《SaUDaDe [completed]》1-р бүлэг
Advertisement
Хаа байгаа газрын мухарт амьдардагаа одоо л ойлгосон мэт уурлаж эхэллээ. Жилийн эцсийн шалгалт дөхөөд цаг хугацаа ч харвасан сум шиг өнгөрсөн болохоор оройтож гэртээ харих болсноо ч анзаарсангүй.
Тээр тэнчээ хэдэн гудамны цаана төв зам дээр түгжирэлдэн зогсох машинуудын дуут дохио, энд тэндгүй хуцалдах гудамжны нохдын бүдэг бадаг чимээ чихэнд чимэг нэмэн сонсогдоно. Хэрвээ болдог бол ид шид ашиглаад шидтэн шиг шилжээд гэртээ оччих юмсан. Харанхуйд хаана юу байгаа нь үл мэдэгдэх бөгөөд булан тохой болгонд юмс зэрвэс хөдлөн нүдэнд үзэгдэх нь тээртэй гэмээр.
Айж сандарсаар цүнхээ тас тэврэн хурдан хурдан алхална.
Гуйя~өнөөдөр л намайг гэртээ эсэн мэнд эрүүл саруул хариулчих юм бол би дахиж ингэж оройтохгүй ээ амлая.
Бурханд худлаа үнэн нь мэдэгдэхгүй зүйл шивнэн амлалт өгсөөр өгсүүр шатаар дээш алхлаа.
Ард хэн нэгний гутлын чимээ сонсогдоно.
Өсгийтэй гутал ч биш удаан бөгөөд чангаар алхлах хэн нэгний гутлын чимээ.
~Айж л болдоггүй юм шүү. Зүгээр өнгөрч яваа хүн байвал би л эвгүй байдалд ороод дуусна. Тайван.
Гэхдээ намайг илт удаан алхаад байхад яагаад гүйцэж түрүүлэхгүй байна аа. Би уул нь хурдаа багасгаад зөөлхөн алхсан даа.
Өөрийнхөө утгагүй бодолд төөрч будилан эргэлзэн явтал мөрөн дээр минь хэн нэгний гар тавигдах нь тэр.
~За бурхан минь би ингээд өнгөрлөө. Амьдрал минь баяртай гэсээр эргэж хартал. Сургууль дээр хааяахан таардаг багш өөдөөс минь эгцлэн ширтэнэ.
Түүний дүнсгэр бөгөөд гайхсан царай намайг илт сандаргахад хүргэлээ. Хөмсгөө дээш өргөн нүдээ онийлгон над руу хараад
-Оюутан чи зүгээр үү? Юунаас ингэтлээ айгаав?
Мэдээж хэрэг өөрөөс нь айсан аа юу гэж хэлэх вэ дээ.
Бодож явснаас тэс өөр хүн байснаас болоод ч тэр үү.
Түүнийг байгаад баярласандаа дүүрэн нулимстай нүдээр ширтэн
~Үгүй дээ би зүгээр зүгээр л гадаа харанхуй болохоор жаахан айсан юм. Тэгж их айгаагүй. Гэсээр инээмсэглэж ядан арай гэж хариултал.
~Тийм бол ашгүй дээ. Энэ хавиар хүн багатай дээрээс нь гэрэл муутай болохоор эмэгтэй хүн ганцаараа явах их аюултай. Би чамайг гэрт чинь хүргээд өгье.
Advertisement
Би дэндүү их айж бас сандарсан болохоор эргэлзэх шаардлагагүй толгой дохилоо.
~Шууд зөвшөөрч байх чинь. Амандаа шивнэх төдий хэлсэн ч би сонсчих шиг боллоо.
~Юу? Гэсээр түүний хэлсэн үгийг дахин лавлан асуувал.
~Чи надаас айхгүй байгаа хэрэг үү?
~Та чи манай багш шүү дээ. Би яагаад айна гэж.
~Багш ч гэсэн муу санаатай байж болохгүй гэж үү?
~Болно лдо. Гэхдээ та тийм муу хүн биш ээ би мэдэж байна.
Тэр хариу өгөлгүй зүгээр л инээмсэглэлээ.
