duugaa sonsson l bizdee nice2

Гэнэтийн бөгөөд дэндүү халуухан үнсэлтэнд Тэхён ухаанаа алдаж сурцтай нь аргагүй өөдөөс нь үнсэлцэж эхлэхдээ арай гэж ухаан санаагаа олж ядна.

Тэхён Хасүг бага зэрэг өөрөөсөө түлхэн гүнзгий амьсгаа авсаар

-ХАСҮ хүлээ чи ингэж болохгүй. Би чиний хүсээгүй зүйлийг хийлгэмээргүй байна. Би чамайг өвтгөмөөргүй байна. Хэдий бид энд гарах гарцгүй болсон ч энэ эцсийн арга байх учиргүй. Хэдэн цагийн дараа гэхэд миний гар зүгээр болчихож магадгүй тэр үед дахиад үзэж болно шдэ. Гээд хүнд хүнд амьсгалтал Хасү хойшоо болж Тэхёнаас зайгаа барьсаар

-Чи дургүй байгаа юм уу? Гээд уруулаа өмөлзүүлэхэд

Тэхён-Үгүй дээ хонгор минь үгүй би зүгээр л айгаад байна. Би чамайг өвтгөж магадгүй. Би чамтай байх үедээ л галзуурах шахдаг тэгтэл байдал ийм дээрээ тулчихвал би ухаанаа алдчихаж магадгүй. Тэгвэл дараа нь чи босож ч чадахгүй шдэ. Би чамайг зүгээр л өвтгөмөөргүй байна гээд дотроо байсан үгээ бүгдийг нь хэлтэл

Хасү-Бидэнд хэдэн цаг байгааг ч би мэдэхгүй байна. Энэ өрөөнд байгаа агаар удахгүй дуусах нь. Чамд агаар хэрэггүйг би мэднэ л дээ. Гэхдээ Тэхён~аа надад амьтай голтой байхын тулд агаар хэрэгтэй.

Тэхён-Намайг уучлаарай би энэ талаар бодоогүй юм байна гээд Хасүд агаар хэрэгтэй байгааг сая л нэг ухааран хуруугаа оролдлоо.

Хасү-Зүгээр дээ би ойлгож байна. Гэхдээ чи юу яриад байгаа юм.

Тэхён-Хасү сонс би эмэгтэй хүнд ойртвол өөрийн гэсэн ухаанаа алдчихдаг юм. Чи үүнийг сонсвол уурлаж ч магадгүй. Гэхдээ би өмнө нь олон эмэгтэйг ийм шалтгаанаар алж байсан.

Хасү хөмсгөө зангидан дуугүй л түүний ярихыг сонсоно.

Тэхён-Намайг уучлаарай. Би энийг эртнээс л хэлэх ёстой байж намайг уучлаарай гээд Хасү рүү дөхөн гарнаас нь атгатал

Хасү-Хэрэггүй дээ. Энэ чинь бид хоёрыг уулзахаас ч өмнөх явдал тэгээд ч аль хэдийн өнгөрчихсөн шүү дээ. Тийм биз дээ.

Тэхён-Тийм ээ би чамтай уулзсанаас хойш өөр ямар ч эмэгтэйд гар хүрээгүй.

Хасү-Тэгвэл боллоо доо.

Тэхён-Тэгвэл боллоо доо биш ээ. Хасү бусад эмэгтэйчүүдийг тэгж байгаа юм чинь би чамайг яачхаж ч магадгүй. Би чамайг алчхаж ч мэднэ. Би чамд гар хүрэх нь битгий хэл өвтгөхийг ч хүсэхгүй байна.

Хасү-Тэгээд яг яах ёстой юм бэ? Надад сонголт байхгүй шүү дээ. Ядаж л чиний гарт үхсэн нь илүү дээр. Чи үнэхээр л надад хайртай юм бол чадна аа гээд Тэхёны уруул дээр зөөлөн зөөлнөөр олон удаа үнсэнэ.

Тэхён-Би айгаад байна. Чамайг бусдын адил алчихвал яах юм бэ?

Хасү-Би тэр бусад эмэгтэйчүүдтэй адилхан юм уу? хэмээгээд үнсэлтээ зогсоогоод өөдөөс нь ширтвэл

Тэхён-Үгүй ээ үгүй мэдээж үгүй чи бол надад байгаа ганцхан эрдэнэ.

Хасү-Тийм биз. Тиймээс чи намайг гэмтээж чадахгүй за юу?

