"ဟင် အစောကြီးရှိသေးတယ် သွားတော့မလို့လား"

ပီတိ ကိုကို ကြယ်သီးတပ်နေတာကို ကူတပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ခါတိုင်းသူမ မနက်စာပြင်ပြီးမှ ကိိုကို ကိုနိုးရသည်ည်။ဒီနေ့

စောနိုးကာ ရေချိုးပြင်ဆင်ပြီးနေတာမို့ မေးလိုက်မိသည်။

"အင်း ဟုတ်တယ်အစည်းအဝေးရှိလို့ စောသွားတာ ကျန်တဲ့အချိန်တွေက ကိုကိုမအားလို့ ရုံးတက်တာနဲ့တစ်ခါတည်း အစည်းအဝေးလုပ်မလို့လေ"

"အင်း ပီတိလဲကိိုကိုအလုပ်တွေ ကူလုပ်ပေးချင်လိုက်တာ ကိိုကိုသင်ပေးပါလား"

"ချာတိတ် ဝါသနာပါရင် သင်ပေးမယ် ဝါသနာမပါဘဲကိုကိုကြောင့်ဆိုမလုပ်ပါနဲ့

ကိိုကိုပြောထားတယ်လေ လုပ်ချင်ဝါသနာကို လုပ်ပါလို့"

"အင်းပါ ပီတိကကိုကိုပင်ပန်းနေတာကို မကြည့်ရက်လို့ပါ"

" ဟုတ်ပါပြီး ကိုကိုတို့ မနက်စာစားရအောင်"

သူမလက်ကိုဆွဲကာ အောက်ထပ်သို့ဆင်းကာ မနက်စာ အတူစားပြီး ကုမ္ပဏီသို့ ထွက်လာလိုက်သည်။

ပီတိ ကိုကိုမရှိတုန်း ပြင်းတာနဲ့မေမေတို့ အိမ်ဘက်သို့ထွက်လာလိုက်သည်။မေမေနဲ့အတူ

ထမင်းချက်ကာ တစ်နေကုန်စကားပြောပြီး

ကိုကိုပြန်ရောက်ချိန်မှ တက်စီငှားကာပြန်လာလိုက်သည်။ကိိုကိုမလာသေးတာကြောင့်

သီချင်းလေးဖွင့်ကာ အိမ်ကချက်လာသောဟင်းတွေပြန်နွေးနေသည်။

ကောင်းကင် အိမ်ထဲဝင်လာသည်အထိ ချာတိတ်ရဲ့အရိပ်အရောင်မမြင်ပေ ခါတိုင်းသူပြန်လာရင် အသင့့်လာထွက်ကြိုမြဲဇနီးသည်မလာတာကြောင့် အိမ်ထဲပတ်ကာလိုက်ရှာဖြစ်သည်။ဟင်းချက်ရင်း သီချင်းဆိုနေသော ဇနီးသည်ကြောင့် သူစိတ်ချသွားကာ ချာတိတ်မရဲ့ခါးလေးအားနောက်ကနေဖက်ပြီး သူမခေါင်းပေါ်မေးတင်လိုက်သည်။

သူမက သူဘက်လှည့်ကာ ခါးကိုပြန်ဖက်ရင်း

ခေါင်းမော့ကာ

"ကိုကို ဘယ်တုန်းကရောက်နေတာလဲ"

"ခုနလေးတင် ချာတိတ်ကထွက်မကြိုတော့

ဘာများဖြစ်နေလဲဆိုပြီး စိတ်ပူလို့လိုက်ရှာမှ

ချာတိတ်ကမီးဖိုခန်းထဲ တွေ့မှ စိတ်ချရတော့တယ်"

"သီချင်းသံကြောင့် ကားသံမကြားလိုက်တာ

ကိိုကိုရေချိုးတော့လေ ပြီးရင်ထမင်းစားမယ်"

"ချိုးမှာ ပြီးရင် ပါတီတစ်ခုတက်ရအုံးမှာ ချာတိတ်ပါတက်ရမှာနော်"

"အဝတ်အစားလဲမဝယ်ရသေးဘူး စောစောကတော့ ကိုကိုကကြိုလဲမပြောဘူး ကြိုပြောမှပြင်ဆင်လို့ရသေး"

"ကိုကိုလဲဒီနေ့ အလုပ်တွေတစ်အား ရှုပ်သွားတော့ ပြောဖို့မေ့သွားတာ sorryပါနော်"

"ရပါတယ်ကိိုကိုရဲ့ အလုပ်တွေရှုပ်နေတော့ ပင်ပန်းနေမှာပေါ့ "

ကိိုကိုရင်ခွင်ထဲကနေပြီးတော့ ကိိုကိုမျက်နှာကိုမော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တော့ ကိိုကိုကပြုံးကာ

"ဟောဒီက ဗီတာမင်လေးကြောင့် အားပြည့်သွားပါပြီးကွာ မွ"

"ဟင် ဘာမှမဆိုင်ပဲ လာနမ်းနေတယ် လူလည်ကြီး"

