《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 22
Advertisement
===
I can't do anything without you.
/ Би чамгүйгээр юу ч хийж чадахгүй байна. /
I close my eyes but I still see you.
/ Би нүдээ анисан ч чамайг харсан хэвээр байна. /
The more time passes, the deeper my longing grows.
/ Дахин цаг өнгөрөхөд , гүнээр миний хүсэл эрмэлзэл томроно. /
In there, I'm drawing you out.
/ Тэнд , би чамайг зурна (?) /
Knk - U ⬆️
Уншахаас чинь өмнө Жиний биастай бүх хүнээс гүнээ хүлцэл өчье. :))
***
" Юра. "
" Жин.. "
Жин өмнөх үеүдэсээ илүү уур уцаар нүүрэндээ нуусан мэт үзэгдэх нь ар нуруугаар хүйт даалгаж , тэрээр над дээр ирэн Хусогруу үхлийн харц илгээлээ.
Хусог гэнэт хоолойгоо эвгүй байдлаас ангижрах гэж оролдож байгаа мэт засаад
" Сайн уу... Жин ..... хюн. "
Жин Хусогийн яриаг сонсоогүй мэт үл тоож надруу харан гараас минь атгаснаа " Нааш ир явья. "
Тэрээр намайг дахин хүчээр авч явах гээд байгааг би өөрийн эрхгүй эсэргүүцэж түүнээс гараа суглан авахад Жиний харц тэр дороо гайхшран өөрчлөгдөв.
" Үгүй ээ би явмааргүй байна. Чи намайг Хусогтай ярьж байгааг харахгүй байна уу?"
" Үгүй ээ Юра.... " Жин харцаа доош бууруулан , санаа алдаад дахин удаанаар бугуйнаас минь барин авав. Гэхдээ илүү хүчтэйгээр.
" Зүгээр л хоёулаа өөр тийшээ явья. "
Би дахин түүнээс гараа салгахыг хичээн " Үгүй ээ би чамтай одоо явмааргүй байна. Би ер нь чамайг хамт явья тийшээ явья ийшээ явья гэхэд нь дагаж явдаг-.. яаая!"
Түүний миний бугуйг барих хүч намайг татах гэх болгонд улам чангарахад түүний өвдөлтийг тэсч чадалгүй өвдөлтөнд гиншин би өөрийн бугуйг бас барих гэж хичээхэд Хусог хажуунаас орж ирлээ.
" Хюн тавиач! Та түүнийг өвтгөөд байгаагаа харахгүй байна уу!"
Жин надаас харцаа салган Хусогруу удаанаар яг л тэр энд илүүдэж байгаа мэтээр харав.
/иймэрдүү хаха :)) /
" Чамд яагаад хамаатай гэж? Юра бол ! "
Хусог улам уурлаж Жинээс миний чанга баригдсанаасаа болоод бараг улайх гарыг минь авахыг хичээсэн ч Жин дахин хэнээс ч ямар ч н*вч хүлээлгүйгээр намайг ардаа хүчлэн угз татан явлаа.
Би түүнээс гараа салгахаар татаж хөлөөрөө газар тогтон үлдэхийг хичээвч Жин миний хүчнээс хэт давуу намайг бараг л нохойгоо чирж яваа мэтээр алхан явж байв.
Advertisement
" Жин .. гар тавиач! Би чамтай хамт баймааргүй байна.... Намайг тавилдаа! Чи хүн хүчлэх хуультай гэдгийг мэдэх үү? "
Одоо хууль ярих цаг биш гэдгийг мэдэх ч түүнийг зогсоох гэсэн хэрэггүй балай үгс толгойд орж ирж байв.
Хэрвээ би аура хардаг хүн байсан бол Жинийг тойруулаад тас хар аура илэрч байгаа гэдгийг мэдэрч байлаа. Тэр миний үгийг ч тэр нохой гасалж байгаатай адил үл тоосоор энтийн арын хаалгаар оруулахад би түүнээс хэрэггүй л гараа салгах гэж хичээсээр гараа улам л өвтгөж байв.
Гарын өвчин хэт их өвдөхөд түүнийг чимээгүй даган яваад хүрэх газарт нь хүрэн гараа л суллуулахыг хүсч байлаа.
Тэр намайг шууд нэг давхарын харуул байдаг өрөөлүү оруулж хаалгаа хүчтэй тасхийтэл хаасныхаа дараа миний гарыг хаяахад миний гар доош унан би бугуйгаа барив.
