Жонгүгийн өөгүй толигор арьсан дээр өөрийн гарыг гүйлгэх Тэхён. Тэр яагаад өөр хүний гэрт, Жонгүгтай хамт хэвтэж байгаагаа мэдэхгүй ч сүүлийн гурван жилд ер мэдрээгүй тийм л нойрыг авсандаа баяртай байлаа.

"Хэдий чи надад өөр хүнд хайртай, хүлээж авахгүй гэсэн ч одоо энэ үйлдэл чинь хангалттай хосуудынх шиг санагдаж байна" Жонгүг нүдээ аниастай хэвээр хэлсэн ч Тэхёныг гараа ухасхийн татан авахад шуудхан л нээж, гарыг нь дахин бариад нүүрэн дээрээ тавьлаа.

"Ичих хэрэггүй ээ. Надад энэ байрлал нь угаас таалагдаж байсан юм" тэр инээсээр хэлээд эргэн нүдээ аньвал Тэхён улайх хацраа нөгөө гараа сэвэн хэвтэнэ. Тэр үнэхээр яагаад өөрийгөө тийм үйлдэл хийснийг одоо ч мэдэхгүй, санаа зовох нь магадгүй өөрт өгсөн дохионоос үүдэн, хийж болох хүн шиг санагдсанаас л тэр байх.

"Энэ хэний гэр юм?" Удаан Жонгүгийг ширтэж хэвтсэн Тэхён гараараа түүний хамрын өндрийг гүйлгэсээр асуувал Жонгүг түүний үйлдэлд инээд алдаад

"Минийх" гэлээ.

"Чи ганцаараа амьдардаг юм уу?"

"Үгүй ээ. Найз охинтойгоо" Тэхён үүнд нь барайн их л эвгүй харцтай цааш харан хэвтэхэд нь Жонгүг дахин чангаар инээд алдсаар

"Худлаа ярьсан юм аа. Тийм ээ. Ганцаараа амьдардаг. Бас найз охин ч байхгүй" гэвэл Тэхён сая санаа амрав бололтой барайх харцаа өөрчлөн багахан инээмсэглэлтэй болох нь тэр.

"Над руу харахгүй юм уу?" Жонгүг түүнийг өөр лүүгээ харуулах гэж оролдсон ч ер болж өгөөгүйд нуруун дээр нь юу ч юм гараараа зурсаар асуутал Тэхён зүгээр л мөрөө хавчин түүний бичсэнийг таамаглан, таах гэж оролдоно.

I ♡ U, Kim Taehyung

"Энэ ууг нь болох зүйл биш ч" Жонгүг бичиж дуусгачихаад Тэхёны мөрөн дээр үнсэн хэлээд холдвол Тэхён аль алиныг нь ойлгоогүйдээ зүгээр л босохыг зэхэв.

"Яахав, согтуу хэвээр нь гадаа орхиж яваагүйд чинь баярлаад би өглөөний чинь хоолыг бэлдэж өгье" Тэхёныг хэлээд цааш явсанд Жонгүг инээсээр

"Киаах, яг л шинэхэн гэрлэсэн хосууд шиг санагдаад эхлэх чинь" гээд өөрөө өөртэйгээ ярих шиг болон галзуу хүн шиг л инээвэл Тэхён түүний инээдийг холоос сонсон өөрөө хүртэл инээмсэглэж орхих аж.

○○○

Цааш харан зогсох Тэхён амандаа дуу аялсаар хааяахан нэг бөгсөө хаялан зогсох бөгөөд түүнийг хана налсаар харан зогсох Жонгүг чанга инээчихгүйг хичээсээр амаа хумин инээмсэглэнэ.

Эцэст нь тэсээгүй Жонгүг түүний хойноос очин бүсэлхий хэсгээр нь гараа гүйлгээд чангаар тэврэн авах нь тэр.

"Хөөе-"

"Чиний үнэр чинь их гоё юм. Үнэрлээд л баймаар" Жонгүг Тэхёны хүзүүнд нүүрээ шигтгэсээр хэлэхэд Тэхён гэнэтийн халуун амьсгалаас үүдэн нэг талын хүзүүн хэсгээ түүнд ил гаргаад өгчихөв.

Гэтэл энэ нь Жонгүгт бүр ч таалагдаад байгаа бололтой инээмсэглэсээр хүзүүгээр нь өөрийн уруулыг гүйлгээд зогсохгүй хааяа нэг үнсэн, удалгүй бага зэрэг шимэлтийн мөр үлдээгээд түүнээс холдон зогслоо.

