《SaUDaDe [completed]》19-р бүлэг
Advertisement
Тэхёны талаас
Хасүг тэр өдөр орхиж явчихаад Рөүс нэртэй дагина дээр очиж туслалцаа хүссэн юм. Тэр өмнө нь надад туслаж байсан даа санаж байвал Хасүг Жиний гарт ордгийн даваан тэр ховстсон. Тэр Рөүс байсан юм. Өмнө нь бид бие биендээ тус болж байснаас илүү харилцаагүй. Миний унтсан эмэгтэйчүүдийг зохицуулж өгч тусалдаг. Яагаад гэвэл би ухаанаа алдчихдаг болохоор ихэнх нь үхчихдэг тиймээс тэднийг зохицуулах хэн нэгэн хэрэгтэй биз дээ. Хасүтэй учирснаас хойш түүнтэй бараг уулзаагүй. Учир нь би хэн нэгэнтэй унтаж тэднийг алаагүй одоо ч тэрэнтэй уулзах хүсэл алга.
Гэртээ эргээд ирэхэд Хасү хаалга цоожилчхоод нэг ч удаа гарч ирээгүй нь миний санааг үнэхээр зовоож байна. Хүсвэл би онгойлгочхож чадах ч даанч түүнд ганцаараа байх хугацаа хэрэгтэй байх гэж бодоод ороогүй юм.
-Хасү битгий ингээд бай л даа. Цаг яваад байна. Одоо хангалттай 2өдөр өнгөрчихлөө. Бидэнд одоо 5 өдөр үлдээд байна. Хасү ингэлээ гээд ямар ч нэмэргүй шүү дээ. Хасү~үүү
Цаг ч яваад хугацаа ч ойртоод байгаа болохоор аргагүйн эрхэнд түүнд хандаж ингэж хэллээ.
Гэтэл тэр хаалга онгойлгон хавдаж улайж бүлцийсэн нүдтэй амьтан гарч ирээд ганц ч үг хэлэлгүйгээр бэлхүүсээр минь тэврэн авлаа.
Түүний тэврэлт дэндүү чанга байсан ч ядаж намайг ингээд тэвэрч байгаа нь яамай даа. 2хоног түүнтэй уулзаагүй болохоор дэндүү их санажээ. Уул нь 2 хон хоног шүү дээ.
Түүний нулимс урсан урссаар нимгэн цагаан цамцыг минь норгох нь дэндүү гунигтай. Алт эрдэнэсээс ч илүү ариун бас нандин тэрний минь сэтгэл зүрх дэндүү гүн гүнзгий. Хэдхэн хоногийн дараа түүний үхэх эсвэл амьдрах эсэх нь шийдэгдэх гэж байхад ингээд энгэрт минь наалдаад уйлах гэж.
-Хасү бидэнд цаг дэндүү бага байна. Ямар нэгэн зүйл хийхгүй бол болохгүй. Арга байх л ёстой. Хариугүй бодлого байдаггүй тэ адил, тэр хорны ерөндгийг бид заавал олох болно. Харин чи минь битгий уйл. Би чамайг заавал аврах болно.
"Болохгүй бол, түүний эсрэг зогссон ч чадна"
Хасү-Би айгаад байна Тэхён~аа түүнд зөвшөөрөхгүй бол үхнэ гэдгээс чамаас холдоод явна гэдгээс би хангалттай удаан амьдраагүй шдэ. Чамтай хийхийг хүссэн зүйл маш их байхад би чамайг орхимооргүй байна. Тэхён~аа би айгаад байна.
Цээжиндээ түүний толгойг наагаад чангаар тэврэн
-Би чамайг хамгаалах болно оо. Хэн ч чамд гар хүрч чадахгүй. Хэн ч байсан би түүнийг зогсоох болно. Чи ганцхан минийх гэж хэлээд үсэн дээр нь эрүүгээ тавин гүнзгий амьсгаа авлаа.
Хасү-Энд юу ч алга аа. Зүгээр зохиол л байна. Эсвэл тэр дээрээс үзэх үү? Өндөр болохоор тэнд хийсэн байж магадгүй.
Тэхён-Үзчихсэн байхгүй байна лээ. Чамайг өрөөндөө уйлж байх үед арай намайг зүгээр сууж байсан гэж бодоогүй биз дээ. Энэ номыг сангийн талыг нь шалгачихсан. Одоо харин наад хэсэг чинь л дутуу байгаа юм.
