《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 4
Advertisement
"Май. Энэ хэсгийг оё. "
Өнөөх хурц хараатай эмэгтэй надруу хувцас сарвайлгавал би чимээгүй толгойгоо дохин хувцсыг авлаа.
Тэгэхээр бүжигдчдийн хувцасыг бэлтгэх гэдэг нь оёх байжээ.
" Тэгээд бас эдэн дээр үүнийг тааруулан оёж тогтоогоорой. "
Би санаа чимээгүй алдан хувцсыг дахин аваад түүнрүү харсан ч түргэхэн шиг харцаа салган хувцсыг хэлсэн ёсоор нь оёж эхлэв.
Цэвэрлэгч байснаас оёдолчин байх нь арай дээр мэт.
***
Цаг хугацаа яг л үүрлүүгээ тэмүүлж буй яст мэлхий мэт өнгөрөв.
Цаг нь болох үед бэлтгэлийн өрөөг цэвэрлэх гэж ортол өрөөнд бас л хэн ч байхгүй хэрнээ хувцас цүнх ус зэрэг янз янзын зүйлс хаа сайгүй газар хөглөрсөн байлаа.
Өрөө бүгчим байсанд би дахин цонхыг онгойлгон шалан дээр гарсан хар зураасыг арилган шалан дээр дөрөв хөллөн мөлхөж байтал өрөөний хаалга гэнэт онгойв.
Сандран хаалгаруу харвал өрөөнд ар араасаа хүмүүс цуван орж ирлээ.
Би босон тэднийг хэн гэдгийг мэдэхгүй байсан ч доошоогоо хэд хэдэн удаа бөхийн ёслотол
"Ө! "
Нэг эрэгтэй хүний хоолой гэнэт орж ирсэн даруйдаа дуугарав.
Би бөхийсөн хэвээрээ урдуур унжсан үсээ гараараа холдуулан хэн нь хэндээ тэгж хэлсэнийг харвал өнөөх өндөр бор үстэй эрэгтэй надруу инээмсэглэн харж байлаа.
Толгойдоо нэрийг нь санах гэж хэсэг хугацаанд эргэлзэн зогсотол түүний араас өнөөх неон ногоон үстэй эрэгтэй нэг эмэгтэйтэй ярин орж ирсэн ч намайг харан гацан зогсов.
Хараал идэг.
Тэр эрэгтэйг харахад өөрийн эрхгүй гар хөлсөрч харцаа зугтаалгавал түүний хажууд байсан бор үстэй эмэгтэй надруу инээмсэглэн гүйн ирж гарыг минь сугдаад
"Чи шинэ цэвэрлэгч юм уу? " хэмээн баясгалантай хэлэв.
Түүнийг ингэж хэлэхэд өрөөнд орж ирсэн миний танихгүй бүх хүний харц хичнээн өөр юм хийж байсан ч над дээр тусан ирлээ.
Би амаа ангайлган түүнд өөрийгөө стилист гэдгээ хэлэх гэсэн ч би нэгэнт дандаа юм цэвэрлэж явах учир зүгээр л амаа хаан толгойгоо зөөлхөн дохив.
" Чи хоёулаа дахиж уулзахгүй байя гээд байсан биш билүү?"
Өнөөх эрэгтэй инээмсэглэн нааш алхан ирвэл би надруу хэтэрхий ойртсоноос нь болоод өнөөх эмэгтэйгээс гараа суглан арагшаагаа нэг зөөлхөн алхаад
" Уучлаарай би ажлаа хийх ёстой " хэмээн газраас шалны модыг хувинтайгаа аван аль болох өрөөнөөс гаран тэр их хүний харцнаас холдохыг хүслээ.
Advertisement
Тэр эрэгтэйг хэн гэлээ?
Ж-.. Жэри? Жони? Жокхиум?
" Чи стилист биш байсан юм уу? "
Өнөөх миний нэрийг нь бодоод ч санахгүй байгаа эрэгтэй намайг дөнгөж юмаа автал асуухад баясгалантай инээмсэглэх эмэгтэй гайхширч
" Чи стилист байсан юм уу? Яана аа. намайг уучлаарай би мэдсэнгүй " хэмээлээ.
" Зүгээр ээ зүгээр. Би өнөөдөр л шинээр орж ирсэн."