Тэхён-Хэрвээ тийм зүйл болчихвол яах юм бэ? Чамд туслаж чадахгүй шдэ. Тийм болохоор чамайг өвдөхийг зүгээр хараад байж чадахгүй би чадахгүй нь гээд нүдээ тас анихад

Хасү-Бүх зүйл дууссаны дараа чи хүчтэй болох болно. Тэгээд л чи намайг эндээс аваад гарахад хангалттай. Юу ч болж байсан би тэвчинэ. Амлаж байна. За юу?

Тэхён-Амьсгалахад хэцүү байна уу?

Хасү-Одоохондоо гайгүй байна аа!

Тэхён-Тэгвэл эхлэх үү?

Хасү-Чи чадна аа. Өөрийн ухаантай бай! Над руу хар над руу л хар би чамд итгэж байна. Гээд итгэл тээсэн харцаар Тэхён руу харлаа.

Тэхён-Би чамайг өвтгөхгүй ээ амлаж байна. Энэ бүх зүйл дууссаны дараа би чамайг хамгаалах болно гээд Хасүгын уруулыг үнсээд доошлон хүзүүг нь үнэрлэлээ.

Тэхён энэ үнэрт мансуурч хамаг ухаан санаа нь орон гарч улаан хоолойгоороо шүлсээ гүд хийтэл залгилан удаанаар уушиглана. Өөрийнхөө гарыг зүгээр болсныг ч анзаарсангүй.

"Тэхён~аа өөрийн ухаантай бай. Чи Хасүг өвтгөх нь байна. Ухаантай бай гэж өөртөө шивнэн толгойгоо сэгсэрнэ"

Хэзээ ч өөрөөсөө гаргаж байгаагүй халуун дулаан энхрийллээр Хасүг эзэмдэж зөөлнөөс зөөлнөөр түүнд хүрч хагалчихгүй юмсан гэсэн шиг аажуухнаар түүнийг өөртөө авна. Тэсвэр тэвчээрээ алдчихгүйг хичээн хөмхийгөө байдгаараа зууж уруулаа хазалсаар дотор нь нэвтэрлээ.

Хасү-Өвдөж байна. Тэхён~аа өвдөөд байна гээд нүдээ тас анин нулимсаа түүнд харуулахгүй гэсэн шиг хажуу тийшээ хартал

Тэхён-Битгий уйлаарай. Удахгүй зүгээр болчихно. Тайвшир гэсээр биеийнх нь хаа сайгүй нойтон уруулаараа үнслээ.

Хэдэн хормын дараа Тэхён өөрийгөө алдаж биеээ зөнгөөр нь орхих нь тэр. Дэндүү удаан тэвчсэн түүний бие энэ удаа оюун санаандаа захирагдахыг хүссэнгүй бололтой. Хасүгын үнэхээр дотор гижигдэж бие арзас хийлгэм тансаг гиншилт Тэхёны доторх хүнийг сэрээж орхисноос болж тэр одоо ухаан мэдрэлгүйгээр Хасүгын биеийг байж болох бүхий л аргаар эзэмдэнэ.

Эцэс төгсгөлгүй үргэлжлэх хүсэл тачаал дур ханалт өвдөлт гиншилт дууссангүй Хасүгын ч тэвчээр ч энэ үед барагдаж сүүлчийн хүчээ сүүлчийн агаарыг сорон байж арай ядан

-ТЭХЁН~АА хэмээн чихэнд нь зөөлхөнөөр шивнэн ухаанаа алдчихав.

Таашалдаа мансууран ухаан мэдрэлгүйгээр хөдөлж биеэ бүрэн захирч чадахааргүй болсон түүнд ганцхан үг хангалттай байлаа. Ганцхан удаа хэлсэн бүдэгхэн хоолойг сонсоод хийж байсан үйлдлээ зогсоон Хасү рүү харвал тэр нүдээ алгуурхнаар аниад амьсгалаа зогсоов.

Амьсгалах агаар дуусчээ.

Тэхён-Хасү хэмээн орилоод түүнийг сэрээх гэж оролдон биеийг нь сэгсэртэл юу ч болсонгүй.

Тэхён энэхэн үед өөрийгөө буруутгаад барахгүйгээр ихээр шаналж галзуурахаа шахан үсээ зулгаагаад байдаг чадлаараа ориллоо.

Тэр өөрийгөө л буруутгаж биеэ барьж чадалгүй түүнийг ийм байдалтай болгосондоо уурсан буйдангийн түшлэгийг цохин авлаа. Хамбан материалтай улаан буйдангийн түшлэг Тэхёны цохилтыг тэсвэрлэсэнгүй хяхтнаж дуугарахад цохисон гар луугаа харан одоо л нэг юм зүгээр болсныг анзаарав.