Хасү-Зза. Энэ харшид байгаа бүх ном ингээд болоо юм уу? Үнэхээр дахиад байхгүй юм уу?
Advertisement
Тэхён-Намжүүн чамайг ирнэ гээд бүх л номоо ийш нь авчирсан. Энд л бүгд байх ёстой доо.
Хасү-Ингэхэд чи Намжүүний өрөөнд орж үзсэн үү?
Тэхён-Үзсэн хов хоосон байна лээ. Цав цагаан өрөө.
Хасү-Надад нэг л сонин байна аа. Яг л бүх зүйл урьдаас төлөвлөгдчихсөн юм шиг.
Тэхён-Юу гэсэн үг юм бэ?
Хасү-Чи бодоод үз л дээ. Бүх зүйл болох ёстой төлөвлөгөөний дагуу яваад байгаа юм шиг байна. Энэ Намжүүний хийсэн зүйл байх. Тэр цаг хожихыг оролдож байна. Бид нэг л буруу юм хийгээд байх шиг. Энэ өрөөнд энэ номнуудаас тэр шившлэг хорны ерөндгийг хайгаад дахиад 2хоночихлоо. Хоёулаа нэг л буруу газраас хайгаад байгаа юм шиг санагдахгүй байна уу? Эсвэл энэ үнэхээр бүтэхгүй юм шиг байна. Амьд үлдэхийн тулд түүнд зөвшөөрөх нь л ганц сонсолт бололтой.
Гартаа байх тоосонд дарагдаж хуучирч элэгдсэн номоо буцааж тавиур дээр нь урамгүйхэн тавиад ингэж хэлтэл Тэхён далавчаа хураан доош бууж ирээд
-Битгий ингэж хэл. Хасү тэгвэл хоёулаа жинхэнээсээ ялагдаж байгаагаас өөрцгүй. Дахиад 3өдөр байна. Байдал яаж ч өөрчлөгдөж болно. Чиний хэлснээр хоёулаа өөр газраар хайж үзье эхлээд энэ өрөөнөөс гарсан нь дээр юм шиг байна.
Гэж хэлээд Хасүгын даарч хөрсөн гарнаас нь атгалаа. Хорны үйлчлэл явагдсаар байгаа бололтой. Түүний бие эрс хүйтэн болсон.
Тэхён-Гар чинь даарчхаж, хамар чинь ч бас гээд улайж ягаарсан эгдүүтэй хамрыг нь чимхэн ийн хэллээ.
Хасү-Чи тэр өрөөнд орж үзсэн үү? Гээд 2давхрын булангийн өрөөг заана.
Тэхён-Үзсэн. ХАСҮ би энд амьдардаг шүү дээ. Би энэ харшийн бүх өрөөгөөр орж үзсэн.
Хасү-Тэгвэл чиний орж үзээгүй өрөө, очиж үзээгүй газар бий юу?
Тэхён-Сайн мэдэхгүй л байна. Бараг бүгдийг нь мэднэ дээ.
Хасү бага зэрэг дурамжхан Тэхёны гарнаас чирсээр шат руу алхана.
Гэнэт ямар нэгэн зүйл санасан бололтой Хасү дээш толгойгоо өргөн
-Тэхён~аа нээрээ Чи миний өрөөний хажууд байдаг хаалгыг мэдэх үү?
Тэхён-Юу? Угаалгын өрөө юу?
Хасү-Биш ээ нөгөө талын хаалга нь. Анх намайг энд ирэхэд Жүүн тийшээ битгий очоорой сонирхох юм байхгүй гэж хэлж байсан шиг санагдаж байна. Тэгээд маргааш нь санаандгүй тийшээ ороход би дээд давхарт чиний өрөөнд орчихсон санаж байна уу? Нөгөө....
Тэхён-ААН саналаа нөгөө миний оронд ороод ирдэг үү?
Хасү-ТИЙМ ЭЭ сүүлчийн найдвар.....тэнд л ямар нэгэн нууц байж магадгүй чи тийшээ бараг орж байгаагүй биз дээгээд Тэхёны гараас атган дээд давхар луу гүйхээрээ алхлаа.
