《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 12
Advertisement
Hello its me :))
" Чи энд юу хийж байгаа юм?"
" Чамайг харахаар. "
" Ийм орой юу? Сонин л юм. "
Би урд минь надруу харан зогсох Тэхёнруу гайхшран сэжигтэй харж зогсовол тэрээр надруу эргүүлэн юу ч хариулалгүй харин доошоогоо хөлрүүгээ харж гутлаараа газар тогшиж байлаа.
Магадгүй тэр намайг алахаар ирсэн байх.
" За за....... Би тэгвэл орьё доо Тэхён-.. "
Чимээгүй удаавтар хэлээд би зогсох газраасаа хөдлөн Тэхёны хажуугаар өнгөрөх гэтэл тэрээр миний гарыг барин зогсоож , би гайхшран түүний зүг эргэн харав.
" Яасан? "
Тэхёны бугуйг минь барих дулаахан гар доош гүйн алгаруу минь удаанаар буусаар гарыг минь барин удалгүй нэг юм атгуулан , тэрээр чимээгүй хэрнээ бүдүүн хоолойгоор
" Хөхрөөндөө түрхээрэй. Хурдан арилна. Бас намайг уучлаарай. " хэмээн гарыг минь тавилаа. Намайг эргүүлэн хариулхаас өмнө Тэхён надруу харан инээмсэглээд машиндаа суун хаазлан давхиж булан эргэхэд би гэрийнхээ урд харанхуйд гартаа савтай юм барин ганцаар хоцрон үлдэв.
Тэгэхээр , үнэхээр ...... эвгүй байлаа.
Савтай зүйлийг халаасандаа хийн гэрлүүгээ алхалан орж күртикээ тайлахдаа өнөөх зүйлээ гарган гэрэлд харвал Хөхрөөний тос хэмээсэн байсанд магадгүй Тэхён намайг урдуур нь оруулан цохиулсанд санаа зовон үүнийг өгсөн байх гэдэгт итгэлтэй байлаа.
Хувцасаа тайлан унтлагын хувцсаа өмсөөд нойл орон нүүрээ угаахдаа түрүүн өгсөн тосыг нь хацар дээрээ аль болох дахин өвтгөчихгүйхэн шиг зөөлхөн түрхэж , дараа нь хөргөгч онгойлгон юу байгаагаа харав.
Хэдэн төмс лууван амтлагч ус .
Хөргөгч онгойход нүдэнд харагдсан хэдхэн зүйл. Ойрд гэртээ дандаа оройтож ирдэг болсоноос хойш хөргөгчиндөө би сайхан хоол харахаа больсон билээ.
Өөрийн эрхгүй сэтгэл гонсойж хөргөгчийг эргэн хааж сурсанаараа дахин гоймон чанаж идсээр арван хоёр болоход орондоо орон зүүдний оронлуугаа халин урсахад бэлэн болсон байв.
Хагсайн бүтэнсайнгүй ажилласнаас болж гэртээ оройноо ирж өглөө эрт явдагаас гэр минь зүгээр л шөнө өнгөрүүлдэг газар болон хувирчээ.
Гэхдээ л ингэж их зовсоны эцэст би өөрийгөө юу олж долоож авахаа мэдсэнгүй.
Бас яагаад заавал би үүнийг хийх ёстой гэж?
Өглөө яагаад ч юм эрт очин ажлаа эртхэнээс хийчихвэл хүмүүсийн хараанд өртөхгүй байж магадгүй гэх бодолтойгоор эртлэн гэрээс гарахад хар өглөөгүүр алхалах хүн хуруун чинээ тоолон багтахаар л байв.
Ажилруу алхах зам өмнө нь хэдэн километр мэт санагддаг байсан бол одоо яагаад ч юм хажуу гудамжинд минь л байдаг мэт санагдаж байлаа.
Нүүрээ хаахын оронд зүгээр л хар малгай өмсч хар савхитай алхах ба ажилруу хамаг хурдаараа яг л хүн араас минь мөшгин хөөж байгаа мэтээр ороход намайг харсан харуул хүртэл сандлаасаа босч ардаас харан үлдэв.
Магадгүй өчигдрийн мангар ичмээр үйл явдал ажлаар булан тохойгүй тараа байлгүй.
Advertisement
Өнөөдөр БиТиЭсийнхэн концерттэй учир бүх гишүүн бэлтгэлийн өрөөндөө ирсэн гэдгийг мэдэх ба ажлаа хөөцөлдөн гүйх хүмүүс хажуугар сүнгэлдэн гүйж байлаа.
