ဒီနေ့ အက်ထရာဆောင်းရိုက်မှာမို့ လင်မယားနှစ်ယောက်အတူလာခဲ့သည်။

အိုဂျီရဲ့အစားအသောက်နဲ့သူမကျန်းမာရေးအခြေအနေကို မေးမြန်းတာကို သူမမဖြေရပေ ဘေးနားကကိုကိုကသူကိုယ်ဝန်သည်ကျနေတာပဲ သူမအစားဖြေနေသည်။ဗိုက်ကိုဆရာမက စမ်းသပ်နေတာမို့ သူမတို့နှစ်ယောက်က မော်နီတာမျက်နှာပြင်က ကလေးလေးကဘာလေးလဲ ဆိုတာကို နားမလည်သော်လဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေမိသည်။

"ဟယ် အမွှွှာလေးတွေတော့ ဒီမှာကတစ်ယောက် ဟောသုံးယောက်တောင် "

ဆရာဝန်မက​၃မွှာပူးလေး ဆိုတဲ့မော်နီတာကိုကြည့်တော့မှ ကလေးလေးတွေကတစ်ယောက်ထဲမဟုတ်ဘဲ အမွှွှာလေးတွေ ဖြစ်နေသည်။သူမတို့လင်မယားနှစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှား စွာဖြင့်

"ဆရာမ ကျမတို့ကလေးတွေ ကျန်းမာရဲ့လားရှင့်"

"ကျန်းမာပါတယ် သိပ်မစိုးရိမ်ပါနဲ့ တစ်ချို့၄မွှာလေးမွေးရင်တောင် ကျန်းမာပါတယ်

အရင်ကထက်တော့ ပိုဂရုစိုက်ပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမကျနော်မိန်းမ အတွက်မွေးဖွားမှုမခက်ခဲလောက်ပါဘူးနော် ပထမကိုယ်ဝန်ဆောင်တာကို၃မွှာဆိုတော့ စိတ်ပူလို့ပါ"

ပီတိအစိုးအရိမ်လွန်နေသော သူမယောကျာ်းကိုကြည့်ကာ

"မစိုးရိမ်မ်ိုးရိမ်ပါနဲ့ ကိုကိုရဲ့ပီတိဂရုစိုက်မှာပါ ကိုကိုက တစ်ခါထဲ ကလေး၃ယောက် အဖေဖြစ်မှာ မပျော်ဘူးလား"

"ပျော်တာပေ့့ါ ချာတိတ်ရဲ့ ကိုကိုရင်သွေးလေးလေ ဒါပေမဲ့ ချာတိတ်နာကျင်မှာစိုးလို့ပါ

ဒီတစ်ခါမွေးပြီးရင် ကိုယ်တို့နောက်ခလေးမယူတော့ ဘူးနော်ချာတိ်တ်"

"အင်းပါ"

"မောင်ကောင်းကင်လည်း စိတ်သိပ်မပူပါနဲ့မိခင်ရောကလေးတွေရော ကျန်းမာရေးကောင်းပါတယ် နောက်လဲပိုပြီးမင်းမိန်းမကို

ဂရုစိုက်ပေါ့ ဟုတ်လား ဆေးရုံကိုလဲ တစ်လတစ်ခါပုံမှန်ပြပေးပါ အမွှာလေးတွေဆိုတော့

ဆရာမက ခဲွမွေးစေချင်တယ် ဒါတော့ မင်းတို့လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး တိုင်ပင်လိုက်ပါအုံး"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဆေးရုံက လင်မယားနှစ်ယောက်ထွက်လာပြီး သူမကမိဘတွေဆီသွားချင်တာမို့သူမမိဘတွေ အိမ်ဘက်ကားကိုဉီးတည်လိုက်သည်။

သူမအိမ်ရောက်တာနဲ့ အဖေနဲ့အမေ မောင်လေးပါ ရှိနေတာမို့ ဆိုဖာမှာထိုင်ကာ သူမမောင်လေးက ဘေးမှာလာထိုင်ပြီး ဗိုက်ကိုလာကိုင်ကာ

"မမ ဗိုက်ထဲက ဘာလေးလဲသိရပြီလား"

"အေးသမီး ဘာလေးလဲဒီနေ့ပြောလိုက်လား"

သူမတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်မိကာ ပြုံးလိုက်သည်။ဆရာဝန်ကလဲ အမွှာတွေအကြောင်းပြောရင်း ယောကျာ်းလေးလား မိန်းကလေးလားတောင်မသိခဲ့ပေ။

