"Ким Тэхён мөн үү?" Эмэгтэй хүний хоолой утасны цаанаас дуулдсанд Тэхён нэг гайхсан ч

"Мөн байна" хэмээлээ.

"Өө ашгүй дээ...Сайн байна уу? Та?" Гэнэт л өнөөх эмэгтэй албаны яриагаар ярьж эхлэхэд Тэхён бүр ч гайхан нүдээ томруулаад

"Сайн сайн. Өөрөө харин?" гэвэл эмэгтэй нэг хоолойгоо засаж аваад

"Аан. Би JK группийн нарийн бичгийн албаны туслах ажилтан нь байна аа. Тэгээд саяхан би салбар компаниа шалгаж явахдаа таньтай таарсан юм л даа. Их царайлаг, бас нуруулаг харагдсан учраас зургийг чинь зөвшөөрөлгүй авчихсан юм. Гол яриа нь юу вэ гэвэл таныг манай захирал ихээхэн сайлаад байгаа бөгөөд хэрэв өнөөдөр завтай бол загвар өмсөгчийн шалгуурт маань нэг ороод үзээч. Энэ тийм ч их хугацаа авахгүй ба ганц хоёр хөдөлгөөн хийгээд л болох учраас таныг татгалзахгүй байх аа хэмээн найдаж байна" гэх нь тэр. Түүний соёлтой яриаг ч хэлэх үү, Тэхён эхэндээ утасны цаанаас сонсогдох хоолойг автомат юм байх даа гэж бодсоор байгаад зарим нэг үгсийг нь сайн ч ойлгосонгүй.

"...Би ажилтай хүн л дээ. Бас надад өөр ажил хийх сонирхол байхгүй учраас-"

"Тэр талаар та санаа зоволтгүй дээ. Ерөнхийдөө манай байгууллагын хамгийн завтай хүмүүс нь нүүр царай бүхий загвар өмсөгчид байдаг учраас тэд үргэлж өөр өөр ажил давхар хийдэг юм. Тиймээс та үүнд төвөгшөөлгүй бараг сардаа ганц удаа ирж зураг авалтанд ороход л хангалттай гэж бодож байна"

"Кхм...би ер нь л сайн ойлгож байгаа болохоор хэрэв ажил минь эрт тарсан тохиолдолд л компани дээр чинь очъё. Яаж ч магад учраас тийм ч их найдлага тавиад хэрэггүй байх"

"Ойлголоо. Баярлалаа. Бас таныг ирнэ гэж найдаж байгаа шүү"

Хүндхэн яриаг дуусахад Тэхён санаа алдсаар утсаа ширээн дээрээ тавьлаа.

"Урдах ажлаа яая гэж байхад"

Түүнийг толгой сэгсэрсэн чигтээ хийж байсан олон хуудаст цаас руугаа эргэн ороод удаа ч үгүй байхад дахин утас нь өрөөгөөр нэг хангинаж эхлэх нь тэр.

"Байна? Хэн бэ?"

"Тэхён. Сынчол байна аа"

"Аан. Сынчол ах. Юу хийж ярьж байгаа юм?"

"Чамайг санаад л. Удаан уулзаагүй байна шүү дээ"

"Тэр ч тийм л дээ."

"Надтай уулзаж болох уу? Өнөөдөр ч юм уу?"

"Мм...нөгөө..би өнөөдөр төлөвлөсөн ажилтай л даа. Тэгэхээр бараг л зав гарахгүй байх?"

"Ямар ажил? Миний бодсоноор чи өнөөдөр гайгүй хуваарьтай байсан юмсан"

"....Тэр нөгөө...Би дахиж нэг ажил хийх гэж байгаа юм л даа. Өнөөдөр ярилцлага мэтэд нь орох ёстой"

"Өө. Тийм байх нь ээ. Аах, би өнөөдөр азгүй байх чинь. Тэгвэл ядаж..маргааш зав гаргаж чадах уу?"

