"Тэхёноор ойрд ямархуу байгаа вэ? Нэг очих гэсэн чадахгүй л яваад байдаг." Жиминий ах Сынчол болоод Жимин нар дэлгүүрээр тойрон аялал хийх агаад ягаан өнгийн гоёмсог цүнх сонирхон явах нь хэн нэгэн эмэгтэй хүнд бэлэглэх гэж буй бололтой байв.

"Эгч ээ. Энэ хэд вэ?" Сынчол худалдагчаас асуугаад одоог хүртэл юу ч ярихгүй явах Жиминий зүг харвал тэрээр нэг газар луу таг гөлөрсөн чигтээ зогсож байж тааран, Сынчол ч гайхан өнөөх зүг рүү харахад түүний дүү болоод хэн нь мэдэгдэхгүй эр хамтдаа жимсний тасгаар алхаж байх нь тэр.

"Түүнийг таних юм уу?" Сынчол юу ч ойлгоогүй тул зүгээр л сонжин асуухад Жимин гараа чангаар базалсаар ах руугаа харан

"Жон Жонгүг. Сайн найз минь боловч. . . Ингээд дүүтэй минь явж байна гэж санасангүй. Бас. . Миний сонссоноор хэн нэгнээр тоглуулаад байна гэсэн. Тэр нь Жонгүг байна гэж бүр ч санасангүй" гэхэд Сынчол гээч нэг нүдээ нарийсган Ина болоод Жонгүгийн зүг хараад удалгүй санаа алдсаар

"Ноцтой бололтой. Тийм үү?" хэмээгээд Жимин рүү харцаа шилжүүлвэл Жимин хөмсгөө зангидаад

"Тэр чинь гей. Бас таны үхэн хатан гүйгээд, огт өөрийн болгож чадаагүй тэр Тэхёны чинь хайрт болчихсон" гэсээр гэнэт л утсаа гарган хэн нэгэн рүү залгаж эхлэхэд Сынчол сая л бүгдийг ойлгов бололтой Жонгүг гэгч рүү муухай, нухацтай хослуулсаар харлаа.

"Тэхён. Яг одоо энд ир. Чамд харуулах зүйл байна"

○○○

"Жимин. Битгий хүнээр тоглоод бай. Чи намайг энэ дэлгүүрээр бараг арав эргэлдүүллээ. Одоо зүгээр хаана байгаагаа хэл. Эсвэл би яг одоо буцаад гэр лүүгээ-"

Жимин холоос Тэхёныг ажигласан хэвээр санаа алдаад

"Урд чинь байна" гээд доош харан зогсоход Сынчол Тэхёны нулимсыг харсандаа ч тэр үү, дүүгийнхээ хэн нэгэн эрд түлхүүлсэнийг харсандаа ч тэр үү уурандаа дийлдэн бушуу Жонгүгийн нүүрийг шанаадан авлаа.

"Дүү, бас болоогүй найзаар минь хүртэл тоглоод. Муу новш"

"Ах аа!!" Ина чангаар орилон Сынчолыг Жонгүгийн дээрээс холдуулвал Сынчол уураа барьж ядсаар Инагийн гарнаас хөтлөөд

"Энэ муу новштой юугаа хийж зууралдаад байгаа юм! Алив. Явцгаая. Харин чамтай яриатай шүү!" гэсээр газар хацар нь улайсан Жонгүг рүү хуруугаараа чичээд Инаг чирсэн чигтээ цааш явж, Жонгүг ч санаа алдахын зэрэгцээ Тэхёны явсан зүг рүү гуниглангуй харсаар үлдэх нь тэр.

○○○

"Тэхён. Уучлаарай" Жимин дэлгүүрийн гадаа уйлсаар цааш явах Тэхёны хойноос орилоход Тэхён эргэн хараагүй ч амнаасаа чадан ядан

"Зүгээр дээ. Чи буруу зүйл хийгээгүй" хэмэгээд урагш хурдан гэгч нь гүйн алга боллоо.