Цааш бид хоёрын хооронд яриа өрнөсөнгүй зүгээр л алхана.
~За энэ манай гэр Ким багшаа.
Хариу толгой дохин.
~Тэгвэл ордоо. Би харж байя.
~Баяртай хүргэж өгсөнд баярлалаа. Баяртай. Гараа далласаар байр луугаа орон хаалгаа хаалаа.
~Тэр их ухаантай бас их дуугүй хүн. Тийм болоод ч тэр үү цаанаасаа хүндлэх, хүндэтгэх сэтгэл төрөөд байдаг.
Ямар азаар Ким багштай таарав аа.
Хоосон гэртээ орж ирээд шууд л гутлаа шидэн цүнхээ чулуудаж хаячхаад орон дээрээ үсрэн гарлаа.
Эцэг эх маань салж би гэдэг хүн багаасаа л асрамжийн газар өсөж цагын ажил тэтгэмжийн мөнгөөр өдий хүртэл өөрийгөө залгуулж голоо зогоож ирсэн яахав гачигдах зүйлгүй ч боломжийн шүү.
Усанд орчхоод алчуураа тэвэрсээр утсаа шүүрэн авлаа.
-Багшийн талаар судалнаа. Өмнө нь зүгээр шохоорхож явж байсан ч өнөөдөр тэссэнгүй.
*Хайлт:Ким НамЖүүн*
Овоо их хүн байх чинь доош нүдээ гүйлгэсээр
Энэ биш
Энэ биш
Энэ бүүр ч биш
АААА олчихлоо энэ байна.
Алив ороод харнааа.
Тийм ч олон зураггүй ч зураг бүр нь их хандалттай юм байна.
Яах уу? Дарах уу? байх уу?
За больё эхлээд зүгээр л найзын хүсэлт явуулчихъя.
*Таб*
Утсаа орныхоо хажууд тавин нүдээ анин хавтлээ. Өнөөдөр их ажилласан болохоор нойр хүрч байна.
Эвшээлгэсээр нүдээ нуухлан нэг мэдэхэд л унтаад өгчээ.
Сэрүүлэгний ядаргаатай чанга дуу чихэн дээр удтал дуугарсны эцэст унтраачихаад нойрмоглон орноосоо бослоо.
Цагаа ч харалгүй угаалгын өрөөнд орон бие засчихаад цайгаа уухаар гал тогооны өрөөнд ортол аль хэдийн 9цаг өнгөрчихсөн байв.
Advertisement
Өө бурхан минь би хоцорчхож. Үгүй ээ үгүй гарт таарсан хувцсаа хам хум өмсөөд хар хурдаараа гүйсээр танхимынхаа өмнө амьсгаадсаар ирлээ.
Хэзээний лекц эхэлчихсэн багш самбар дээр хичээлээ зааж байв.
Өөө үгүй эээ энэ нойрыг дээ яах гэж тэгж их унтав аа одоо өнгөрсөн
-Лай лай хая.
Ухаан мэдрэлгүй унтчихсан даа бас цаганд уур хүрсэндээ сургуулийн коридороор хөлөө чирсээр газар ширтэн алхана.
Өнөөдөр хичээлээ нэг мөсөн тасалчих уу?
Эсвэл энэ цагаа л таслах уу?
Сургуулийн гадаах сааданд жүржийн жүүс уусаар ийн бодож суулаа.
Гадаа ч уул нь гоё л байна л даа нар дулаахнаар ээгээд л ийм гоё нарлаг өдөр байхад өөртөө цаг гаргадаг ч юм билүү?
Тэнгэр өөд ширтэн гараа ардаа тулан суугаад нүдээ анин цэвэр агаар, дээрээс ээх нарны илчийг биеээрээ мэдэрнэ.
Гэтэл хэн нэгэн урд минь зогссоор сайхан мөчийг минь сүйтгэж орхилоо.
Нүдээ нээн тэр нэгэн рүү ширтвэл
Ардаасаа гэрэл цацруулсан зуны салхинд хүрэн бор үсээ намируулсан, сайхан үнэр үнэртүүлсэн залуу над руу Үнэхээр үү? Гэсэн царай гарган зогсоно.
