မဂၤလာဧည့္ခံပြဲၿပီး​သည့္အခါ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားႏွင့္ ညစာစားၿပီးေနာက္ ေနရမည့္အိမ္သို႔ ႏွစ္ေယာက္သားထြက္လာခဲ့လိုက္ၾက​ေတာ့သည္။

ပါးက ဝမ္အိမ္ေတာ္မွာပဲ သူနဲ႔အတူ​ေနဖို႔​ေျပာခဲ့​ေပမယ့္ ​ေ႐ွာင္းက်န္႔နဲ႔ႏွစ္​ေယာက္တည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္​ေနခ်င္တဲ့ ဝမ္ရိ​ေပၚက အိမ္ခြဲေနဖို႔ပဲလုပ္လိုက္တယ္။

သူတို႔အိမ္အသစ္ေလးက သာမန္လံုးခ်င္းႏွစ္ထပ္တိုက္​ေလးပါပဲ။ ဝမ္အိမ္လိုမ်ိဳး ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့အိမ္မ်ိဳး ဝမ္ရိေပၚကမလိုခ်င္ဘူး။ အိမ္ကတအားႀကီးေနရင္ ေ႐ွာင္းက်န္႔နဲ႔သူေဝးေနသလိုမ်ိဳး ဝမ္ရိေပၚကခံစားမိမွာ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လြယ္လြယ္ကူကူအခ်ိန္မေရြး လွမ္းၾကည့္လိုက္ရင္ျမင္ရေလာက္တဲ့ အက်ယ္အဝန္းမ်ိဳးေလာက္ကိုပဲ ဝမ္ရိေပၚကသေဘာက်တယ္။

သူတို႔အိမ္​ေလးက ေအာက္ထပ္မွာဧည့္ခန္းရယ္၊ စာၾကည့္ခန္းရယ္၊ မီးဖိုခန္းရယ္ပဲပါၿပီး အေပၚထပ္မွာေတာ့ သူတို႔အိပ္ခန္းနဲ႔ အားကစားခန္းတစ္ခန္းပါတယ္။ အားကစားခန္းက​ေတာ့မပါမျဖစ္ဘဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ယုန္ညိဳလံုးေလးနဲ႔ေတြ႔ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ဝမ္ရိေပၚက ပိုသန္မာလာေအာင္ အားကစားကိုပိုလုပ္လာခဲ့တာမို႔ပဲ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့႐ွင္းပါတယ္။ လံုးလံုးျပည့္ျပည့္ သူ႔ယုန္လံုးေလးကို ခ်ီမႏိုင္ေအာင္လို႔ပါပဲ။

ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဝမ္ရိေပၚကသူ႔ယုန္ေလးကိုတစ္ခ်ိန္လံုး ​ေက်ာေပၚမွာပဲထမ္းပိုးထားခ်င္တာ..ဒါမွမဟုတ္ သားပိုက္ေကာင္ေလးေတြလို အေ႐ွ႕ကအိတ္ကပ္ေလးထဲမွာထည့္ၿပီး ဘယ္သြားသြားေခၚသြားလို႔ရရင္ ​ေကာင္းမယ္လို႔လည္းေတြးဖူးတယ္။

အိမ္ကသိပ္မႀကီးေပမယ့္ ျခံကေတာ့အက်ယ္ႀကီးပဲ။ လတ္တ​ေလာမွာ ဝမ္ရိေပၚက ကုမၼဏီအလုပ္ေတြ​ သင္ယူေနရတာေၾကာင့္ တကယ္ပဲမအားလပ္တာမို႔ သူ႔ယုန္ညိဳလံုးေလးကို သိပ္အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေသးေပမယ့္ သူအားသြားတာနဲ႔ျခံထဲမွာ စကိတ္ကြင္းလုပ္ၿပီး ယုန္ေလးကိုစကိတ္စီးသင္ေပးမယ္။ ေနာက္ၿပီးစက္ဘီးမစီးတတ္ဘူးဆိုတဲ့ ယုန္လံုးေလးကို စက္ဘီးစီးလည္းသင္ေပးရဦးမယ္။ အကယ္၍ သူ႔ယုန္ေလးကေရကူးသင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေရကူးကန္ပါလုပ္ေပးရဦးမယ္။

ထံုးစံအတိုင္း သူႏွင့္ေ႐ွာင္းက်န္႔မွာ စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကဘဲ အိမ္သို႔​ေရာက္သည့္အခါမွသာ သူ႔ဘက္ကစေျပာလိုက္ရသည္။

"ကိုယ္တို႔အခန္းကအေပၚထပ္မွာ"

"ဟုတ္"

"အေပၚတက္ၾကတာေပါ့"

အထဲေရာက္သည္ႏွင့္ သူတို႔ေနရမည့္အခန္းအား ယုန္ညိဳလံုးေလးက ေလ်ွာက္ပတ္ၾကည့္လို႔ေနေတာ့သည္။

"ေရခ်ဳိးေတာ့မလား?"

