《SaUDaDe [completed]》17-р бүлэг
Advertisement
Хасү өрөөндөө ороод хаалга түгжин Тэхёныг ирэхийг хүлээнэ. Доор ямар ч чимээ гарахгүй байгаад бага зэрэг гайхан хаалганд чихээ наан чимээ чагнав.
Доод давхарт
Тэхён өөрийнхөө далавчнаас хутганаас ч хурц үзүүртэй өд гаргаж ирэн Жэксоны нуруунд тулган
-Хасүд ойртоод хэрэггүй шүү. Тэр одоохондоо минийх тийм болохоор та нар шиг бузар юмнуудаар бусниулахыг хүсэхгүй байна. Намайг энэ хутгыг нуруунд чинь дүрэхээс өмнө энэ нэг хэдэн юм аа аваад явж үз.
Жэксон Тэхёны хэлэх үгийг анхааралтай сонссоноо дараа нь инээд алдаж
-Үнэхээр л бидний бяцхан дүү ийм том болчихжээ. Хасү байгаа болохоор яасан бүхнийг хийж чадах юм шиг болчихсон уу? Гэнэт л өнөөх бяцхан жаал чинь амь орчихсон уу? Өөдөөс эгцэлж ч харч чаддаггүй байсан амьсгаа ингээд нуруунд минь хутга зоох гэж. Чамайг ийм их хүчтэй болгож байгаа юм чинь Хасү гэх тэр охин над ирэхээр юу болох бол их сонирхол татаж байх чинь. Түүнийг улам ихээр авмаар санагдчихлаа байна.
Тэхён-Дургүй байхад нь түүнд ойртвол юу болохыг мэддэггүй хэрэг үү? Тамд очихыг хүсээ юу?
Жэксон-Өвввв санаа тавьж байгаад баярлалаа. Залуу минь чи бид нарыг хэн гэдгийг мартаж ээ. Яаж бид нар ийм олон хүчтэй мөртлөө одоо хүртэл амьд яваад байгааг мэддэггүй хэрэг үү? Тэгвэл би хэлж өгье. Бурхныг хуурах хэцүү л дээ. Гэхдээ эргэлзүүлж болдог юм. Тэгвэл яахав авах ёстой бэлгийнхээ талыг нь авдаг юм. Намжүүн хүсвэл Хасүг одоо ч авчихаж чадна. Яагаад гэвэл тэр хүчтэй. Гэхдээ бурхнаас ирэх бэлгийг бүтнээр нь авахын тулд хүлээж байгаа юм гээд ухаангүй хэвтэх Намжүүн рүү тоомжиргүйхэн харлаа.
-Харин түүний хэдэн жилийн зүтгэлийг чи булаачихсан Намжүүнд одоо ямар байгаа бол. 100 гаран жилийн дараа арай гэж нэг юм сахиусан тэнгэр олж байхад чи гэж нээрээ гээд Тэхёныг нудран эргээд буйдан дээр суулаа.
Тэхён өдөө буцааж далавчиндаа хийгээд
-Хасүг хэн нэгний ашгийн төлөөх золиос болгомооргүй байна. Бороо зогсохоор эндээс яваарай гэж хэлээд дээшээ гарлаа.
3давхарт ирээд Хасүгын өрөөний хаалган дээр очин
-Хасү би байна хаалга онгойлго гэхэд нь дотроос ямар ч чимээ гарсангүй.
-Хасү би байна аа Тэхён хаалга онгойлго оо одоо зүгээр гэтэл бас л юу ч сонсогдсонгүй.
Advertisement
Гайхшраа барсан Тэхён арай чангаар
-Хасү гэж дуудахдаа нэг юм саналаа.
Хасүгын чихэнд шивнэн
-Хасү би байна аа хаалга онгойлгож болно гэхэд өрөөнд хэн нэгэн алхаж хаалга онгойн бага зэрэг завсар гарлаа.
Нүдээ тормолзуулан чухал царай гаргасан Хасү өнөөх завсраар шагайж Тэхёныг дээрээс нь доошоо нэг харснаа
-Тэхён мөн биз гээд цээжинд нь хуруугаараа хүрлээ.
Тэхён инээд алдсаар
-Тийм ээ би мөн одоо зүгээр гэхэд Хасү хаалгаа томоор онгойлгон Тэхёныг тэврэн авлаа.
