ကောင်းကင်တစ်ညလုံး သူ့မာမီပြောစကားများကို တွေးနေမိသည်။မာမီက ချမ်းသာပြီး

ဆွေမျိုးကြီးထဲက တစ်ဉီးတည်းသောသမီးဖြစ်ပြီး သူ့ဒယ်ဒီနဲ့ယူတော့လဲ ဒယ်ဒီကလိုလေသေးမရှိအောင်ထားတာကြောင့်

မောက် မာတက်သည်။သူငယ်ငယ်လေးတုန်းက ကျောင်းတက်ကတည်းကပေါင်းမဲ့သူငယ်ချင်းကအစ လိုက်ချုပ်ချယ်တက်သည်။နောက်တော့ ဒယ်ဒီကနိုင်ငံခြားက ကုမ္ပဏီကိုအဘိုးဆီကအမွေရတော့ အဲ့မှာသွားနေသည်။သူမာမီက သူဒယ်ဒီကိုစိတ်မချလို့ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ၈နှစ်အရွယ်မှာ အဖွားလက်ထဲထည့်ကာလိုက်သွားသည်။အစကတော့ သူပါမခွဲနိုင်လို့လိုက်သွားချင်ပေမဲ့ အဖွားကမထည့်ပေ မာမီကလဲသားကြီးရင်ခေါ်မှာပေါ့ဟု နှစ်သိမ့်ကာ ထားလိုက်သည်။နောက်တော့ မာမီပြန်လာတိုင်း

သူကိုလာခေါ်တာလို့ထင်ပေမဲ့ ခေါ်မသွားခဲ့ပါ။ငယ်စဉ္က ဝမ်းနည်းတက်ပေမဲ့ ကြီးလာတော့ သူမလိုက်ချင်တော့ အဖွားဆုံးတော့

သူမိဘတွေ ခေါ်တော့မလိုက်ခဲ့ပေ တစ်ခါတစ်လေပဲ သွားလည်ဖြစ်သည်။သေချာတာတော့ သူဟာမာမီစကားအားလုံးကို နားထောင်မယ့်သူမဟုတ်ပေ။သူမှာ အမှားအမှန်စဉ္းစားနိုင်စွမ်းရိှပါသည်။

"ပီတိရေ သူဌေးကနင့်ကို ကော်ဖီလာပို့ပါတဲ့"

"ဟုတ်ကိုတိုးကြီး သူဌေးကစောရောက်နေတာလား"

"အေးဟုတ်တယ် မထူးဆန်းပါဘူးသူဌေးကတစ်ခါတစ်လေစောနေတက်တယ်လေ"

ပီတိလဲကော်ဖီမြန်မြန် ဖျော်ပြီးသူရုံးခန်းသို့တက်လာခဲ့သည်။တံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်လိုက်ကာကြည့်လိုက်တော့ သူကရုံခန်းထဲမှာမရှိတာကြောင့် သူမကော်ဖီခွက်ကိုစားပွဲျပေါ်တင်လိုက်သည်။ ဆိုဖာပေါ်မှာစောင့်ရင်း သူမမျက်လုံးမှေးစင်းလာတာကြောင့် အိပ်ပျော်သွားသည်။

ကောင်းကင် အရေးကြီးဧည့်သည်နဲ့သွားတွေ့ပြီး ပြန်လာကာရုံးခန်းတံခါးဖွင့်ပြီးထိုင်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။သူ့ရှေ့့ ကကော်ဖီခွက်ကြောင့် သူမကိုခေါ်ထားမှန်းသတိရကာ

သူမကိုလိုက်ရှာလိုက်တော့ သူမကဧည့်သည်ထိုင်ခုံဆိုဖာရှည်ပေါ်မှာ အိပ်နေသည်။သူတစ်ချက်ပြုံးရင်း သူမဆီသို့လျှောက်လာလိုက်သည်။သူမက ရှေ့သူထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်နှာလှလှလေးကို အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီ ကြည့်နေမိသည်။သူမမျက်တောင်ရှည်နဲမျက်လုံးလေးတွေကို သူနှုတ်ခမ်းနဲ့

ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်သည် ။ထို့နောက်သူမနှာခေါင်းထိပ်လေးကို သွားနှင့်ဖွဖွကိုက်လိုက်တော့ သူမမျက်နှာလေးရှုံသွားကာ သူမမျက်လုံးလေး ပွင့်လာသည်။

" ဟင် ကိုကိုခုနကဘယ်ရောက်နေတာလဲ

ကိုကို ကိုစောင့်ရင်းအိပ်ပျော်သွားတာဟီး"

သူရှေ့ကရယ်ပြနေသော သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို သူနှုတ်ခမ်းနဲ့အမိအရနမ်းရှိုက် လိုက်သည်။သူရဲ့အားပါလွန်းသော အနမ်းတွေကြောင့် သူမအားပျော့ကာ သူလည်တိုင်ကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွဲခိုလာသည်။သူမကလဲလျောင်းနေရင်း သူ့အနမ်းကိုတုန့်ပြန်လာသည်။လျှာဖျားလေးက သူမခံတွင်းထဲမွှေနှောက်ကာ သူမကိုမြိုချမတက်သူပိုင်ဆိုင်ချင်လာသည်။

ပီတိတစ်ယောက် ကိုကိုရဲ့အနမ်းများကြောင့်

တစ်ကုန်လုံးကြက်သီးလေးများထကာ ရင်ထဲတစ်သိမ့်သိ်မ့် ခံစားနေလျက် ကိုကိုကိုတုံပြန်ကာ နမ်းနေမိသည်။နမ်းနေရင်း ကိုကိုက

