《UMA ESTÓRIA DANATUÁ (ficção - português)》VIM PARA QUE ME FALEM DELE
Advertisement
Avancei o dedo para tocar na face que me acusava, mas ela recuava, sempre e sempre. Me assustei quando, ao avançar o dedo, senti o toque em minha face.
Éfrera desceu suave e recolheu as asas, como um sinal de deferência. O grande anjo que se postava tranquilo à frente dos outros a examinou com cuidado, mostrando um interesse genuíno. Era muito raro os vigilantes procurarem os anjos.
- Agradeço atenderem ao meu pedido de um encontro – falou se aproximando da comitiva.
À frente, na clareira, estavam sete anjos. Eles eram soberbos, as faces tranquilas e majestosas. Três das demianas que faziam parte da comitiva tinham o porte e o modo de guerreiras muito poderosas.
Mas, ali estavam eles, em paz, os rostos amáveis e gentis.
- Sabe, demiana, estou curioso – cumprimentou o que parecia ser o comandante, se destacando de vez do grupo. - Você, sendo uma vigilante, nos procurando. É algo muito... estranho, e devo confessar, gratificante.
Éfrera o examinou com interesse.
Ele era alto, o corpo longilíneo e ágil, envergando um saiote grosso, uma camisa fechada e um gibão branco do duro metal dos anjos, coisa rara de se ver. Com saudades se lembrava muito bem delas, como se sentia incrível quando as envergava. Com um suspiro voltou os olhos para os outros, e viu que estavam protegidos da mesma forma, todos envergando suas vestes alvas.
- Confesso que os tenho em grande conta. A verdade é que não sou e nunca os tive como inimigos. Nada me move contra vocês. Então, o que me impediria de ter com vocês?
O anjo a observou atentamente.
- Sabe que também somos caídos, não sabe?
- Há quem duvide, quer dizer, que sejam caídos. Corre a versão de que alguns de vocês desceram por escolha. AsasLongas...
- O que não aumenta ou diminui o que somos, porque estamos aqui, nesses lugares mais baixos.
Advertisement
- Mas diz muito do que os move.
- Vimos observando você, e devo dizer que suas atitudes se assemelham mais a um anjo que desceu por escolha – o anjo sorriu amável.
- Eu sei sobre você. Medriel, é o nome com que desceu, estou certa? - reconheceu surpresa. – Miguel é como passou a se chamar...
- Vejo que estudou um pouco. É um prazer conhecê-la, Éfrera – cumprimentou com um enorme sorriso. – Ouço muitas estórias sobre você, e devo confessar que gosto de ouvi-las. Então, sabendo de seu valor, estou curioso para saber o que a inquieta. É sobre Mercator?
Éfrera o observou, e ele deve ter notado seus olhos confusos.
- Sim, é sobre ele. Eu estou curiosa...
- Ah, ele realmente é um caso curioso.
A demiana o observou mais atentamente.
- O que ele é? O que ele representa? – perguntou, aceitando o convite do anjo para se sentarem na larga pedra. – Me disseram que a culpa da queda seria dele, por causa do arcanjo. Mas eu...
- Você não acredita nisso, não é mesmo?
- Ele me disse que ele mesmo caiu bem antes das quedas determinadas por Tupã. Eu procurei saber, e Mercator falou a verdade... Ele é da segunda era, da primeira guerra demoníaca, quando os homens nem mesmo eram pensados.
- Ele é mais antigo que isso, como demônio, Éfrera.
- Eu entendi que deve ser assim. Quanto mais antigo?
- Ele foi de uma das primeiras famílias de anjos tornadas conscientes pelo Trovão. Ele estava lá, quando brincaram de criar a escuridão... Vê, Éfrera, Mercator é um livro de capa grossa. Não é mesmo? Um livro escrito numa língua antiga, até mesma vencida. Na verdade, não sabemos muito dele, mas apenas que o Trovão parece ter cuidado dele desde o início.
Advertisement
- Mas, o arcanjo...
- Ao que parece, enviado por ele.
- Um marcador?
- É o que parece...
- E a flor azul, que tanto fascínio parece exercer nele, o que é? O que representa?
O anjo sorriu, maravilhado.
- Que bom que observou isso. A maioria ignora esse aspecto – parabenizou. – Esse, minha querida Éfrera, é um outro marcador, muito mais poderoso, muito mais especial.
Éfrera ficou sem silêncio, pensando.
- É o que penso que é? Um marcador de alma?
- É isso mesmo.
- Vocês o estão estudando, o estão seguindo, não é mesmo? – desconfiou surpresa, os olhos presos no rosto do anjo.
- Damos nossa ajuda...
- Aos planos do Trovão?
- Queremos acreditar que sim, mas mais ainda uma ajuda ao próprio Mercator.
- E por que ajudariam um demônio como ele?
- Sabe, Éfrera, não existem, na verdade, anjos ou demônios, mas apenas centelhas do Trovão. Nomes são apenas lançados para identificar as escolhas feitas que, por sua vez, reforçam e determinam os nomes que envergamos, e de novo as experiências que nos permitimos.
