《SaUDaDe [completed]》16-р бүлэг
Advertisement
Доош буун үүдний өрөөнд очвол өнөөх цус сорогч ул мөргүй алга болсон байв.
Гадаа ч тэнгэр бүрхэж юу юугүй дахин бороо ороход бэлэн байлаа.
Тэхён-Халуун юм уух уу?
Хасү-Халуун шоколад уумаар байна.
Тэхён-Сайхан сонголт гэсээр гартаа халуун уур нь савсах хоёр аяга барьсаар ирлээ.
Хасү-Баярлалаа. Ил гал байсан бол гоё доо хэмээн буйдангийн доор суун түшлэгийг нь налан аяганаас нэг балгатал Тэхён бодлогошрон
-Би тийм юм хийж чадахгүй юм байна аа. Гэхдээ чамайг ил гал шиг халуун дулаанаар төөнөж чадна гээд тэврэн авлаа.
Хасү-Асгах нь байна Тэхён~аа болгоомжтой. Гэтэл Тэхён
-Гадаа үнэхээр гоё байна.
Хасү толгойгоо сэгсрэн
-Ярианы сэдэв өөрчлөөд гэсээр Тэхёны цээжийг дэрлэлээ.
Тэхён-Хасү би чамд маш их хайртай
Хасү түүнээс ийм үг сонсоогүй юм байна. Гэнэтхэн хэлсэнд нь бага зэрэг сандран түгдчин барин
-Ааан тиймээ гээд хэлчихлээ.
Тэхён бага зэрэг гайхан
-Юу вэ? Хүн сэтгэлээ илчлээд байхад аан тийм ээ гээд л болоо юм уу? Надад хайргүй юм уу? Гэхэд
Хасү-Мэдээж би чамд хайртай сая зүгээр л сандарчихлаа. Үгүй байсан бол юу гэж анхнаасаа чамайг үнсэх вэ дээ!
Тэхён-Би тэр өдрийг одоо ч санаж байна. Чамайг цааш харан гүйхэд чинь араас чинь явахыг маш их хүссэн даанч би чадаагүй. Болдог бол чамайг аваад зугтчихмаар л байсан.
Хасү-Тэгээд яагаад зугтаагүй юм???
Тэхён-Айсан байх хэрвээ тэгээд явчихвал цааш юу болох талаар би бодохыг ч хүсээгүй. Өөрөө явж чаддаггүй юм аа гэхэд ядаж чамайг явуулахыг хүссэн.
Хасү-Харин одоо???
Тэхён-Хэрвээ чи хүсвэл би чамайг аваад хаашаа ч хамаагүй явахад бэлэн байна. Гэхдээ нэг жаахан асуудал байгаа. Тэрийг зохицуулчхаад хамтдаа чиний хүссэн газар луу явъя.
Хасү-АМЛАЖ БАЙНА УУ? гээд чигчий хуруугаа сунгатал Тэхён хөхрөн инээж
-Тиймээ амлаж байна. Чиний хуруу үнэхээр хөөрхөн эгдүүтэй юм аа гээд өөрийнхөө урт хуруугаар Хасүгын жижигхэн хурууг ороолоо.
Хасү Тэхён хоёр 5давхар том харшаар хэсүүчлэнэ. Хасүгын гуйлтаар Намжүүнийг ирээгүй байхад нь ядаж тал өрөөнүүдээр нь орохыг хүссэн юм.
Гадаа ч бороо ордгоороо орж үер буусан юм шиг машин замаар дүүрэн борооны ус урсана.
Advertisement
Харин Намжүүн гэртээ ирсэнгүй.
Хасү-Хэнд зориулагдсан нь мэдэгдэхгүй зөндөө олон өрөө байх юм аа. Энэ олон өрөөгөөр юугаа хийдэг байна аа.
Тэхён-Цагтаа олон хүмүүс бужигнаж байсан юм шүү?
Хасү-Айн
Тэхён-Ээжийг нас бараагүй байхад энд маш олон хүмүүс цуглаж тоглож наадаж наргиж цэнгэдэг байсан. Түүнийг энэ газрыг орхисноос болоод энд бид хоёр л амьдардаг болсон доо.
Хасү-Надад ээжийнхаа талаар ярьж өгөөч.
Тэхён-Сонсмоор байна уу?
Хасү-Мхн
Тэхён-Миний ээж үү? Би тэрэнд маш их хайртай байсан одоо ч уулзмаар байна. Тэр мэдээж төгс ээж байгаагүй ч надад хамаг сайнаараа л ханддаг байсан. Тэр их царайлаг. Ухаантай эмэгтэй. Дагина байсан юм.
Хасү-Ммм тийм байх нь ээ.
Тэхён-Тэр нэг л өдөр яваад өгсөн.
Хасү-Надад үнэхээр харамсалтай байна. Тэр чамд маш их хайртай байсан байх.
Тэхён-Би түүнтэй салах ёс ч хийж чадаагүй.
Хасү-Тэр чамд маш их хайртай. Хэлээгүй ч мэдрэгддэг байсан биз дээ.