" Жин! Чи надаар яах гээд байгаа юм! Чи ямар хэцүү байгаагаа мэдэж байна уу? "
Жин хоёр гараа зангидан үг хэлээгүй ч нэг газраа үл зогсон харуулын ширээг хүчтэй дээр нь цохиход гэмгүй ширээ надтай л адил өвдөлт мэдрэх шиг , би гарсан чанга дуунд цочин огло арагш үсрэв.
Түүнийг би галзууртлаа уурласан байгааг мэдлээ. Тиймээс л би түүнээс үхтэлээ айж байв.
" Би чамайг долоо хоног зөвхөн намайг бод гэж хэлээ биз дээ! "
" Гэтэл чи яагаад надад амлачихаад амлалтандаа хүрэхгүй байгаа юм бэ! "
Түүний хоолой чангарах үед хөл салганаж би ч бас түүний өөдөөс чанга дуугарахыг хичээж
" Хэзээ би чамд амласан юм. Би зөвхөн чиний саналыг долоо хоног л бодьё гэсэн. "
" Энэ ямар ялгаатай юм! "
" Ялгаатай Жин.. " би Жинрүү нэг алхам ойртож тайван ярихыг хичээн " чи харахгүй байна уу? Чи ямар хүн болоо вэ. Жин. Чи өмнөх Жин биш байна. "
Жин гэнэт миний яриаг галзуу хүний яриа мэт ойшоон инээгээд ойрхон байх сандал дээр суун удалгүй надруу тоглосон харцаар харав.
" Үгүй ээ Юра чи буруу бодоод байна. Би өөрчлөгдөөгүй. "
" Тийм ээ миний зөв. Чи өөрчлөгдсөн Жин. Чи миний өмнө нуруугаа хүссэн үедээ налж хаа ч явсан дулаан мэдрүүлдэг хүн байхаа болиод байна. "
Тэр чимээгүй болон надруу ширтэв. Түүний түрүүний шоолсон харц аль хэдийн алга болж тэр одоо яг л юм ойлгох гэж байгаа мэт хараад
Advertisement
" Чи наад үгээрээ надад гэж хэлэх гээд байгаа юм уу? "
Тэр мөч. Тэр үг.
Хичнээн бодсон ч бодохоос эмээж дахин дахин өөрөөр бодож байсан үг.
Түүнрүү би чимээгүй ширтэн зогссон ч эцэст нь одоо л хэлэх цаг гэдгийг мэдрэн харцаа бууруулан толгойгоо зөөлхөн дохив.
****
" Чи үнэхээр өөрийгөө зүгээр гэж бодож байна уу? Би явж стрессийг чинь арилгах пиво авчрах уу? "
Би Жэнинруу бага зэрэг инээмсэглээд зөөлхөн хоолойгоор " Чи намайг ууж болохгүйг мэдэж байгаа шүү дээ. Би хорь хараахан хүрээгүй байна. "
Жэнин доод уруулаа хазлан эргэлзсэн ч санаа алдан инээмсэглээд " За за ядаж чамд идэх юм аваад ирье. "
Түүнийг гарсаны дараа би гүнээр санаа алдан Жэнингийн том өрөөний цагаан том буйданруу үсрэн хэвтэж толгойгоо тэдний жижиг сажиг гэрлүүдтэй өргөн таазруу харуулаад нүдээ хэсэгтээ ч гэсэн амраан анилаа.
" Чи тоглож байгаа биз дээ? "
Жин аль хэдийн сандлаасаа өндийн босч урдаас минь хэдхэн сантиметрийн зайнаас харахад би арагш зөөлхөн алхахыг хичээн хоолойгоо засаад
" Үгүй ээ ..... би тоглоогүй. "
Жин миний яриаг сонссон даруйдаа хоёр том гараараа хоёр мөрөөс минь барин миний харц тулгарахаас айн тэр л биш бол өөр харж болох бүх зүйлрүү харах харцыг минь өөрлүүгээ харуулав.
" Юра би үнэнээсээ яриагүй шүү дээ. Чи намайг ингэж аашилсан болохоор л үгүй гэж хэлж байгаа биз дээ! Чи надад тэгж хэлэхгээгүй биз дээ."
Би түүний гарыг мөрнөөсөө салган арагшаагаа алхаж түүний нүүрнээс холдов.
" Уучлаарай Жин. Би гэхдээ тийм гэж хэлж чадахгүй нь. "
" Тиймээс зүгээр л хоёулаа эргээд найз болоод урьд өмнө нь яадаг байснаараа л байя тэгэх үү? Бүх зүйлийг мартаад- "
" Бүгд болсон уу? "
Тэхён?
