"Сайн байна уу ? "

Би өрөөнд орсон даруйдаа өрөөнд байх бүх хүнрүү бөхийн ёслож

" Би шинээр ажилд орж байгаа Бан Юра байна аа " хэмээлээ.

Би тэгж харсан уу эсвэл энэ өрөөнд байгаа бүх хүмүүс бүгд ийм залхсан харагдаад байна уу?

Би урагдсан тиркогоо тайлан нүцгэн хөлөн дээрээ өндөр өсгийт өмссөн болохоор тэд эсвэл ингэж хараад байна уу? Ингэж өмсөж болдоггүй юм байх даа?

1 эрэгтэй 4 эмэгтэй хүмүүс өрөөнд байх ба тэд намайг харсан даруйдаа уyрлан өөр тийш харцгааж таран өөрсдийн ажлаа хийж эхлэв.

"Дахиад л нэг гай. "

Нэгнийх нь амнаас залхсан гэмээр үгс гарвал миний нүд орой дээрээ гартал гайхшрав.

" Тэгэхээр май Бан Юра. Чи өнөөдрөөс эхлэн хүлээлгийн өрөө болон бэлтгэлийн өрөөг 4 цаг тутамд тоосыг нь арчиж , шалыг нь угаан , агаар цэвэршүүлэгчийг асаах ёстой. 4 цаг тутамд шүү мартаж болохгүй " хэмээн нилээд өндөр туранхай хурц хараатай эмэгтэй надад хэлэн гарт минь биш цээжинд минь нэгэн цаас өгөхөд би цаасыг унагахгүйн тулд бараг хоёр гараараа тэврэн авав.

Би хариулалгүй надад өгсөн цаасыг харвал цагийн хуваарь байх ба үүн дээр стилистүүдийн хийх ажлын нэрс дотор миний нэр огтхон ч байсангүй. Миний нэр гагцхүү

------------------------------------------

Өглөөний 6:00 - Бэлтгэлийн өрөөг цэвэрлэх - Бан Юра

Өглөөний 9:00- Ажилчид болон дуучдад өглөөний цайг авчрах- Бан Юра

Өглөөний 10:00- Бэлтгэлийн өрөөг цэвэрлэх, нүүр будалтын өрөөг цэвэрлэх-Бан Юра

Өдрийн 14:00 - Бүжигчдийн хувцсыг бэлтгэх - Бан Юра

Оройн 18:00- Бэлтгэлийн өрөөг цэвэрлэх-Бан Юра

Оройн 22:00- Бэлтгэлийн өрөө , нүүр будалтын өрөөг цэвэрлэх - Бан Юра гэсэн байлаа.

-------------------------------------------

Яагаад энд дандаа цэвэрлэх хуваарь дээр миний нэр цор ганцаараа бичигдсэнд гайхаж байв.

" Яагаад миний нэр дандаа цэвэрлэгээн дээр байгаа юм бол? "

Би өнөөх хурц хараатай эмэгтэйгээс гайхан асуувал цаашаа харан утсаа оролдож байсан миний насны гэмээр ч цав цагаан арьстай охин

" Шинэ ирсэн ажилчаан. Чи өөрийгөө ирсэн өдрөөсөө шууд л тэдний үс нүүр амыг янзлана гэж бодоо юу? " хэмээн жирийн өнгөнөөс арай дээд өнгөөр хэлэв.

Би тэр охинруу бага зэрэг муухай хараад

" Гэхдээ би стилист болохоос цэвэрлэгч болох гэж ирээгүй."

" Тэгээд наадхыг чинь мэдэхгүй хүн хаана байсан юм? "

Өнөөх эмэгтэй уурсан хэлвэл би дахиж үг хэлсэнгүй. Дахиж ганц л ярьвал би тэр охинруу юм шидэн алахад бэлэн байв.

" Одоо ойлгосон бол хурдан хуваариараа ажлаа хийж эхэл. "

Хурц хараатай эмэгтэй нэг өнгөөр шаардан хэлж хажуугаар зөрөн өрөөнөөс гарлаа.

Би уурласнаасаа болоод энд байгаа бүх хүнрүү дунд хуруугаа гаргахыг хүссэн ч өөрийгөө барин ялан дийлж чимээгүй хажуудаа байх шалны модыг хувинтай авч өрөөнөөс гарав.