လည်တိုင်လေးနဲ့ ညှပ်ရိုးတစ်လျှောက်အားပြင်းပြင်းနဲ့ နမ်းစုပ်တာကြောင့် ဆူးခနဲတစ်ချက်တစ်ချက် နာသွားတာကြောင့်ကိုကိုကျောကိုထုကာ ရပ်တန့်ခိုင်းမှကိုကိုကရပ်ပေးသည်။တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း ကိုကိုတစ်ယောက် သန့်စင်ခန်းထဲရုတ်တရက်ထကာဝင်သွားတော့ သူမမှာကြောင်တောင်တောင်လေးကျန်ခဲ့ရသည်။

""ကိုကို ဘာဖြစ်သွားပါလိမ့် ငါများရပ်ခိုင်းလို့

စိတ်ဆိုးသွားတာလား "" ပီတိတွေးနေမိသည်

ခနလောက်နေတော့ တံခါးဖွင့်သံကြားကာ သူအပြင်ထွက်လာသည်။ပီတိ ကိုကိုမျက်နှာကိုမော့ ကြည့်လိုက်ကာ

" ကိုကို ကိုရပ်ခိုင်းလို့ စိတ်ဆိုးသွားတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး ဆက်နမ်းနေရင်းပြသနာတက်မှာဆိုးလို့ ပါချာတိတ်ရယ် ကိုကိုကဘာကိုစိတ်ဆိုးရမှာလဲ"

"ဘာပြသနာတက် မှာလဲ အသက်ရှုကျပ်လို့ရပ်ခိုင်းတာကို ပြသနာလား"

"အဲဒီရပ်ခိုင်းလို့ ဖြစ်တဲ့ပြသနာကိုပြောတာမဟုတ်ဘူး"

"အဲဒါဆို ဘာပြသနာလဲလို့ပြောလေကိုကို"

"ပြောမယ် ပြီးမှမရှက်နဲ့နော် ကိုကိုကခလေးကိုနမ်းနေရင်း ကလေးအထိအတွေ့ကြောင့်

ယောကျာ်းလေးဟာကစိတ်ထ လာလို့ထွက်သွားတာကွာ ကဲသိပြီးလား"

"ဟင် ရှက်စရာကြီးလာပြောနေတယ်

ဘာမှန်းမသိဘူး"

"အဲဒါကြောင့် မပြောတာကိုချာတိတ်ပဲ

အတင်းမေးတာလေ ဒါပေမဲ့ကိုကို ကိုယုံ

ချာတိတ်သဘောမပါဘဲ ကိုကိုနမ်းရုံထက်မပိုစေရဘူး"

​

ပြောနေရင်းကိုကိုကဒူးထောက်လျက်ကနေ ထိုင်နေသော သူမကိုယ်လေးကိုဆဲွကာဖက်လိုက်သည်။ထို အချိန်ရုတ်တရက် ရုံးခန်းတံခါးကိုဆွဲဖွင့် ကာဝင်လာသော မာမီကြောင့် ကောင်းကင်ဖက်ထားသောသူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။သူမလဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ ချောမောကာလှပသော်လဲ သူမကိုစူးနေအောင်ကြည့်နေသောအန်တီကြောင့် ကြောက် မိသည်။ကိုကိုက သူမရှေ့မှာပိတ်ရပ်ရင်း

"မာမီ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

"ငါ့သားရုံးခန်းကို ကိစ္စရှိမှငါကလာရမှာလား

ကောင်းကင်သစ် ငါမင်းကိုဘာပြောထားလဲ

မင်းက ဂရုမစိုက်တဲ့အပြင် ရုံးခန်းထဲမှာတောင် ခေါ်ပြီးပလူးနေတယ်ပေါ့"

"မာမီ ..."

"ငါ့ကိုမအော်နဲ့"

ဒေါ်စံမမှီ သူမသားနောက်က မိန်းကလေး

လည်ပင်းက အနီကွက်တွေကို ခုနဝင်ကတည်းက မြင်တာကြောင့် စိတ်တိုမိသည်။

သူ့မသားကြောင့်ဆိုပေမဲ့ ရုံးခန်းထဲတောင်ရောက်နေတဲ့ မိန်းကလေးကိုအထင်သေးမိသည်။

"ကောင်မလေး ငါ့သားကိုအဆင့်အတန်းမြင့်မြင့်မွေးထားတာ အဲတော့သူနဲ့တန်နဲ့မိန်းကလေးကလဲ အဆင့်အတန်းမြင့်မှရမယ်

မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး အဲလိုအနေအထိုင်မတက် မှတော့ မင်းမှာအဆင့်အတန်းလဲကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး အဲတော့ ငါသားကိုမမြူစွယ်ပါနဲ့

ရှေ့ဆက်တိုးရင် ငါ့ဘက်ကမင်းကိုနင်းချေရလိမ့်မယ် ကြားလား"

"မာမီ သားတောင်းပန်တယ် ဒါကျနော်ချစ်သူပါ ဆက်မပြောပါနဲ့တော့"

ကောင်းကင်မာမီ စကားများကြောင့် မျက်နှာနီကာ ငိုနေသောသူမကို လှည့်ကာရင်ခွင်ထဲသွင်းတော့သူမက အဖက် မခံပဲ မျက်နှာကိုအုပ်ကာငိုရှိုက်ရင်း ထွက်သွားသည်။သူလိုက်သွား ချင်ပေမဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ့်သူ့အမေကြောင့်နေခဲ့လိုက်ကာ သူရောမာမီပါ ခုံမှာမျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ တစ်ယောက်မှစကားမဆိုကြပဲ အကြည့်ချင်းစူးရဲစွာကြည့်နေမိသည်။

#moon shine