Үгс аль хэдийн мартагдаж би түрүүн юу ярьж байснаа ор тас мартан түүнрүү том нүдлэн ширтлээ.
Үнэхээр Тэхёнаас болсон гэж үү?
Энэ бүх хугацаанд түүний хариултыг хайгаад ч олохгүй байсан нь бүгд Тэхёнаас болсон хэрэг үү?
" Итгэмээргүй юм. "
Жин толгойгоо сэгсрэхэд түүний нүдэнд аль хэдийн нулимс цугларч тэр маш их хэмжээний уур уцаар хадгалж байвч тэрээр үргэжлүүлэн ярихад би эндээс хурдан гарах ёстойгоо ойлгож эхлэв.
" ТЭХЁН ЧАМД ЮУ ХИЙСЭН ЮМ! БИ ЧИНИЙ ХАЖУУД ҮРГЭЛЖ БАЙСАН ТЭР БИШ. ГЭТЭЛ ЧИ ЯАГААД ТЭР ШИГ ХҮНИЙГ СОНГОЖ БАЙГАА ЮМ! "
" ЮРА ЧИ СОХОРЧИХОО ЮУ! "
Жин ширээн дээр байсан аягыг хоёр дохоо бодолгүй харсан даруйдаа миний хажуу талын ханаруу саван шидэхэд шил хананд хүрсэн даруйдаа яг миний зүрх одоо яаж айж , гэмтэж байгаа шиг олон тийш салан хагаран үртэс болов.
Би гараа толгойны хоёр талдаа хамгаалалт мэт авчран хана даган доош суун нүдээ тас аниж " Жин.. " гэх үгийг салганасан хоолойгоороо арайхийн гаргалаа.
Гэвч яг тэр үед өрөөний хаалга онгойж нүүрэндээ сандрал , гайхшрал тодруулсан Тэхён хаалгыг том онгойлгон орж ирээд намайг газарт суусныг харсан даруйдаа урд минь юу хийсэндээ гэмших Жинийг очин шууд шанаадан унагалаа. Тэхён гүйж очсон хурдаараа гараа зангидан Жиний шанаа хэсэгрүү цохисонд Жин тэр чигтээ газар унаж , унасан даруйд нь Тэхён дээр нь мордон гараад түүний сул даавуун цамцны захаас заандан авав.
" СОКЖИН ХЭРВЭЭ ЧИ ДАХИЖ ИНГЭХ ЮМ БОЛ БИ ЧАМАЙГ ТАЙВАН ӨНГӨРӨӨХГҮЙ ГЭДГИЙГ САНААРАЙ."
" БИ ЧИНИЙ АМЬДРАЛЫГ ЧАДНА
ШҮҮ! "
Тэхён бүдүүн хоолойгоороо орилон түүнийг заандаж байснаа болин арагш нь түлхэхэд Жин шаландаа эргэн наалдаж , бүх зүйлийг харан яахаа ч мэдэхээ байсан над дээр ирээд намайг босгов.
" Юра тайвшир. Би энд байна. Чи одоо аюулгүй. "
Тэр намайг гүнжийн стийлээр хоёр гартаа зөвшөөрөл авалгүйгээр өргөн тэврээд хаалганы зүг явах гэсэн ч газраас өндийх Жиний үгэнд гацаж би Тэхёнрүү харлаа.
" Яг л амьдралыг сүйрүүлсэнтэйгээ адил намайг сүйрүүлнэ гэж үү? "
Гэсэн ч Ви арагш харалгүй харуулын өрөөнөөс газраас өвдөлттэйгээ тэсрэлдэн босох Жинийг орхин гарлаа.
Өрөөнөөс гарахад хамгийн азгүй нь тэр өрөөг , биднийг тойрон харах маш их ажилчид зогсож байсанд байв. Бүх ажилчид цаагуураа шивнэлдэн ярьж ихэнх ажилчдын харц хүмүүсийн голоор зүсэн явах бид хоёрыг даган явахад , Жинд туслахаар зарим нь тэр өрөөрүү орж байх нь харагдсан ч би харцаа бууруулан Тэхёний цамцруу толгойгоо наалдууллаа.
" Аюулгүй. "
***
Тэгэхээр та нар ийм юм хүлээнэ гэж бодоогүй л байх. Гэхдээ анхнаасаа би ийм л юм төсөөлж байснаа одоо л гэж нэг юм бичвээ гэж.