"ဘာလေးတောင်မသိခဲ့ပါဘူး အမေရယ် အမွှာတွေဆိုတာနဲ့ ဆရာဝန်ကဘာလေးလဲမပြောလိုက်ဘူး သမီးတို့နှစ်ယောက်ကလဲ အပျော်လွန်ပြီ မမေးမိဘူး"

ဘေးနားကမောင်ငယ်က ဗိုက်ကိုထပ်ကိုင်ပြီး

"အမွှာလေးလား"

"ဟုတ်တယ် ၃ယောက်တောင်"

"ဟာ တစ်ခါထဲ တူသုံးယောက်တောင်ရမှာပေါ့"

"၃မွှာပူး ဆိုတော့ဂရုစိုက်နော်သမီး"

"ဟုတိတယ်သမီး ကြည်ပြာလဲသမီးကို ခနခနသွားကြည့်အုံးနော် ဆိုင်ကကောင်မလေးတွေနဲ့လွှဲထားလို့ရတာပဲ"

"ကျမလဲ သမီးကိုခနခနသွားကြည့်မှာပါ

မွေးခါနီးတစ်လလောက် အနားမှာသွားနေပေးအုံးမှာ"

"အေးပါ ကဲသမီးတို့လင်မယား ထမင်းစားပြီးမှ ပြန်"

"ဟုတ်"

သူမတို့ အိမ်မှာ ထမင်းစားသောက်ပြီး ခနလောက်နေမှ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းဖောင်းလာသော ဗိုက်နဲ့အတူ

ကိုကိုနဲ့မေမေရဲ့ သူမအားဂရုစိုက်မှုကြောင့်

သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရမှာအခက်အခဲမရှိပေ။ကျန်းမာရေးကောင်းသော ကလေးများကြောင့် သူမမှာဗိုက်ကိုမသယ်နိုင်တာမို့ အသွားအလာဆို အနားမှာတစ်ယောက်ရှိ

မှ သွားနိုင်တော့သည်။ဂျူးဒိတ်နီးလာတာမို့

ဆေးရုံတက်ရန် သူမအတွက်လိုအပ်တာတွေကို သူမအမေနဲ့ကိုကိုက ပြင်ဆင်ကာထည့်နေသည်။ကိုကိုနဲ့မေမေက သူမမွေးဖွားဖို့ နေ့ကောင်းရက်ကို ရွေးပြီး ခွဲမွေးမှာဖြစ်သည်။

ပီတိ ခွဲခန်းထဲဒီနေ့ဝင်ရမှာမို့ စိတ်ထဲကြောက်နေမိသည်။သူမရင်သွေးလေးတွေအတွက်

သူမမှာကြောက်စိတ်ကို ဖျောက်ထားရသည်။ကိုကိုကတော့ အနားမှာတစ်လျှောက်လုံးမခွာပဲ အင်္ဂုလိမာလသုတ်ကို သူမအန္တရာယ်ကင်းစေရယ် သူကိုယ်တိုင်ရွတ်နေသည်။သူမကြောက်စိတ်ဝင်နေတာကို အနားကနေအားပေးနေတာမို့ ဒီယောကျာ်းကိုပိုချစ်ရသည်။

"ချာတိတ် စိတ်အေးအေးထားနော် ခဲွခန်းထဲထိကိုကိုပါ လိုက်မှာမို့ ချာတိတ်နားမှာကိုကိုရှိနေတာမှာ သိလား ဒီတစ်ခါပဲ နောက်ထပ်ကိုကိုတို့ကလေးမယူတော့ ဘူးနော် အခုတောင် ချာတိတ်ပင်ပန်းနေတာကို ကိုကိုမ​ြကည့်ရက်ဘူး "

"အင်းပါ နောက်ထပ်ကလေးမလိုချင်လို့လားကိုကိုက"

"လိုချင်တာပေါ့ ဒါပေမဲ့ချာတိတ်တို့ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရတာက သေမင်းနဲတိုက်စစ်ဆင်နေရတာမို့ ကိုကိုချာတိတ်ကို မနာကျင်စေချင်ဘူး ကလေးကလဲ၃ယောက်တောင်ရမှာလေး အမွှာလေးတွေကိုပဲ ကောင်းကောင်းပြုစုရအောင်နော်"

"အင်းပါ ကိုကိုရယ် ကိုကိုသဘော ကိုကိုလိုချင်တယ်ဆိုလဲနောက်ထပ်ကလေးယူပေးနိုင်ပါတယ် ပီတိကအမြဲကိုကိုအတွက်ပါရမီဖြည့်ဖက်လေးဖြစ်ချင်တာပါနော်"

"အင်းလိမ္မာလိုက်တဲ့ ဇနီးလေး ချစ်လိုက်တာ"

