-მოდი ტორტი ჩააქრეთ-ყვირის ჯინი და თეჰიონთან ერთად ჩვენს წინ დგება.

ყველა ვიდეოს იღებს და დაბადების დღის სიმღერას მღერის.

მე გახარებული ქუქის შევხედე, ხელი ჩავკიდე და ტორტი ერთად ჩავაქრეთ.

-გილოცაააავთ-იყვირა ყველამ და ყველა ჩვენ გვეცა ჩასახუტებლად.

-მადლობა, მადლობა-ვიძახდით გახარებულნი.

-ეს ვისი იდეა იყო?-ვიკითხე ბოლოს.

-თეჰიონის, გუშინ ვთქვით, რო ქუქის დაბადების დღე მოდიოდა მერე თემ თქვა რო თუ ქუქის დაბადების დღე იყო მაშინ, შენიც იქნებოდა და გადაწყვიტა ასე მოელოცა-თქვა ჯინმა.

-მადლობა თე-ვუთხარი.

-არაფრის აყვარელო-გამეკრიჭა.

-ესეიგი,დღეს საღამოს 10ზე გეპატიჟებით ჩემს სახლში, წვეულებას ვაწყობ თქვს საპატივცემულოთ-ამბობს ღიმილით თე.

-იეიიი-დაიწყო ყველამ ყვირილი სიხარულით.

სახლში მალე დავბრუნდით.

მივედი თუ არა დავიძინე. ძალიან დაღლილი ვიყავი.

-ელა,გაიღვიძე ემას საფლავზე მივდივართ-ყვირის დედაჩემი.

-მოვდივარ-გავყვირე და ლოგინიდან ბუზღუნით ავდექი.

ემა ჩვენი მესამე ტყუპისცალი იყო, იგი 3 წლის წინ გარდაიცვალა. ჩვენი სახლი დაიწვა, ის კი იქ იყო, ვერ გადავარჩინეთ.

მე და ემა, ძალიან ვგავდით ერთმანეთს. არამედ გარეგნულად, არამედ ქცევებშიც და საუბარშიც.

ერთად ძალიან ბედნიერები ვიყავით.

3 წლის წინ, დედა მოვიდა ჩემთან ტირილით და მითხრა, რომ ჩემი და გარდაიცვალა. მე ეს ამბავი ძალიან ძნელად გადავიტანე.

ყოველ ღამე ტირილით ვიღვიძებდი და ემას სახელს ვყვიროდი, არ შემეძლო მის გარეშე ცხოვრება.

1 წელი ტრავმირებული ვცხოვრობდი, ამიტომ ჩემ თავზე მოვლაც შევწყვიტე და სრულიად შევიცვალე. ემა ჩემთვის ბევრს ნიშნავდა.

დრო გავიდა და ამ ფაქტს შევეჩვიე,მაგრამ გული კვლავ მტკივა.

ის ყოველთვის ცოცხალი იყო ჩემთვის და ყოველთვის იქნება.

მალე გავემზადე,უბრალოდ შავებში გამოვეწყვე და მისაღებში, მშობლებთან და ქუქისთან გავედი.

-წავედით?-მეკითხება დედა.

-კი-ვეუბნები და ყველა მივდივართ მანქანისკენ.

მალე საფლავთან ახლოს გააჩერა მამამ მანქანა და ყველა საფლავისკენ დავიძარით.

ღრუბლიანი ამინდია, მაგრამ არამგონია გაწვიმდეს.

ძალიან მიყვარს ღრუბლიანი ამინდი ასევე წვიმაც.

-ელა ყვავილები შეცვალე-მეუბნება დედა საფლავთან მისვლისთანავე.

მეც მივედი და ყვავილები შევცვალე.

-ჯონგუკ, მომეხმარე ამის გაშლაში-ამბობს დედა და პლედის გაშლას იწყებს.

15 წუთში ყველაფერი მზად იყო.

საფლავთან ახლოს გაშლილი პლედი, ზედ ხილეული და ტორტი.

ყოველ წელს ასე ხდება,ტორტს ემასთან ერთად ვაქრობთ.

-აბა 1....2....3-დაიყვირა დედამ და ჩვენც ტორტი ჩავაქრეთ.