Харин хойно үлдсэн Жимин санаа алдсаар үлдэх агаад өөрийгөө зөв зүйл хийсэн эсэхтээ эргэлзэж ядна.

○○○

"Ах аа! Үнэхээр яагаад байгаа юм бэ!" Ина орилсоор дэлгүүрээс холдсон даруйдаа гараа шидлэн Сынчолын гарнаас суга татан авбал Сынчол хөмсгөө атиралдуулсан хэвээр

"Тэр хэн юм! Хэн болчихоод чамайг үл тоож, бүр цаашлаад түлхдэг юм!" гэсээр хашгичиж гарахад Ина уураа барьж ядан гэдсээ дараад

"Та хүүхдийг минь айлгаж байгаагаа ер нь мэдэж байна уу!" хэмээн өөдөөс нь зөрөн бүр ч чангаар орилж гарсанд Сынчолын нүд бүлтийж, аяганаасаа гарангаа алдах нь тэр.

"Юугаа яриад байгаа юм? Хэний хүүхэд гэж! Саяны новшийн уу! Үнэхээр үү!" Сынчол Инагийн гарнаас зууран уурлангуй асуухад Ина гараа дахин шидлээд толгой дохисоор

"Тийм ээ. Тэр новшийн чинь хүүхэд учраас одоо зүгээр тайвшраад, намайг амар тайван орхиод өг!" гээд Сынчолыг зөрөн алхах гэвэл Сынчол үүнээс нь амжин урд нь хөндөлсөн зогсоод

"Ухаан ор! Ина! Тэр чинь ижил хүйстэн гээ биз дээ! Чамайг хайрлаж чадахгүй шүү дээ. Чи насаараа зовж амьдарна. Түүний оронд зүгээр л. . . зүгээр л наад хүүхдээ авхуул. Чиний ирээдүйн сайхан амьдралд наадах чинь лай болно уу гэхээс тус болохгүй. Ойлгож байна уу?" хэмээн хоёр мөрнөөс нь зуурахад Ина нулимс дуслуулж эхлэн үүнийгээ ч нуун доош хараад

"Үгүй ээ. Ах аа. Та яагаад гэдгийг нь ч ойлгохгүй. Тиймээс одоо намайг тайван орхи. Бие биедээ саад болохгүй амьдарцгаая" гэсээр мөрөн дээрх Сынчолын гарыг сэгсрэн холдуулаад зөрөн алхахад нь Сынчол энэ удаа юу ч хийж чадалгүй санаа алдсаар үлдлээ.

"Худалч. Намайг мэдэхгүй гэж бодоод байхдаа яах вэ дээ" Сынчолын амандаа ийн хэлсэн үгс нь өөрт нь хүртэл нэгийг сануулж буйг нуух юун.

○○○

"Тэхён аа. Гуйя. Утсаа ав л даа. Гуйя"

"Тэхён. Хаалга онгойлгооч"

"Гуйя. Тэхён аа. Чамайг санаад байна"

"Надтай ганц л удаа ярилцаач."

"Чиний харсан үнэхээр буруу ойлголт"

Олон цаг гадаа нь орилох үедээ орилж, хаалгыг нь нүдэх үедээ нүдэж, уураа гаргах үедээ гаргаж, учирлаж ойлгуулахыг хичээх үедээ уйлан гуйх Жонгүгийн тайлбар бүхнийг сонссон Тэхён гэрээсээ гарч ч чадахгүй, яаж ч чадахгүйгээр толгойгоо гашилган сууна.

Эцэст нь Тэхёны тэвчээр ч барагдав бололтой, эсвэл зүгээр л Жонгүгаас салж хагацаж чадахгүйдээ бодол санаандаа дийлдэж ядан хаалгыг онгойлголоо.

"Сүүлийн тайлбар. Ганц л боломж шүү. Жонгүг" Тэхёны хэлсэнд Жонгүг нулимсаа бушуу шувтраад толгой дохин

"Ойлголоо. Ганц л боломж. Би юу ч байсан хийнэ" гэлээ.