Би өрөөндөө орохоор хаалга онгойлговол намайг урьдын л уйтгарт хүмүүс харж , бүгдийнх нь харц эцэст нь миний хацар дээрх хөхрөөгөө нуусан лентэн дээр буух ч би аль болох сандарсан харагдахыг хичээлгүй тайвнаар явж цүнхээ ширээн дээрээ тавин , гадуур хувцсаа тайлсаар бугуйн дахь цагаа харвал цэвэрлэгээний цаг хараахан болоогүй байсанд утсаа чихэвтэйгээ шүүрэн авч дээврийн өрөөлүү гарав.
Өглөө эрт байснаас хүйт дааж сэрүүн салхи сэвэлзэх ч би чихэндээ чихэвч зүүн намуухан дуу тавиад хашлаган дээр гараа тавьж хотыг ажлаа. Иймэрхүү зүйл намайг хамгийн ихээр тайвшруулдаг учир ахлах сургуульдаа би арын хашаан дахь хэнд ч харагддаггүй моддын голд сүүдэрт нь орон хэвтэн дуу сонсож бүх сандрал айдсаа алга болгодог байв. Энэ үйл явдалыг дахин хийхгүй хэмээн өөртөө амласан ч магадгүй одооноос эхэлж би үүрд хийх бололтой.
Цаг хэртээ дуу сонсож ажлаа хийх ёстойгоо мэдэн өрөөлүүгээ алхаж байтал шатан дээр хар хувцаслаж гараа халаасандаа хийх Тэхёнтэй тааралдав.
Тэрээр намайг харсан ч харцаа бууруулан яг хажуугаар явах гэхэд нь би түүнийг гараар нь зөөлхөн барьж зогсоогоод баярласнаа хэлэх санаатай аягүй тайван бөгөөд намуухнаар
" Өчигдөр өгсөн тосонд чинь баярлалаа. "
Би эргүүлж түүний өнөөх дулаахан инээмсэглэлийг хүлээж байсан ч түүнээс инээлт байтугай нүүр хувиралын өөрчлөлт илэрсэнгүй. Тэрээр цамцныхаа арын малгайгаа өмсөж надруу нүднийхээ булангаар ширтэн амандаа чимээгүй хэмээн хүйтнээр бувтнаад намайг орхин дээш шатаар өгсөн явлаа.
Би ухаан санаагаа арагшлуулан өчигдөр ирсэн хүн чинь Тэхён яг мөн байсан билүү гэж бодсон ч яах аргагүй өмнөх сайхан сэтгэлт инээдийг нь сонсохоор өөрийн эрхгүй санаа амардаг Тэхён байсандаа хэмээн дахин бодон шатны тэнд ганцаар хэсэг тээнэглзэн зогсон сэтгэл гонсойх шиг болсон ч толгойгоо сэгсрэн Юу вэ Юра иймэрхүү юманд яагаад гомдоод байгаа юм бэ гэсээр урьдын л ажлаа үргэлжлүүлэн хийлээ.
Бэлтгэлийн өрөөний гэрлийг асаан харвал шалан дээр усны хог болон гутлын хар зураас гарсан байсанд өчигдөржингөө БиТиЭсийнхэн концертэндээ бэлдсэн болохоор л одоо ядраад сайхан аашлах ч тэнхэл байхгүй байсан байх хөөрхий гэж өөрийгөө тайвшруулсаар өрөөг хурдхан цэвэрлэж эхлэлээ.
Яагаад ч юм өнөөдөр миний бодож байснаас ч гайгүй өнгөрөх юм шиг санагдаж байлаа.
Гэхдээ Жонгүүкийг орж ирэх хүртэл.
Тэрээр дөнгөж ирж байсан бололтой гадуур хувцастайгаа байх ба намайг харсан даруйдаа тэрээр яг л хөлдсөн мэт гацан зогсов. Магадгүй миний нүүрэн дэхь хөхрөлтийн хараад л тэр байх түүний нүдэнд нь гэмшил тэр дороо тодрон гарч ирсэн ч маш хурдтай арилан хоосон төрх болох ба бид хоёрын голд нилээдгүй чимээгүй хугацаа өнгөрлөө.
Advertisement
Яагаад гэдгийг мэдэхгүй байналдаа. Гэхдээ тэр түрүүлж надаас уучлалт гуйх ёстой биш билүү? Эсвэл би яриа эхлэх ёстой юм болов уу?
