《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 22
Advertisement
===
I can't do anything without you.
/ Би чамгүйгээр юу ч хийж чадахгүй байна. /
I close my eyes but I still see you.
/ Би нүдээ анисан ч чамайг харсан хэвээр байна. /
The more time passes, the deeper my longing grows.
/ Дахин цаг өнгөрөхөд , гүнээр миний хүсэл эрмэлзэл томроно. /
In there, I'm drawing you out.
/ Тэнд , би чамайг зурна (?) /
Knk - U ⬆️
Уншахаас чинь өмнө Жиний биастай бүх хүнээс гүнээ хүлцэл өчье. :))
***
" Юра. "
" Жин.. "
Жин өмнөх үеүдэсээ илүү уур уцаар нүүрэндээ нуусан мэт үзэгдэх нь ар нуруугаар хүйт даалгаж , тэрээр над дээр ирэн Хусогруу үхлийн харц илгээлээ.
Хусог гэнэт хоолойгоо эвгүй байдлаас ангижрах гэж оролдож байгаа мэт засаад
" Сайн уу... Жин ..... хюн. "
Жин Хусогийн яриаг сонсоогүй мэт үл тоож надруу харан гараас минь атгаснаа " Нааш ир явья. "
Тэрээр намайг дахин хүчээр авч явах гээд байгааг би өөрийн эрхгүй эсэргүүцэж түүнээс гараа суглан авахад Жиний харц тэр дороо гайхшран өөрчлөгдөв.
" Үгүй ээ би явмааргүй байна. Чи намайг Хусогтай ярьж байгааг харахгүй байна уу?"
" Үгүй ээ Юра.... " Жин харцаа доош бууруулан , санаа алдаад дахин удаанаар бугуйнаас минь барин авав. Гэхдээ илүү хүчтэйгээр.
" Зүгээр л хоёулаа өөр тийшээ явья. "
Би дахин түүнээс гараа салгахыг хичээн " Үгүй ээ би чамтай одоо явмааргүй байна. Би ер нь чамайг хамт явья тийшээ явья ийшээ явья гэхэд нь дагаж явдаг-.. яаая!"
Түүний миний бугуйг барих хүч намайг татах гэх болгонд улам чангарахад түүний өвдөлтийг тэсч чадалгүй өвдөлтөнд гиншин би өөрийн бугуйг бас барих гэж хичээхэд Хусог хажуунаас орж ирлээ.
" Хюн тавиач! Та түүнийг өвтгөөд байгаагаа харахгүй байна уу!"
Жин надаас харцаа салган Хусогруу удаанаар яг л тэр энд илүүдэж байгаа мэтээр харав.
/иймэрдүү хаха :)) /
" Чамд яагаад хамаатай гэж? Юра бол ! "
Хусог улам уурлаж Жинээс миний чанга баригдсанаасаа болоод бараг улайх гарыг минь авахыг хичээсэн ч Жин дахин хэнээс ч ямар ч н*вч хүлээлгүйгээр намайг ардаа хүчлэн угз татан явлаа.
Би түүнээс гараа салгахаар татаж хөлөөрөө газар тогтон үлдэхийг хичээвч Жин миний хүчнээс хэт давуу намайг бараг л нохойгоо чирж яваа мэтээр алхан явж байв.
Advertisement
" Жин .. гар тавиач! Би чамтай хамт баймааргүй байна.... Намайг тавилдаа! Чи хүн хүчлэх хуультай гэдгийг мэдэх үү? "
Одоо хууль ярих цаг биш гэдгийг мэдэх ч түүнийг зогсоох гэсэн хэрэггүй балай үгс толгойд орж ирж байв.
Хэрвээ би аура хардаг хүн байсан бол Жинийг тойруулаад тас хар аура илэрч байгаа гэдгийг мэдэрч байлаа. Тэр миний үгийг ч тэр нохой гасалж байгаатай адил үл тоосоор энтийн арын хаалгаар оруулахад би түүнээс хэрэггүй л гараа салгах гэж хичээсээр гараа улам л өвтгөж байв.
Гарын өвчин хэт их өвдөхөд түүнийг чимээгүй даган яваад хүрэх газарт нь хүрэн гараа л суллуулахыг хүсч байлаа.
Тэр намайг шууд нэг давхарын харуул байдаг өрөөлүү оруулж хаалгаа хүчтэй тасхийтэл хаасныхаа дараа миний гарыг хаяахад миний гар доош унан би бугуйгаа барив.
