《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 9
Advertisement
" Тэгэхээр чи яаж 20 настай байж Сөүлийн их сургуулийг төгссөн юм бэ? "
Жин урдаа байх кофег балгангаа надруу харан асуувал тоорт захиалсан ч ганц ч идэлгүй зүгээр л сэрээгээрээ оролдох би түүнрүү гайхан харж
" Яагаад чамд хамаатай байдаг билээ? "
Жин кофегоо ширээн дээрээ тавин мөрөө мэдэхгүй гэсэн маягтай өргөөд
" Зүгээр л асууж байна. Би их сониуч хүн. "
Түүнтэй нэг их ярихыг хүссэнгүй ч ганц үүнийг хэллээ гээд амнаас алт уначих биш хэмээн бодсоор чимээгүйхэн
" 17тойдоо сургуулиа төгсөөд 2р курсдээ сурч байхдаа би бүх хичээлээ шахан үзээд л ... тэгээд л намайг одоо харалдаа. Би энд ингээд л сууж байна. "
Өөрийгөө хэт их ухаантай гэж хэлэхгүй ч нээрээ үнэн шүү. Нэг л өдөр намайг төгсөөд ажил хийж болно гэсэн.
" Ммм. "
Жин толгойгоо зөөлхөн дохих ч түүний харц надаас секунд ч хэрнээ холдохгүй байсанд аяандаа би миний нүүрэнд минь юм наалдсан билүү эсвэл би тийм эвгүй будчихсан билүү гэх бодол төрсөн ч нэг их удаан бодолгүй толгойноосоо арилгав.
" Чи яагаад биднийг ор тас мэддэггүй юм мөртлөө манай стилист болохыг хүссэн юм? "
Би түүнрүү эгцлэн харж
" Уучлаарай ноёнтоон. Эхлээд өөрөө асууна би хариулна. Дараа нь би асууж өөрөө хариулна гэдэг дүрэм мэддэггүй юм уу? "
Жиний нүүрэнд гайхшрал хэсэг тодорсон ч түүнийг хажуунаас нь фэн охидууд ирж зургаа авахуулья эсвэл гарын үсгээ өгөөч гэх үед нь инээмсэглэлээр солигдолоо.
Тэрээр огтхон ч нүүрэн дэхь инээмсэглэлээ арилгалгүй бүгдэнд нь тайван болон тэвчээртэй хүссэн бүгдийг нь хийн тэрээр ширээнээсээ босч хэмээн надад амны хөдөлгөөнөөр хэлсээр ширээнээс холдон фэнүүдтэйгээ цааш алхалан явахад би зүгээр л түүнийг бараг амаа хагас ангайлган ширтэж байв.
Энэ эмэгтэй хэн юм? Найз охин нь юм уу? Үгүй байх аа ийм эмэгтэйг Жин убба сонирхохгүй шүү дээ.
Гэх охидын шивир авир чихний үзүүрт сонсогдоход бие нэг л тавгүй мэдрэмж мэдэрч ойр хавиа аль болох хүнд мэдэгдэхгүйхэн шиг тойруулан ширтвэл бидний хажууд талын ширээний яг ард талынхд нь суух хэсэг охид надруу харцгаан бие биетэйгээ шивнэлдэж байв. Хувцаснаас нь харахад ахлах сургуулийн сурагчид байлаа.
"
Нэг шулуун хар үс сургуулийн дүрэмт хувцастай хэдэн охид урд ирэн суун асуувал би тэдэнрүү хамаг анхаарлаа хандуулан гайхан харж
" Өөрсдөө хэн билээ? "
Урд сандал дээр суух нэг охин нь ёжлон инээн үсээ янзлан арагшлуулаад
" Бид нар Жиний фэнүүд нь байна ."
Би ойлгон толгойгоо бага зэрэг дохингоо
" Аан. Би-.. "
" Бас бид нар өөрийн чинь анти фэнүүд байна " гэхэд би яриагаа гацаан тэдэнрүү үл итгэсэн байртай ширтэн суув.
Би юу сонсчихов?