" Тэгэхээр..... "
Чимээгүйг эвдэн яриаг эхлүүлэх ба түүнийг ядаж одоо уучлалтаа гуйх байх гэсэн ч тэрээр гадуур хувцсаа тайлан цүнхээ газар тавин шал ширтэнгээ
" Хурдан цэвэрлээ. Би юмаа бэлдмээр байна. "
Гайхалтай. Юра. Тэр чинь БиТиЭсийн макнэ шүү дээ. Чи түүнээс юу хүлээнэ вэ?
Би өнөөдөр яагаад ер нь хүн бүрээс янз янзын юм хүлээгээд байгаагаа ойлгохгүй юм. Магадгүй өглөө идсэн өндөг хор агуулсан байсан бололтой.
Би түүнрүү итгэж ядсан байртай ширтэхэд Жонгүүк миний хөдлөхгүй байгааг анзааран надруу харвал би ам нээн
" Чи уучлалт гуйхгүй юм уу? "
" Юунд? "
Тэр яг л өглөөхөн шинээр дахин төрж , есүсийн ариун усанд шумбсан мэт харагдах ба болдогсон бол би ч бас өчигдрийг үйл явдалыг мартан ариун устай жакузируу ормоор байв.
Түүн шиг мартуулдаг л байсан бол.
" Мэдэхгүй ээ. Магадгүй миний нүүрийг цохисонд ч юм уу? "
Түүнд аль болох ёжилсон маягтай хэллээ.
" Би чамайг цохьё гээгүй..... Чи өөрөө л ороод ирсэн."
За за хангалттай. Өглөөний өндөг намайг үнэхээр гүн хордуулчихаж .
Би түүнрүү худал инээмсэглээд хурдан юмаа аван яг хажуугаар нь өнгөрөхөд ардаас чимээгүй Намайг үнэхээр уучлаарай гэх сонстов.
Анхандаа хий сонсчихов уу хэмээн бодсон ч замдаа зогсон арагш харвал Жонгүүк хэвэндээ урагшаа харсан хэвээр байх ч толгой гудайсан байлаа.
Магадгүй нүүрэн дээр минь уучлалт гуйж чадахгүй байсан бололтой.
" Би чамайг цохихыг үнэхээр хүсээгүй.
Өчигдөр очиогүйд уучлаарай.
Хюн нар надруу ихэнх нь уурлаад байсан учир би зүгээр л очиогүй юм. "
Тэр надруу эцэст нь эргэн харахад түүний нүд гуниг харууслаар дүүрсэн байлаа.
" Би анхандаа Тэхёныг шангаа хүртсэн гэж бодсон. Гэхдээ одоо таныг харахад би өөрт чинь ямар их хохирол учруулснаа харж байна аа. "
Түүний яриа маш чимээгүй сонстох ба тэрээр зөөлхөн бөхийгөөд дахин уучлал эрэхэд л би түүнийг аргагүй жоохноороо байгааг нь мэдэв. (хичнээн тэр ердөө надаас бараг л хоёр эсвэл нэг насаар дүү байсан ч гэсэн.)
Би эргүүлэн инээмсэглэж түүний толгойг нь жоохон хүүхэд мэт илээд
" Зүгээр ээ. Нүна нь иймэрхүү юм дийлэх дээрээ байгаа " гээд түүнийг орхин өрөөнөөс гарлаа.
Бурхан минь. Жинхэнэ сахиусан тэнгэр миний дэргэд оршиж байжээ.
Гэхдээ түүний ярианаас тэдний уурласан гэх бас Тэхёныг шангаа хүртсэн гэдгийг нь нэг их ойлгоогүй ч тэд нарын голд л нэг юм болж хэмээн бодов.
***
Жонгүүкийг уучлалт гуйснаас болоод ч тэр үү эсвэл Тэхёны өгсөн тосноос ч тэр үү хацар дээрх хөхрөө өдөр өдрөөр маш хурдтай арилж би эргээд хэвийн царайндаа орсоор байв. Хүмүүсийн шуугиан өндөрлөж зодоон болсон үе яагаад ч юм хэдэн жилийн өмнө болсон мэт санагдлаа. Хичнээн би тэднийг хэдэн жилийн өмнө мэддэггүй байсан ч гэсэн.
Нүүрэн дэх хөхрөө арилсанд Жин надад баяр хүргэн хаанаас ч юм чихэр өгөхөд би хичнээн чихрэнд дургүй ч гэлээ авлаа.