"ရိေပၚအရင္ခ်ိဳးခ်င္ခ်ိဳးပါ"

"ကုိယ္ၿပီးမွခ်ိဳးမွာမို႔ မင္းအရင္ခ်ိဳးလိုက္"

"ဟုတ္ အဲဒါဆို ကြၽန္ေတာ္ခ်ိဳးၿပီ"

တဟုတ္ဟုတ္နဲ႔ေျပာေနတဲ့ ​ေ႐ွာင္းက်န္႔ကသူ႔အေပၚမွာ အရမ္း႐ိုေသေနသလို...

ဝမ္ရိေပၚေရခ်ိဳးၿပီးခ်ိန္တြင္ ညဥ့္ေတာ္ေတာ္နက္ေနၿပီျဖစ္သလို သူ႔ထက္အရင္ေရခ်ိဳးၿပီးတဲ့ ယုန္ညိဳလံုးေလးမွာ အိပ္ယာထဲသုိ႔​ပင္ေရာက္ေနသျဖင့္ စိတ္မထိန္းႏိုင္စြာ ႏႈတ္ခမ္းတစ္ဖက္ေကြးတက္သည္အထိ ျပံဳးမိသြားသည္။

အဝတ္အစားလဲၿပီးတာနဲ႔ ယုန္ညိဳလံုးေလးေဘးမွာ သူဝင္အိပ္လိုက္တယ္။

"ေ႐ွာင္းက်န္႔"

"ဟုတ္"

သူေခၚလိုက္ေတာ့လွဲေနရာကေန သူ႔ကုိလွည့္ၾကည့္လာတဲ့မ်က္ဝန္းေလးေတြက ညအိပ္မီးေရာင္ေအာက္မွာ အရမ္းကိုလွေနခဲ့တယ္။

"ဒီအတိုင္းေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ကိုယ့္ကိုဆက္ဆံလို႔ရတယ္"

"အင္း"

"ဒီညဘာညလဲသိတယ္မလား?"

သူ႔ေဘးမွာဝင္လွဲရင္းေမးလာတဲ့ အေမးကုိေ႐ွာင္းက်န္႔ ဘာျပန္ေျပာရမလဲမသိျဖစ္ေနတုန္း ရိေပၚကဆက္ေျပာလာတယ္။

"ကိုယ္တို႔မဂၤလာဦးညေလ"

"------"

"ကိုယ္ေျပာတာကုိသိတယ္မလား?"

"အင္း"

ေခါင္းေလးၿငိမ့္ျပလာတဲ့ ယုန္ညိဳလံုးေလးကို ဝမ္ရိေပၚကခ်က္ခ်င္းကို သိမ္းပိုက္လိုက္ခ်င္ေနၿပီျဖစ္​ေပမယ့္ ေ႐ွာင္းက်န္႔ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ သူဘာမွလုပ္ဖို႔အစီအစဥ္မ႐ွိဘူး။

"အဲဒါ ကိုယ္တို႔ကအခုလက္ထပ္ၿပီးၿပီဆိုေပမယ့္ တကယ့္လင္မယားအရာ​ေတာ့မေျမာက္ေသးဘူး။ ဒီညကိုအတူျဖတ္​ေက်ာ္ၿပီးမွ..."

"-------"

"အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ကုိခြင့္ျပဳေပးမလား?"

ရိေပၚဘက္ကေတာင္းဆိုလာမႈ​ေၾကာင့္ ေ႐ွာင္းက်န္႔ေတာ္ေတာ္ေလးအံ့အားသင့္မိသြားတာအမွန္ပဲ။ သူထင္ခဲ့တာက ရိေပၚကမိဘေတြ​ေပးစားလို႔သူ႔ကိုယူခဲ႔ရတာမို႔ ဒီလိုကိစၥေတြကို သူ႔လို​ေယာက္်ား​ေလးနဲ႔အတူမလုပ္ေလာက္ဘူးလို႔ထင္ခဲ့တာ​ေလ။

"ဟင္? ခြင့္ျပဳေပးမွာလား?"

မ်က္ေတာင္ေလးပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္ေနတဲ့ ေ႐ွာင္းက်န္႔ကဘာမွမေျပာလာတာမို႔ သူထပ္ေမးလိုက္မိတယ္။

"အင္း"

ရိေပၚရဲ႕​ေတာင္းဆိုမႈကို​ေ႐ွာင္းက်န္႔လက္ခံလိုက္တယ္။ သူတို႔ကတရားဝင္လက္ထပ္ထားတာမို႔ ေသခ်ာေပါက္ ရိေပၚဘက္ကလိုအပ္လာရင္ ေပးရမွာကသူ႔တာဝန္ပဲမဟုတ္လား...