"ဆိုင်တာပေါ့ ကိုကိုရဲ့ဗီတာမင် အားဆေးလေး မွ ဒီပါးလေးရော မွ ဒီနဖူးလေးရော

အော် ဒီနှုတ်ခမ်းလေးရောကွာ အွန့်"

ရုတ်တရက် စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လာသော အနမ်းတွေအပြင် ခါးမှကိိုကိုလက်ရဲ့ တင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ထားမှုကြောင့် သူမခါးလေးကော့ ခေါင်းလေးမော့ကာ ကိုကိုအနမ်းများကို ရတ်ခုန်စွာ ခံယူနေမိသည်။

ကိုကိုခေါ်လာသော ဖက်ရှင်းဒီဇိုင်းနာဆိုင်ရောက်တော့ လှပသောဂါဝန်များအကြားရွေးရခက်နေမိသည်။ကိုကိုက သူပါလိုက်ရွေးပေးကာ နောက်ဆုံးကိုကိုရွေးပေးတာကိုဝတ်လိုက်သည်။အရင်င်ဆုံး မိတ်ကပ်လေးပြင်ကာ ဆံပင်လေးကိုထုံးပြီး အစမ်းဝတ်ထားသောဂါဝန်ကိုလှဲကာ ထွက်လာတော့ ပာကီရောင် ဝတ်စုံပြည့်နဲ့ကိုကိုက ချောမောနေသည်။ကိုကိုက သူမလက်ထဲလက်ကိုင်အိတ်လေးကို ကိုင်ခိုင်းပြီး သူလက်ကိုချိတ်ခိုင်းကာ ကားပေါ်တက်ရင်း

ပါတီသို့ထွက်လာလိုက်သည်။

ပါတီထဲသို့ ရောက်တော့ ကိုကိုကသူမလက်ကိုတွဲကာ ပွဲရှင်လူတွေဆီခေါ်သွားသည်။ပါတီရှိလူများရဲ့ မျက်လုံးများဟာ သူမတို့ဆီမှာဖြစ်နေတာမို့ စိတ်လှုပ်ရှားကာ ကိိုကိုခေါ်ရာနောက် ဂါဝန်စမတက်နင်းမိအောင် သတိထားလျှောက်နေမိသည်။

"ဒါက ပွဲရှင်တွေလေ အန်ကယ်ကဉီးမောင်မောင်ထိုက် အန်တီနာမည်က ဒေါ်ခင်လေးမွန်

ဒါက အန်ကယ်သား ကိုထိုက်တန် ဟိုဘက်က သမီး မရတနာထိုက် ကိိုကိုအားကျရတဲ့မိသားစုလေးပေါ့"

ပီတိ သဘောကောင်းပုံ ရပြီအချောအလှညီနေသော မိသားစု​ကို ပြုံးကာနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျနော်ဇနီး မြတ်နိုးပီတိတဲ့"

"အေးကွယ် တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် သားထိုက်နဲ့သားကောင်းက လုပ်ငန်းချင်းမိတ်ဖက် သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ မိသားစုလိုရင်းနှီးကြတယ်လေ သားကောင်းဇနီးလေးဆိုတော့ အန်တီတို့မိသားစုပဲပေါ့သမီးလေးက နာမည်လိုက်အောင်ချစ်စရာလေးပဲ"

"ကျနော်အရွေးးတော်တာပေါ့နော် ဒါနဲ့အန်တီတို့မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်နော် အန်တီ ဘယ်နှနှစ်မြောက်လဲဗျ"

"၃၅ နှစ်ရှိပြီ ကွ အခုထိ အိမ်ထောင်ကျတာမနေ့တစ်နေ့ကလိုပဲ မင်းအန်တီကို ချစ်ဆဲပေါ့ကွာ"

"ဟား ဟား အန်ကယ်ကroနေပြန်ပါပြီ"

"ရှင်ကလဲ ခလေးတွေရှေ့မှာ ရှက်စရာကြီး"

"မရှက်ပါနဲ့မိန်းမရယ်ယ်"

အန်တီ ပုခုံးကိုဖက်ကာ အန်ကယ်ကရယ်ယ်နေသည်။သူတို့အတွဲကို သူမတို့နှစ်ယောက်နဲ့

ကိုထိုက်တို့မောင်နှမက ပြုံးကာကြည့်နေမိသည်။သူအတို့နှစ်ယောက်ပွဲပြီးတာနဲ့ ပြန်လာလိုက်သည်။သူမရေချိုးပြီးထွက်လာတော့ ကိိုကိုက စောင်ခြုံကာ အိပ်ပျော်နေတာမို့ သူမညအိပ်ဂါဝန် လက်တစ်လုံးကြိုးအိင်္ကျီလေးဝတ်ကာ လှဲအိပ်လိုက်ပြီး စောင်ကိုယူကခြုံလိုက်သည်။

