Бороон дуслуудыг ч үл тоомсорлон чангаар мэгшин явах Тэхён. Нүднээсээ асгаруулах нөр их нулимсын дусал бүртээ өөрийгөө зэмлэж, өрөөлийг хараан алхана.

Эцэст нь тэр зорьсон газартаа хүрэв бололтой нүүрэндээ багахан инээмсэглэл тодруулаад хаалгыг тогшлоо.

"Тэхён?" Жонгүг том нүдэлсээр Тэхёныг гүйлгэн харвал Тэхён норсон хувцсаа ч үл хайхран түүнийг тэврэн авав.

"Юу болсон юм? Яагаад ингэтлээ норчихсон юм? Шүхэргүй яваад л. Чи тэнэг юм уу. Ханиад хүрэх нь байж шүү дээ" Жонгүг үглэсээр Тэхёны гарнаас хөтлөн гэрийн буйдан дээр суулгаад халуун цай аягалан өгтөл Тэхён үүнийг уух биш, зүгээр л ширтэн харсаар удалгүй зогсоосон уйлаанаа буцан эхлүүлээд

"Чи яг л Жин ах шиг сонсогдож байна. Ханиад хүрлээ шүү дээ гээд л. Жин ах байнга надад тэгж хэлдэг байсан. Битгий гүй, битгий нимгэн хувцас өмс, битгий....уйл гэж. Тэр намайг уйлахад хамгийн дургүй. Үргэлж л инээх ёстой юм шиг, уйлахыг оролдох бүрт хөгжөөн баясгаж инээд өгдөг байсан сан. Жонгүг аа? Жин ах--Жин ахыг бурхан хорвоогоос аваад явчихсан. Бүр мөсөн. Эргэж ирүүлэхгүйгээр" гэсээр доош харан уйлж эхлэхэд нь Жонгүг ч мөн түүнийг ийм байдалтай байгаад сэтгэлийн зовлонд унасаар хажуунаас нь чангаар тэврэн авах аж.

○○○

"Бид дандаа хамт гэр лүүгээ алхдаг байсан юм. Хүүхдүүд үргэлж л бидэнд атаархаж, зарим нь бүр шүтэн бишрээд л. Мэдэж тэр хэрээрээ биднийг муулж, гоочлох хүмүүс ч чамгүй их байсан. Ялангуяа Жин ах хүүхдэд их хайртай байсан учраас өөрийн ангийн багш болох Ким багшийн хүүхдийг байнга харж, халамжилдаг байсан. Тиймдээ ч олон хүүхдүүд түүнийг нууц хүүхэдтэй гэх яриа цуурхалаар тарааж, үүнд нь ч сургуулийнхан итгэж хэсэгтээ л маш олон муу явдлууд бидэнд тохиолдож байсан ч. . . Тэд дараа нь мэдсэн юм. Жин ахыг өнчин өрөөсөн өссөн гэдгийг. Жин ах үргэлж л гудманд явж буй жаахан хүүхэд болгоныг энхрийлэнгүйгээр харж, хайр түгээж, бүр арай хийн олсон цагийн ажлынхаа хөлсөөр хүртэл дуртай юмыг нь авч өгдөг байсан. Гэсэн хэдий ч. . . Бурхан үнэхээр сайныг нь түрүүлж авдаг бололтой. Жонгүг"

"Тэхён аа? Би чамаас нэг асуулт асууя.

Чиний урд маш олон гүзээлзгэнэ байлаа. Ойлгож байна уу. Энэ үнэхээр их. Гэсэн ч бүгд л хорчийн ялзарч муудсан байв. Харин энэ дундаас ганцхан, ердөө ганц л гүзээлзгэнэ нь цоо шинээрээ, ер хар буртаг болоогүй байг л дээ. Одоо бод. Чи алийг нь авах вэ? Хэдийн муудаж, ялзарсныг нь уу? Эсвэл ганцаар л цэврээр байгаа тэрхүү гүзээлзгэнийг үү?"

"Мэдээж цэвэрхэнийг нь л авах байх"

"Тийм ээ. Яг чам шиг бурхан ч гэсэн ийм сонголт хийдэг юм. Тэр үргэлж сайн нэгнийг нь яг л гүзээлзгэнэ мэт бусад шиг муудуулчихгүй гэсэндээ түрүүлээд аваад явчихдаг. Энэ нэг бодлын гомдмоор явдал ч нөгөөтэйгүүр тэр олон сайн хүмүүсийг муу бүхнээс хамгаалах, муудуулчихгүй гэсэндээ л энэ хорвоогоос тасруулдаг. Жин ах. . . Тэр ч ялгаагүй. Бурхан түүнийг хэтэрхий сайн, гэрэл цацруулдаг хүн учраас л аваад явчихсан. Тиймээс чи түүний хойноос харин ч уйлаад нэхэл дагуулаад байлгүй замаа зөв олоорой. Заавал өөрийгөө аз жаргалтай болгож чадах тийм газар луугаа л залуурдаарай хэмээн хүсэх ёстой. Энэ л зөвхөн чиний түүнд өгч чадах эцсийн чинь бэлэг байх болно" Жонгүг Тэхёныг орон дээр тэвэрсэн чигтээ хэлээд духан дээр нь хэд хэд үнсвэл Тэхён нулимстай нүдтэй инээмсэглээд бушуу нулимсаа шувтран

"Тэгвэл би уйлахгүй ээ. Жонгүг. Харин ч дотроо хүсэх болно" гэсээр нүдээ анин хоёр гараа хавсран амандаа юу ч юм бувтнаж эхлэхэд нь Жонгүг түүнийг яагаад ийм эгдүүтэй болохыг гайхсаар амаа урагдтал томоор инээмсэглэн ширтэнэ.

○○○

"Би чамд ямар их хайртайг чи мэдэх үү?" Жонгүг од ширтсээр хэвтэн байсан ч Тэхёны зүг харцаа шилжүүлээд ийн асуувал Тэхён ч мөн түүн рүү хараад

"Мэдэхгүй ээ" гэсээр мөрөө хавчих шиг болоход нь Жонгүг инээмсэглэн

"Хэдий бид танилцаад, магадгүй найзууд болоод, эсвэл бүр ганц шөнө гэгчийн танилууд болоод бага хугацааг өнгөрөөж байгаа ч. . . Би чамд үнэхээр их хайртай. Үнэн шүү. Би үүнийгээ мэдэрдэг. Учир нь чамайг над руу уйлаад ярихад, бас өнөөх уруулын будгийг харахад ч миний зүрх хэзээ ч баймгүй ихээр өвдсөн. Яг л дэлхийг хөмрөөд тавьчихсан мэт.

Бас нэг тийм үг байдаг шүү дээ. Мянга уулзаад сэтгэлд тогтохгүй хүн байхад Ганц хараад санаанаас гарахгүй хүн байдаг. Чи миний хувьд яг л ийм. Цаанаасаа заяа хувь тойргоороо учрах ёстой хүмүүс юм шиг л. Анхны харц, эсвэл зүгээр л надад ирсэн дохионоос үүдэж бидний энэ харилцаа эхэлсэн.

Одоо асууя. Тэхён. Миний найз залуу болох уу?" хэмээн Тэхёны нүд рүү удаан бөгөөд гүнээр ширттэл Тэхён ч түүний хэлсэн үг бүхэнд уярав бололтой доош харсаар толгой дохилоо.