- Havia me esquecido como gostam de enigmas – Éfrera não pode deixar de sorrir. - Então, Mercator... Dor?
- É o que entendemos. Ele, ao que tudo indica, sentiu mais que os outros a separação do Trovão.
Éfrera ficou em silêncio, os pensamentos correndo.
> Medo, solidão, sensação de ter sido traído, de se sentir justificado, dor... Diferente dos outros que se tornaram demônios, também pelo medo, Mercator carrega algo mais...
- Amor... – suspirou Éfrera. – Obrigado a vocês... – suspirou se levantando e elevando lentamente.
- Estaremos sempre à distância de um pedido – ouviu de Miguel com suavidade.
Com um cumprimento Éfrera deu um impulso suave com as asas e se afastou para uma caverna numa montanha distante, onde poderia pensar com calma.
- Ela não sabe, não é mesmo? – perguntou uma das demianas se aproximando de Miguel, os olhos seguindo a vigilante que se perdia no azul do céu.
- O que são nomes? – suspirou Miguel, os olhos também seguindo a vigilante, até que se tornou um ponto que se afastava como se pensasse, até que desapareceu.
- No caso dela, destino – a demiana falou por fim, baixando os olhos para o rosto de Miguel. - O “azul enviado” diz muita coisa – reagiu a demiana com um largo sorriso. - Ela é um marcador muito mais poderoso que qualquer outro.
- É sim – Miguel concordou. - E que bela alma tem esse marcador. Esse marcador não se corrompeu ou justificou sua escuridão em seu abandono, apesar de toda a dor...
Advertisement
- In Serial30 Chapters
Bloodmoon Destiny
Growing up Haru was exceptionally happy, he had parents that loved him and a sister he adored. The only thing he desired was the ability to make their lives better. Living as commoners Haru had long decided that one day he would become strong, and use that strength to give his parents and sister the kind of life they deserved. Then one day his entire life changes, lies are exposed and everything he knew gets turned upside down. Finding himself in the middle of a war he didn't know was going on, Haru is left with no other choice but to wonder who to trust and what to do. Left with no other choice but to move forward, in a world dominated by humans who hide away in but a small piece of the world. A huge world is left the majority of which is unexplored. Containing magical creatures, diferent beings that evolved differently and a wide array of legacies left behind by creatures once heralded by gods; humanity is about to be pushed forward once again. The world is about to change, and caught in the middle of this and everything else is a young boy named Haru.
8 178 - In Serial17 Chapters
The Spark
Michael Locke was a normal student, who went through his normal day in a normal fashion, until the day became... unnatural. Shot into the country of Aldemar and thrust into a new world alongside his many classmates, he agrees to work for the king in exchange for shelter and to learn magic. Fate however, is indifferent to his wishes, as he quickly realizes that he may be a hero, but his purpose in this world is quite opposite. Suddenly surrounded on every side, Michael must work to survive, and if anyone finds his secret... He's as good as dead. The Spark is meant to be a murder mystery style isekai, focused on the existence of basically an anti-hero, with every one of the large amount of heroes attempting to discover who the traitor is. This isn't made to be a lovey dovey easy going isekai with an OP mc, it's made to stir around an emotional story, with many dark tones. Still, the goal is to stay fairly light hearted as well, and the perspective will pass around to several characters throughout the story.
8 195 - In Serial6 Chapters
One punch man (My style version)
Saitama being bored, of his life, decides to step things up. So Saitama decides to go on dates with girls who are a different age as him trying to find true love. Going through different cities, killing off monsters that are annoying, and giving monsters chances to live. Note not my picture.
8 105 - In Serial30 Chapters
Sterek one-shots
Just some short one shots for Sterek
8 228 - In Serial5 Chapters
|Convert| [Hiện Đại, Showbiz] Yêu Thương Tốt Nhất - Lục Manh Tinh
Truyện này lúc trước mình có edit nhưng lỡ tay xoá hết mà vẫn chưa lưu lại nháp. nay mình đăng convert cho bạn nào đang theo dõi để đọc tiếp nhé. Tác giả: Lục Manh TinhThể loại: Hiện đại , ngôn tình, showbiz, sủng, sạch, HETình trạng: 74 chương - 4 ngoại truyện - HoànTrích:Tại hiện trường họp báo:Phóng viên: Nghê tiểu thư, cô với Hoắc tiên sinh kết duyên từ bộ phim 'Mê Thành' sao?Nghê Hạ: Xem như là vậy.Hoắc Thiệu Hàng: Chắc chứ? Vậy cô bé 8 năm trước quấn lấy anh là ai?Nghê Hạ: ....Phóng viên: 8 năm trước? Chẳng lẽ Nghê tiểu thư là fan của Hoắc tiên sinh?Nghê Hạ: Không...Hoắc Thiệu Hàng: Ừ, vẫn còn là fan
8 104 - In Serial6 Chapters
Something changed that night
One shot story for @royal888's fan fiction contest for her original story A Mob Boss's Heirs
8 144