ခြင့္ျပဳခ်က္ရသည္ႏွင့္ ေန႔လည္ကခဏတာပဲ ထိေတြ႔ခြင့္ရလိုက္သည့္ ယုန္ႏႈတ္ခမ္းေလးအား ဝမ္ရိေပၚတစ္ေယာက္ အရင္ဆံုးသိမ္းပိုက္လိုက္​​ေတာ့သည္။

သူ႔အနမ္းေတြကို တုန္႔ျပန္မႈမေပးလာဘဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးခံယူေနသည့္ သူ႔ေအာက္ကလူသားေလးရဲ႕ လက္ေတြကသူ႔ညဝတ္အက်ႌစကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္လာသည္။

ခ်စ္ရေသာယုန္ညိဳလံုးေလး နာက်င္မႈသက္သာေစရန္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားေသာပစၥည္းမ်ား၏အကူအညီျဖင့္ ခ်ိဳၿမိန္ေသာမဂၤလာဦးည တစ္ညတာအားေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ဝမ္ရိေပၚမွာသူ႔ဘဝ၏ရတနာေလးအား အပိုင္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ေလသည္။

အတူေနၿပီးတာနဲ႔ ပင္ပန္းစြာအိပ္ေပ်ာ္သြားသည့္ ယုန္ညိဳလံုးေလးကို ဝမ္ရိေပၚမွာ ဆြဲေပြ႔ယူလိုက္သည္။

ဒီအေတာအတြင္းအားကစားကို ၾကဳိးစားၿပီလုပ္ခဲ့တာ အလကားေတာ့မျဖစ္ဘူးဘဲ။ ဒီခႏာၱကုိယ္ေလးကို အခုလိုမ်ိဳးမေပြ႔ခ်ီႏိုင္မွာကို သူအရမ္းစိုးရိမ္ခဲ့ရတာမဟုတ္လား။ သန္႔႐ွင္း​ေရးကို ကုိယ္တိုင္ဂ႐ုတစိုက္လုပ္ေပးၿပီးမွ ရင္ခြင္ထဲထည့္လို႔ အတူအိပ္စက္လိုက္ေတာ့သည္။

မအိပ္ခင္နဖူးေပၚတစ္ခ်က္ဖိကပ္နမ္းလို႔ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ယုန္လံုးေလးမၾကားႏိုင္ေပမယ့္ သူေျပာခ်င္တဲ့စကားကိုေတာ့ေျပာလိုက္မိပါေသးတယ္။

"အရမ္းခ်စ္တယ္ ကိုယ့္ရဲ႕ရတနာ​ေလး"

--------------------------

ညတုန္းက​ေတာ္​ေတာ္ႏွင့္ မအိပ္ျဖစ္ခဲ့ၾက​သလို သူေသာင္းက်န္းလိုက္တဲ့အ႐ွိန္ေၾကာင့္ ယုန္လံုးေလးကေန႔လည္က်မွႏိုးလာေတာ့တယ္။

ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ အိပ္ယာထစ အိပ္ခ်င္မူးတူးပံုနဲ႔ ရတနာ​ေလးကို ျမင္လိုက္ရ​ခ်ိန္မွာလည္း ဝမ္ရိ​ေပၚက ရင္ခုန္ရျပန္တာပါပဲ။

"ဒီေန႔ေတာ့ ေန႔လယ္စာကိုအျပင္ကပဲမွာထားလိုက္တယ္"

"အင္း"

ညတုန္းကသူတို႔လုပ္ခဲ့တာ​ေတြ​ေၾကာင့္ ရိေပၚမ်က္ႏွာကို​ေသခ်ာမၾကည့္ရဲတဲ့ ေ႐ွာင္းက်န္႔က အၾကည့္ေတြကိုခပ္ျမန္ျမန္လႊဲရင္း စားပြဲေပၚကဟင္းေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့အားလံုးက သူ႔အႀကိဳက္ေတြခ်ည္းပဲ...

တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ ၾကည့္ရတာရိေပၚကလည္း ဒီဟင္းေတြႀကိဳက္တယ္ထင္တယ္။ ေနာက္ရက္ေတြက် သူဟင္းခ်က္ရင္ဒီဟင္းေတြကို အဓိကထားၿပီးခ်က္ရမယ္လို႔လည္း ေ႐ွာင္းက်န္႔ကေတြးလိုုက္မိတယ္။

"မနက္ျဖန္ကစၿပီး အိမ္ကိုဟင္းခ်က္တာနဲ႔ သန္႔႐ွင္းေရးလုပ္ေပးမယ့္ အိမ္အကူအေဒၚႀကီးလာလိမ့္မယ္"

"ဟိုေလ အိမ္အကူမေခၚဘဲ ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာလုပ္လို႔မရဘူးလား?"