" Гэхдээ та нар намайг хэн гэдгийг мэдэхгүй шүү дээ. "
" Бан Юра биз дээ. Стилист. Бас өөрийн чинь манай Жин уббагийн нууц найз охин гэсэн цуурхал хаа сайгүй байна. ЧАМД БИД НАР ЖИН УББАГ ӨГӨХГҮЙ ЗА ЮУ! "
Тэрээр ярианы өнгөө дээшлүүлэн үзэн ядалтын төрхөөр ширтэхэд би нэг хөмсгөө өргөн муухай хараад
" Хүүе хүндлэл чинь хаана байна аа! "
" Чамд хүндлэл үзүүлж байсны оронд явж нохойг хүндэлсэн нь дээр за юу. Худлаа Жин уббагийн ойр хавьд эргэлдэж байхаар явж ажлаа хий. "
Advertisement
Би нүдээ залхасан байртай эргүүлэн , шүдээ чангалан амаа жимийнгээ яг эргүүлэн хариулах гэтэл тэр цаанаас инээмсэглэх Жин алхан ирж бидэнрүү ээлжлэн харсаар
" Та нар бие биенийгээ таньдаг юм уу? " гэхэд өнөөх охид гэнэт л сандралцан хэмээн чимээгүй орилолдоход би гялс цүнхээ аван ширээнээс босч үүдрүү зүглэлээ.
Араас Жин намайг дагуулан гайхан харж
" Яасан бэ? " Гэж асуусан ч би арагш харалгүй тэр чигтээ кофешопоос гарав.
Жинтэй үерхэж байгаа гэсэн цуурхал яаж байгаад гараад ирэв ээ?!? Би түүнтэй огтхон ч ойртоогүй шүү дээ. Би одоо яах вэ?
Тэр охидод өөрийгөө БиТиЭсийнхэнтэй ямар ч онцгой харилцаагүй гэж яаж ойлгуулах вэ?
Толгой дотор өөрөө ч хариулж чадамгүй асуултууд нэг нэгээрээ урсан орж ирэхэд би алхаагаа дахин хурдасган хүний гарцаар газар ширтэн гарахдаа урдаас минь их хүн сөрөн ирнэ гэж төсөөлсөнгүй.
Хүний мөрийг хүчтэй мөрлөн газар унахад тэр хүн намайг ч тоох завгүй ногоон гэрэлдээ амжихыг хичээн цаашаагаа гүйхэд би хэрэггүй л тэр хүнийг эсвэл хэн нэгнийг намайг босгоно гэж хүлээсэн ч хүлээлт таагаар өнгөрч би газар унасан чигээр үлдэв.
Унагасан утас түлхүүрээ шүүрч аван газраас босон ногоон гэрэлдээ амжихыг хичээсэн ч би аль хэдийн хоцорч машины гэрлүүд ногоон гэрэл болон солигдож явах гэж яарсан машинууд бүгд дайрах гэж байгаа мэт урдуур хүчтэй давхин зарим нть сигналдахад би замын голд хааш ч хөдлөлгүй бүрэн цочролд орон зогслоо.
Зүрх цээжнээсээ гарч ирэх гэж байгаа мэт аймшигтай цохилон нүдэнд айдсын нулимсууд хуран цугларч эхлэв.
Ардуур урдуур машинууд сүнгэнэн явж аль болох ямар нэгэн машинд хүрчихгүй нь тулд эргэн ийш тийш харж байтал ард хар өнгийн жижиг жийп машин ирэн зогсон зочны сандлын толь нь доош гүйн буув.
Хэн нэгэн таньдаг хүн гарч ирнэ гэж огт төсөөлөөгүй би цонхоор Тэхён цухуйн
" Ороод ир хурдал ! " гэх үед яг л рефлекстэй мэт хурдлан машинд суух нь тэр.
Намайг машинд суун хаалгаа хаасан даруйд тэрээр хаазаа даран намайг сандлын түшлэгт наалдуулж орхиход Тэхён яг л ямар нэгэн юмнаас зугтаж байгаа мэт ихэнх машины голоор сүлжилдэн явсаар байсанд би сандран зүүн гараараа сандлыг барьж харин баруун гараараа бариулнаас яг л амиа дэнчин тавьж байгаа мэт барин чанга базав.
" Чи тэнд юу хийж байсан юм? " Тэхёний хоолой нэг тиймэрхүү уурласан мэт сонсогдох ба өөрийн эрхгүй ар нурууны шар үс сэрхийтэл бослоо.