-დე, დღეს თეჰიონის სახლში ვართ დაპატიჟებულნი, ჩვენს საპატივცემულოდ აწყობენ წვეულებას, ამიტომ საღამოს მივდივართ-ამბობს ქუქი.

-თეჰიონი ვინ არის?

-ჩვენი ძველი სკოლელია,დიდი ხნის წინ გადავიდა სკოლისან ახლა კი ისევ გადმოვიდა-ამბობს ქუქი.

-გასაგებია.

ცოტახანი კიდევ ვიყავით. მალე კი ავიბარგეთ.

ჩემს ოთახში ვზივარ და ანიმეს ვუყურებ, როცა ოთახში ქუქი შემოდის.

-დაკაკუნება, როდის უნდა ისწავლო?-ვუყვირი.

-წავედით?

-რა?სად?

-ქალაქის ცენტრში, საყიდლებზე ხო გითხარი, რომ დღეს უნდა გავერთოთ თქო?

-აუუ არ შეიძლება, რომ არ წამოვიდე?

-შენი აზრით?

-როგორც ვიცი, შოპინგი არ გიყვარს და ახლა რა დაგემართა?

-იაზრებ, რომ ყველა წინადადება კითხვითია?

-ჰოო?

-აი ისევმ

-ეიი შენ დაიწყე-ვუყვირი სიცილით.

-მიდი, მალე გაემზადე და წავიდეთ.

-ოო არმინდაა.

-მიიდიიი.

-ოოოოო კაიიი-ვყვირი და ლოგინიდან ვდგები.

-აბა ამ კაბაზე, რას იტყვი?-ამბობს ჩემი ძმა და კაბას მაჩვენებს.

-ეიი, არაა ეს ძაან გამომწვევია.

-შენთვის, ყველა ძაან გამომწვევია-ბუზღუნებს.

-ქუქიი კარგი, რაა.

-მოიცა შემოთავაზება მაქვს.

-გისმენ.

-შენ ჩემი ტანსაცმელები აარჩიე, მე შენს ტანსაცმელებს ავარჩევ წვეულებისთვის.

-ოო კაი. პირველი მე ვარ-ვამბობ და ბიჭების სექციისკენ მივათრევ ქუქის.

-ესეც კაია....ესეც....აი ეს წვეულებისთვის....აუუ ნახე, რამაგარიაა.

-ვსო, შედი გაიზომე ესენი-ვეუბნები და გამოსაცვლელში ვაგდებ.

-ყველას ვიღებთ-ვამბობ და სალაროსთან მივდივართ.

-ჩემი ჯერია ეხლა-ამბობს ქუქი და გოგოების სექციისკენ მივდივართ.

-ჯონგუ, ეს კაბა წვეულებისთვისაა?-ვამბობ გამოსაცვლელიდან.

-ალბათ კი.

-ძაან გამომწვევია.

-შენ, ყველაზე ეგრე ამბობ.

-აუუ.

-გამოდი და დამენახე-მეუბნება და მეც ნელა გავდივარ.

-ვაუუ, მაგარია დაოო. მიდი გამოიცვალე.ყველაფერს ვყიდულობთ-ამბობს და უკან გამოსაცვლელში მაგდებს.

-აუუუუუუ-ვიწყებ წუწუნს.

სახლში დაბრუნების შემდე, მე ტელეფონში ჩემს მეგობარს ვწერდი.

-ეი, ქალბატონო ელა 8 საათია მომზადებას არ იწყებ?-შემოდის ოთახში დედა.

-აუუ ადრეა ჯერ-ვამბობ და ისევ ტელეფონში ვრგავ თავს.

-არ არის ადრე, მიდი ადექი იბანავე და მალე გამოდი-მაგდებს ლოგინიდან და სააბაზანოში მიშვებს.

-ოხხ-ვყვირი და ბანავს ვიწყებ.

-ამ კაბას იცმევ?კაი კაბაა-ამბობს დედა და ქუქის ნაყიდ კაბას,ათვალიერებს.

-აბა ეს ფეხსაცმელი, თუ ეს, თუ ეს?-წინ მილაგია უამრავი ფეხსაცმელი, რომლის არსებობაც არ ვიცოდი და ახლა დედაჩემი მეკითხება, რომელი ერთი ჩავიცვა.

დ ა მ ე რ ხ ა.