Тэхён-Мэдэхгүй ээ би тийм хаалга байдгыг мэдэхчгүй юм байна гээд итгэлгүйхэн араас нь даган явна.
-Энэ байна.
Хасүгын өрөөнийхөө хажууд байх хүрэн улаан хаалганы өмнө зогсоно.
Хасү-Тэхён~аа чи ийшээ нэг ч удаа орж байгаагүй хэрэг үү?
Тэхён-Би энийг өмнө нь харж ч байгаагүй юм байна гээд булан тохойг нь эргэж тойруулан хараад дотогш орлоо.
Дотор хав харанхуй бөгөөд давчигхан хааш хаашаагаа 5:5 алхам л юм.
Advertisement
Тэхён-Гэрэл хаа байна аа.
Хасү-Өмнө нь орж ирэхэд энд л байсан даа гэсээр унтраалгыг гараараа тэмтчин барин оллоо.
Хасү-Энэ энэ энэ байна. Гээд өнөөх унтраалгыг дартал харанхуйд тодоос тод гэрэл асан өрөөг бүхэлд нь гэрэлтүүлнэ. Урдхан талд нь нэг том буйдан.
Гэтэл яг энэ үед хаалга тог хийх цоожлогдчих нь тэр.
Хоёулаа дуу гарах зүг рүү эргэж харан бариулыг нь доош дарж үзвэл онгойсонгүй.
Хасү-Юу болоод байна аа?
Тэхён-Хаалга цоожлогдчихлоо....
Хасү-ЮУ? хэн цоожилчхов оо. Гэрт хэн ч байхгүй биз дээ.
Тэхён-Хэн ч байхгүй ээ. Энэ урхи байна. Энд биднийг цоожлох урхи.
Хасү-Гэхдээ яах гэж бид хоёрыг энд цоожлох юм. Энд цоожлоод ямар ашиг байгаа юм.
Тэхён-Мэдэхгүй байна аа мэдэхгүй байна гэсээр толгойгоо барин доош суулаа.
Хасү-хоёулаа одоо яах вэ? Шид шидээ ашиглаад үз дээ. Онгойж магадгүй.
Тэхён Хасүгыг үгийг толгой дотроо эргэцүүлэн дээшээ босоод хаалга руу ойртоно.
Тэхён эргэж Хасү рүү итгэл муутайхан хараад
-Үйлчлэхгүй байвал яах вэ? Би ганцхан шившлэг л мэднэ шдэ.
Хасү Тэхёны уруул дээр зөөлөн үнсээд багахан иннэмсэглэн
-БОЛНО ОО. Болохгүй байсан ч арга олдож л таараа гэж хэлээд толгойгоо дохив.
Тэхён гүнзгий амьсгаа аван ганц мэддэг шившлэгээ амандаа уншин нүдээ анина.
Гараа хаалганы бариулд ойртуулаад амандаа хаанах нь ойлгогдохгүй үгс бувтнасаар
Тэхёны гар халж бариул улайсна. Удалгүй Тэхёны гар чичирсээр бариул ч тэсэхээ байж дэлбэ үсэрлээ.
Хоёулаа өрөөний булан руу шидэгдэж хананд нуруугаа цохиулснаас болж ханиалгасаар толгойгоо сэгсэртэл хэт чанга чимээнээс болж чих дүнгэнэж ДҮҮҮҮН гэх нарийхан дуу тасралтгүй дуугарна. Чихээ хоёр гараараа таглаад зүгээр болтол нь нүдээ тас анин өвдгөө дэрлэн суутал Тэхёны орилох хоолой дуулдсанаар эцэс боллоо.
Тэхён-Миний гар би гараа хөдөлгөж чадахгүй байна. Би гараа мэдрэхгүй байна. Хасү миний гар яачхав аа? Миний гар гэсээр ямар ч хөдөлгөөнгүй байх гар луугаа харан орилно.
Хасү-Тэхён~аа битгий орил зүгээр бүх зүйл зүгээр болно. Гар чинь удахгүй зүгээр болно оо. Энэ зүгээр л түр зуурынх тийм болохоор удахгүй зүгээр болно. Гээд Тэхёныг тэврэн авлаа.