Би түүнрүү гудайн эмээсэн маягтай хараад чимээгүй
" Замаар гарж байсан юм. "
Тэрээр уурласан мэт амьсгал гарган инээгээд
" Юра чи бүхэл бүтэн хөдөлгөөнтэй замын голд зогсож байсан ойлгож байна уу? Чи үхэж ч болох байх аа. Энд ямар их галзуу жолооч байгааг мэдэх үү! "
Түүний ярианы өнгө ширүүн төрхтэй болох үед тэрээр үрүүл дээрх гараа чангалж түүний гарын судаснууд товойн тодров. Би түүнд юм хариулалгүй харин зүгээр л хумсаа оролдох гарлуугаа яг л аавдаа загниулж буй охин мэт харлаа.
" Чи надад хэлэхгүй юм уу! "
Тэхён дахин шаардан асуухад би уурлан
" Чи надаар юу хэлүүлмээр байгаа юм бэ! Би зүгээр л замаар гарч байсан. Гэтэл гэрэл улаан болчихсон тэгээд л би гацчихлаа. Одоо болов уу? " хэмээн түүнрүү ширтвэл тэрээр надруу биш замруу хамаг анхаарлаа хандуулсан хэвээр байв.
Advertisement
Тэхён нилээдгүй удаан чимээгүй байсны эцэст голд байх савтай салфеткаас надад нэгийг гаргаж өгөн
" Нулимсаа арч " гэж хэлэх үед л би өөрийн нүүрэнд доглон нулимс урсаж байгааг мэдрэн түүний салфеткийг ямар ч үг хэлэгүй аван нулимсаа арчингаа
" Магадгүй түрүүн шороо орчихсон юм шиг байна аа " хэмээн худлаа инээн хариуллаа. Мэдээж энэ бол үнэхээр тэнэг шалтаг байв. Нүдэнд шороо орчихоод байхад мэдэхгүй хүн байдаг гэж үү.
Би машины хоёр цагыг заах цагруу харан
" Яана аа ажлаа хийхгүй бол болохоо байчихаж. Намайг гялс ажил дээр буулгачих. "
" Зүгээр ээ өнөөдөртөө гэртээ амар. Би чамайг Бан захиралд хэлээд аргалчихна . "
Тэхён нэгэн хэмийн тайван өнгөөр хэлэхэд би түүнийг нь эсэргүүцэн гараа агаарт хоёр тийш сарвалзуулан
" Үгүй ээ үгүй би ажлаа хийх хэрэгтэй байгаа юм аа. Зүгээр л намайг энт дээр л буулгачих. "
" Бид аль хэдийн ирчихлээ " гэх Тэхён машинаа зогсоон надруу харвал би гайхан ойр хавиа ажтал нээрээ л бид миний гэрийн гадаа ирсэн байв.
" Байзаарай. Чи яаж намайг энд амьдардгыг мэддэг юм? "
Тэхён суудлын бүсээ тайлангаа
" Одоо чинь хорин нэгдүгээр зуун. Би хүссэн хүнийхээ зүйлийг хаанаас ч олчихож чадна " гэж ямар ч эмээсэн төрхгүй хэлэхэд би түүнээс эмээн гялс бүсээ тайлаад машинаас буутал Тэхён бас хамт машинаасаа буулаа.
Би түүнрүү бөхийн гэрийн зүг алхвал харин Тэхён араас харсан хэвээр
" Маргааш энт дээр уулзья " хэмээгээд машиндаа эргэн суун машины явах чимээ дуугарахад би түгжсэн байсан амьсгалаа тайлан арагшаагаа эргэн харав.
Сонин эрэгтэй юм аа.
Би тэглээч ийм эрт гэртээ юу хийхээ мэдсэнгүй. Маргааш нөгөө эмэгтэйд алуулахвий гэдэг бодол толгойд орж ирэх ч толгойгоо сэгсрэн өөр юм бодсоор гэртээ орж хаалгаа түгжлээ.
Гутлаа тайлан гадуурх хувцсаа өлгөтөл халаасан дахь утас гэнэт биржигнэн дуугарч мессэж ирсэнийг илтгэхэд Жэнин байх гэсэн бодолтойгоор утсаа гарган харвал
" ? " гэх мэдэгдэхгүй дугаараас мессэж ирсэн байлаа.
Хөмсгөө гайхшран өргөөд дугаарыг дахин сайн харсан ч энэ дугаарыг амьдралдаа харж байгаагүй учир эргүүлэн мессэж бичиж хэрэггүй нэгж үрэхийг хүсэлгүй утсаа хаагаад нойл орон гараа угааж байтал дахиад л утас чичигнэв.
