《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 42
Advertisement
" Юра "
Урдаа цэгцэлж байсан цааснаас харцаа салган дуу гарах зүгрүү харсан Юра хэн дуудсаныг харсан даруйдаа инээмсэглээд буцан урагш харлаа.
Тэхён түүний хажууд ирэн түүний бэлхүүсээр нэг гараа явуулан тэврэх ба эрүүгээ Юрагийн мөрөн дээр тавив.
" Зүгээр л санаад байна. "
Юра зөөлхөн хөхөрч арагш коридорыг гүйлгэн харж хэн ч байхгүй байхыг мэдсэн даруйдаа Тэхёнрүү харлаа.
" Бид өнөө өглөө л уулзсан. Бас болгоомжтой бай хэн нэгэн мэдчихвэл яах юм? "
" Мэдэж л байг. Надад хамаагүй. Төрсөн өдрийн эзэн найз охиндоо юу ч хүссэнээ хийж болно биз дээ. "
Тийм ээ чиний сонссон зөв. Өнөөдөр бол арван хоёр сарын гучин. Цаг хугацаа хэзээнээ ингээд нисчихсэнийг мэдэхгүй ч нэг бодлын цаг хугацаа хурдан өнгөрсөн нь Юрад ач тустай байв.
Юра нүдээ эргэлдүүлэн инээгээд цаасыг цэгцэлж дууссаны дараа Тэхёнрүү ч бас бүтэн биеэрээ эргэх харах ба түүний үсийг нь янзалж " Тийм ээ төрсөн өдрийн залуу минь. " гэх ба Тэхён үнсэхээр ойртоход түүний уруулыг хуруугаараа зогсоов.
" Гэхдээ ажлын цагын дараа " гэх үгэнд Тэхён уруулаа цорвойлгон гомьдсон дүр үүсгэх ба Юра инээн үг хэлэх гэсэн ч гэнэт булан эргэн ахлах стилист гарч ирэхэд Юра маш хурдтай Тэхёнаас холдлоо.
Ахлах Юра Тэхён хоёрлуу эхэндээ гайхан харсан ч дараа нь тоолгүй Юралуу харж ,
" Ө Юра. Чамайг хайж байлаа . Бас Ким Тэхён-ssi чамайг хамтлагийн гишүүд чинь хайгаад байна. " гэхэд Тэхён үг хэлэлгүй толгойгоо дохин Юралуу сүүлийн удаа хараад цааш алхан явахад " Чи намайг стилистээр түр орлож байгаач. Ким менежэр нэг юм хийнэ гээд байна . Би завгүй болчихлоо. " хэмээн ахлах стилист хэлэв.
Юра Тэхёний явсан зүгрүү харан буцаад ахлахруу харах ба юу хийлгэхийг нь мэдэлгүй толгойгоо дохин харин ахлах инээмсэглэн түүний гарыг баярлалаа гэсэн маягтай атгалаа.
" Би чамд өртэй боллоо. "
Юра хальт инээмсэглэн толгойгоо дохих ба гартаа барьж байсан цаасыг цээжиндээ тэврээд уулзалтын өрөөлүү дахин юу ч мэдэлгүйгээр алхан явав.
Advertisement
" Хоёр стилист Ким Тэхёнд мэдэгдэлгүй түүний тоортны лааг бэлдээд харин камерийнхан бичлэгийг авах ёстой шүү за юу? Түүнийг бэлтгэл хийж байх явцад орох болохоор битгий түүнд мэдэгдээрэй. " гэх үгийг сонссон Юра өөрийн эрхгүй биендээ гижиг хүрмээр мэдрэмж мэдэрч байлаа. Догдлол уу мэдэхгүй юм. Гэхдээ Юрад энэ мэдрэмж таалагдаж байв.
Маш хурдан уулзалт байсан учраас бүгд толгойгоо дохин өрөөнөөс гарах ба өөр нэг эмэгтэйтэй нийлж тэр хоёр бялуунд гарлаа. Байгууллагаас гарч гайгүй бялуу зардаг дэлгүүрийг хамтрагчтайгаа ярих үед түүний утас халаасанд нь биржигнэхэд тэрээр түр хүлээгээрэй гээд утсаа авлаа.