Бас тэр үеэс хойш Жин надад яг л наалдсан мэт хажууд дандаа явж тусалж бараг л бэлтгэлийн өрөөгөө хамт цэвэрлэх гээд байдаг байв. Тийм учраас би сүүлрүүгээ бэлтгэлийн өрөөг дотроос нь түгжин түүнийг оруулалгүйгээр цэвэрлэж эхлэсэн юм.
Тэхён тэр өдрөөс хойш надтай дахиж үг дуугарахаа больж түүний хийдэг зүйл нь ихэвчлэн надруу нүднийхээ булангаар хальт харан эргэж байрандаа орох эсвэл би түүнтэй ярих гэх болгонд утсаа оролдон алхаад явах байлаа.
Түүнд ямар нэгэн юм тохиолдсон гэдгийг би мэдэж түүнээс асуух гэсэн ч тэр дөлөн ажилтай гэж зайлсхийж , дараа нь Жин намайг яг л холоос харж байсан мэт дөнгөж Тэхёнаас холдоод булан эргэхэд тэр хаанаас ч юм гэнэт гарч ирсэнээ
" Чи түүнтэй юу ярьж байсан юм? "
Би нэг хөмсгөө гайхшран өргөлөө.
" Сүртэй юм биш ээ."
" Түүнрүү битгий ойрт Юра. "
Жиний яриа маш төвлөрсөн сонсогдох ба түүний намайг замд минь зогсоон барьсан мөрөн дээрх хоёр гарыг нь би зөөлхөн холдуулж
" Яагаад? " хэмээн асуувал Жин
" Зүгээр л Тэхён чамд сайнаар нөлөөлөхгүй " гэсэн билээ.
Үүнийг нь яаж ойлгож авахаа мэдэхгүй ч би яах аргагүй Тэхёнд нэг муу юм тохиолдсоныг л мэдэж байв.
Даанч би зүгээр л нэг стилист учир юу ч хийж чадахгүй байлаа.
Өглөөний нарны туяа яг нүдэн дээр сэрээдэх гэсэн маягтай тусахад би хөнжлөө дээшлүүлэн нүүрээ хаасан ч эцэст нь нүдээ нээн соронзлогдох орноос өндийж ойр хавиа ажин суув.
Өрөө минь зарим нэгэн хувцасаар хөглөрч бичиг цаасаар ширээ дүүрсэн байх авч надад цэвэрлэх тэнхэл энэ хэдэн сардаа ирэхгүй гэдгийг мэдэж байлаа.
Гагцхүү чанх өөдөөс минь харах янз янзын өнгөөр баллаж бөөрөнхийлсэн календар нүдэнд тодрон тусах ба түүнрүүгээ очин дахин нэг өдрийг өнгөрөөлөө хэмээн бөөрөнхийллөө.
Стилистийн ажил дуусахад 2 сар дутуу.
11 сарын 1н.
▰▱▰▱▰▱▰▱▰▱▰▱
Воала! Аягүй их үйл явдал бичвээ гэж. Арай гэж нэг сар өнгөрсөнд баярлах ч шиг.
Тэхён Юрагийн мөч нэг их гарсангүй ээ. :"(
Гэхдээ хүмүүсээ зүрх сэтгэлээ бэлд. Би Биг Хит шиг та нарлуу боомб шидэхэд бэлэн байна. Удахгүй. :))
(ノ'∀`*)ノ ▍. ♡o。.(✿ฺ。 ✿ฺ)
Leave vote msg or some sheet. ✌
Advertisement
- In Serial363 Chapters
Crazy Duke And Fallen Queen
She's the Queen who lost a war. And he's the man who won.
