《Diagnosed》D6
Advertisement
And I can't help but to whimper in fear.
"Huwag na huwag mo kong tatawaging ate dahil hindi naman tayo magkadugo!" Sita niya ulit.
"A-ate!" Pilit kong hindi patuluin ang luha ko ng ipilipit niya ang kaliwang braso ko.
"Sabing huwag eh!" Pagalit na dagdag niya bago ako tinulak ng malakas. "Nandidiri ako sa pagtawag mo ng ate sakin! Nakakadiri!"
And before I can react. Hawak hawak na niya ang ulo ko at nilu-lunod ako sa tub na may lamang tubig. I groan, wiggle and tried to catch a glimpse of air to breathe but I can't. Inangat niya ang ulo ko and I catch that moment to gasp some air.
"Alam mo ba ang ginawa mo kanina?!" She said bago ako nilunod ulit. Inangat niya ulit ang ulo ko. Napaubo ako.
"Sagot!" Iling ang sinagot ko. "Alam mo ba kung bakit nakipag break boyfriend ko sakin?" Iling lang ang sagot ko.
And with that, she drawn mo to water again. Napaiyak na lang ako sa ilalim ng tubig. I stopped struggling dahil alam kong mas mabilis akong mamamatay dahil doon. I was out of breath ng maramdaman ko na umangat ang ulo ko at isang sampal ang natanggap ko. Napalublob ako sa sahig ng banyo.
I can feel blood oozing out of my nose. Oh my god! How can she do this to me?! Hinawakan ko ang ilong ko and feeling the thick blood from my fingers, brings me back to my past.
"Putang ina ka!" Isang sipa sa tiyan ang natanggap ni Chrystel. "Nagawa mo pang tumakas?!" Sigaw ni Pugo. "At kayo?! Di niyo man lang pinigilan?!" Baling niya samin. Napayuko na lang kami.
"W-wala si-silang alam d-dito!" Hirap na sigaw ni Chrystel dahil sa bugbog na natamo niya.
"Ah! Sumasagot sagot ka pa ha!" Sigaw ni Pugo saka siya hinablot sa buhok. Napadaing naman si Chrystel. "Diyang ka lang! Panuorin mo kong pahirapan yang mga kaibigan mo!" Demonyong halkhak ni Pugo.
"Mananagot ka sakin ngayon!" Isang sipa ang natanggap ko. I groan in pain at napahawak sa tiyan ko. Feel ko masusuka ako.
"T-tama na p-po." Bulong ko na mukhang ako lang nakarinig dahil isang sipa sa ulo ang natanggap ko.
My world feels like turning right now. My vision under this dark room were blurry at mas nag-black. I can't see anything even the stars in the small window. All I can see is darkness.
"Huwag po!" Umiiyak na sabi ni Christine. "Maawa po kayo sakin!-- ahhh!"
"Hahaha. Masarap ka raw sabi nung tumira sayo." Pugo said as he started banging himself inside of Christine. Wala akong magawa, tulala ako sa kaga-guhan ni Pugo. "Putangina! Ang sikip mo kahit ilang beses ka ng natira."
Nanghihina akong tumingin kay Chrystel, asking her what should I do using my eyes. Pero umiling lang siya, signaling me to not do anything stupid.
"Tama na! Tama na po!" Sigaw ni Christine... nagmamaka-awa, humihingi ng saklolo.
I need to help her. I need to help my friend.
"Putangina!" Sigaw ni Pugo ng paluin ko siya ng nakita kong tubo sa gilid lang. "Malalagot ka saking bata ka!!"
"Urgh!" Napahawak ako sa pisngi ko ng sampalin niya ko ng malakas. "Awww!" Sigaw ko ng sipain niya ko sa tiyan dahilan para masubsob ako sa sahig.
Advertisement
"Panira kang bata ka!" He kicked me in the head, causing my vission to blurr and my head to spin like a trompo.
"Isa kang salot sa lipunan!"
"Pare-pareho kayong magkakaibigan!"
"Isa kang salot sa pamilya namin!"
Mahigpit niya kong hinawakan sa pisngi. "Isa kang salot sa lipunan."
"Malandi ka na nga maninira ka pa ng reputasyon!" Sigaw niya saka ako binitawan sa pisngi. "Isa ka pang baliw. Nakakadiri ka!"
I don't know why she's so angry at me. Wala naman akong ginagawang kasalanan sa kaniya. Ni hindi ko nga siya inaano eh. She's mad at me without reason. That's why I'm scared of her dahil mukhang siya pa ang baliw kesa samin.
"Ahhh!" Nalayo siya sakin at tila may gunawa non para mangyari iyon.
"Ikaw salot."
Napalingon ako sa boses na iyon kahit wala akong makita. "Chrystel?"
"Hey bitch. Your bitch friend is here to save you."