Би ч сандарсаар яах учраа олохгүй шүлсээ залгин түүний өөдөөс тэнэг хүн шиг ширтвэл
Өнөөх хүн миний хажууд суугаад
-Хичээлдээ суухгүй энд юу хийж байгаа юм.
-МММ нөгөө үнэн хэрэгтэй би хоцорчихсон юм аа. Тэгээд л дундаас нь суухаас залхуу хүрээд тэгсэн ч би тэр олон хүүхдүүдийн нүдэн дээр багшаас орохыг гуйж чадахгүй.
-Яагаад. Чи зоригтой шдэ. Өчигдөр шөнө дунд ганцаараа явж л байсан.
-Тэр чинь аргагүйн эрхэнд л явсан юм. Би нээрээ үнэхээр зоригтой биш. Хар лда хүүхдүүдийн өмнө гарахаасаа айгаад энд сууж байгаа биз дээ.
-Заз тийм л болог. Найзууд бий юу?
-Байхгүй ээ
-Тэгвэл хамт гадуур гарах уу? Чамд төлөвлөгөө байхгүй юм шиг байна.
-Багштайгаа юу?
-Оюутантайгаа юу?
-Тэгвэл болж байна. Хамт хоол идье би яарч ирсэн болохоор юу ч идээгүй. Өлсөөд байна.
-Заза тэгвэл би даая
Тэр багахан инээвхийлээд дээш босон над руу гараа сунгалаа.
Хэдий надад найз гээд хэлчихээр нэг ч хүн байхгүй ч би уул нь цаанаа их нөхөрсөг хүн. Даан ч тэр бүр найзалсан хүмүүстэйгээ удаан уулзаад байж чаддаггүй болохоор хүмүүс надаас залхчихдаг. Би чинь их завгүй хүн шүү дээ.
...
-Өнөөдөр их хөгжилтэй өнгөрлөө багшаа баярлалаа.
-Зүгээр дээ. Сэтгэлийг чинь засах гээд л дахиж битгий хоцроорой одоо эртхэн унтаж амар даа.
-За ойлголоо гэрт хүргэж өгсөнд бас баярлалаа.
-Зүгээр ээ одоо ордоо оройтчихлоо. Чамайг хэн нэгэн хүлээж байгаа биз дээ.
-Үгүй дээ намайг хүлээгээд байх хүн байхгүй. Би гэртээ ганцаараа амьдардаг.
-Өө тийм бол сандрах хэрэггүй юм байна шдэ.
-Тийм ээ. Гэхдээ би эрт орлоо. Маргааш хичээлтэй.
-Тийм шүү за баяртай оюутан!!!
Хаалгаар орохынхоо өмнө түүнд хандан
-Хасү гэж дуудаарай, намайг Шин Хасү гэдэг гэж хэлээд цааш алхвал
-За баяртай Хасү гэх нь дуулдлаа.
Өдрийн эхлэл муухай байсан ч төгсгөлийг нь сайхан болгож өгөх учиртай байж.
Өнөөдөр надад таалагдлаа. inside out дээр гардаг шиг л холимог өдөр бололтой.
Advertisement
- In Serial37 Chapters
Force of Will
This is my attempt at blending a typical fantasy isekai of sword and sorcery with a xianxia cultivation style. Hopefully its a good attempt. I am a first time writer, so feel free to critique me! Comments, ratings, messages whatever! I'm taking it all as constructive feedback I promise! =========================================================================================================================== There was William a bright young lad who, through his father's rigorous training starting at a young age, managed to be accepted as a Page with a potential for knighthood with enough hard work. The kid was going to go places. There was also William, fresh out of college and just aimlessly working at local restaurants and bars just enjoying life and not doing anything with his degree. Pretty much just spending his life having a good time doing whatever he wants. Obviously these are two different Williams. Or are they? Join the second Will as he awakes in a new body and discovers exactly what this new experience entails for him.