"အဆင္ေျပပါ့မလား အိမ္အလုပ္ကလြယ္တာမွမဟုတ္တာ"

"ေျပပါတယ္။ ဟင္းႏွစ္ခြက္ေလာက္ခ်က္ယံုပဲဟာ။ သန္႔႐ွင္းေရးဆိုတာကလည္း ေန႔တိုင္းလုပ္စရာမွမလိုတာ။ အျပင္အလုပ္လည္း မလုပ္ရဘူးဆို​ေတာ့ အိမ္အလုပ္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ေနမွမပ်င္းရမွာမို႔ပါ"

"ေကာင္းၿပီေလ။ တစ္ခုခုအဆင္မေျပတာ႐ွိရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုေျပာ"

"ဟုတ္ကဲ့"

တကယ္ေတာ့ဝမ္ရိေပၚအတြက္ကလည္း သူ႔ယုန္ညိဳလံုးေလးကလြဲရင္ ဒီအိမ္မွာဘယ္သူမွ႐ွိမေနေစခ်င္သလို တျခားဘယ္သူ႔မ်က္ႏွာကိုမွလည္းမျမင္ခ်င္တာမို႔ ပုိေတာင္ေကာင္းေသးတယ္။

"အခုကိုယ္တို႔ကလက္ထပ္ထားတာဆိုေတာ့ လိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ေျပာထားခ်င္တယ္"

"ဟုတ္ ​ေျပာပါ"

"တျခားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကကုမၼဏီဖြင့္ရက္ေတြဆိုအလုပ္သြားရမယ္။ အဲဒီက်ရင္ မင္းကအိမ္မွာပဲေနရမွာသိတယ္မလား?"

"ဟုတ္"

"အဲဒါ ကိုယ့္ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ အျပင္ကိုတစ္ေယာက္တည္းမသြားရဘူး။ သြားခ်င္တဲ့ေနရာ႐ွိရင္ ကိုယ့္ကိုအရင္အသိေပးၿပီး ကိုယ္ခြင့္ျပဳမွသြားရမယ္"

"ဟုတ္ အသိေပးပါ့မယ္"

"ေနာက္ပီးအိမ္အတြက္ လိုအပ္တာေတြကိုေတာ့ တစ္ပတ္တစ္ခါ ကိုယ္လိုက္ဝယ္ေပးမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့"

ဝမ္ရိေပၚက ​ေ႐ွာင္းက်န္႔ကိုတစ္​ေယာက္တည္း အျပင္ေပးမသြားႏိုင္ပါဘူး။ ယုန္ညိဳလံုးေလးသြားခ်င္တဲ့ေနရာ႐ွိရင္ သူကုိယ္တိုင္လိုက္ပို႔မွာ။ အတၱႀကီးတယ္ပဲေျပာေျပာ သူက သူ႔အပိုင္လူသား​ေလးကို လူေတြေ႐ွ႕ခ်မျပခ်င္ဘူး။ ေတာ္ေသးတာက ေ႐ွာင္းက်န္႔ကလည္း ႐ိုးအလြန္းတဲ့သူတစ္ေယာက္မို႔ သူ႔စည္းကမ္းေတြကို လက္မခံတာမ်ိဳးမ႐ွိခဲ့ဘူး။

"ေရာ့..ဒါကုိယူထား"

သူ႔ကိုလွမ္းေပးလာတဲ့ card ကိုေ႐ွာင္းက်န္႔လွမ္းယူၿပီးၾကည့္လိုက္တယ္။

ဒါက အကန္႔အသတ္မ႐ွိတဲ့ Black Card ပဲ။

"ကုိယ္မ႐ွိတဲ့အခ်ိန္မွာ မုန္႔ေတြ႔ဘာေတြမွာစားခ်င္ရင္ ေငြ႐ွင္းဖို႔"

သေရစာမုန္႔ေလာက္ဝယ္စားဖို႔ကို Black Card ေပးတဲ့ ရိေပၚေၾကာင့္ ေ႐ွာင္းက်န္႔ရယ္ခ်င္မိသြားတယ္။ သူမု႔န္တအားစားတာမွန္ေပမယ့္ ဒါႀကီးကေတာ့အရမ္းမ်ားေနတာမို႔ ျငင္းဖို႔​ေတြးလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ရိေပၚနဲ႔ယွဥ္ရင္ သူကေတာ္ေတာ္ေလးဝေနတာမို႔ ဝိတ္ေလ်ွာ့ဖို႔စဥ္းစားေနတာေၾကာင့္ မုန္႔လည္းသိပ္စားျဖစ္ေတာ့မွာမွမဟုတ္တာ...

"အဲဒီေလာကိအထိမလို..."

"လိုတယ္ ယူထားလိုက္။ တစ္ျခားလိုခ်င္တာ႐ွိရင္လည္း လိုင္းေပၚကမွာလို႔ရတယ္။ အျပင္ေတာ့ထြက္ခြင့္မ႐ွိဘူးေနာ္။ ေနာက္ၿပီး Deli လာပို႔တဲ့သူေတြကိုလည္း အိမ္ထဲေပးမဝင္နဲ႔။ ကိုယ္တိုင္လည္းထြက္မယူရဘူး။ ျခံေစာင့္ျဖစ္တဲ့ အန္ကယ္ဟန္ကိုပဲယူခိုင္း ကိုယ္ေျပာတာ နားလည္လား?"