Тэхён-Ингээд хоёулаа өнгөрлөө. Энэ чөтгөрийн газарт гацчихлаа. Гарч чадахгүй нь би гаргүйгээр ямар ч хүчгүй. Хасү би одоо юу ч хийж чадахгүй нь. Чамайг аварч чадахгүй нь. Энэ миний л буруу. Намайг уучлаарай гээд Хасүгын цээжийг дэрлэн нулимс унагана.
Хасү-Тэхён~аа энэ чиний буруу биш ээ. Тайван бай гарах арга олдож л таараа. Битгий уйл гээд Тэхёны нүүрийг хоёр гараараа илнэ.
Дээш босоод дөрвөн ханыг ээлж дараалуулан нүдсээр
-Хэн нэгэн байна уу туслаач. Биднийг сонсож байгаа хүн байна уу? Туслаач!
Хариу гэж чихэнд торох ганц ч чимээ гарсангүй.
Өрөө элдэв зүйлгүй бөгөөд хананд эрэгтэй эмэгтэй хүн зогсох жаазтай зураг нэг ханыг нь бүхэлдээ эзлэх буйдангаас өөр юу ч үгүй байв. Зургийг аван эргүүлж тойруулан харж булан тохой болгонд сэжүүр гэмээр зүйл хайсан ч үнэхээр юу ч алга.
Тэхён-Хасү одоо болно оо хангалттай. Эндээс гарч чадахгүй юм байна. Намжүүн ирээд биднийг олох байх. Тэр хүртэл өлсөөд үхчихгүйхэн шиг эндээ байж байя. Хамаагүй их хөдлөөд байх юм бол тамир чинь барагдана. Ийшээ суу гээд толгойгоороо хажуу тийш дохино.
Хасү ч эцэст нь Тэхёны үгэнд орж хажууд нь суулаа. Гартаа өнөөх зургийг атгаад.
Тэхён-Хасү намайг уучлаарай би үнэхээр муу найз залуу бололтой гээд өөрийгөө шоолон инээхэд Хасү
-Юу болоод байгааг би ойлгохгүй байна. Гэхдээ миний эцсийн шийдвэр бол үргэлж чи байх болно.
Тэхён-Чи тэгэхээр Намжүүнд үгүй хэж хэлэх хэрэг үү? Бага зэрэг сандрангуй асуухад
Хасү дотроо сандарч байсан ч гаднаа инээвхийлэн
-Одоо тийм л юм шиг байна гээд Тэхёны мөрийг дэрлэлээ.
Тэхёны нүднээс нулимс урсан цээж нь хөдөлөх нь уйлж байгааг илтгэнэ.
-Би үнэхээр муу хүн юм. Хайртай хүнээ ч хамгаалж чадахгүй үнэхээр арчаагүй залуу бололтой. Өөрийгөө үзэн ядаж байна гээд гараараа зүрхэн тушаа тавин хэд хэд цохино.
Хасү Тэхёны мөрийг налсан хэвээрээ нүдээ удаанаар анин
-Чи үргэлж миний баатар байсан байсаар ч байх болно. Тэхён~аа чи бол миний хувьд алт эрдэнэсээс ч илүү үнэтэй хүн. Харин чи өөрийгөө битгий ингэж хэлээд бай гээд доош гартаа байх зураг руугаа харлаа.
Тэхён-Хасү намайг уучлаарай. Би амлалтандаа хүрч чадахгүй нь. Намайг уучлаарай гээд улам ихээр уйлж мэдээгүй болсон гарынхаа шуугаар нүүрээ дарна.
Энэ үед Тэхёны зүрхэнд тархинд бөөн хар үүлс бужигнан хязгааргүй гунигт автуулан биеэ ч захирч чадахааргүй болгожээ. Хасүг аварна гэсэн амлалтандаа хүрч чадаагүй болохоор өөрийгөө буруутган үхэхээс ч буцахааргүй болгоно. Яаж ч чадахгүй нь гэсэн бодол толгой дотор нь дүүрэн эргэлдэж зүгээр л Хасүтэй хамт үхчихье гэсэн шийдвэрт хүрэв.
Хасү-Тэхён~аа нэг арга байгаа юм байна гээд нулимс хурсан нүдээрээ түүн рүү хартал Тэхён өөр лүү нь асуулт эрсэн харцаар хартал
Хасү-Болох эсэхийг нь мэдэхгүй ч үзээд алдсан нь дээр юм шиг байна. Хоёуланд нь энэнээс өөр арга байхгүй. Гээд зургаа доошоо тавиад үс хувцсаа янзаллаа.