-ЗҮГЭЭР БОЛЧХОЖ. ХАСҮ МИНИЙ ГАР ЗҮГЭЭР БОЛЧИХСОН БАЙНА гээд гар дээрээ ухаангүй хэвтэх бүсгүйгээ өргөөд онгойхгүй байсан өнөөх хаалгыг хүчтэй өшиглөн агааргүй болсон вакум орчноос гарав. Уур нь дээд цэгтээ тулж Хасүгын өрөөний хаалгыг хүчтэй түлхээд гэрэлгүй хүйтэн өрөөнийх нь голд дүнсийн харагдах зөөлхөн хөвсгөр орон дээр нь тавиад хөдөлгөөнгүй болсон гарнаас нь атгалаа.

-Хасү намайг үнэхээр уучлаарай би дэндүү тэнэг юм намайг үнэхээр уучлаарай гээд хацарт нь уруулаа хүргэтэл түүний амьсгал мэдрэгдсэнгүй.

Тэхён улам ихээр сандарч Хасүгын цээжин дээр гараа тавин хиймэл амьсгаа хийж эхэллээ. Хичнээн олон удаа хийсэн ч энэ үйлдэл хумсын чинээ ч тус болсонгүй.

-ТЭР АРАЙ ҮХЧХЭЭГҮЙ БАЙГАА гэсэн бодол Тэхёнд гэнэтхэн ороод ирэв.

-Үгүй дээ тийм байх учиргүй тэр өрөө амласан шүү дээ. Тэвчинэ ээ гэж.

Байдал бишдсэнийг Тэхён ойлгож номын сан руу орон эмчилгээний ном хайж эхэллээ. Улаан хавтастай нимгэхэн ном тавиурын дээрээс олоод доошоо буун Хасү дээр очоод нэг шившлэгийг амаа олохгүй л ар араас нь уншлаа. Бодсон бодол нь үнэхээр биелчихвэл яана гэж айсандаа. Үгийг нь энд тэнд нь оруулан санд мэнд уншина.

-ХАСҮ сэрээрэй босоорой чи минь үхэж болохгүй шүү. Ингэж л үхэж болохгүй шүү. Чи босох хэрэгтэй. Гуйя Хасү гэж хэлээд гарыг нь чангаар атган цурхиран уйлна.

Боломж олдож магадгүй гэж бодсоор өнөөх шившлэгээ ахин дахин уншсаар.

Аргаа бардгийн даваан дээр гуниглан суусан Тэхён сүүлчийн удаа дахин нэг тайван бөгөөд удаанаар уншихад Хасү амьсгалж эхлэв.

Хасүгын цээж дээш өндийн доош бууна. Тэхёны нүдэнд энэ үзэгдэл хичнээн сайхан харагдсан гээч. Амьдралд нь тохиолдож болох хамгийн сайхан мөчүүдийн нэг гэмээр.

-Баярлалаа. Хасү амьсгалж байгаад чинь баярлалаа. Гээд шавхагдаж байсан эцсийн нулимсаа Хасүгын хацар дээр унгалаа.

Гэхдээ тэр унтсаар л. Нүдээ нээхгүй хэвтсээр л. Сэрэхийг нь хүлээн Тэхён хажууд нь цурам ч хийлгүй манаж суув. Гарнаас нь атгаад хүв хүйтэн гарнаас нь тавилгүйгээр чангаар атгасаар хажууд нь байсаар л.

Энэ байдлаараа дахин нэг хоног өнгөрч Намжүүн ирэхэд ердөө ганцхан хоног үлдсэн байв.

-Энэ миний л буруу. Би түүнд зөвшөөрсөн юу болохыг нь мэдсээр байж тэсэлгүй зөвшөөрчихсөн. Надаас л боллоо. Ядаж ухаан санаагаа алдаагүйсэн бол тэр өдийд зүгээр байх байсан юм.

Тэхёны толгой дотор нэгэн хуурцаг тоглогдож эхэллээ.

Рөүс-Чи над дээр эргээд л ирнэ. Яг өмнөх шигээ.

Энэхүү бодол түүний дотор орж ирэхтэй зэрэгцэн Хасүгын өрөөний хаалга онгойж гаднаас Рөүс улаан үсээ намируулан цагаан өнгийн урт даашинз өмсөж гартаа хилэн хар өнгөтэй жижигхэн цүнх атгасаар ороод ирэв.

Рөүс Тэхёны байгаа байдлыг тоомжиргүйхэн нүднийхээ булангаар ширтээд орны дэргэдэх буйдан дээр суун нүднийхээ урдуур орсон үсээ чихнийхээ араар хийгээд

Рөүс-Хайртай бүсгүйд чинь юу тохиолдчихоов гэж хэлээд Тэхён руу айлгүйхэн инээмсэглэх нь тэр.