" Жин! Чи надаар яах гээд байгаа юм! Чи ямар хэцүү байгаагаа мэдэж байна уу? "
Жин хоёр гараа зангидан үг хэлээгүй ч нэг газраа үл зогсон харуулын ширээг хүчтэй дээр нь цохиход гэмгүй ширээ надтай л адил өвдөлт мэдрэх шиг , би гарсан чанга дуунд цочин огло арагш үсрэв.
Түүнийг би галзууртлаа уурласан байгааг мэдлээ. Тиймээс л би түүнээс үхтэлээ айж байв.
" Би чамайг долоо хоног зөвхөн намайг бод гэж хэлээ биз дээ! "
" Гэтэл чи яагаад надад амлачихаад амлалтандаа хүрэхгүй байгаа юм бэ! "
Түүний хоолой чангарах үед хөл салганаж би ч бас түүний өөдөөс чанга дуугарахыг хичээж
" Хэзээ би чамд амласан юм. Би зөвхөн чиний саналыг долоо хоног л бодьё гэсэн. "
" Энэ ямар ялгаатай юм! "
" Ялгаатай Жин.. " би Жинрүү нэг алхам ойртож тайван ярихыг хичээн " чи харахгүй байна уу? Чи ямар хүн болоо вэ. Жин. Чи өмнөх Жин биш байна. "
Жин гэнэт миний яриаг галзуу хүний яриа мэт ойшоон инээгээд ойрхон байх сандал дээр суун удалгүй надруу тоглосон харцаар харав.
" Үгүй ээ Юра чи буруу бодоод байна. Би өөрчлөгдөөгүй. "
" Тийм ээ миний зөв. Чи өөрчлөгдсөн Жин. Чи миний өмнө нуруугаа хүссэн үедээ налж хаа ч явсан дулаан мэдрүүлдэг хүн байхаа болиод байна. "
Тэр чимээгүй болон надруу ширтэв. Түүний түрүүний шоолсон харц аль хэдийн алга болж тэр одоо яг л юм ойлгох гэж байгаа мэт хараад
Advertisement
" Чи наад үгээрээ надад гэж хэлэх гээд байгаа юм уу? "
Тэр мөч. Тэр үг.
Хичнээн бодсон ч бодохоос эмээж дахин дахин өөрөөр бодож байсан үг.
Түүнрүү би чимээгүй ширтэн зогссон ч эцэст нь одоо л хэлэх цаг гэдгийг мэдрэн харцаа бууруулан толгойгоо зөөлхөн дохив.
****
" Чи үнэхээр өөрийгөө зүгээр гэж бодож байна уу? Би явж стрессийг чинь арилгах пиво авчрах уу? "
Би Жэнинруу бага зэрэг инээмсэглээд зөөлхөн хоолойгоор " Чи намайг ууж болохгүйг мэдэж байгаа шүү дээ. Би хорь хараахан хүрээгүй байна. "
Жэнин доод уруулаа хазлан эргэлзсэн ч санаа алдан инээмсэглээд " За за ядаж чамд идэх юм аваад ирье. "
Түүнийг гарсаны дараа би гүнээр санаа алдан Жэнингийн том өрөөний цагаан том буйданруу үсрэн хэвтэж толгойгоо тэдний жижиг сажиг гэрлүүдтэй өргөн таазруу харуулаад нүдээ хэсэгтээ ч гэсэн амраан анилаа.
" Чи тоглож байгаа биз дээ? "
Жин аль хэдийн сандлаасаа өндийн босч урдаас минь хэдхэн сантиметрийн зайнаас харахад би арагш зөөлхөн алхахыг хичээн хоолойгоо засаад
" Үгүй ээ ..... би тоглоогүй. "
Жин миний яриаг сонссон даруйдаа хоёр том гараараа хоёр мөрөөс минь барин миний харц тулгарахаас айн тэр л биш бол өөр харж болох бүх зүйлрүү харах харцыг минь өөрлүүгээ харуулав.
" Юра би үнэнээсээ яриагүй шүү дээ. Чи намайг ингэж аашилсан болохоор л үгүй гэж хэлж байгаа биз дээ! Чи надад тэгж хэлэхгээгүй биз дээ."
Би түүний гарыг мөрнөөсөө салган арагшаагаа алхаж түүний нүүрнээс холдов.