" Намайг Чой Мэг гэдэг. Би Юнгигийн найз охин. " / Юнги биастай бол энэ охиныг өөрийгөө гээд бодчих нь биз дээ ^_^ /
"Юнги? " би хөмсгөө өргөн гайхан асуутал өрөөнд байх хүмүүс чимээгүй дор дорноо инээж харин хана налан зогсох неон үстэй эрэгтэй хоолойгоо хүчтэй засав.
" Чи мэддэггүй юм уу? "
Мэгийн нүд гайхшралаар дүүрэн харц нь маш хурдтай неон үстэй Юнги гэх эрэгтэйрүү шилжин надруу эргэн харахад би өрөөнд байх бүх хүнрүү нүднийхээ булангаар эмээн нэг нэгээр нь ажлаа.
Компьютерийн урд сандлын түшлэгэнд толгойгоо тавьсан цоглог хэрнээ бага зэргийн уйдсан гэмээр бор хардуу үстэй эрэгтэй сууна , харин түүнээс нэлээн зайд хана налан шалан дээр сууж амандаа зөөлхөн дуу аялах ч надад маш тод сонсогдох бага зэрэг хэрнээ биетэй нэг улбар шар үстэй эрэгтэй , бас өрөөний буланд байрлах буйдан дээр чихэндээ чихэвчтэй дуу сонсож нүдээ анин ядарсан биш зүгээр л залхасан байртай суух нүдийг нь бараг хаах бор үстэй дахин нэг эрэгтэй байв.
Харин бараг л миний чанх ард хэдэн алхмын зайд байх ёсгүй газартаа хүчээр байж хоосон агаарлуу халаасандаа гараа хийн зогсох бор шардуу үс , хурц харцтай өндөр эрэгтэй зогсоно. Тэгээд миний баруун талын ханыг налан гараа урдаа зөрүүлэн зогсох өнөөх үстэй Юнги гэх эрэгтэй түүнээс нээх хол биш ч танихгүй хүн мэт зай барин зогсож гартаа толь барин үсээ янзлах бас нэгэн үстэй эрэгтэй байлаа.
Би тэднийг мэдэх ёстой байсан юм байх даа?
Харин миний урд надруу яг л танил хүмүүс мэт дулаахан инээмсэглэх өндөр өргөн мөртэй надад нэрээ хэлсэн ч би санахгүй байгаа эрэгтэй зогсоно.
Эднийг харахад тэд яг л хүмүүс мэт бүгд тус тусдаа сууцгаана.
Энэ нэг л хүйтэн мэдрэмж чинь юу вэ?
" Чиний хоосон эсвэл айсан эсэх нь ялгагдахгүй харцыг чинь харвал магадгүй чи энэ хүмүүсийг мэддэггүй бололтой. Тэгвэл би танилцуулья. "
Advertisement
Мэг дахин миний гарнаас сугадан өрөөний ханыг бүрхэн таран зогсох эрэгтэйчүүдийг нэг нэгээр нь минмй ухаан муутай толгойд минь танилцуулж эхлэв.
" Энэ бол Жин. " Миний урд байх эрэгтэйрүү заан хэлэх үед би түүний нэрийг Жин байсныг арайхийн саналаа. Ямар гайхалтай ой санамж вэ. Би түүнтэй өглөөхөн уулзсан.
" Тэр бол Жонгүк. Хамтлагийг хамгийн залуу гишүүн. "
Түүнийг ингэж хэлэхэд өнөөх Жонгүк нь зүгээр л намайг шинжиж байгаа мэт дээрээс доошоо том нүдлэн ширтэж байв. Жихүүдэс хүрмээр.
" Харин тэр бол -... " Өнөөх шалан дээр суух эрэгтэйрүү намайг Мэг эргүүлэн харуулж " Жимин. Хамтлагийн гол хоолой. "
" Тэр бол -.. " Дахин намайг эргүүлж буйдан дээр суух эрэгтэйрүү харуулж " Тэхён. Гэхдээ бид түүнийг гэж дууддаг. Хамтлагийн залуу гишүүдийн нэг. "
Би аль болох нэрсийг толгойдоо цээжлэх гэж хичээж байв. Даанч харамсалтай нь миний ой санамж муутай учир ар араас нь сонссон нэрсийг тэр дор хольж толгой төд удалгүй нэрсийг нь тааж эхлэв.
Жингин? Жонгик? Тэхюн? Би? Ви билүү?