"ဟုတ္ နားလည္ပါတယ္"

ဝမ္ရိေပၚရဲ႕စည္းကမ္းခ်က္​ေတြက သူ႔အတြက္ေတာ့ သိပ္ျပႆနာမ႐ွိတာမို႔ ေ႐ွာင္းက်န္႔လိုက္ေလ်ာေပးလိုက္မိတယ္။ ေရွာင္းအိမ္မွာတုန္းကေတာ့ သူစိတ္ႀကိဳက္အျပင္ထြက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ သူကသာဘယ္မွမသြားတတ္သူမို႔ လမ္းထိပ္ကမုန့္ဆိုင္နဲ႔ တစ္လတစ္ခါစာအုပ္ဆိုင္သြားတာကလြဲရင္ ဘယ္မွမသြားျဖစ္ခဲ့တာ။

___________________________

(25 Nov 2021)

မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲပြီးသည့်အခါ နှစ်ဖက်မိဘများနှင့် ညစာစားပြီးနောက် နေရမည့်အိမ်သို့ နှစ်ယောက်သားထွက်လာခဲ့လိုက်ကြတော့သည်။

ပါးက ဝမ်အိမ်တော်မှာပဲ သူနဲ့အတူနေဖို့ပြောခဲ့ပေမယ့် ရှောင်းကျန့်နဲ့နှစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်တဲ့ ဝမ်ရိပေါ်က အိမ်ခွဲနေဖို့ပဲလုပ်လိုက်တယ်။

သူတို့အိမ်အသစ်လေးက သာမန်လုံးချင်းနှစ်ထပ်တိုက်လေးပါပဲ။ ဝမ်အိမ်လိုမျိုး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့အိမ်မျိုး ဝမ်ရိပေါ်ကမလိုချင်ဘူး။ အိမ်ကတအားကြီးနေရင် ရှောင်းကျန့်နဲ့သူဝေးနေသလိုမျိုး ဝမ်ရိပေါ်ကခံစားမိမှာ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လွယ်လွယ်ကူကူအချိန်မရွေး လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်မြင်ရလောက်တဲ့ အကျယ်အဝန်းမျိုးလောက်ကိုပဲ ဝမ်ရိပေါ်ကသဘောကျတယ်။

သူတို့အိမ်လေးက အောက်ထပ်မှာဧည့်ခန်းရယ်၊ စာကြည့်ခန်းရယ်၊ မီးဖိုခန်းရယ်ပဲပါပြီး အပေါ်ထပ်မှာတော့ သူတို့အိပ်ခန်းနဲ့ အားကစားခန်းတစ်ခန်းပါတယ်။ အားကစားခန်းကတော့မပါမဖြစ်ဘဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယုန်ညိုလုံးလေးနဲ့တွေ့ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာ ဝမ်ရိပေါ်က ပိုသန်မာလာအောင် အားကစားကိုပိုလုပ်လာခဲ့တာမို့ပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ရှင်းပါတယ်။ လုံးလုံးပြည့်ပြည့် သူ့ယုန်လုံးလေးကို ချီမနိုင်အောင်လို့ပါပဲ။

ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဝမ်ရိပေါ်ကသူ့ယုန်လေးကိုတစ်ချိန်လုံး ကျောပေါ်မှာပဲထမ်းပိုးထားချင်တာ..ဒါမှမဟုတ် သားပိုက်ကောင်လေးတွေလို အရှေ့ကအိတ်ကပ်လေးထဲမှာထည့်ပြီး ဘယ်သွားသွားခေါ်သွားလို့ရရင် ကောင်းမယ်လို့လည်းတွေးဖူးတယ်။

အိမ်ကသိပ်မကြီးပေမယ့် ခြံကတော့အကျယ်ကြီးပဲ။ လတ္တလောမှာ ဝမ်ရိပေါ်က ကုမ္မဏီအလုပ်တွေ သင်ယူနေရတာကြောင့် တကယ်ပဲမအားလပ်တာမို့ သူ့ယုန်ညိုလုံးလေးကို သိပ်အချိန်မပေးနိုင်သေးပေမယ့် သူအားသွားတာနဲ့ခြံထဲမှာ စကိတ်ကွင်းလုပ်ပြီး ယုန်လေးကိုစကိတ်စီးသင်ပေးမယ်။ နောက်ပြီးစက်ဘီးမစီးတတ်ဘူးဆိုတဲ့ ယုန်လုံးလေးကို စက်ဘီးစီးလည်းသင်ပေးရဦးမယ်။ အကယ်၍ သူ့ယုန်လေးကရေကူးသင်ချင်တယ်ဆိုရင် ရေကူးကန်ပါလုပ်ပေးရဦးမယ်။