" ? "
Энэ удаадаа би жинхнээсээ гайхсан ч миний нэрийг мэдэж байсанд намайг танидаг хүн гэдгийг нь мэдэн
" ? " хэмээн илгээвэл арван секунд ч хүрэлгүй дараагийн мессэж ирлээ.
"
Ви гэнэ ээ?
"
Түүнрүү мессэж илгээхдээ албаар хүндлэл үзүүлэн тань хэмээн явууллаа.
Хэрвээ өнөөх охид бид хоёрын мессэжийг олоод намайг хүндлэлгүй харьцдагыг мэдчих юм бол бүр сүйд болж магадгүй байв.
"
"
"
Сүүлийн мессэжийг илгээн утсаа дахин хаагаад зүгээр тв асаан хамаагүй кино үзэж эхлэв. Утас дахин чичирсэн ч би харалгүй нүдээ анин ардлах сандлын түшлэгээ налан таазруу харлаа.
Нэг л зүйл буруугаар эргээд байх чинь.
***
Утасны биржигнээн миний гүн автсан нойноос сэрээхэд би нүдээ нээхээс эмээн баруун гараараа утсаа тэмтчин хайж олон чихэндээ шууд наалаа.
" Байна уу? "
" Юра! Юу болоод байгаа юм бэ?!? "
Жэнингийн чанга хоолой чих нижигнүүлэн цуурайтуулахад би цочин өндийн босохдоо өөрийгөө одоо ч хүртэл буйдан дээрээ хэвтэж байгаагаа мэдэв.
" Гуйж байна Жэнин. Битгий орилож байлдаа. Ийм хар өглөөгүүр. "
" Чи надад яг одоо тайлбар л даа. "
" Юу? "
" Чиний БиТиЭсийнхэнтэй үерхэж байна гэсэн цуурхал цахим сүлжээгээр нэг тарчихсан байтал яагаад чиний хамгийн сайн найз би одоо л дөнгөж мэдэж байдаг билээ! "
"Үгүй ээ Жэнин. Би тайлбарлья. Надад БиТиЭсийнхэнтэй холбоо ямар ч байхгүй ойлгож байна уу? Би тэдний зүгээр л стилист. Чи папаразиудыг мэднэ шүү дээ. Тэд хамаа намаагүй зүйл л бичиж байдаг."
Би аль болох Жэнинд ойлгуулахыг хичээн тайвнаар яривал
" Энэ тэгээд чиний Сокжин уббатай хамт кофешоп д байгаа бас гэрийн чинь гадаа Ким Тэхёний машинаас гарч ирж байгаа чинь юу гэсэн үг юм? "
"
Энэ удаа жинхнээсээ би өөдөөс нь ориллоо.
"
. "
" Иймэрхүү үед би худлаа ярьдаггүй Юра. Чи өөрөө нэтэд ороод хар. Та хоёрын зураг хаа сайгүй байхад чи өөрийгөө ямар ч холбоогүй гэнэ ээ! "
" Үгүй ээ Жэнин~! Би үнэхээр ямар ч холбоогүй ээ. Зүгээр л би гэрлүүгээ харьж байхад Тэхёнтэй таарчихсан юм. Харин ноён Жинтэй бол зүгээр л хамт өдрийн цай уусан юмаа. "
Үнэхээр өөрсдийн голын ойлгогдохгүй харьцаагаа би өөрөө ч тайлбарлаж мэдэхгүй байлаа.
Болдогсон бол хүн бүрт тэдний ээдрээтэй тайлбарлагдашгүй асуудлыг орилон тараагаад хэлчихмээр авч тэр даруйдаа хүн бүрээр нэг .... бишээ хоёр хутгалуулан биендээ арван дөрвөн ширхэг хутгалуулна гэдгээ мэдэж байв.
Магадгүй зарим нь намайг шууд л харцаараа алах байх.
Хэрвээ харц хүн алдаг байсан бол магадгүй миний оршуулга хоёр долоо хоногийн өмнө болчихсон байх биз.