" Байна уу? "
" Байна. "
Хоолойг нь сонсоод л таньсан Юра хажуудаа байх эмэгтэйрүү хараад сонсохгүй мэт болоход нь чимээгүй " Сэүн , юу байна даа? " хэмээлээ.
Кафед уулзсан өдрөөс хойш тэд нилээдгүй ойртсоноо хэлэхэд ойлгомжтой байв. Маш олон ёслолын арга хэмжээнд тааралдаж БиТиЭсийг үзүүлбэрээ үзүүлж байх хүртэл арын тайзанд ганц хань болж байсан Сэүн байлаа. Гэхдээ үүнийг нь Тэхён огтхон ч мэдэхгүй ба Юра ч тэр хэлэхийг хүссэнгүй. Сэүн цаанаа нэг хүнд үг хэлэх ба эргэн Юрад
" Аан Юра, дээр чамтай уулзахдаа би ороолтоо тэнд мартчихсан байнлээ. Чи харсан уу? " гэхэд Юра гэнэт толгойгоо дохисноо өөрийгөө утсаар ярьж байгаагаа санан " Тийм ээ , надад байгаа. " хэмээв.
Сэүн санаа нь амарсан аятай гүнзгий амьсгал гаргаад " Ашгүй дээ, манай ээжийн өгсөн ороолт байсан юм. Би одоо очиод авч болох уу? "
Юра өнөө стилистрүү харахад тэрээр түүнийг хүлээн залхасан аятай зогсох ба зөөлхөн уучлалт эрэн толгойгоо дохиод " Уучлаарай , би одоо жоохон завгүй байна аа . Орой яриад авчихаж болох уу. " гэхэд Сэүн ч тэр " Тэгвэл орой уулзья. " гээд холбоог тасаллаа.
Юра утсаа халаасандаа хийн стилистрүү харан инээмсэглэхэд тэрээр санаа алдаад замдаа эргэн явахдаа юу ч болоогүй мэт зогсолтгүй яриагаа үргэлжлүүлэн ярьж эхлэв.
Харин тэр үед Тэхён сэтгэл ханамж муугаар бэлтгэлийн өрөөндөө дурамжхан орж ирэхэд түүнийг урьдын л зургаан хүн угтан авлаа. Тэхён нэг их анхаарал хандуулалгүйгээр өрөөлүү алхан орж цэнэглэж байсан утасруугаа очин Юрагаас түрүүхэн уулзсан ч гэлээ мессэж ирж үү хэмээн харахдаа нүднийхээ үзүүрт хэн нэгнийг алхан ирж байгааг анзаарав.
Advertisement
Толгойгоо өндийлгөн харахдаа Жимин байсныг анзаарсан даруйдаа түүнийг хүн гэж тоолгүй буцан утасруугаа харах ба түүний хажууд Жимин ирж зогсох нь мэдрэгдэнэ.
" Сайн уу? "
Тэхён түүнрүү нэг хөмсгөө өргөн харж , өрөөнд байх бусдыгаа ч хүртэл тэр хоёрлуу ширтэхийг анзааран " Юу болоод байгаа юм? Яагаад бүгдээрээ надруу хараад байгаа юм? " гэхэд Жимин бусадруугаа харсанаа амаараа нэг зүйл дүрслэн хэлэх нь үзэгдэх ч Тэхён яг юу хэлж байхыг нь ойлгосонгүй.
" Нөгөө юу.... чиний үс чинь таалагдаж байна. " / me when i try to make conversations. :)) /
Тэхён нүдээ эргэлдүүлэн цэх зогсоод Жиминий нүүрэн дээр түүнийг өөрийн биеэ барьж чадалгүйгээр хараав.