ထုံးစံအတိုင်း သူနှင့်ရှောင်းကျန့်မှာ စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဖြစ်ခဲ့ကြဘဲ အိမ်သို့ရောက်သည့်အခါမှသာ သူ့ဘက်ကစပြောလိုက်ရသည်။

"ကိုယ်တို့အခန်းကအပေါ်ထပ်မှာ"

"ဟုတ်"

"အပေါ်တက်ကြတာပေါ့"

အထဲရောက်သည်နှင့် သူတို့နေရမည့်အခန်းအား ယုန်ညိုလုံးလေးက လျှောက်ပတ်ကြည့်လို့နေတော့သည်။

"ရေချိုးတော့မလား?"

"ရိပေါ်အရင်ချိုးချင်ချိုးပါ"

"ကိုယ်ပြီးမှချိုးမှာမို့ မင်းအရင်ချိုးလိုက်"

"ဟုတ် အဲဒါဆို ကျွန်တော်ချိုးပြီ"

တဟုတ်ဟုတ်နဲ့ပြောနေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ကသူ့အပေါ်မှာ အရမ်းရိုသေနေသလို...

ဝမ်ရိပေါ်ရေချိုးပြီးချိန်တွင် ညဥ့်တော်တော်နက်နေပြီဖြစ်သလို သူ့ထက်အရင်ရေချိုးပြီးတဲ့ ယုန်ညိုလုံးလေးမှာ အိပ်ယာထဲသို့ပင်ရောက်နေသဖြင့် စိတ်မထိန်းနိုင်စွာ နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်ကွေးတက်သည်အထိ ပြုံးမိသွားသည်။

အဝတ်အစားလဲပြီးတာနဲ့ ယုန်ညိုလုံးလေးဘေးမှာ သူဝင်အိပ်လိုက်တယ်။

"ရှောင်းကျန့်"

"ဟုတ်"

သူခေါ်လိုက်တော့လှဲနေရာကနေ သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လာတဲ့မျက်ဝန်းလေးတွေက ညအိပ်မီးရောင်အောက်မှာ အရမ်းကိုလှနေခဲ့တယ်။

"ဒီအတိုင်းပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ကိုယ့်ကိုဆက်ဆံလို့ရတယ်"

"အင်း"

"ဒီညဘာညလဲသိတယ္မလား?"

သူ့ဘေးမှာဝင်လှဲရင်းမေးလာတဲ့ အမေးကိုရှောင်းကျန့် ဘာပြန်ပြောရမလဲမသိဖြစ်နေတုန်း ရိပေါ်ကဆက်ပြောလာတယ်။

"ကိုယ်တို့မင်္ဂလာဦးညလေ"

"------"

"ကိုယ်ပြောတာကိုသိတယ်မလား?"

"အင်း"

ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြလာတဲ့ ယုန်ညိုလုံးလေးကို ဝမ်ရိပေါ်ကချက်ချင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်ချင်နေပြီဖြစ်ပေမယ့် ရှောင်းကျန့်ဆီက ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ သူဘာမှလုပ်ဖို့အစီအစဉ်မရှိဘူး။

"အဲဒါ ကိုယ်တို့ကအခုလက်ထပ်ပြီးပြီဆိုပေမယ့် တကယ့်လင်မယားအရာတော့မမြောက်သေးဘူး။ ဒီညကိုအတူဖြတ်ကျော်ပြီးမှ..."

"-------"

"အဲဒီတော့ ကိုယ့်ကိုခွင့်ပြုပေးမလား?"

ရိပေါ်ဘက်ကတောင်းဆိုလာမှုကြောင့် ရှောင်းကျန့်တော်တော်လေးအံ့အားသင့်မိသွားတာအမှန်ပဲ။ သူထင်ခဲ့တာက ရိပေါ်ကမိဘတွေပေးစားလို့သူ့ကိုယူခဲ့ရတာမို့ ဒီလိုကိစ္စတွေကို သူ့လိုယောက်ျားလေးနဲ့အတူမလုပ်လောက်ဘူးလို့ထင်ခဲ့တာလေ။

"ဟင်? ခွင့်ပြုပေးမှာလား?"

မျက်တောင်လေးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ကဘာမှမပြောလာတာမို့ သူထပ်မေးလိုက်မိတယ်။

"အင်း"

ရိပေါ်ရဲ့တောင်းဆိုမှုကိုရှောင်းကျန့်လက်ခံလိုက်တယ်။ သူတို့ကတရားဝင်လက်ထပ်ထားတာမို့ သေချာပေါက် ရိပေါ်ဘက်ကလိုအပ်လာရင် ပေးရမှာကသူ့တာဝန်ပဲမဟုတ်လား...