"Энэ хийлгэх зүйл биш ээ. Чи зөвхөн надад үнэнийг дурдахад л хангалттай. . . Тэр эмэгтэйтэй яг ямар холбоотой юм? Бүх зүйлийг хэлнэ шүү. Нэг ч дутаалгүй. Эхнээс нь дуустал"

"Нөгөө... тэр... би анх...нөгөө...зүгээр л тэр миний танил байсан юм. Тэгээд дараа нь гэнэт надад хайртай гээд. Бас би их муу залуу байсан болохоор...ашиглаж болох юм гэж бодоод л... үүнийг чамд хэлэх их хэцүү юм. Үнэхээр уучлаарай. Тэхён. Гуйя. Намайг битгий орхи" Жонгүг Тэхёны гарыг зөөлнөөр барин аваад хэд хэд үнсвэл Тэхён зөрүү хараад зогсохгүй гараа түүнээс булаан авсаар

"Тэгээд зүгээр л ашиглаж байсан юм бол яагаад одоог хүртэл зууралдаад байгаа юм! Би чамд хангалтгүй байгаа хэрэг үү? Тэгээд л тэр үед наад эмэгтэйгээ гэрийн чинь үүдэнд ирсэний дараа чи надтай тийм зүйл хийгээгүй. Тийм үү?" гэсэнд Жонгүг үгүй гэх мэт толгойгоо сэгсрээд

"Мэдээж чи байхад миний бие, сэтгэл дүүрэх ч. . . Би алдаа хийчихсэн юм. Маш том алдаа. . Аах, үүнийг үнэхээр чамд хэлмээргүй байгаа ч... үнэндээ тэр эмэгтэй жирэмсэн. Бас хүүхэд нь минийх" гэсээр хэсэг чимээгүй доош харан зогслоо.

Харин Тэхён бодсоор л...

"Гуйя. Тэхён. Битгий намайг айлга. Ядаж ганц үг хэл л дээ. Хэрэв чи хүсвэл би тэр хүүхдийг--"

"Түүнээр оролдох хэрэггүй. Зүгээр л эрүүл энхээр бойжуулж тэр эмэгтэйгээр төрүүл"

"Гэхдээ Тэхён. Надад чи хэрэгтэй"

"Тэр хэнд хамаатай гэж! Зүгээр л тэр нялх амьтныг юугаар ч дутаалгүй өсгөж хүмүүжүүл. Эхийг нь ч бас хайрла. Ойлгов уу?"

"Гэхдээ би чамд--"

"Энэ миний сүүлийн хүсэл. Жонгүг. Тэдэнтэй аз жаргалаар бялхсан сайхан гэр бүл болоод дараа нь миний өмнүүр нүүр бардам алх. Би чамайг ямар ч үед хайрлан түших учраас...холоос ч хамаагүй. Одоо харин яв аа. Хэдий одоо ингээд бид салж байгаа ч хэзээ нэг өдөр жаргалтайгаар уулзана. За юу?" Тэхён хүчээр инээмсэглэн байж хэлээд хаалгыг хаах гэхэд Жонгүг хурдхан гараараа хаалгыг хашин зогсоод

"Гуйя. Тэхён. Би чамаас салж чадахгүй. Яаж хичээж байж өөрийн болголоо доо" гэсээр гуйх мэт харцаар Тэхёныг ажвал Тэхён урсах гээд байгаа нулимсандаа хурдхан харц буруулаад

"Жонгүг. Яв. Гуйж байна. Чамайг хаа нэг газар хүүхэд чинь эхтэйгээ хүлээж байгаа. Бас би хүүхэдтэй ч болж чадахгүй тийм л хэрэггүй амьтан учраас чи хэзээ нэгэн цагт миний энэ шийдэнд талархана" хэмээн хоолой зангируулан байж хэлээд хаалгыг амжилттай нь аргагүй хаалаа.

Гэсэн хэдий ч түүний нулимс аягандаа тогтоод үлдсэнгүй. Хаалга хааж, Жонгүгийг ард нь гуйх үгс урсгахын цагт л нөр их нулимсаа сая нэг зөнд нь хаяад хаалгыг налсан чигтээ доош гулган унав.