" Хэлэхийг хүсч байгаа зүйлээ хэлээд цаашаагаа т*нилж үз. "
" Чи түүнтэй , ер нь бидэнтэй ч ингэж харьцахгүй шүү! " Түрүүнээс хойш буйдан дээр сууж байсан Юнги уурлан түүнрүү босч ирэх ба Тэхён түүнрүү ч тэр муухай харлаа.
" Тэгээд би яаж харьцах юм? Надтай энэ олон жил яаж харьцсан би тэрэнтэй чинь л адилхан харьцаж байна. "
" Тэхёна нам- биднийг уучлаарай. "
Тэхээт итгэж ядсан байртай инээн бусадруугаа харцаа гүйлгэн харах ба өөрийгөө юу сонссондоо ч итгэхгүй байв.
" Та нар надаар тоглоод байгаа юм уу? Та нар намайг зүгээр л нэг тоглоом гэж бодоо юу? Уурлах үед чинь би буруугүй байж дуугай загниулаад уучлалт гуйхад чинь наад н*вшийн уучлалыг чинь хүлээж авна гэж бодоо юу?! "
Өрөө гэнэт чимээ анир нөмрөн авахад зөвхөн Тэхёний уурлан хүчтэй амьсгалах амьсгал л сонстож байгаа аятай санагдаж байв. Намжүүн нэг үг хэлэх гэснээ хэсэг азнах ба Тэхён гэнэт толгойдоо Юраг бодосхийв.
" Аан та нар Юраг бүх зүйлийг мэдчихсэн болохоор одоо хурдан уучлалт гуйхгүй бол бүх зүйл ил болчихно гэж айгаа юу? "
Жимин түүний гарнаас барин зогсоох гэсэн ч Тэхён гараа суглан авахад харин Хусог ,
" Мэдээж үгүй гэдгийг чи мэдэж байгаа шүү дээ. Бид бүгдийг ойлгосон болохоор л бид уучлалыг ирж байна- " гэж хэлэх гэсэн ч түүний яриа тасарлаа.
Яг л киноны голоор гацаасан мэт Хусогийн яриа хаалга онгойх дуу болон гэнэтийн гэрэл унтраалтанд чимээгүй болох ба удалгүй лаа асаасан бялуутай хүмүүс төрсөн өдрийн дуу дуулсаар орж ирлээ. Камерийн хүмүүс гялс камераа гартаа барин бичих ба гэнэт Тэхён бусдынхаа нүүр хувирлыг тэр дороо өөрчлөгдөхийг харан өөрөө ч тэр бялууруугаа харав.
Бялуу түүнрүү ойртон ирэхэд одоо л лааны гэрэлд цаана нь байх Юрагийн инээмсэглэсэн царай ялгагдан харагдах ба түүний царайг харсан даруйдаа Тэхён тайвшралыг олон түрүүхэн уурлаж байсан уур , асаж байсан гал тэр дороо шатан унтрахаа мэдэрлээ.
" Төрсөн өдрийн мэнд хүргье! "
Дуу дуусч бүгд алгаа ташихад Тэхён инээмсэглэнгээ бүх хүнрүү харан , хүмүүс хүслээ шивнэ гэхэд түүний харц өөрийн эрхгүй хамтлагийн гишүүдрүү тусан очив.
Тэд камерний дэлгэцэнд харагдхааргүй газар хамтдаа зогсох ба алгаа ташиж байсан ч бүгдийнх нь нүүрэнд нэгэн адил зүйл илэрч цаагуураа л харуусал харагдаж байлаа. Эцэст нь Намжүүнтэй харц тулгарах мөчид тэрээр Тэхёний нүдрүү харж байсан ч өөрийн эрхгүй харцаа доош буулгахад Тэхён нүдээ анин урагш хараад хэдэн хормын дараа хэн бүрт сонсогдохоор хүслээ чангаар хэлэхэд хүн бүрийг гайхшралд үлдээж орхив.
" Манай хамтлаг хэзээ ч Бусан яваагүй байгаасай. "
Гэхдээ энэ хүсэл байсангүй. Энэ нь зүгээр л Тэхёний энэ олон жил бодогдож явсан харуусал байлаа.