" Уучлаарай Жин. Би гэхдээ тийм гэж хэлж чадахгүй нь. "
" Тиймээс зүгээр л хоёулаа эргээд найз болоод урьд өмнө нь яадаг байснаараа л байя тэгэх үү? Бүх зүйлийг мартаад- "
" Бүгд болсон уу? "
Тэхён?
Үгс аль хэдийн мартагдаж би түрүүн юу ярьж байснаа ор тас мартан түүнрүү том нүдлэн ширтлээ.
Үнэхээр Тэхёнаас болсон гэж үү?
Энэ бүх хугацаанд түүний хариултыг хайгаад ч олохгүй байсан нь бүгд Тэхёнаас болсон хэрэг үү?
" Итгэмээргүй юм. "
Жин толгойгоо сэгсрэхэд түүний нүдэнд аль хэдийн нулимс цугларч тэр маш их хэмжээний уур уцаар хадгалж байвч тэрээр үргэжлүүлэн ярихад би эндээс хурдан гарах ёстойгоо ойлгож эхлэв.
" ТЭХЁН ЧАМД ЮУ ХИЙСЭН ЮМ! БИ ЧИНИЙ ХАЖУУД ҮРГЭЛЖ БАЙСАН ТЭР БИШ. ГЭТЭЛ ЧИ ЯАГААД ТЭР ШИГ ХҮНИЙГ СОНГОЖ БАЙГАА ЮМ! "
" ЮРА ЧИ СОХОРЧИХОО ЮУ! "
Жин ширээн дээр байсан аягыг хоёр дохоо бодолгүй харсан даруйдаа миний хажуу талын ханаруу саван шидэхэд шил хананд хүрсэн даруйдаа яг миний зүрх одоо яаж айж , гэмтэж байгаа шиг олон тийш салан хагаран үртэс болов.
Би гараа толгойны хоёр талдаа хамгаалалт мэт авчран хана даган доош суун нүдээ тас аниж " Жин.. " гэх үгийг салганасан хоолойгоороо арайхийн гаргалаа.
Гэвч яг тэр үед өрөөний хаалга онгойж нүүрэндээ сандрал , гайхшрал тодруулсан Тэхён хаалгыг том онгойлгон орж ирээд намайг газарт суусныг харсан даруйдаа урд минь юу хийсэндээ гэмших Жинийг очин шууд шанаадан унагалаа. Тэхён гүйж очсон хурдаараа гараа зангидан Жиний шанаа хэсэгрүү цохисонд Жин тэр чигтээ газар унаж , унасан даруйд нь Тэхён дээр нь мордон гараад түүний сул даавуун цамцны захаас заандан авав.
" СОКЖИН ХЭРВЭЭ ЧИ ДАХИЖ ИНГЭХ ЮМ БОЛ БИ ЧАМАЙГ ТАЙВАН ӨНГӨРӨӨХГҮЙ ГЭДГИЙГ САНААРАЙ."
" БИ ЧИНИЙ АМЬДРАЛЫГ ЧАДНА
ШҮҮ! "
Тэхён бүдүүн хоолойгоороо орилон түүнийг заандаж байснаа болин арагш нь түлхэхэд Жин шаландаа эргэн наалдаж , бүх зүйлийг харан яахаа ч мэдэхээ байсан над дээр ирээд намайг босгов.
" Юра тайвшир. Би энд байна. Чи одоо аюулгүй. "
Тэр намайг гүнжийн стийлээр хоёр гартаа зөвшөөрөл авалгүйгээр өргөн тэврээд хаалганы зүг явах гэсэн ч газраас өндийх Жиний үгэнд гацаж би Тэхёнрүү харлаа.
" Яг л амьдралыг сүйрүүлсэнтэйгээ адил намайг сүйрүүлнэ гэж үү? "
Гэсэн ч Ви арагш харалгүй харуулын өрөөнөөс газраас өвдөлттэйгээ тэсрэлдэн босох Жинийг орхин гарлаа.
Өрөөнөөс гарахад хамгийн азгүй нь тэр өрөөг , биднийг тойрон харах маш их ажилчид зогсож байсанд байв. Бүх ажилчид цаагуураа шивнэлдэн ярьж ихэнх ажилчдын харц хүмүүсийн голоор зүсэн явах бид хоёрыг даган явахад , Жинд туслахаар зарим нь тэр өрөөрүү орж байх нь харагдсан ч би харцаа бууруулан Тэхёний цамцруу толгойгоо наалдууллаа.