Бэлтгэлийн өрөө хаана байдгыг нь би мэдэлгүй бараг бүх өрөөг онгойлгон харж байлаа.

Нойлын өрөө , хоосон өрөө , хувцасны өрөө.

Бурхан минь. Би ямар ордонд ороод ирсэн биш дээ? Тэр нэг хараал идсэн бэлтгэлийн өрөө нь хаана байна аа?

Би сүүлийн өгүүлбрийг сэтгэл санаандаа бус амандаа чангаар хэлсэнээ нэг хүн надруу гацан гайхан зогсоход л анзаарав.

" Н*вш. Би үнэхээр чанга хэлчихлээ гэж үү? "

" Тийм ээ чи чанга хэлсэн. "

Өнөөх эрэгтэй чимээгүй инээхэд би өөрийн эрхгүй амаа дарав.

Би яагаад ухаан санаандаа бодохгүй чангаар хэлээд байгаа юм бэ?

" Чи түрүүний гадаа байсан охин мөн байх аа? "

Би нилээдгүй өндөр хирнээ бор үстэй царайлаг ч гэмээр эрэгтэйрүү гайхан харсан ч түрүүн намайг гадаа өргөсөн эрэгтэй гэдгийг танилаа.

" Чи намайг гадаа мөргөж унасан санаж байна уу? Гарнаас чинь цус гарч байсан. "

Би аль хэдийн гарнаас минь цус гарч байсныг мартсан байлаа. Түүнийг хэлэхэд л алгаруугаа нууцхан харсан ч багахаан шалбарал үүссэн байв.

" Аан. Нөгөө намайг газраас босгож өгсөн мөртлөө амандаа муулдаг эрэгтэй юу?"

" Тийм-... Би чамайг муулайгүй шүү дээ."

Тэр эрэгтэй нэг хөмсгөө өргөн гайхширах нь харагдав.

" Тэгвэл би буруу сонссон юм шиг байна. "

Би нүдээ эргэлдүүлээд явах гэтэл

" Чи намайг таньдаггүй юмуу ?" хэмээн асуух нь тэр.

Би арагш надруу гайхан харах эрэгтэйрүү хөмсгөө зангидан дээрээс нь доошоо нь гүйлгэн харж

" Чи өнөө охидын унаж тусаад байсан алдарт дуучин нь уу? "

Тэр эрэгтэй инээмсэглээд

" Хэрвээ би тэгж харагдаж байвал сайн л байна. "

Би үсээ хойш янзлан засаад

"Тэгвэл тэгээд чамайг хэн гэдэг юм?" гэж асуувал өнөөх өндөр өргөн мөртэй эрэгтэй гарыг минь атган авж дээш доош зөөлхөн сэгсрэнгээ

" Ким Сокжин. Жин гэж дуудахад болно " гэв. Жин ээ ? Сонин л нэр байна.

Би гараа зөөлхөн татан авч , өөдөөс нь эргүүлэн худлаа инээмсэглэн өөрийгөө танилцуулалгүй , тэр эрэгтэйг орхин алхатал тэр эрэгтэй миний бугуйнаас барин зогсоолоо.

Гуйж байна. Хурдхан яваач дээ.

"Байж байгаарай. Чи өөрийгөө танилцуулсангүй шүү дээ. "

" Мэдээд бараг хэрэг байхгүй байлгүй дээ. Бид хичнээн нэг газар ажиллах ч би аль болох чамтай дахин тааралдахгүй байхыг хичээнэ ээ. Баяртай. " хэмээн би нэгэн хэвийн өнгөөр хариулан хэлэв.

Үгээ дуусган Жинийг хариулахаас өмнө аль болох хурдтайгаар түүнээс алхан явтал

" Бэлтгэлийн өрөө дээд давхарын цагаан хаалгатай өрөө нь шүү " хэмээн ардаас орилов. Сонин эрэгтэй вэ.

Би арагш харалгүй гараараа хальт даллаад хэлсэн ёсоор нь шатаар өгсөлөө.

Өнгөрсөн хүн бүр өөр өөрсдийн ажлаа хийн нааш цааш гүйлдэнэ.