Тэхён-Юун арга чи юу яриад байгаа юм. Одоо хоёуланд нь хийж чадах зүйл байхгүй болсон
Хасү-Ингээд байгаад байх юм бол агааргүйдэж үхэх нь Тэхён гуйя.
Тэхён Хасүгын юу хийх гээд байгааг тааж ядан
-Хаалга руу ойртоод хэрэггүй шүү! Би чамайг гэмтээсэй гэж хүсэхгүй байна. Юу ч болж байсан энд миний хажууд бай. Энд буцаад суу Хасү гээд өөрийнхөө хажууд байх буйдангийн зай руу заалаа.
Гэтэл Хасү толгойгоо сэгсрэн
-Тэхён~аа миний хийж чадах ганц л зүйл үлдсэн. Миний чамд өгч чадах ганцхан л зүйл надад байна. Гээд Тэхёны уруулыг зөөлнөөр үнсээд цаашаа үргэлжлүүлэн улам хүчтэйгээр үнсэлцэн нүдээ анилаа.
Тэхёны эцсийн нулимс энэ үед хацрыг нь даган урсана.
Advertisement
- In Serial15 Chapters
Survival Recommended
The universe is destroyed and its inhabitants are thrown into Existence. Eli finds himself in a new world, with a new body, and a System that's more interested in how he'll die. Follow him on his journey of survival in Realms above ours. The story is already completely planned as far as major plot elements go, and it's LONG, chinese novel long. The premise isnt exactly the most original, but after a couple chapters you won't mistake it for any other novel. Be warned this has little in the way of childish wish fufillment and lots of characters are going to die, so don't get too attached. As this is my first attempt at writing, the begining will probably be a bit rough. Please don't shy from criticisms, and I plan to rewrite most of the begining chapters as I get better.
8 159 - In Serial22 Chapters
Draugr Cell //Layer 01-- Investiture:
With the end of the only war to ever reach mainland Australia I found myself living out of a small room in an old military compound that had been handed over to the jurisdiction of the Department of Veterans Affairs. The end of the war, unfortunately, didn't mean the end of hostilities. The terrorism trend that had started back in the early 2000's with the attack on the world trade center over in America, had spread to just about every country on the face of the planet. Over time the constant threat from various groups meant the civilian police force was quickly undermanned, under equipped, and overwhelmed. They were simply unable to respond to the daily threats in any reasonable time frame, and in many situations lacked the both the skills and equipment required to deal with the threats to put them down in a 'safe' and expedient manner. Veterans of the war that were being reintegrated into society however, were just about everywhere, all the time. We have the training and the skills required to deal with just about any threat you care to mention, all we needed was access to the equipment to do so. In a world first, under the new Veterans program, the Australian government had taken the rather controversial step of allowing specifically selected veterans to go armed in public. Sure, with Australian weapons laws being very, very strict there were a number of hurdles to get over first, but that's where the selection part comes in. Tangentially that's actually how I met Brianna, my current partner. We work as ringers in Victory City, I thought being thrown into imptomtu combat operations and risking my life on a daily basis for barely livable wages was excitement enough. Then I met her... it... I don't know. An AI unlike anything else out there has wedged itself into my life and decided it needs to... look after me. What could possibly go wrong? **** This is the first book I have released, and my first entry into a cyberpunk universe. There is minimal drug use, a fair amount of sex, a bit of gory violence, and a sultry AI that has decided the main character needs a harem.