ခွင့်ပြုချက်ရသည်နှင့် နေ့လည်ကခဏတာပဲ ထိတွေ့ခွင့်ရလိုက်သည့် ယုန်နှုတ်ခမ်းလေးအား ဝမ်ရိပေါ်တစ်ယောက် အရင်ဆုံးသိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

သူ့အနမ်းတွေကို တုန့်ပြန်မှုမပေးလာဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေးခံယူနေသည့် သူ့အောက်ကလူသားလေးရဲ့ လက်တွေကသူ့ညဝတ်အကျႌစကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်။

ချစ်ရသောယုန်ညိုလုံးလေး နာကျင်မှုသက်သာစေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသောပစ္စည်းများ၏အကူအညီဖြင့် ချိုမြိန်သောမင်္ဂလာဦးည တစ်ညတာအားကျော်ဖြတ်ရင်း ဝမ်ရိပေါ်မှာသူ့ဘဝ၏ရတနာလေးအား အပိုင်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အတူနေပြီးတာနဲ့ ပင်ပန်းစွာအိပ်ပျော်သွားသည့် ယုန်ညိုလုံးလေးကို ဝမ်ရိပေါ်မှာ ဆွဲပွေ့ယူလိုက်သည်။

ဒီအတောအတွင်းအားကစားကို ကြိုးစားပြီလုပ်ခဲ့တာ အလကားတော့မဖြစ်ဘူးဘဲ။ ဒီခန္တာကိုယ်လေးကို အခုလိုမျိုးမပွေ့ချီနိုင်မှာကို သူအရမ်းစိုးရိမ်ခဲ့ရတာမဟုတ်လား။ သန့်ရှင်းရေးကို ကိုယ်တိုင်ဂရုတစိုက်လုပ်ပေးပြီးမှ ရင်ခွင်ထဲထည့်လို့ အတူအိပ်စက်လိုက်တော့သည်။

မအိပ်ခင်နဖူးပေါ်တစ်ချက်ဖိကပ်နမ်းလို့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ယုန်လုံးလေးမကြားနိုင်ပေမယ့် သူပြောချင်တဲ့စကားကိုတော့ပြောလိုက်မိပါသေးတယ်။

"အရမ်းချစ်တယ် ကိုယ့်ရဲ့ရတနာလေး"

--------------------------

ညတုန်းကတော်တော်နှင့် မအိပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသလို သူသောင်းကျန်းလိုက်တဲ့အရှိန်ကြောင့် ယုန်လုံးလေးကနေ့လည်ကျမှနိုးလာတော့တယ်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အိပ်ယာထစ အိပ်ချင်မူးတူးပုံနဲ့ ရတနာလေးကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာလည်း ဝမ်ရိပေါ်က ရင်ခုန်ရပြန်တာပါပဲ။

"ဒီနေ့တော့ နေ့လယ်စာကိုအပြင်ကပဲမှာထားလိုက်တယ်"

"အင်း"

ညတုန်းကသူတို့လုပ်ခဲ့တာတွေကြောင့် ရိပေါ်မျက်နှာကိုသေချာမကြည့်ရဲတဲ့ ရှောင်းကျန့်က အကြည့်တွေကိုခပ်မြန်မြန်လွှဲရင်း စားပွဲပေါ်ကဟင်းတွေကို ကြည့်လိုက်တော့အားလုံးက သူ့အကြိုက်တွေချည်းပဲ...

တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ကြည့်ရတာရိပေါ်ကလည်း ဒီဟင်းတွေကြိုက်တယ်ထင်တယ်။ နောက်ရက်တွေကျ သူဟင်းချက်ရင်ဒီဟင်းတွေကို အဓိကထားပြီးချက်ရမယ်လို့လည်း ရှောင်းကျန့်ကတွေးလိုက်မိတယ်။

"မနက်ဖြန်ကစပြီး အိမ်ကိုဟင်းချက်တာနဲ့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးမယ့် အိမ်အကူအဒေါ်ကြီးလာလိမ့်မယ်"

"ဟိုလေ အိမ်အကူမခေါ်ဘဲ ကျွန်တော့်ဘာသာလုပ်လို့မရဘူးလား?"