"ပီတိလဲ ချစ်ပါတယ်နော်"

"ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ မေမေကိုဆုချမယ်"

ဆိုပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလာသည်မို့ သူမကိုကိုနှုတ်ခမ်းများကို ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ခွဲခန်းဝင်တဲ့အခါ ကိုကိုကခွဲခန်းအိင်္ကျီကို ဝတ်ပြီး သူမလက်လေးကိုကိုင်ကာ တွန်းလှည်းလေးဘေးနားကနေလိုက်လာခဲ့သည်။vip ဖြစ်သည့်အပြင် ဆေးရုံအုပ်ကိုအကူအညီတောင်းကာ ကိုကိုကခွဲခန်းထဲသို့ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ကိုကိုက သူမမေ့ဆေးမပေးမီ နဖူးလေးကိုတစ်ချက်နမ်းကာ အားပေးသည်။

ကောင်းကင်ဆရာဝန်က သူမဗိုက်အားခွဲတာကိုစိတ်လှုပ်ရှားကာ ထွက်လာမဲ့ကလေးအားကြည့်နေမိတော့ ပထမယောကျာ်းလေးထွက်လာသည်။ဒုတိယကလဲ​ေယာကျာ်းလေးပင် နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကတော့ သမီးလေးဖြစ်သည်။ကျန်းမာစွာမွေးလာသော သူ့ကလေးတွေကိုကြည့်ပြီး သူဝမ်းသာလွန်းလို့မျက်ရည်ကျမိသည်။

"ကံကောင်းလိုက်တာ ကလေးတွေက အချင်းမတူတဲ့အမွှာလေးတွေတော့ သုံးယောက်လုံးကျန်းမာတယ်သိလား"

သူမကိုမွေးဖွားပေးတဲ့ ဆရာဝန်မက သူအားပြောချင်းဖြစ်သည်။သူသတိမေ့နေသော သူမကိုကြည့်နေမိသည်။ဆရာဝန်တစ်ယောက်က ခွဲထားတဲ့နေရာကို ပြန်ချုပ်နေသည်။သူမမှာ အချိန်အတော်ကြာထိဗိုက်ကခွဲထားတာက နာကျင်နေမှာကို တွေးမိတော့ သူမဆေးရုံကဆင်းရင်သူမအားကလေးတွေမထိန်းစေပဲ ကလေးတွေကိုထိန်းဖို့ သပ်သပ်သူနာပြုငှားရမည်။ခွဲခန်းထဲက ထွက်ပြီး သူတို့အခန်းထဲကိုရွေ့သည်အထိသူမသတိမရသေးချေ။သူမမိဘနဲ့သူမသူငယ်ချင်းတွေ

သူအလုပ်ကလူတွေ ကလေးကိုလာကြည့်နေကြသည်။သူကတော့ သူမနိုးလာမည့်အချိန်ကို သူမလက်လေးကိုကိုင်ကာစောင့်နေသည်။သူလက်ထဲက လက်လေးလှုပ်လာတာမို့ သူကြည့်လိုက်တော့ သူမနိုးလာပြီ ဖြစ်သည်။

"ကိုကို ကလေးတွေရော"

"ရှိတယ် မေမေကလေးတွေ သူမေမေဆီပြပါအုံး"

သူမကိုသူက ကုတင်ကိုနည်းနည်းမတ်ပေးသည်။သူမရှေ့က အမွှာ ကလေးတွေကိုကြည့်ရင် ချစ်စရာကောင်းသော အမွှာလေးတွေကြောင့် နာကျင်မှုတွေတောင်ပျောက်သွားသလိုပင်။

ဆေးရုံကဆင်းတာနဲ့ ကလေးများကို နစ့်နဲ့ထားကာ မိခင်နို့ကိုညစ်ပြီးနို့ဘူးနဲ့တိုက်ရသည်။သူမက ရင်ခွင်ထဲထည့်ကာတိုက်ချင်ပေမဲ့ သူကဗိုက်ကအနာထိမှာဆိုးလို့ မတိုက်ခိုင်းပေ။သူမလိုအပ်တာတွေ လုပ်ပေးလိုက်

သားတို့နဲ့သမီးလေးတို့ကို ထိန်းလိုက်နဲ့ကိုကိုမှာ အလုပ်တွေတောင် ကိုကျော်စွာနဲ့လွှဲထားရသည်။ကလေးတွေက တစ်ဖြည်းဖြည်းထွားကြိုင်လာကာ နို့ပိုတောင်းလာတာမို့ သူမနို့တင်မက နို့မှုန်ပါ တိုက်ရသည်လေ။

#Moon Shine