8 199 - In Serial22 Chapters
Contact Through Voided Lenses
[participant in the Royal Road Writathon challenge] Edit: Fixed some inaccuracies in the synopsis. The void is a vast unexplored ocean filled with various wonders and dangers all waiting to be explored by those brave enough to travel and record. Many souls do find themselves brave enough to face the vast distances, the various risks to personal safety and do the hundreds of task required on a craft. However, at times the void itself can be boring with absolutely nothing to do but as time pass and more and better technology is reached, things got better. The various trips got faster, communications became faster than light and you can be home to see your loved ones after only months now. Through the various planets whether rocky or gaseous, the various stars whether small or giant, the various systems both eerily similar or completely alien. As part of an expeditionary scientific exploratory survey craft, one could see that the void offers no reprieve from all the discoveries and wonders. At times, it can feel empty and silent where no soul can hear you scream and at others it can be overwhelming with sudden phenomenon that can overwhelm the brightest of minds. The void itself is a truly fascinating ocean where one must chart the various islands or drown in its deadly tidal waves. But the question still remained no matter how you try to hide it in of itself… is there truly other intelligent life out there? Are we alone in this ocean? Those very questions still haunt the minds of those on the crafts themselves as they brace for every jump ready for the unknown and the known. Many would try to explain that yes there is other intelligent life out there whilst other still say no after 2 centuries of continuous flight out of the home system. Still, those are questions that bury deep in the minds of the crew and those at home as the voidcraft jumps to a system with a single yellow star orbited by 8 other planets with one crowning blue jewel being the 3rd closest with its 5 oceans and 7 continents, a planet called Dirt which is inhabited by a primitive species called Humanity. Hello, author here and this is my newest dive into writing particularly for the Writathon currently in progress being my first one. I hope you give me story a try but in case you still want more information on what you’re getting into, below are some pointers about the story itself. First Contact: CTVL is a story about a first contact scenario between an advanced alien civilization and a slightly more advanced modern day humanity on their planet called Dirt. Characters: The story will take place mainly on the perspective of the alien visitors themselves though there will be human POV characters who will show how the rest of humanity react through media and forums. Action: It won’t be an actual alien invasion but you have to see for yourself how well first contact went. Sci-Fi: I will be very forward here, I WILL bend the rules of physics in order to add in parts of the plot and there WILL be parts that makes absolutely no sense whatsoever. Theme: It will be a brooding story talking about the futility of pe… Just kidding, it’s mostly wholesome stuff to be honest here. Alien: The aliens themselves will… actually why should I tell you, you have to go and read it to find out what the aliens are though I will draw a few things here and there to aid in the process. Extra tidbit: If you are a grammar nazi or someone who really wants a realistic scifi story... this story is probably not for you at all. Anyways, that’s pretty much all I can say before I spoil something major of the plot itself, the story is slice of life so make sure that type of story is what you like because I am terrible with anything else as I found out, anyways, have a good time everyone and good luck to the other Writathon participants.
8 177 - In Serial12 Chapters
Number Of Virtues
In the universe of Aether Rivers, since more than one hundred thousand years, gates of transcendence are closed. From one hundred thousand years plans are made, since all who remember, fear the return of the “one that brings change.” From that long, one's far dead hope for finding a way to avoid the worst scenario. Taihon is one of three greatest worlds in this dimension. Here young man called Mark with a soul that just taken form will be reincarnated. This is place and era where plans and struggle of one hundred generations will be brought to a closure. The Sword wants vengeance, Pathfinder a way to survive, Clock that was once called “sage” wants to know if he made the correct decision. Four want to find hope. Three want more time. Two want to fulfill they fate. One wants to die.Born in this new world with his soul that taken the form of a Chain Mark will begin adventure of gigantic proportions...
8 133 - In Serial14 Chapters
Quiet Tales of a Forgotten Reaper
This is Bob. Bob is a reaper. Here to claim souls and tell stories. Bob likes telling stories. (Wait. Hold up. Stop right there. Hi I'm Bob nice to meet you. My author tries to be funny. But you know try and try again right? I will be the one telling you the stories not this guy. Hopefully you will enjoy them. Anyway I suppose I will let him continue.)I won't bore you with the small details. Lest we forget that Bob is the one telling the stories here. However some things must be known. There are multiple stories each with it's own theme. The Intro is basic and there is not much to it. Senna is a girl in a fantasy world. Oh and I am the Author. It's nice to meet you.A.N. The cover right now is just a temp pic i drew a while back i will be posting a new one eventually.
8 269 - In Serial28 Chapters
Which way is my home
This is the story of Cyan, your average guy that while he was sleeping in his bed down with sickness, being force to stay home and rest by his mother, he missed his first day of school, that same day he was summoned to another world of sword and magic, dragged without any previous notice, he will have to learn to fend for himself if he want to survive and go back home. Without the special lecture from a cute angel and only the cheat’s (wishes) granted by the gods of both worlds (that he don't know he have), loss, he will begin a journey to find a way home.
8 126