8 237 - In Serial71 Chapters
A generic love story: disturbance
To escape the boring dogma that society presents, many choose to turn away and bathe in a fictional world with fantastic fantasies. There they are awed by the great heroes and villains; by great battles between powerful forces, and by things that the real world didn`t seem to hold. But by doing so, they cruely ignored the pains and suffering of actual human beings, as well as the real threat humans can pose to eachother under extreme but still very real conditions. What many failed to realise, is the fact that unspeakable evil is very much doable by a mere anybody, and with that, the terrifying things a human can do when their mind is twisted. This story is a pathetically poor, but still a desperate attempt to reveal the depths of human emotions and what they can drive us to do. Following Sougo Kyoya, a boy with a tragic past and violent future, the story will deliver hard to understand martial arts and psychological behavior, masochism, and BDSM smut scenes. notes: "character`s conversations" (character`s thoughts) *sound effects* [author`s notes] Credits to BlackTea and Pingster for contributing ideas and editing.
8 140 - In Serial13 Chapters
Stepping Stones Saga
Update frequency: Daily Chapter length: 1350-1500 words Dartelo Vilruhn was born to a loving farmer’s family in the Holy Pietra Empire. Over four centuries have passed since The Fall, and like the other great kingdoms of the Estoch Continent, the Empire is now a place where one's birth does not determine one's future. A young man's fate may hold many surprises, for these are interesting times. Dartelo is now faced with what seems to be the penultimate challenge as he must put his past behind him and move forward. The question that remains is where will the winding road that is his future take him? Will he study for countless years to become one of the Holy Mages? Will he strive to become a knight and fight his way up to the fabled Throne of the Battle Saint Pietra? Will he become the finest craftsman to have ever graced Estoch? Will he put on the cloak of a travelling adventurer and face the beasts that roam the vast continent? Or maybe, like so many before him, he might wander astray into the depths of hell itself...
8 260 - In Serial20 Chapters
Admin Rights
[Nudity Yes, but as of now no sexual content.] Phill is dying(Yeah, that cliche again). He has cancer and around a year to live. His degrading health has rendered him unable to go out as usual as once he used to do. Spending most of the time in the hospital, Phill plays Ulteria: the VMMORPG, which has time dilution giving him 2 years more than what reality is offering. That and all the world"s" of Ulteria to explore, but there will be someone and... READ THE CHAPTERS TO KNOW MORE. Note: *This story is solely focused on world-building. World-building that would help me with another project I have been working on for the last 4 months. That means it is a writing practice project for me. *Not a power fantasy. It is more inclined towards paranormal-romance twisted with virtual reality( no harem elements either), and how could I forget about the VMMORPG? So you could expect lots of new species, magic, races, system twists, and a lot of other things. That is if I update it( Naash scoffs at himself.) I am not going to update it constantly, not even twice a week. So any 1 or 2 stray readers who stumble upon this and mistakenly like it (Sorry in advance.) [I am sorry : ( I can't seem to get the spacing right in the chapter. I am going crazy, please ignore it. I will figure it out] This story is also available on webnovel under my username: Naash.
8 102 - In Serial19 Chapters
Five Elements Academy: A Tale Of Magic
Six years ago, monsters appeared on earth, out of nowhere, destroying cities and causing chaos around the world. The human were able to fight back, their weapons barely being able to kill the monsters, who seemed to come out from a fantasy world. And, although the monsters got stronger day by day, the humans have gained the Mages. However, the mages weren't older then 12 when they were found about, normal kids who had gained magical powers. And now, the first school to train and teach magic was created. The Five Elements Academy!
8 113 - In Serial5 Chapters
Pucca: Realization
After a few years, Pucca, Garu, Abyo, and Ching have all grown older into young teens. After a harsh encounter with Garu, will Pucca still have feelings for Garu? Or will she be in love with another?Character Info:Pucca: 15Ching: 15Abyo: 16Garu: 16****ALL CHARACTERS SPEAK*****A/N: -There is not a solid storyline yet, but I have key points already set in place.-This story will try to update 2-3 times a week.Disclaimer:Pucca and other characters belong to Vooz.All I own is the story.All featured art is mine or by the official Pucca production team unless stated otherwise.
8 156