○○○

"Тэхён?"

"Мм?"

"Магадгүй чи одоо ажилдаа буцаад орох хэрэгтэй. Би өрөөг чинь ч солиулчихсан учраас. Тэр явдлыг мартаад эргээд ажилдаа ор. За юу?" Машин сая л Тэхёны гэрийн үүдэнд зогсож, Жонгүг ч санаа алдсаар хэлвэл Тэхён толгой дохиод

"Ойлголоо" хэмээлээ.

"Сайн байна...Тэгвэл баяртай" Жонгүг инээмсэглэсээр гараа даллан түүнийг үдэхийг оролдвол Тэхён машинаас буусангүй. Түүний зүг харсан чигтээ урагшлан уруулыг нь гэнэт л үнсэн авах нь тэр.

Жонгүгийн нүд томорч, гараараа Тэхёны мөрнөөс зууран холдуулахыг хичээх ч өөрөө ч мэдэлгүй үнсэлтэнд нь уусан орчихов.

"Болзооны ардаас хүмүүс ийм зүйл хийгээд байдаг шүү дээ" Тэхён амьсгаатсаар хэлэхэд нь Жонгүг түүний эгдүүтэй үгсэд нь дахин нэг хайраа урсгаад хэд хэдэн удаа уруулыг нь шоб хийтэл үнсээд буулгалаа.

Харин Тэхён байрныхаа урд ирсэн даруйдаа эргэн харж, Жонгүгт гараараа баяртай гэх дохио үзүүлээд цааш орох бол Жонгүг одоог хүртэл нүүрнээсээ инээмсэглэл ер салгахгүй сууна.

○○○

Гаднаас сайхан хээнцэр харагдах томоос том байшин ч доторх нь тийм ч таатай биш.

"Намжүүн. Гуйж байна. Одоо боль л доо" уйлан гуйх Жинийг хайр найргүй зодох Намжүүнийг харахад л өөрийн ухаангүй байгааг нь асуудалгүй мэдэж болно.

"Муу янхан" сүүл рүүгээ нулимс дуслуулан орилох Намжүүн Жинийг газраас босгон ирсээр

"Хэл! Хэлээч! Чи тэр Тэхён дээрээ очоо биз дээ!" гэвэл Жин одоо өвдөх нүүрээ дараад

"Би очсон нь үнэн. Гэхдээ огт уулзаагүй. Зүгээр л холоос яаж амьдарч байгааг нь харсан шүү дээ" гэсээр уйлж эхлэхэд нь Намжүүн амандаа хараал тавьсаар түүнийг газар шидчих нь тэр.

"Одооноос огт гарахгүй. Ойлгов уу? Чи нэгэнт л минийх болсон. Бас би хэзээ ч чамайг тавьж явуулахгүй!"

○○○

"Ямар новш нь түүнийг гэрээс гаргасан юм!" Намжүүн харуулуудынхаа урд орилж гарвал тэдэн дундаас хэн нэгэн залуу гарч ирэн

"Би гаргачихсан юм. Тэгээд ч та хүнийг тийм аймар болгож болохгүй шүү дээ. Хэрэв би амжиж түргэн үзүүлээгүй бол тэр хүн үхэж ч болох байсан" хэмээн итгэлтэй нь аргагүй шүүмж хэлвэл Намжүүн түүний урд дөхөн ирсээр

"Чи шинэ юм уу?" гэсээр сонжсон байртай хартал залуу толгой дохиод

"Тийм ээ. Долоо хонож байна" гэж, үүнд нь ч Намжүүн инээд алдсаар түүний мөрөн дээр цохин аваад

"Тэгээд л том том дуугараад байгаа байх нь ээ" гэсээр шуудхан залуугийн гэдэс рүү шанаадаж орхиод газар суусан даруйд нь өөрөө ч мөн суун

"Чи байтугай чиний цаадах ч надад ингэж хэлдэггүй юм. Ойлгов уу? Бас--яахав, чамайг шинэ юм гээд амьд үлдээлээ гэхэд дахиж түүнийг энэ гэрээс гаргасан л байх юм бол би чамайг үхлийн муухайгаар алах болно шүү" гэчхээд цааш явбал залуу газар суусан чигтээ түүний хойноос хараана.

"Түүнийг хэр удаан энд хорьж байгаа юм?" Өвдөлт нь намдсан залуу хажуудаа зогсох өөр нэг харуулаас асуувал тэр санаа алдаад

"Гурван жил" гэх нь тэр.