"Сайн мэдэхгүй л байна. Тэгж байгаад зав гарахаараа таньд хэлнэ ээ"

"Ойлголоо. Хүлээж байя"

Тэхён ямар одоо 'хүлээж бай' гэж чадах биш, дэмий л багахан авиа амнаасаа унагаад дуудлагаа тасаллаа.

"Ааш, дэмий л тийшээ явна гэж хэллээ!" Тэхён толгойгоо барьсаар ширээн дээрээ тохойлдон суугаад

"Одоо аягүй бол ирж шалгах юм байна л даа. Тэгэхээр, заавал явах хэрэг гарна. Ёстой нэг" хэмээн үсээ сэгсийлгэсээр удалгүй хүндээр санаа алдаад

"Тэглээ гээд ямар түүнтэй болзох биш дээ. Нэг уулзчихвал цаашаа болзъё гээд унана биз" гэсээр өөртэйгээ хэдэн үгс солилцоод эргэн төв царайндаа орох гэж хичээв.

○○○

Сынчолын хүндхэн санаа алдалттай хүчтэй утас тавилтанд цочсон Жимин идэж байсан хоолоо зогсоон гайхсаар түүн рүү харахад Сынчол дахин нэг санаа алдаад

"Тэхён үнэхээр намайг хүлээж авахгүй бололтой" гэвэл Жимин толгой дохисоор үргэлжлүүлэн хоолоо идлээ.

"Угийн таныг тоохгүй ээ. Жонгүгийг хүртэл хүлээж авахгүй байж байгаад нэлээн удаан хугацааны дараа л нэг саналыг нь зөвшөөрсөн. Тэгээд ч би Тэхёныг Жонгүгтай нийлүүлмээр байсан ч гэнэт л Ина гараад ирчихээр яах ч аргагүй дүүгийнхээ талд орсон болохоос биш. Жонгүг үнэхээр сайхан сэтгэлтэй. Даанч Ина л юм хойно...нэг арга хэрэглээд л хажуудаа авч үлдэхийг мэдээд амьхандаа Тэхёныг зовоохгүй гэсэн минь бүтэлгүйтчих шиг л боллоо."

"Би түүний аргыг мэдчихсэн. Хөөрхий Жонгүг чинь одоо ер нь бол Инагийн арганд уначихсан азгүйтэж яваа юм шиг байна лээ" Сынчолын санаа алдангуй хэлсэнд Жимин түүн рүү нүдээ томруулан хараад

"Юу юм?" гэхэд Сынчол мөрөө хавчаад

"Жирэмсэн л юм шиг байна лээ. Дээрээс нь чи Инаг мэднэ шүү дээ. Хүүхдэд ямар дургүй билээ. Үнэхээр л жирэмсэн бол шууд л авхуулах байсан. Гэсэн ч одоог хүртэл тээгээд байгаа нь магадгүй Жонгүгаас л болсон биз. Эсвэл бүр хуурамч хүүхэд ч юм бил үү" гэсээр утсаа ширээнээс аван цааш явахыг зэхэхэд нь Жимин сая л нэг юм бодож олсон аятай

"Би таньд тусалж чадах юм байна" гэх нь тэр.

○○○

"Надтай хамт амьдар!" Ина эмнэлгийн орон дээр хэвтэх явцдаа ийн хэлэхэд Жонгүг зүгээр л толгой дохих нь Инагийн инээмсэглэлийг улам л тодруулах аж.

