийг өөрчилж чадахгүй гэж бодож байна" гээд доош харсан хэвээр байвал Жонгүг гүнээр санаа алдаад Тэхёны хацрыг барин нүүрийг нь өөр лүүгээ харуулсаар

"Би сая хамаагүй гэсэн шүү дээ. Хэнд хайртай байх, хайрладаг байсан гээд л. Надад үнэхээр хамаагүй. Учир нь би чамайг удахгүй миний хойноос хөл алдан гүйнэ гэдэгт итгэлтэй байна" хэмээн инээмсэглэвэл Тэхён хэсэг түүнийг ширтээд удаа ч үгүй уруул руу нь дөхөн үнсээд авах нь тэр.

Үүнд нь Жонгүг эхэндээ яахаа мэдэхгүй байсан ч нэгэнт л Тэхёнд хайртай юм хойно өөдөөс нь ер эсэргүүцэл үзүүлэлгүй дуртай нь аргагүй зөрүүлэн үнслээ.

Халуухнаар үргэлжилсэн үнсэлт сая дуусч, Жонгүг инээмсэглэсэн чигтээ Тэхёныг харавч Тэхён тийм ч таатай байсангүй. Одоо ч нүдээ анин, нулимс урсгахаас гадна амнаасаа зөвхөн

"Уучлаарай" хэмээх үгс л гаргаж байв.

"Яагаад уучлалт гуйгаад байгаа юм?"

"Зөвшөөрөлгүй үнсчихсэн учраас. Бас..бас сэтгэлийг чинь хүлээн авахгүй байгаад" Жонгүг түүний эгдүүтэй үгсэд хамраа үрчийлгэсээр тэврэн аваад

"Зүгээр дээ. Надад харин ч таалагдаж байна. Энэ яг л намайг чи илүү ихээр хичээх ёстой гэсэн дохиог өгөөд байх шиг санагдаж байна. Тиймээс санаа зоволтгүй ээ. За юу?" гэсээр Тэхёныг харвал тэр аль хэдийн түүний өвөрт тайван нойрсжээ.

"Хөөрхөн юм. Ким Тэхён"