"အဆင်ပြေပါ့မလား အိမ်အလုပ်ကလွယ်တာမှမဟုတ်တာ"

"ပြေပါတယ်။ ဟင်းနှစ်ခွက်လောက်ချက်ယုံပဲဟာ။ သန့်ရှင်းရေးဆိုတာကလည်း နေ့တိုင်းလုပ်စရာမှမလိုတာ။ အပြင်အလုပ်လည်း မလုပ်ရဘူးဆိုတော့ အိမ်အလုပ်လေးပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်နေမှမပျင်းရမှာမို့ပါ"

"ကောင်းပြီလေ။ တစ်ခုခုအဆင်မပြေတာရှိရင်တော့ ကိုယ့်ကိုပြော"

"ဟုတ်ကဲ့"

တကယ်တော့ဝမ်ရိပေါ်အတွက်ကလည်း သူ့ယုန်ညိုလုံးလေးကလွဲရင် ဒီအိမ်မှာဘယ်သူမှရှိမနေစေချင်သလို တခြားဘယ်သူ့မျက်နှာကိုမှလည်းမမြင်ချင်တာမို့ ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်။

"အခုကိုယ်တို့ကလက်ထပ်ထားတာဆိုတော့ လိုက်နာရမယ့် စည်းကမ်းတစ်ချို့ကိုတော့ပြောထားချင်တယ်"

"ဟုတ် ပြောပါ"

"တခြားတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ကကုမ္မဏီဖွင့်ရက်တွေဆိုအလုပ်သွားရမယ်။ အဲဒီကျရင် မင်းကအိမ်မှာပဲနေရမှာသိတယ်မလား?"

"ဟုတ်"

"အဲဒါ ကိုယ့်ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အပြင်ကိုတစ်ယောက်တည်းမသွားရဘူး။ သွားချင်တဲ့နေရာရှိရင် ကိုယ့်ကိုအရင်အသိပေးပြီး ကိုယ်ခွင့်ပြုမှသွားရမယ်"

"ဟုတ် အသိပေးပါ့မယ်"

"နောက်ပီးအိမ်အတွက် လိုအပ်တာတွေကိုတော့ တစ်ပတ်တစ်ခါ ကိုယ်လိုက်ဝယ်ပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝမ်ရိပေါ်က ရှောင်းကျန့်ကိုတစ်ယောက်တည်း အပြင်ပေးမသွားနိုင်ပါဘူး။ ယုန်ညိုလုံးလေးသွားချင်တဲ့နေရာရှိရင် သူကိုယ်တိုင်လိုက်ပို့မှာ။ အတ္တကြီးတယ်ပဲပြောပြော သူက သူ့အပိုင်လူသားလေးကို လူတွေရှေ့ချမပြချင်ဘူး။ တော်သေးတာက ရှောင်းကျန့်ကလည်း ရိုးအလွန်းတဲ့သူတစ်ယောက်မို့ သူ့စည်းကမ်းတွေကို လက်မခံတာမျိုးမရှိခဲ့ဘူး။

"ရော့..ဒါကိုယူထား"

သူ့ကိုလှမ်းပေးလာတဲ့ card ကိုရှောင်းကျန့်လှမ်းယူပြီးကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါက အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ Black Card ပဲ။

"ကိုယ်မရှိတဲ့အချိန်မှာ မုန့်တွေ့ဘာတွေမှာစားချင်ရင် ငွေရှင်းဖို့"

သရေစာမုန့်လောက်ဝယ်စားဖို့ကို Black Card ပေးတဲ့ ရိပေါ်ကြောင့် ရှောင်းကျန့်ရယ်ချင်မိသွားတယ်။ သူမု့န်တအားစားတာမှန်ပေမယ့် ဒါကြီးကတော့အရမ်းများနေတာမို့ ငြင်းဖို့တွေးလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး ရိပေါ်နဲ့ယှဉ်ရင် သူကတော်တော်လေးဝနေတာမို့ ဝိတ်လျှော့ဖို့စဉ်းစားနေတာကြောင့် မုန့်လည်းသိပ်စားဖြစ်တော့မှာမှမဟုတ်တာ...

"အဲဒီလောကိအထိမလို..."

"လိုတယ် ယူထားလိုက်။ တစ်ခြားလိုချင်တာရှိရင်လည်း လိုင်းပေါ်ကမှာလို့ရတယ်။ အပြင်တော့ထွက်ခွင့်မရှိဘူးနော်။ နောက်ပြီး Deli လာပို့တဲ့သူတွေကိုလည်း အိမ်ထဲပေးမဝင်နဲ့။ ကိုယ်တိုင်လည်းထွက်မယူရဘူး။ ခြံစောင့်ဖြစ်တဲ့ အန်ကယ်ဟန်ကိုပဲယူခိုင်း ကိုယ်ပြောတာ နားလည်လား?"

"ဟုတ် နားလည်ပါတယ်"

ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့စည်းကမ်းချက်တွေက သူ့အတွက်တော့ သိပ်ပြဿနာမရှိတာမို့ ရှောင်းကျန့်လိုက်လျောပေးလိုက်မိတယ်။ ရှောင်းအိမ်မှာတုန်းကတော့ သူစိတ်ကြိုက်အပြင်ထွက်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ သူကသာဘယ်မှမသွားတတ်သူမို့ လမ်းထိပ်ကမုန့်ဆိုင်နဲ့ တစ်လတစ်ခါစာအုပ်ဆိုင်သွားတာကလွဲရင် ဘယ်မှမသွားဖြစ်ခဲ့တာ။

___________________________

(25 Nov 2021)