***
A|N
Уучлаарай жоохон утгагүй бүлэг болчихсон бол. :") хурдхан шиг өгүүллэгээ дуусгахын тулд үйл явдлыг хурдан явуулчихлаа. Одоо ингээд яг дууслаа. Тэгээд төгсгөл хүртэл уншаарай манайхаан. Нэг аягүй бодоогүй зүйл тохиох болно. :3
Advertisement
- In Serial7 Chapters
The Ordinary Me And Unordinary Her
An ordinary high school guy was heavily run over by a truck when he crossed the street and died. Or so he thought, but he woke up only to find his body perfectly healthy on a hospital bed next to a paled nurse as if she had witnessed a dead person coming to life. The next day, he was met with many unfortunate events that almost took away his life once again. Yet he prevails each time by a hairbreadth. This is a slice of life of a perfectly normal high school guy. ... The book cover was drawn by me since I still can't draw a portrait, it is what it is. *** Schedule update: 1 Chapter a day until Chapter 15
8 95 - In Serial10 Chapters
The Coffee Shop
Samantha had owned her own coffee shop for most of her adult life. As she began to desire a change in her life, a loyal regular approached her, offering her immortality. The deal was only that she had to continue to run the shop, making him coffee and living her life. But as time went on, the world began to shift around her, revealing that the catch was much bigger than he revealed.
8 215 - In Serial28 Chapters
Abused Mate
My hands trailed down under her shirt, caressing her smooth skin. She shivered under my delicate touch and I grinned into her mouth. Suddenly I felt her slip away from underneath me, I frowned and turned around in time to see her jumping on my lap and straddling me. "Sophie." I groaned. "Yes?" She smiled innocently and gave me an opened mouth kiss at the corner of my mouth. "If we don't stop, I will take your right here, right now!" I moaned. She trailed butterfly kisses up my neck and whispered, "then don't stop."~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Jack has been waiting for too long for the moment to meet his mate since the day he turned 16.But,this possessive Alpha is in for a surprise when meeting his precious broken mate.{Not edited}Abused Mate: Copyright © 2017. All Rights Reserved.
8 632 - In Serial88 Chapters
Sold to him (The Mafia- El Ricci # 1)
"WAIT!? YOU SOLD ME?"-"You are mine, Emily... You belong to me" he whispers in my ear and then kisses me. I feel electricity through my whole body. His hand goes from my hips to my ass and he squeezes so hard that I can't help the whimper that escapes me."And this..." kiss! "...my future wife..." Smack! Right on my ass. "...Is only the beginning"*Mateo El RicciIntense, Perceptive, MysteriousThe most feared man in New YorkAnd my husband...My uncle sold me to their family and now I'm an wife to Mateo, the first guy who made me feels things deep inside.He hates me, it's clear. The way he looks at me with disgust makes me want to die, to run but I have nowhere to go.Until finally he lets me see the real darkness in his heart and claiming there is no place for me but he messed with the wrong woman.I love a challenge and I'm not planning to lose.The way in his heart is difficult, especially when the truth comes to light but you know what?Nothing is going to stop me from trying.Because he's worth the pain, lies and broken promises...Find out!(+18 scenes)Will edit soon when I have the time!
8 539 - In Serial22 Chapters
Just Business?
Olivia Hamilton just graduated after 4 years of business classes. She needed a new job now. Her best friend, Trinity, is the receptionist at one of the biggest companies there is, Wright Inc. Aiden Wright, CEO of Wright Inc, is in need of a new personal assistant. Trinity was determined to get Olivia in there. Her boss is hot, but Trinity already has a boyfriend, Nikko. Olivia was hopeful that she could work for such an amazing company. When Olivia & Aiden start to work together will things be just business?
8 142 - In Serial5 Chapters
Nightmares in Heaven
Nico is in love with Persephone Jackson. He is in love with her but is too scared to say anything. Find out what happens when he hears a scream coming from the Poseidon cabin and he goes to check it out. A small story and a couple one-shots about others finding out. Complete unless I have any idea for another one-shot. Fem Percy/Nico
8 93