ကောင်းကင် ချာတိတ်အိပ်တော့မှ တမင်ပိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ သူမအပေါ်သို့ အုပ်မိုးပြီး အနမ်းမိုးများ မျက်နှာအနှံရွာသွန်းလိုက်ပြီး သူအလွန်စဲွလမ်းရသော နှုတ်ခမ်းလေးကို အပေါ်တစ်လှည့်အောက်တစ်လှည့်နမ်းရင်း အောက်နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်ကိုက်လိုက်တော့ ပွင့်ဟသွားသောသူမနှုတ်ခမ်းကြောင့် သူလျှာကိုထိုးထည့့်ကာ သူမလျှာကို စုပ်ယူမျိုချနေမိသည်။နမ်းနေရင်း သူမဂါဝန်ရောက်က ပေါင်တန်ဖြူဖြူကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။အနမ်းများကိုရပ်ပြီး သူအဝတ်အစားများကို ချွတ်နေရင်း

သူမဂါဝန်ကို ဆွဲချွတ်တော့ သူမက

"ကိုကို ပြောတော့ ပင်ပန်းနေတာဆို မအိပ်ဖူးလား "

"အစကအိပ်မလို့ ဒါပေမဲ့ မနေ့က အကြွေးကျန်တာယူမလို့ မအိပ်လဲရတယ် ချာတိတ်ဒီနေ့အတိုးပါယူမှာနော်"

"ကိိုကိုနော် ဒါမျိုးကြတော့ ဝိရိယထားတယ်ပေါ့ မနက်မထနိုင်ပဲနေမယ် နောက်မှကိိုကိုပင်ပန်းမှာဆိုးလို့ပါ"

"မရတော့ဘူး ကိုကိုဆာနေပြီ"

ပြောပြီး သူမလက်တစ်ဖက်ကို ဆဲွကာသူဟာပေါ်တင်ပေးတော့ အောက်ခံဘောင်းဘီအောက်ကအကောင်က အမောက်ထောင်နေသည်။ပီတိလူပါ တစ်ချက်တွန့်ကာ လက်ကိုရုန်းတော့ သူကလွှတ်ပေးသည်။မျက်နှာက သည်းခံနေပုံရသောကိူကိုကြောင့် သူမခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ပြလိုက်တော့ ကိုကိုက သူမရင်သားတစ်ဖက်ကို စို့လိုက်ပြီးလက်တစ်ဖက်က သူမရဲ့နေရာလေးအားပွတ်သပ်ကာ လက်တစ်ချောင်းကိုထိုးထည့်လိုက်သည်။

"အင်း ကိုကို"

ရင်သားကိုတစ်ဖက်ပြီးတစ်ဖက် စို့နေရင်း လက်ကလဲ၃ချောင်းထိထိုးသွင်းကာ လှုပ်ရှားတော့ သူမကိုယ်လေးတုန်ရင်ကာ

ပြီးမြောက်သွားသည်။သူက သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်လည်နမ်းရှိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းမှလည်တိုင် လည်တိုင်မှပြားချပ်နေသော ဗိုက်သားဖြူဖြူဆီ နမ်းရှိုက်လာရင်း သူမရဲနေရာလေးက သူလက်အစွမ်းနဲ့ စိုနေကာ ပန်းရောင်သန်းပြီးလှနေတာမို့ သူမနေရာလေးကို နမ်းလိုက်ပြီး လျှာလေးများနဲ့ ကလိလိုက်တော့ သူမကိုယ်လေး ကြွတက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းမှလဲ ညီးသံလေးများ ထွက်လာသည်။

"အင်း အား ကိိုကိုဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ

ပီတိငရဲကြီးတော့မယ် ထတော့လို့မလုပ်နဲ့ကိိုကို အား"

"ကိိုကိုမိန်းမကို ကိုကိုကျေနပ်လို့လုပ်ပေးတာ ဘာမှမဖြစ်ဘူးနော် စိတ်လျှေ့ာ"

အတော်ကြာ သူမ ဟာလေးကို ပြုစုပေးပြီး သူရဲ့ထောင်မတ်နေသော ညီတော်အား သွင်းကာ

အသွင်းအထုတ်ကို မှန်မှန်လေးလုပ်နေလိုက်သည်။တစ်ချက်တစ်ချက် သူဟာကို သူမရဲ့ဟာကဆွဲညစ်လာသော ခံစားချက်ကြောင့်

သူခံစားချက်တွေကောင်းလာပြီး အသွင်းအထုတ်ကိုမြန်မြန်လုပ်နေမိတော့သည်။ခါတိုင်းထက် ပိုကာ သူမဘက်ကတုံပြန်လာမှုတွေကြောင့် သူခံစားချက်တွေကောင်းလာကာ ဘယ်နှချီပြီးမှန်းမရေတွက်နိုင်အောင်

သူကြမ်းနေမိသည်။သူမပင်ပန်းကာ အိပ်ပျော်သွားမှ သူရပ်လိုက်ကာ သူမကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီး သူလဲအိပ်စက်လိုက်တော့သည်။

ပီတိပါတီဝတ်စုံလေး

#Moon Shine

အခုတစ်လော မအားတာနဲ့စာမတင်ဖြစ်ဘူး

စာကလဲရေးနေရင်း အရေးအသားကမကောင်းသလိုခံစားရတယ်။

မကောင်းပေမဲ့ ဖတ်ပေးတဲ့စာဖတ်သူများကို

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။