" Аюулгүй. "
***
Тэгэхээр та нар ийм юм хүлээнэ гэж бодоогүй л байх. Гэхдээ анхнаасаа би ийм л юм төсөөлж байснаа одоо л гэж нэг юм бичвээ гэж.
Муу бичсэнээ мэдэж байна аа тиймээс хүлцэл өчье.
Гэхдээ манай залуус мама дээр зүгээр л алсан болохоор надад хамаа алга. :"))
Нээрээ бас мэдээгүй хүмүүст би Юнгигийн фф зохиосон. Хүсвэл орж уншаарай та нар зүгээр л уйлах ёстой. Уйлуулах зорилготой бичиж байгаа хаха.
*evillaugh
Advertisement
- In Serial225 Chapters
Eighteen Again: The CEO’s Wife Was A Delinquent
In order to be loved, she changed her whole personality, but all she got in return was a cold husband and her unrequited feelings.
8 3414 - In Serial68 Chapters
One Plus One
Everything seems perfect when Ebony meets Chresanto - but is falling in love around secrets even possible? *****True love can be scary when you're still hurt and disappointed by past relationships. So when Ebony and Chresanto first meet, they both feel like what they have is too good to be true. But between vindictive exes and dangerous relatives threatening to pull them apart, they still can't escape the sinful feelings growing between them. Will they be able to trust each other and learn to love again - or will they give up in the face of their dark pasts, before things even get real?« One plus one is equal to twoBut me and you, we are equals to one. » - Me & U by BracketContent and/or trigger warning: This story contains scenes of sexual activity and violence, and mentions suicide, sexual assault and sexual abuse, which may be triggering for some readers.[[word count: 300,000-350,000 words]]
8 246 - In Serial18 Chapters
When We Were Wallflower
"Am I imagining it..." " was it even real, to begin with.." Harold is a charismatic and handsome teenager who is loved by everyone he meets, but he has a secret no one knows about.... that he loves buying discounted items especially books and meat. As for the reason behind this obsession, only he knows. He struggled to live his life when he had to relocate to another country due to his father's job. There he met Elizabeth a girl who faces difficulty coping through everyday life after moving. Others are always misunderstanding her by the way she acts and the way she looks. They both find each other repulsive despite meeting each other for the first time. As they are forced to sit beside each other, they had no choice but to live in close Proximity. What will happen to them as they face different challenges ahead which might force them to risk everything or lose everything? As they try to navigate life step by step trying to find love and friendship in a place where they feel like a misfit.
8 194 - In Serial17 Chapters
Vicejack (Oneshot)
Hi po first story ko po ito so hope you like it enjoy reading
8 318 - In Serial53 Chapters
The Difference Between Getting and Needing
"Sometimes what you need isn't what you get, it's what you already have." 〰️〰️〰️Being stuck in a people-pleasing routine is what Bayla Barclay knows best. She's got every aspect of her strained relationship down to a science. She'll wear herself away to nothing without a second thought for whoever needs it. It's what she's best at.But maybe what you're best at isn't always what's best for you. Maybe what you need isn't what you get; it's what you already have. That's the difference between getting and needing.* 2nd place in the Late Lovers category for the Romance Reads contest 2019 *
8 88 - In Serial48 Chapters
A Tale of an Amalgam
A normal highschooler by the name of Takeda Kuroha reported about their class' finances to the Student Council President, Nobunaga Oda, and never expected to hear strange words from Oda's mouth. After that, Kuroha felt something had struck through her chest."Let's go back... Seraphine."She was confused of how Oda adressed her and soon finds out the reason of her death right after meeting the gods who reincarnated her.[Centifolia-neesama already sent a guide for you to continue walking the road of fate. Don't ever try to walk another path of destroying the current one, we don't know what'll happen if you do either. Anyways, be careful.]'Why? What for?'[As you know, you're the amalgam. The unique existence that hasn't appeared in a hundred-thousand years. The previous one was the saintess of ancient mortals, but further information is too complicated for you. Thus, I can only say this words... be careful, someone powerful has set his eyes on you. Well, that's not my fault.]'Then, can you tell me about why I died? I, at least, deserve to know why an acquaintance such as Kaichou would cause my death.'[Well, he remembered something he shouldn't have and then a tragedy happened. Then you were brought here by Centifolia-neesama.]'Ah, I see. Mataku, I would've smacked his head open if I knew this would happen. How dare he kill me mercilessly like that, even ending his life after.'(A/N: Not-so slow but random updates.)
8 175