Тэхён-Тийм ээ.
Хасү-Тийм болохоор битгий санаа зов доо.
Хөг нь гарсан төгөлдөр, хуур тоосонд дарагдсан хийлнээс өөр юмгүй хоосон өрөөнд Хасү Тэхёны сэтгэлийг засах гэж ядна.
Хасү-Би нисмээр байна. Тэхён~аа. Өмнөх шигээ чамайг тавихгүй ээ би чамайг сайн барих болно. Би дахиад нисмээр байна.
Тэхён-Хүсэж байна уу? Гадаа бороо орж байна шдэ.
Хасү-Тэр тусмаа. Би бороонд дуртай харин энд суугаад баймааргүй байна. Бороонд нормоор байна.
Тэхён-Тэгвэл нисэцгээе. Гэж хэлээд Хасүг босгоод хоёр гар дээрээ өргөн авлаа.
Өвдөг хүзүүн доогуур нь гараа оруулан
-Ингэж нисвэл зүгээр биз дээ?
Хасү-Тиймээ тухтай байна гээд хүзүүгээр нь тэврээд цээжинд нь нүүрээ наана.
Удсанчгүй Тэхёны нуруунд хоёр томоос том тас хар өнгийн далавч гарч ирэн хөгжмийн өрөөний цонхыг онгойлгон гадагш нисэн одлоо.
Бороо өмнөхөө бодвол намжиж хүчтэй ч биш зөөлхөн ч биш шиврэн орно. Гэвч манан шиг саарал зүйл тэнгэрийг бүрхэж ойролцоох хэдэн км зам л тодрон харагдах нь нэг л дүнсгэр.
Тэхён-Даарч байна уу?
Хасү-Үгүй ээ чиний бие дэндүү дулаахан байгаа болохоор бороо ч гэсэн гоё байна шдэ.
Advertisement
Тэхён-Чи ганцаараа нисмээр байна уу?
Хасү-Болох юм уу?
Тэхён хасүг гар дээрээсээ буулган бүсэлхийгээр нь тэвэрсээр нүдээ анин амандаа ямар нэгэн зүйл бувтнахад Хасү агаар дээр зогсож чадаж байлаа.
Хасү-Болж байна.
Тэхён-Мэдээжийн хэрэг болно. Одоо миний гарыг тавьж болно оо гээд хасүгээс гараа авлаа.
Эхэндээ Хасү тэнцвэрээ олох гэж жаахан удсан ч хэсэгхэн хугацааны дараа дасаж тэнгэр дээгүүр хүссэнээрээ эргэлдэнэ.
Тэхён-Хасү ямар байна хэмээн өөрөөс нь нилээн холдсон Хасүгээс асуух бол түүний дуудсан эмэгтэй сонссонгүй жаргалтай гэгч нь тэнгэрээр дүүлэн ниссээр л.
Хасү-Тэхён~аа энэ үнэхээр таалагдаж байна. Би яг шувуу шиг нисэж байна хардаа гээд Тэхёны урдуур салхи зүсэн өнгөрлөө.
Тэхён Хасүгын араас хурдлан гүйцэж түрүүлээд
-Тайван тэнцвэрээ алдчихав аа. Болгоомжтой гэтэл Хасү аз жаргалаар бялхан бороон дундуур сүнгэнэн хурдалж хамаг хувцсаа норгочихов.
Ядартлаа ниссэн Хасү амьгаадсаар Тэхён дээр ирээд
-Тэхён~аа би бүр ядарчихлаа бас өлсөөд байна гэсээр үүлэн дээр хэвтэж байгаа мэт хөвөхөд Тэхён
-За алив гараа надад өг гээд хоёулаа доошоо буулаа.
Шалба норсон хоёр амьтан инээлдсээр харш руугаа буцан ортол Намжүүн бас бус найзуудтайгаа хамт буйдан дээр инээлдэн хар тамхи татна.
Тэхён хариугүй дэлбэрэх гэж байгаа шаар шиг болсноо Хасү рүү харан
-Өрөөндөө ороод хаалга түгжээд байж бай хэнийг ч оруулж болохгүй шүү. Би ирэхээрээ чиний чихэнд шивнэх болно. Гараа өг гэлээ.
-Хасү Тэхёныг ийм чухал царайтай байгаад гайхан түүнд гараа өгтөл Тэхён нүдээ анин амандаа юм бувтнана.
Тэхён-За би чамд өөрийнхөө хүчнээс өглөө. Санаж байгаа биз нөгөө салхи шиг гэхэд Хасү толгойгоо хурдан хурдан сэгсэрнэ.
Тэхён-За тийм бол өрөөндөө ор. Гээд Хасүг шат рүү түлхлээ.
Хэдий буйдан дээр байх шидтэнүүд мансуурсан байх ч өөрийн ухаантай байлаа. Намжүүнээс бусад нь.