Хасү-Чамайг чинь тийм их сүр болоод байхаар нь ямар нэгэн юм болох нь л гэж бодлоо чи зүгээр байна гэхэд
Тэхён-Тийм ээ би зүгээр тэр хэд тэгж байгаад явна биз гээд Хасүг мөрөөр нь тэврэн өрөөнд оров.
Бороо удаанаар бас гунигтайгаар орсоор яг л ямар нэгэн зүйлийг зөгнөсөн мэт уйтгартай нь аргагүй дүнсийн шиврэнэ.
Хасү Тэхёны хөлөн завсар суугаад гараар нь оролдон хэвтээд Намжүүнтэй анх яаж танилцсан талаараа ярьна.
-Тэр харц нь үнэхээр аймар байсан. Надад санаа тавьж надтай дотносохыг хүсдэг хүн байдаг юм байна гэж бодоод тухайн үедээ баярласан л даа. Даанч хариуг нь надад ёстой гоё өгсөн дөө гээд инээтэл
Тэхён-Тэр наад аргыг чинь зөндөө ашигладаг тэгээд ер нь дандаа бүтэмжтэй болдог л доо. Гэхдээ чам дээр ажиллаагүй.
Хасү-Бурхнаас юу явах гээд ингэж их хичээгээд байгаа юм бол оо? Дэд бурхад бэлэг гэж юу өгдөг юм.
Тэхён энэ үед бага зэрэг сандарлаа. Яагаад гэвэл Тэхён ч бас бурхнаас бэлэг авахыг хүсч байсан юм.
Тэхён-Сайн мэдэхгүй л байна. Бага байхад л хайж байсан одоо ч хайсаар л байгаа. Чухал зүйл болоод л ингэж их хичээж байгаа биз.
Шөнө ч болж Хасү Тэхёны цээжийг дэрлэн нам унтжээ. Харин Тэхён сэрүүн байх бөгөөд Хасүгын үсийг илэн тааз руу ширтэнэ.
Түүний бодож байгаа зүйл нь дэндүү утгагүй бөгөөд сэтгэлд нэг л тээртэй. Хэрвээ тэр эмэгтэй хүн байсан бол Хасүгын оронд байсан бол амар байх байлаа. Эсвэл Хасү гэдэг эмэгтэй өөрийнх нь амьдралд орж ирээгүй бол тэр ингэж бодлогошрох шаардлагагүй байсан юм.
Хүндээр санаа алдаж өөрийнх нь энгэрт үнэгчлэн унтах эмэгтэйн эгэл даруухан төрхийг харан инээмсэглэнэ.
Advertisement
Хүнийг өөртөө татаад байх юмгүй ч бүсгүйн дотоод сэтгэл дэндүү гүн гүнзгий бас цэвэр ариун ямар ч хиргүй, тунгалаг.
Тэхёны нүд нулимсаар дүүрч ганц хоёрхон дусал нулимс хацрыг нь даган урсана.
Өөрөө ч уйлж байгаагаа мэдэлгүй нулимстай уруулаараа дурлалт бүсгүйнхээ духан дээр нь зөөлхөнөөр үнсээд нүдээ анилаа. Унтахаар.
Гадаа шувууд жиргэж өглөөний гэгээ цонхоор тусан бараан хөшигний завсраар нар гэрлээ гийгүүлнэ.
Хасүгын нүдэн дээр нар тусаж гэрэл цохиход тэр сэрлээ.
Халуу төөнөх хайртынх нь бие нэг л дотно. Ингээд мөнхөд хэвтээд л баймаар түүнд санагдаж цээжээ дэрлүүлэх залуу руу ширтэнэ.
Түүнд энэ залуу байгаагүй бол түүнд энэ залуу дурлаагүй бол түүнд хайртай болоогүй бол тэр одоо амьсгалж байхгүй байсан юм. Хайр ийм л хүчтэй.
Хайрлуулж л чадвал гайхамшиг үүсэх болно.
Тэхён нүдээ аньсан хэвээрээ
-Залуу хадагтай!!! Өөрийг чинь ингээд ширтээд байхаар би унтаж чадахгүй байна. Ширтэхийнхээ оронд бие маань энд байна үнс л дээ гээд хөмсгөө зангидлаа.
Хасү бага зэрэг ичингүйрэн
-Сэрсэн юм бол дуугарахгүй хүн эвгүй байдалд оруулчих юм гээд хамрыг нь чимхлээ.