" Намайг Намжүн гэдэг. Хамтлагийн ахлагч. Гэхдээ намайг Рэп Монстэр гэж дуудахад болно. "
Өнөөх хоосон агаарлуу ширтэж байсан эрэгтэй аль хэдийн миний урд ирж , нэг тийм хүйтэн жихүүдэс төрүүлж ар нуруугаар хүйт даалгах инээмсэглэлээр хальт инээж , миний төсөөлж ч байгаагүй бүдүүн хоолойгоор хэлэн гараа сунгахад би маш хурдтай гарыг нь атган авч
" Сайн байна уу? Намайг ...... Бан Юра гэдэг. " хэмээв.
Би сүүлийн хэсгээ аль болох чимээгүй хэлэхийг оролдсон ч ард намайг чимээгүй ажих Жин гэх эрэгтэй
" Юра гэнэ ээ? Гоё нэр байна " хэмээв.
" Бид хамтран сайн ажиллана гэж итгэж байна. "
Өнөөх Рэп Монстэр Жинийг юм хэлсэний дараа хариулах ч зав гаргалгүй гэнэт хэлвэл би доошоогоо бөхийн ёслоод
" Тийм ээ би ч бас " хэмээв.
Мэг надад үргэжлүүлэн хүмүүсийг танилцуулах гэсэн ч Рэп Монстэр маш хурдтайгаар
" Тэр неон үст бол Мин Юнги. Гэхдээ Шюга гэдэг. Харин тэр бол J-Hope. "
/ монголоор бичих гэсэн хэцүү байв. :") /
" Одоо чи танилцаж дууссан бол явж болно. Бид буцаж бэлдэх хэрэгтэй байна. "
Өнөөх ахлагчийн нүүр хувирал залхасан эсвэл уурласан мэт төрхтэй болон надруу ширүүн харцаараа чиглэн харвал би яг л эзэндээ загниулж буй гөлөг мэт зөөлхөн чичрэн түүнрүү айн харав.
"Алив ээ битгий ийм ширүүн байлдаа. Тэр дөнгөж л танилцаж байна. "
Мэг бага зэрэг сандарсан ч түүний өөдөөс хэлвэл тэрээр Мэгрүү харан бүдүүн хоолойгоороо
" Энэ бол чиний шийдэх асуудал биш. "
" Чи дуугай бай. "
Өнөөх неон үст Юнги гэх эрэгтэй түрүүн л нэг байрнаасаа хөдлөн Намжүнрүү хилэгнэн уурлангаа алхаж ирэв. Намжүний харц түүнрүү яг л дооглосон мэт харсанаа
" Үгүй бол юу гэж."
" Чи муу-.. "Юнги Намжүнийг заандан авахад Мэг гүйн очин голд нь орж салгаад
" Алив ээ больцгоо. Иймхэн юмнаас зодолдох хэрэг байхгүй ээ. Юнги боль " хэмээхэд Юнги уурласан мэт амьсгал хүчтэй гаргаад гараа түүний цамцнаас хүчтэй салган авав.
Би яг л кино үзэж байгаа мэт тэднрүү том нүдлэн нүдэндээ ч итгэлгүй харна.
Тэд нэг хамтлаг биш билүү? Гэтэл тэд бараг л зодолдох дөхлөө.
Би арагш бусад гишүүдийг яаж байгаа бол хэмээн харвал өөрийн эрхгүй мэл гайхан цэл хөхрөх дөхөв.
Ганц ч бүр ганц ч гишүүд тэдэнрүү сандарсан , санаа зовсон төрхөөр харж байсангүй. Жин эвшээлгэн алхан явж ус ууна. Бусад гишүүд яг л өмнө нь ямар байсан яг тэр байдлаараа.
Яагаад хэн ч босохгүй байгаа юм бэ? Тэд нэгнийгээ болиулах ёстой биш билүү?
Би хүн бүрлүү нүдэндээ ч итгэлгүй ширтэж байтал миний харц гэнэт нэг хүнийх дээр тогтон гацав.
Өнөөх буйдан дээрх эрэгтэй нүдээ нээн надруу харан сууж байв. Чихэвчээ зүүсэн хэвээрээ байсан ч түүний харц нь над дээр байлаа.
Харцаа хаашаа ч зугтаалган явуулсангүй.
Зүгээр л ширтэнэ.