Буйдан дээр тэрийн хэвтэх Жэксон хамраа сортолзуулан Хасүгын үнэрийг авсан бололтой дээш босоод үүдэнд зогсох Тэхёныг харсаар
Жэксон-Өвввв бидний бяцхан дүү маань ирсэн байна бас бид нарт бэлэгтэй. Яагаад бэлгээ нуугаад байгаа юм гээд Тэхёныг эргүүлж тойруулан харснаа
-Эсвэл бэлгээ ганцаараа авахыг хүсээ юу гээд татаж байсан тамхиа шал руу шидэн араас нь нулимлаа.
Тэхён-Манай гэрт байгаагаа сана заваартуулах хэрэггүй гээд цааш явах гэтэл
Жэксон-Шинэ хүчтэй болоод өнөөх чинь овоо том дуутай болчихсон байх чинь ээ гээд бусад руугаа харан хөхрөнө.
Жэксон-Ямар хүч юм бэ дээ? Сахиусан тэнгэрт ойртоод олж авсан зүйл нь юу юм. Тэр их хичээл зүтгэлийнхээ эцэст ашиг гэж юу авав?
Тэхён-Чиний хар тамхинаас л дээр.
Жэксон арагш ухран
-Өввв үгүй дээ сая харах нь ээ тийм хүч биш шиг л байсан даа. Хэдхэн шидтэнд байдаг өрөвдмөөр жижигхэн хүч. Хүчээ хуваах тийм сайн гэж бодоо юу? Чиний хүчний талыг авч байхад энэ чадвар тэгээд юугаараа сайн юм. Больж үз харин энэ тэнэг чадвар ээжид чинь байсан бол тэр өдийд амьд байх байсан юм гээд эргэж хараад цаашаа алхлаа.
Араас нь Тэхён гараа атгасаар
-Хайртай хүмүүсээ хамгаалахад энэ хангалттай хүч гээд Жэксоны руу гэтсээр нуруунд нь ойртон очно.
Үүүүү аааа Тэхёны ээж яг яаж үхсэн юм бол доо та нар юу гэж бодож байна. 😱 Бас тэхён юу хийх гээд байна. 🤫🤫🤫
Advertisement
- In Serial590 Chapters
Chaotic Craftsman Worships The Cube
Summoned after an unfortunate accident in hopes they could protect the world from a coming threat, Ben and his classmates are gifted another chance at life. With fame and fortune promised to whoever is willing to fight for the sake of the world it doesn't seem like a bad deal, there's just one small problem. Ben wasn't blessed with any magic or combat skills, just crafting and enchanting. While the skills themselves aren't useless they also aren't seen as being necessary to the coming war. Now not needed and alone Ben tries to find a place in the world while meeting some of its colourful characters along the way. [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 420 - In Serial6 Chapters
The Jolly Mudfish
A kind-hearted teenager from planet earth is yeeted into the Pokemon universe without any rhyme or reason... But there just happens to be an interesting twist! It appears that he is no longer a human but a pokemon. None other than his all time favourite too! A Mudkip. "I got Isekai'd into pokemon before I got the chance to play the Isekai pokemon game. Meh, it was probably bad anyways. It is what it is."
8 142 - In Serial44 Chapters
Until Forever (ROYAL RIDERS SERIES BOOK #1)
Vince Hunter. The rich, famous, and world-known hockey player and my asshole of a boss. People see his charming smiles and game moves on the ice. I see his tantrums and irresponsibility. What I never imagined happening between us was a drunken one-night stand. And even worse? Getting fired because of it. But now, six miserable months later, he's back to ruin my life and he's at it again except this time he needs me to play the picture-perfect girlfriend. As it turns out, our scandal left his reputation more damaged than mine and if he can't redeem it, he can kiss his spot on the team goodbye. The worst part of it all?I'm stuck with him, bound by contract, until... forever?...ALL RIGHTS RESERVEDTRIGGER WARNING: Mentions of parental abuse
8 199 - In Serial7 Chapters
An old man's new world
An old man on his deathbed has many regrets, but the one thing he regrets the most is not fulfilling his sense of adventure. What would he do if given a new change? I always try to make the characters as realistic as possible by giving them lives of their own and motivations for doing different actions, but because I'm a new author, I might miss a few things, so please, feel free to tell me if something feels fake or unrealistic. I also write as a hobby, and my motivation tends to go up and down. If I'm not feeling motivated, I won't force myself to write. This means that the upload schedule might have abrupt gaps and sudden spurts.
8 85 - In Serial12 Chapters
Summoned: Looking for Fragments
Summoned to another world. Summoned to be Saviours or Heroes. Trained to wield Blades and Magic. To prepare for the ascesion of the Demon Lord. One youth knew, the Summoner was lying. His goal; to find a path to Earth. To return all of the summoned people back. So they wont be used as weapons. Note: Im an amateur and a noob. I like stories and fantasy. please be gentle.
8 146 - In Serial17 Chapters
Deathwatch Team Fluff: A Warhammer 40k Story
The 41st Millennium, a time of darkness and war. The Imperium of Man stands alone against a tide of enemies, not all of them human.To combat these alien threats an organisation was formed, made of the best Space Marines known to humankind. This organisation is known as the Deathwatch. This is the story of one Space Marine in particular and the squad he led into battle.
8 87