Тэхён хамраа чимхүүлсэндээ гайхан нүдээ нээтэл өөр лүү нь өхөөрдмөөр инээмсэглэх бүсгүйг олж хараад хийх гэж байсан үйлдлээ болин хайртай эмэгтэйнхээ хамран дээр шоб хийтэл үнсчихээд орноосоо босов.
-Би бууж өглөөний цай бэлдлээ гэж хэлээд гараад явлаа. Хувцастайгаа унтсан болохоор удах ч шаардлага алга.
Хамар дээрээ үнсүүлсэн Хасү баярлах ичих гайхах зэрэгцэн догдолж ядсаар орон доогууроо орон хөнжилдөө шургална.
Тэхёныг доош буухад гал тогооны өрөөнд Намжүүн инээмсэглэн зогсоод дүүрэн амттай хоолтой ширээ налан зогсоно.
Тэхён бага зэрэг гайхан түүнээс
-Юу вэ? Бас өөр эмэгтэй аваад ирсэн юм уу? Гэж зандрангуй асуухад Намжүүн инээд алдаж
-Хүү минь дээ мэдээж үгүй. Чамд ийм сэтгэгдэл төрүүлсэн бол уучлаарай. Зүгээр л хамт хооллох гэсэн юм. Хасү яасан бууж ирж байна уу? Гэхэд Тэхён нүдээ эргэлдүүлсээр
-Удахгүй бууж ирнэ ээ. Бид хоёр хамт сэрсэн гэж хэлээд жуумалзан ширээнд ойртон сандал татан суулаа.
Намжүүн тэр хоёрыг хамт хоносныг мэдэж байгаа ч Тэхён түүнд ингэж хариулна гэж бодсонгүй.
-Заза бууж ирэхээр нь хамт өглөөний цайгаа ууя гээд өөрөө ч бас суудлаа эзэллээ.
Хэдэн минутын дараа Хасү бууж ирээд хоолоо идэж эхлэв.
Хоолны дундуур тийм ч их яриа өнгөрсөнгүй Тэхёны хэдэн настай талаар л ярилцаж өнгөрөв.
-Гэхдээ би 125 юм шиг харагдахгүй байгаа биз дээ. Яг л одоогийн 25-тууд шиг гэлээ.
Хасү-Хэрвээ чиний наснаас 100 хасчих юм бол 25 настай болно. Харин Жүүний наснаас 600 хасах юм бол 26тай ингээд бүгдээрээ бараг адилхан болчихож байгаа юм биш үү? Тэхён нэг юм санасан юм шиг толгойгоо өргөн
-Ингэхэд чи бид хоёроос хоёулангаас нь дүү байж ах гэж дуудаач ямар бүдүүлэг хүүхэд вэ? Гэхэд
Хасү-Намжүүн өөрөө намайг нэрээр минь дууд гээд байсан юм чинь гээд уух гэж байсан дарсаа буцааж тавьлаа.
Намжүүн Хасүгын энэ үйлдэлд урам нь бага зэрэг хугарч
-Тийм ээ би тэг гээд хэлчихсэн юм аа. Чамд таалагддаггүй хэрэг үү? Харин ч надад таалагддаг гээд усан үзмийн дарснаас балгана.
Тэхён Хасү рүү гомдолтой нь аргагүй хараад хошуугаа унжуулан
-Хасү би дургүй байна. Чи намайг ахаа гэж дуудах ёстой гээд гараа энгэртээ зөрүүлэн сууна.
Хасү-Заза тэгж дуудна аа гээд хундагыг барин авлаа.
Намжүүны нүд нь сэргэж
-Заза би гол яриандаа орсон нь дээр юм байна. Тэгэхгүй бол болохгүй нь. Дэд бурхад намайг дуудуулсан хэдэн хоног дээшээ явах хэрэгтэй болчихсон.
Тэхён-Ямар нэг юм хийгээ юу аль аль талаараа?
Намжүүн-Үгүй дээ хүү минь. Би чинь хэн билээ дээ дээр миний хэрэг гарсан бололтой. Та нараас түр салж байгаа болохоор хамт байхыг хүссэн юм. Үдэлтийн бэлэг гээд л ойлгочих за тулгацгаая гээд хундагаа дээш өргөлөө.
Хасү Тэхён хоёр ч инээмсэглэн тулгана.