Гэнэт тэр эрэгтэй буйдангаасаа босон бидний зүг чихэвчтэйгээ алхаж эхлэхэд түүнийг эхэндээ өнөө хоёрыг салгах гэж байна гэж итгэсэн ч түүний харц тэр хоёр дээр огтхон ч тусалгүй , харин надруу харсан хэвээр урд минь ирэн зогсолоо.
Өөрийн эрхгүй сандарч түүний харцнаас өөрийн харцаа бултаасан ч тэрээр надруу бөхийн ойртож нүүрээ зэрэгцүүлээд нэг талаараа инээмсэглэн
" Манай ертөнцөд тавтай морил " хэмээв.
△▲△
K.W.S
Bonus muh. *
Advertisement
- In Serial10 Chapters
Let Me Know If You Need Help
Tên tôi là Abony. Một cô gái yêu tự do và khao khát trở thành họa sĩ. Nhưng cha tôi có một định kiến sâu sắc với các nghệ sĩ. Một hôm, tôi đang tập vẽ ngoài sân. Thật không may, đã nổi giận khi anh ta nhìn thấy hành động của tôi và đốt cháy tất cả các dụng cụ vẽ của tôi. Mẹ tôi đã tặng chúng cho tôi khi tôi còn nhỏ; Tôi nâng niu chúng như báu vật. Cô ấy là một ca sĩ phòng trà. Khi tôi bảy tuổi, gia đình tôi phải chuyển từ thành phố đến thị trấn Wind vì chúng tôi không đủ tiền thuê nhà. Theo đuổi ước mơ trở thành ca sĩ nổi tiếng, mẹ tôi quyết định ra đi.
8 134 - In Serial22 Chapters
a b a n d o n e d - Slashers x reader
A lonely girl befriends a bunch of killers. But what happens when they want more? ⚠️TW⚠️: there will definitely be gore, cussing, and maybe other things but I will give warnings at the beginning of each chapter. Read at your own risk#6 in horror - March 31, 2022
8 102 - In Serial53 Chapters
Until I Really Do
(Highest ranking #1 in historical)"I volunteer. I will be your wife..." When he rose a brow, she covered the distance between them, her jaw set. "In name only."He seemed to consider her words for a few seconds. "No," He finally said."What?!" Her pitch rose a notch, disappointment lacing her voice.Taking a step that brought him face to face with her, "If you must be my wife, Blondie, then you must truly be my wife -in name, and in body." He leaned forward, his warm breath tickling her skin as his eyes ran down the length of her. "Frankly," He raised his eyes back to her. "I want all of you. All, or nothing."____________________________________Sharon Annabella Freelance is the only daughter of George Freelance, the town's drunk gambler. Not only has he gambled everything away, but he has managed to gamble his daughter away also. Left with no other choice, Sharon must marry and learn to live with the man her father lost a bet to. Well, he can have her but he will never possess her heart. That, he can bloody bet on! __________________________________Mathew Steiner, in a desperate attempt to be independent, leaves the comfort of his father's wealth, moves to a small town, and buys a mansion he cannot fully afford yet. When Mathew's only hope of paying fully for the house is dashed, he is faced with two options; return to his father, a failure or, get his hands on his inheritance left by his grandfather. There is only one problem with option two; he must find a wife to do so. Copyright © 2016-2017 Lily OrevbaAll rights reserved. No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the publisher.
8 224 - In Serial7 Chapters
A Break
✨""We spend our lives searching for meaning. Take a break. Let it find You.""✨"I'm leaving!" She paused "I need a break." As soon as the words left her lips shocking silence prevails.It's a short story of Manan, married yet strangers...They all have their pasts, dark one, happy one, passionate one.Then suddenly, there comes the break!Will this break, break them apart, or bring them close?How?❤️ Cover credit goes to @AGSR2016Peep in to join the journey of Manik & Nandini...Thanks!💖
8 85 - In Serial10 Chapters
Remember Me
Sometimes the best memories are sad because you know they will never happen again.Winner of the 2021 Colfer Awards.
8 61 - In Serial24 Chapters
Airplane - BTS Suga x Reader
Hit 100K views on 22.12.2016Hit 1M views on 06.12.2020Being on an airplane, okay, nothing special. But what if your bias sits down next to you?What if both, your bias and your bias wrecker, start taking you out on dates?Who would you choose?
8 80