Гэтэл намайг хараач. Өндөр өсгийт , бариун юбкатай эмэгтэй шал угаах гээд явж байна. Ер нь анхнаасаа ингэх байсан юм бол цэвэрлэгч гэж анкетээ бөглөдөг байж.

Өөрийн эрхгүй сэтгэл гонсойж өдрийг яаж өмнө нь төсөөлдөг байснаа бодоход нүдэнд нулимс цугларах мэт болох ч ухаан санаагаа өөр яманд анхааруулж алхсаар арайхийн цагаан хаалгатай бэлтгэлийн өрөө хэмээн хаяг зүүсэн өрөөг нь олов.

Арайхийн өрөөг олсондоо сэтгэл баярлах мэт болоход дотор нь хүн байж магадгүй хэмээн эмээн өрөөг зөөлхөн онгойлговол өрөө харанхуй байлаа. Хэрэггүй айх гэж .

Амандаа чимээгүй үглэн хаалгыг том онгойлгоод өрөөний унтраагуурыг хайн ханыг гараараа мэдрэн алхавал гэрлийн асаагуурыг олсон ч нэг юман дээр гишгэн дахин газар унах дөхөв.

Тээглэн урагшаагаа унахынхаа өмнө би хажуудаа байсан ширээг түшин барьж амжлаа.

" Яаая! Чи чинь ямар н*вшоо хийж байна аа! "

Нэг хүн уурлан дугарах үед л би өрөөнд өөрийгөө ганцаараа биш байсан бас миний гишгэсэн зүйл тэр хүний хөл нь байсныг анзаарав.

Би гялс гэрлийг асаан харвал хөлөө хоёр алгаараа үрэх неон ногоон өнгийн үстэй эрэгтэй газар хэвтэж байлаа.

"Яана аа намайг үнэхээр уучлаарай."

Би хамаг чадлаараа доош бөхийн ёслож тэр эрэгтэйг босгохыг оролдтол тэр миний гарыг хүчээр түлхээд

" Юугаа хийж яваад байгаа юм! Доор чинь хүн байгааг харахгүй байна уу?"

" Уучлаарай уучлаарай , гэхдээ би яаж харанхуйд өөрийг чинь олж харах юм . Би ямар-... "

Тэрээр надруу яг л намайг алах гэж байгаа мэт үхлийн харцаар ширтэхэд өөрийн эрхгүй би үгээ мартан шүлсээ залгив. Тэр намайг алах гэж байна.

Неон үстэй эрэгтэй миний царайг ажсан бололтой ёожлон нэг талаараа инээмсэглэсэн ч удалгүй тэр хүйт даамаар инээмсэглэл алга болж

"Дахиж ингэвэл гэж мэдээрэй." хэмээн хэлээд өрөөг орхин гарав.

Ямар гайхалтай юм бэ? Би үнэхээр энд ажиллах хэрэггүй байж ээ. Энд би удалгүй үхчих юм шиг байна.

Би өөрийнхөө ирээдүйд харамсаж байлаа.

Менежер минь.

Өнөөх эрэгтэйг гарсаны дараа би хэсэг өөртөө санаа зовон , хөшсөн биетэйгээ хоосон агаар ширтэн зогссон ч цаг алдалгүй бэлтгэлийн өрөөг янзалж эхлэлээ.

Өрөө бага зэрэг бүгчим байсанд цонхыг нь онгойлгон шалыг нь нэгд нэгэнгүй угааж эхлэв.

Өндөр өсгийттэй угаах хэцүү байсан учир гутлаа тайлаад зүгээр л хөл нүцгэн шалыг угаасаар цагаа харвал аль хэдийн 12 цаг болжээ.

Бүхэл бүтэн 1 цаг шал угаасандаа гайхсаар өрөөг орхин гарч буцаад 304 номертой өрөөлүү орлоо.

Аз болж дотор хэн ч байсангүйд шалны модыг тавин , нүүр будалтын ширээн дээр Бан Юра хэмээн өлгөсөн тольтой ширээний өмнө ирж цүнхээ тавиад сандлыг налан суув.

Тэнгэрт байгаа ээж , аав минь. Охин нь удахгүй та хэд дээрээ оччих юм шиг байна .

△▲△

K.W.S

Don't forget to Vote 😁