" Жэнин~ ойлгол доо. Надад үнэхээр хэцүү байна. Би зүгээр явж байгаад дайснуудтай болчихоод байхад чи бас битгий тэг л дээ. "
Би хамаг чадлаараа түүнд хэцүү байгаа мэт сонсогдохыг хичээн түүнээс гуйж байсанд Жэнин ойлгосон бололтой нилээдгүй чимээгүй байснаа санаа алдан
" За за. Би ойлголоо. Харин дараагийн удаа надад болсон бүх юмаа ярьж байх ёстой шүү "
гэхэд нь би хоёр хуруугаараа зүрхэн дээрээ тавьж
" Амлаж байна. Өөрийн зүрхээрээ андгайлья. "
хэмээсээр бидний яриа арайхийн өндөрлөв. Утсаа таслаад би уурлaн утсаа хажуу тийшээгээ шидэснийхээ дараа үсээ гараараа зулгайн базаад урагш хойш биеэрээ хөдлөж
хэмээн амандаа давтан хэлсээр байлаа.
Яг галзуурахнээ.
Компьютерээрээ нэт орон харвал миний инстаграмлуу хэзээ ч ирж байгаагүй мянга мянгаад мессэжүүд ар араасаа цувран ирсэн байв.
Онгойлгох уу байх уу хэмээн нилээдгүй удаан тээнэгэлзэн харсан ч зүрхээ зоригжуулан мессэжүүдийг нээлээ.
МАНАЙ ЖИН УББАГААС ХОЛ БАЙ.
ХАМТЛАГЫН ГИШҮҮДИЙН ГОЛД НЬ ДАРВАГНАЖ ЯВЖ БАЙГААД ТЭДНИЙГ ТАРААЧИХ ЮМ БОЛ ҮХСЭН ГЭЖ МЭДЭЭРЭЙ ДИЙД ЭМЭГТЭЙ МИНЬ.
ХУУРАМЧ МУУ ДИЙД ДИЙД (АЙМАР ХАРААЛЫН ҮГ ГЭЭД БОДЧИХ :)
БИТИЭСТЭЙ ХУДЛАА ОЙРТОЖ БАЙСНЫГ ЧИНЬ МЭДСЭН ЮМАА.
ЖИН УББА ВИ УББАГААС САЛ.
ЯАЖ ТЭГЖ ЧАДАЖ БАЙНА АА. ЧАМАЙГ ЯМАР ИХ ҮЗЭН ЯДАЖ БАЙНА ГЭЭЧ.
ХОЁУЛАНТАЙ НЬ ЯВАЛДАЖ БОЛДОГ ЮМУУ? ИЙМ БУЗАР ЭМЭГТЭЙ ЯВЖ ҮХЭЭСЭЙ. БИТГИЙ ТЭДНЭЭР ТОГЛООД СЭТГЭЛИЙГ НЬ ГЭМТЭЭГЭЭД БАЙ!!!
АНХ ХАРАХАД Л ӨӨРИЙГ ЧИНЬ ИЙМ ХЯМДХАН ЭМЭГТЭЙ ГЭДГИЙГ МЭДСЭН ЮМАА ХӨӨРХӨН ЦАРАЙНААС ӨӨР ЮУ Ч ҮГҮЙ!! ИНГЭЖ БАЙХААР ЗҮГЭЭР ТАМРУУГАА ТОНИЛ!! 😡😡
*
Тэгээд ямаршуухан байна
даа?
Хэрвээ та нар түүний оронд
байсан бол яах уу? :))
I'm back y'all
Гхдэ яг үнэндээ Жин Ви нтр охинтой хамт байгааг харвал миний мсж энэ анти мсжүүдийн ихэнх хувийг нь эзлэх байсан байх. :")
Би ч үнэхээр муу фэн юмаа.
Gyu gyu gyu! See ya later~
👧
Advertisement
- In Serial12 Chapters
The Crow Queen of Shrikeport
Beneath the surface of the city of Shrikeport lies a magical, sometimes dangerous underworld filled with mage clans, back-alley seers, and ancient spirits. Lately, more and more strange things have been happening, and an unusual tension fills the air... Lola, a young 20-something who's lived in the city her whole life, spends most of her time working at the Haven Cafe: a neutral meeting place and popular hangout for non-mundane city-dwellers. But, one night, everything changes when she finds a mysterious, injured spirit surrounded by crows collapsed in front of her apartment door... What to expect: lots of mystery, some occasional casual slice-of-life, and slow-burn wlw romance between the main leads. Disclaimer: I am writing this exclusively for myself, as a fun side project with minimal editing, so I won't make any guarantees about quality/plot/etc. I hope you enjoy! This story will start off with updates twice a week. We'll see how that goes, and the pace may end up changing, but for now updates can be expected on Monday and Friday.