"Чамайг ийм хурдан зөвшөөрнө гэж бодсонгүй"

"Зөвшөөрөхгүй бол чи дахиад л ухаан алдаад уначих юм шиг санагдаад. Чиний ганц чаддаг зүйл чинь ухаан алдах биз дээ"

"Юу гэж дээ. Энэ чинь зүгээр л биеэ барьж чадахгүйдээ л илрүүлдэг нэг арга нь байхгүй юу"

"Сайхан аргатай юм"

"Баярлалаа" тэдний яриа ч юм шиг, хэрүүл ч юм шиг харилцан яриа өнгөрөөд дуусахад Жонгүг арилгаж дууссан алимаа түүний хажууд тавиад

"Би одоо ажилтай. Орой ирж чадахгүй ч байж магад учраас маргааш эрт ирж авъя. Ойлгов уу?" хэмээн сандал дээр өлгөсөн хүрмээ авсаар хэлээд хаалга зүглэвэл Ина алимыг дуртай нь аргагүй идсээр

"За" гэж ориллоо.

○○○

Жонгүгийг барилга дотор оров уу, үгүй юу ажилчид нь бүгд л дор бүрнээ хийх зүйлээ хийцгээж, номхон байдалдаа орох агаад Жонгүг ч хөмсгөө зангидсан хэвээр яван явсаар өрөөндөө орох гэж байсан ч замд нь анзаарагдсан нэгнийг харан тэр дороо гацаж орхих нь тэр.

Хэсэг яахаа мэдэхгүй зогсоод удалгүй хажууд нь ярин зогсох өөрийн ажилчинаа харан санаа амрав бололтой амьсгал авахын хажуугаар өөрийгөө нэг бэлдээд тэдний зүг алхаллаа.

"Сайн байна уу?" Хажууд нь дуулдсан танил хоолойнд тэд хоёул гайхсан аятай зэрэг шахуу Жонгүг рүү харж, ажилчин ч доош бөхийн

"Сайн байна уу? Захирал аа" гэхэд Тэхёны нүд бүр байдгаараа бүлтийж

"Захирал?" гэсээр хуруугаараа заан асуухад Жонгүг тайвнаар инээмсэглээд

"Танилцахад таатай байна. Одооноос хоёулаа ажилчин, захирал гэсэн зэрэглэлд очиж байх шиг байна" гээд гараа урагш сунгаж, Тэхён харин юу хийхээ мэдэхгүй байгаа янзтай л хий дэмий нүдээ томруулаад удтал байсны эцэст гараа түүнд атгуулах нь тэр.

"Би энэ ажилд чинь тэнцэх эсэхээ сайн мэдэхгүй л байна-"

"Санаа зоволтгүй ээ. Чамайг хэдийн нүүр царайгаа хэмээн зарласан. Тиймээс зүгээр л хааяа нэг ирж надад хараг..биш ээ, зураг авалтанд орж бай" Тэхён түүний хэлсэнд нүдээ эргэлдүүлээд гараа түүнээс салган авах гэж байсан ч Жонгүгт өгөх бодол байхгүй бололтой гарыг нь чангаар атгасан хэвээр ер Тэхёнд өгсөнгүй.

Тэхёны уур үнэхээр хүрсэн аятай

"Би энэ ажлыг чинь хийхгүй байж ч чадна. Тиймээс зүгээр л мөрөөр минь байлга. Яг үнэндээ би чамайг харсанаас хойш л энэ байгууллагаас гарахыг ихээр хүсээд байна" гэхэд Жонгүг бушуу гараа тавиад

"Нэгэнт л оруулсан зүйлээс гарч болохгүй" гэсээр түүний хажууд зогсох ажилтанд

"Юугаа хийгээд байгаа юм. Түүнд зарим нэг зүйлийг хэлж өг" хэмээж, ажилтан бүсгүй ч толгой дохин дахиад нэг түүнд бөхийгөөд Тэхёнд

"Ийшээ явна уу?" гэх шиг болсоор дагуулан баруун зүг явлаа. Харин хойно үлдсэн Жонгүг одоо ч инээмсэглэл нүүрнээсээ салгахгүй байх ба үүнийгээ арилгах ч бодолгүй байгаа бололтой одоог хүртэл Тэхёныг ширтэн зогсоно.