Муу бичсэнээ мэдэж байна аа тиймээс хүлцэл өчье.
Гэхдээ манай залуус мама дээр зүгээр л алсан болохоор надад хамаа алга. :"))
Нээрээ бас мэдээгүй хүмүүст би Юнгигийн фф зохиосон. Хүсвэл орж уншаарай та нар зүгээр л уйлах ёстой. Уйлуулах зорилготой бичиж байгаа хаха.
*evillaugh
Advertisement
- In Serial63 Chapters
Alphas Betrayal
Abandoned by the world, Octavia Johnson is destined to suffer. The pain is fleeting. Momentarily wounding her. But the betrayal. The betrayal is carved so deeply into her memories. Permanently residing in the darkest parts of her mind, never letting her forget the years of torture and abuse That face that is burned into her mind, the face she will never forget. Never forgive. Alpha JudaHis rejection comes as no surprise but what follows will shock her to the core. Will Octavia survive these trials given by the moon goddess herself?Will she finally get her happily ever after?Cover credit [email protected](Check out her work! Fantastic)MATURE AUDIENCE ONLY 18++⚠️⚠️ book has triggers. Mentions rape, abuse, suicide & violence ⚠️⚠️🌶🌶🌶 contains smutty content🌶🌶🌶
8 66266 - In Serial16 Chapters
Cultivation Can Wait; Anime Is My Fate!
After reincarnating into a world where qigong cultivation is commonplace, our main character makes the obvious decision to become a weeb.
8 164 - In Serial31 Chapters
Spare Me Alpha, but I want your Beta (WattyAwards13)
Alexa has been the care taker of her little sister Dahlia for the past seven years after her parents were killed. Her and her sister were forced to leave there pack. Not knowing what to do or why her parents were killed she goes in hiding in the city as human. Alexa does not want that life for her sister when she shifts into her wolf. She wants her to be able to be among her kind. Alexa sets out to meet the Alpha of Crescent Falls Pack but ends up meeting his father instead. She is offered a rank in there pack that she refuses. She meets Beta Nathaniel who despises rogues, but finds herself attracted to him although he is not her mate. Alexa soon finds herself falling for Nathaniel only to find her mate.
8 158 - In Serial44 Chapters
My CEO Twins
*CURRENTLY EDITING*Meet Angel Mary Youngblood. She is a 17 year old orphan. She has a 5 year old childish personality that makes her lovable. Now meet the twins, Adam and Xavier Coleman, the CEOs of the world's biggest and most popular company, Coleman's Industry. Both are cold and ruthless bosses of their company. That is until Adam decided to adopt a girl to surprise Xavier who hates it. Will Angel be able to melt both of their cold hearts or will she be return to the orphanage broken and hurt?Editor: @awkwardpotato20#2 in 16 on 4/30/2019, 5/23/2019#1 in 16 on 6/4/2019#15 in coldhearted on 4/30/2019#1 in coldhearted on 1/24/2021#34 in adopted on 5/9/2019*Little bit of DDLG. First time writing this DDLG thing so.........I will try my best!!! And I'll have some help too. ;)*
8 176 - In Serial59 Chapters
Shadow in the North
What if a work of fiction wasn't fiction at all? What if we only thought it was fiction because it was written down, and we were separated from it by the page? Isabel Darrow, troubled by her past and feeling disconnected from the world, likes her doctor's suggestion that the world of fiction might become reality. She likes the idea of waking up in the middle of her favourite book with the handsome, brooding Mr Thornton glaring at people in his mill yard, but she doesn't worry about the foul air of dirty, smoky Milton, because it's not real, and it was written over 160 years ago.But then she takes a trip to Oxford, and gets waylaid along the way, finding herself greeted at a smoky train station, by a man called Mr Hale, who claims to be her godfather. When Isabel meets Margaret and first sees Mr Thornton, she's determined to help the course of love run a little more smoothly for the two stubborn lovers. But Gaskell hadn't accounted for a second young lady in the Crampton house, and whilst Isabel tries to adapt to a life where women have no independence or equality, Milton must adapt to her. The question is, will Mr Thornton adapt to her, or Margaret, first?
8 147 - In Serial69 Chapters
Rain | Harry Styles
"Love, like rain, can nourish from above, drenching couples with a soaking joy. But sometimes under the angry heat of life, love dries on the surface and must nourish from below, tending to its roots keeping itself alive."In which a girl called Ana meets a boy called Harry who has a strange fascination with the rain. [cover by: @rowlipsticks]highest rankings:#1 in fiction#1 in harrystyles
8 155