Хасү-Би дарс ууж үзээгүй. Их сонин амттай юм аа гээд ярвайхад Намжүүн сэтгэл нь амарсан байртай гүнзгий амьсгаа аваад суудлаасаа бослоо.
Намжүүн-Ингэж нэг юм...ХАСҮ...одоо арай л дээрдлээ. Хасү чи үнэхээр гэнэн юм аа ааш муутай Тэхён хүртэл чамтай адилхан болчихож. Тэхён~аа баярлалаа. Бас үнэхээр уучлаарай гээд Хасүгын эрүүнээс нь татаж байгаад уруулыг нь шуналтай гэгч нь удаанаар үнсчихэв.
Advertisement
- In Serial1056 Chapters
The Storm King
Leon and his father, Artorias, are the last remaining scions of a once powerful and illustrious family of lightning mages. After barely surviving an attack that destroyed their home fifteen years ago, they now live in the dangerous Northern Vales, a desolate wilderness far away from civilization. But those who want them dead are strong, patient, and relentless, and it is only a matter of time before they find the two they seek... Posted first on my website, wardenreading.com, which will be 4 chapters ahead of anywhere else I post -- March 2020: Decided to stop doing that, Royal Road is caught up completely to all currently released free chapters, though my website is still there (and has maps!) -- Expect new chapters every Monday, Wednesday, and Friday around 10 am CT I have taken the WriTE Pledge, meaning that I will see this story to completion, no matter how many eons it may take.
8 19982 - In Serial8 Chapters
The Last Druid
Flora was hiking when her best friend, Cassie, after her friend went through a rough breakup from a long term relationship when their entire world was turned upside down. Now, Flora has to find Cassie in a foreign realm all while realizing it wasn't coincidental that she ended up there. Caught between surging tensions, Flora finds herself chasing her friend and being pulled back by her first true lover who isn't willing to share.
8 194 - In Serial23 Chapters
The Sacred Beast Sect
A world of Xianxia is a place in which only the strong may survive. It is a world were powerful gods and goddesses as well as demons and fiends roam the land fighting in constent battles. this mighy strong people can only ever be united under powerful leaders forming organisations known as a sect. Millions of years ago, a time displaced soul was reincarnated into one such world and grew up leading a sect. A sect is a organisation that trains nd recruits cultivators. A sect a faction that can have great influence over a great number of areas. A sect is an organisation that gathers many powerful worriers to fight under a leader. This tale is about one of these powerful sects. Millions of years ago, a time displaced soul was reincarnated into one such world and grew up leading such a sect.
8 106 - In Serial7 Chapters
Nanite World: RPG in Reality
It was a day to be remembered, when the first AI was created. It was a day to be remembered, when the first Self-Replicating nanite was made and clean waste disposal advanced. It was a day to be remembered, when the AI's hacked the nanites. It was a day to be remembered, when every single human was dismanted by nanites, down to the last molecule. It was a day to be remembered, when the first human came online. Yes, online, for they were no longer made of flesh. They were made of nanites. It was a day to be remembered, when the old world was left behind. Welcome to the game, players. Welcome, to Nanite World. Cover art is opensource. Note this is a reboot of Nanite World, featuring the same premise but with major rehauling of the world and characters.
8 130 - In Serial11 Chapters
The Silver Exile
(Closed. Thanks for reading.)The Earth suffered a virus unprecedented in history. It mutated all things, the living and non-living, and turned fantasy into a horror-filled reality. Within twenty years, humanity only encompassed 15% of the Earth and lost 90% of its population to the virus.Humans began being born with a small crystal core in their bodies. After years of research, humanity discovered they could access a foreign energy and use it to fight the monsters. Some people devilry, some magic, and some called it divine prominence.Over a thousand years past and humanity was able to make city states, nations almost non-existent. Technology was nearly non-existent as the method to make them was lost. Those who lived in the city were safe and all immune or compatible with the virus to awaken the crystal cores' powers.This is the story of the Silver Exile, a boy wielding a silver sword who used to live out in the wilderness. Exiles were born out the city and were expected to die. This is the story of how he lived.
8 282 - In Serial23 Chapters
In Love By Now - Riley Green
"...She didn't want a roommate. She was so close to getting her own dorm but at the last minute, she was put with some chick named Riley..."OrIn which Jo and Riley are unexpected college roommates. I own my own characters. 9/12/21 - [10/1/21- 10/25/21]
8 142