8 267 - In Serial15 Chapters
The Ruined Monks of Rothfield Monastery
Erin is the youngest member of the dark monks; a supernatural brotherhood whose ultimate mission is to improve the dire circumstances of poor, war-torn villages using powers unique to each member. Or so he was led to believe. Erin, like his brothers, does not age, and that is, unfortunately, the only trait he shares with them. He cannot charm or compel like Woodrow, he cannot cast illusions like Knox, he was not swift like Swithin, not powerful like Blake. He was barely an assistant to his dear brother Wilbur, with his herbology and alchemy. He was told to lie low and make himself scarce. That is what he did. The dark monks temporarily reside in abandoned monasteries scattered around the country, feeding the poor and healing the sick, nurturing the monastic lands until it was fertile enough to raise crops and rear animals. As the years passed, they would leave these reformed, repopulated, self-sustaining monasteries and venture froth to help the next settlement. Yet, after years of toiling and quiet servitude, Erin notices that people and the country itself are declining. The villagers look gaunt, the once-lush soil now barren and cracked. He begins to feel disheartened, thinking that their mission is proving futile. Still, their leader Blake is steadfast and charges onward, and lately has his eyes set on a certain monastery in a thick, thorned forest that seems to diminish, even nullify their powers. A thick forest that Erin somehow has a connection to. A thorned glade where an ethereal voice calls his name with one simple request along with a promise:Heal the land, child. Heal the land and I promise to give you sanctuary so long as you stay. I promise to nurture you as you nurture me. As Erin cultivates the land, the land, in turn, gifts all its caretakers with new, enhanced skillsets on top of their unique powers -- skills of protection, healing, and magic. Magic. Erin had long wished to see the world fill with it again. The people, regardless of common or noble blood, still believe that magic will enter this world again. Magic to bless the king like it did the Saints. Magic to dispel the miasma befouling the world. Magic to bring back the fae folk and their many forms. It is up to Erin to forge the many paths leading to a bright future; to build a prosperous paradise that welcomes all races and bloodlines, by mastering the rewards gained through agriculture, horticulture, and animal husbandry, smithing, crafting, and fishing. Erin may also find a lifelong friendship and romance with his neighbor, Claude, if he decides to pursue him, and may even join him in the military campaign outside the monastery. The darkness still lurks outside, after all, and the mastery of his skills, along with a few good friends, may finally be enough to turn the tide in their favor. Most of all, Erin wants to keep the vow he set for himself: to protect everyone and everything he loves until his dying breath.
8 115 - In Serial48 Chapters
profile || f.w
⚠️trigger warning ⚠️ please do not read if you are sensitive to strong language, self harm, depression, anxiety, or r*pe !!!in which y/n had been r*ped and can't put a finger on the profile of who she believed had been her rapist.
8 208 - In Serial16 Chapters
the psychiatrist and his patient
Liam West is in a mental health hospital along with his new best friend Aiden Reed.Liam tried to kill himself multiple times but he never succeed . He killed his last doctor , he said he didn't want help but mrs. Avery didn't listen so his anger got to him and stab her. his new doctor is Alexander Gray , a sarcastic vampire who happened to hate his job .
8 97 - In Serial37 Chapters
Consequences Of Actions
Eleanor James; A shy, quiet, introverted, and sweet 18 years old girl with the weight of the world on her shoulders and secrets wrapped around her like a cloak. A complete package for the bullies in her high school to make her life harder than it already is.On top of the list of the bullies, stands one name: Chris Harrington, your typical bad boy; filthy rich, captain of the football team, and handsome as hell with girls falling at his feet back and forth and with an ego bigger than the universe.Being a boy who breaks each and every law and gives no shit about anything, his world will turn upside down when he sees the gravity of the consequences of his actions in someone else's life.And that one person is no one other than Eleanor James.Can Chris make amends for the things he has done? Or will he make everything even worse for Eleanor? Can he succeed to solve his own problems? On top of that, will they find one more thing along the way other than their hidden aspects of personality?Read to find out.
8 179 - In Serial8 Chapters
HxH girlfriend scenarios
This is a female hxh characters x female readerenjoy~..yes I know the cover is uhm,,, I promise I'll make a less cringey one later.
8 109