8 6445 - In Serial23 Chapters
The Doomed Duke's Healer
When her young brother's tragic accident awakens both horrifying visions of her older self and a near-miraculous healing power, Lianna Milliard, daughter of Count Milliard, finds out the hard way that her visions are not just fantasy. The devious Duke Brendwald seeks to make her his mistress and take over her family's county, but Lianna is desperate to try anything to change the horrible future she's seen for both herself and her family. But will trying to reach out to Brendwald's doomed rival really change her fate? Or could it lead to a path she never imagined?Follow this original novel as Lianna fights against fate, finds love where she never thought possible, and unravels a mystery to her world that she never knew could exist. This story has some scenes which may be graphic in nature. Content warnings will be given at the beginning of sections that have possibly graphic content. Read those sections at the reader's discretion. [Updates will return soon! (note posted 5/13/2022)]
8 116 - In Serial82 Chapters
Meeting Her Fate & His Fledgeling | Complete | Book 1 & 2
** THIS WORK HAS BEEN SPLIT INTO TWO BOOKS DUE TO ITS LENGTH ** BOOK ONE - MEETING HER FATE 'You've accepted your fate with an admirable amount of grace.' When a tall, dark and handsome man happens upon a beguiling waif girl alone in the woods, he makes a choice not to harm her. Months later, they reencounter one another, and their lives take an unexpected turn when he must decide her fate once more.Forced together by their strange circumstance, they traverse the tricky line between tolerance and friendship and take each other on a journey where both of their worst and better natures are challenged. Despite his secretive nature and her naïve honesty, neither are what they seem, yet truths gradually reveal themselves as they form a unique and everlasting bond. BOOK TWO - HIS FLEDGELING “Sometimes dreams come true. Sometimes not the ones you want. Fate can be cruel that way.” With her destiny in her hands, Karou Morgan, a newly sired vampire, bravely ventures towards a future that finally looks bright. Empowered by her transformation, immortality and renewed lease on life, high hopes and dreams are plenty. Unfortunately, fate has more twists and turns in store. Just as Karou had begun to adjust to her lifestyle at The Compound and cultivate her newfound bond with her Sire, Warren Howard, fate ushers yet another person into her life. The foreboding arrival of this person and the news they bring will cause Karou to question who she is at her very core. Indeed, changes are afoot and ones that threaten another uprooting and another beginning. Karou must decide who she is and where she wants her life to take her. When she realises her choices are far vaster than she could ever have imagined, leaving her future to a fate no longer seems possible. READING ORDER OF MY WORKS Book One ~ Meeting Her Fate (Novel)Book Two ~ His Fledgeling (Novel) Short Story I ~ Business or Pleasure Short Story II ~ Florence Book Three ~ My Mother's Sire (Novel)Book Four ~ Duty of the First Born (Novel) ** WARNING - Content may offend some readers and includes - questionable morality, profanity, sexual references and otherwise mature content. Content is entirely fictional, including character names and locations * | All rights reserved | DO NOT USE THIS WORK AS YOUR OWN | | Email me - [email protected] | Follow me on Tumblr - verba-writing |
8 260 - In Serial10 Chapters
Forever - Wang Yibo x Xiao Zhan fanfic
Summary: They had always been in an ambiguous relationship. When the rumors reached its peak, Xiao Zhan was confronted by Wang Yibo about their relationship to fight for it. What he expected to be a happy end for them turned to a bad end when Xiao Zhan told him his announced leave in the entertainment is actually his escape in this glamorous but vain life. (A/N: my first ever YiZhan fanfic! Kiyaaaa! This is also my first time to ship in real life people!
8 109 - In Serial46 Chapters
Tragic
*Wattpad Featured Story*While forbidden fruit is said to be sweeter...it usually is.Elliot Monroe always found herself tangled when it comes to love and relationships. Hunter Graham is no exception. He is her secret.And it's beautiful
8 148 - In Serial44 Chapters
Living With Them || StrayKids ff
'Um- how did this happen? I look around my house and see suitcases all around my place. And to top it all off, StrayKids is with me...trying to get in touch with their entertainment and find a solution.'~~~[This is NOT a Y/N book]When StrayKids goes on hiatus and decide to go on vocation to another country. But things take a different turn... Rosalynn is a 20 year-old girl and a foreigner Stay. Something surprising happens in her peaceful life, when she meets her favourite boy band outside her house. Not only that, but she also has to accommodate these 8 crackheads in her house for the time being. How can she manage all 8 boys in her house? Will they get attached with each other? Will they be friends with her and maybe more than that? {A light-hearted and comedic book to put a smile on your face:)}|UNEDITED|____________________________Published: January 12th 2021Completed: April 19th 2021Highest rankings:#3 in Fanfiction#3 in Romance#1 in kpop#1 in hyunjin#1 in jisung#1 in leefelix#1 in leeknow#1 in skz#1 in ff#1 in straykids#1 in minho#1 in kpopidols#1 in kpopfanfic#1 in hwanghyunjin#1 in kpopfanfiction#1 in bangchan#1 in leeminho#1 in hanjisung#1 in kimseungmin#1 in seochangbin#1 in yangjeongin#1 in felix
8 246