Siya nga! Pero anong ginagawa niya rito? Pano siya nakapasok?
"Pano ka nakapasok rito?"
"May family get togheter kami and it happened na nakita ako ng kuya mo raw kaya ayon, sumama ako rito." Sabi niya. "Magkatabi pa nga tayo."
"Isa ka ngang baliw!" Sigaw ni ate. This time, hindi na siya pabulong, sigaw na talaga.
"Ikaw ang baliw!" Sigaw pabalik ni Chrystel bago sinampal si ate ng malakas.
"Argh! Pagsisisihan mong sinampal ako!"
"Ay shit! Weak ka pala sumipa!" I can't see anything through the dark pero naririnig ko ang nangyayari. May mga nahulog at nasira na rin ata rito sa banyo.
"Oh fuck!" Sigaw ni ate matapos ko marinig ang isang kalabog. "Abat matigas kang baliw ka ha!"
"Hahahaha! Sino bang nagsabig weak ako, bitch?" Demonyong tawa ni Chrystel.
Gusto ko man silang awatin ay hindi naman ako makatayo sa sakit ng katawan ko. And besides, deserve naman ni ate yun dahil inulit niya ang ginawa niya sakin dati. She'd done this to me before. Mas malala nga lang ngayon.
"You really are something, Janelle!" Sigaw ulit ni ate.
"Yah! She's something dahil may kaibigan siyang gaya ko naipagtatanggol siya!"
"ANONG GINAWA MO?!" Isang nagdadagundong na boses ang nagpatigil sa dalawa.
The light switched on and I almost cry dahil sa sinag noon. In adjust ko ang paningin ko sa liwanag at naabutan ko ang naga-alalang mukha ni kuya sakin.
"O-okay la-lang ako kuya. Niligtas naman ako ni Chrystel." I said sabay turo kay Chrystel na ngayon ay nakataas ang kilay kay ate na hawak hawak ni tito sa magkabilaang kamay. Kita ko ang pasa sa pisngi ni ate at kay Chrystel naman ang pagi-ika ika nitong paglapit sakin.
"Okay ka lag?" she asked in a soft voice. Tinanguan ko lang siya. "Kuya Keil naman! Dapat binantayan mo siya ng maiiga!" Sita niya kay kuya na ngayon ay mataman na nakatingin sakin ng may lungkot. "Alam mo bang pangalawang beses na tong ginawa ng demonyitang yan sakaniya?"
"Ikaw! Ikaw ang demonyita! Bitch!--aww!" Isang malakas na sampal ang nakuha ni ate mula kay kuya. "Bat mo nagawa yun!"
"Huwag na huwag ka ng magpapakita pa sakin at ng baka mapatay kita ng dis oras." Nakakatakot nitong sabi. "Alam mo ba ang ginawa mo?!!"
Advertisement
"Kaya ko naging crush yang kuya mo kasi ang hot niya pag nagagalit. Ahihihi." Malanding sabi nitong katabi ko.
"Lower your voice Keil..." may sinabi pa si tito pero hindi na namin iyon narinig pa. Lumapit sakin si kuya at binuhat ako- bridal style- at ipinunta ako sa kwarto ni Pia.
"Dito ka muna. Hintayin natin yung doktor na ipapatawag ni tito, hmm?" Malumanay na sabi ni kuya bago ako hinalikan sa noo. "I'm sorry Janelle, kuya didn't had the chance to protect you earlier." He whispered. "Buti na lang at sinabi sakin ni Pia na wala ka sa bed mo at may nangyayari sa banyo."
"Asan si Pia." I asked. Gusto ko siyang pasalamatan dahil pumunta siya sa kwarto ko.
"Umalis na siya. Bumalik na siya sa Manila. Magpa-paalam lang sana siya sayo kanina kasi wala ka sa kama." Sabi ni kuya na umupo sa tabi ko. "Dito muna kayo matulog ni Chrystel sabi ni tito."
Tumango ako sa sinabi niya. Hindi nagtagal ay nakarinig kami ng katok sa pinto at pumasok ang isang may katandaan ng lalaki na may dala-dalang bag.
"Dr. Smith" Bati ni kuya kay Dr. Smith ng makapasok ito sa kwarto. Tinanguan lang siya ni kuya.
"Good evening po." I tried to put a smile kahit onti pero ngiwi ata ang naipakita ko dahil sa hapdi ng pisngi ko.
"Mukhang grabe ang ginawa sayo ng ate mo." Casual na sabi ni Dr. Smith.
"Kayo na ho muna ang bahala sa kaniya. Baba lang ho muna ako." Paalam ni kuya.
"Saan ka pinagbuhatan ng kamay ng ate mo?" Maingat n tanong niya sakin. I point my stomach, cheek and my head.
Gulat siyang napailing-iling bago ako chineck. Makalipas ang trenta minutos na Q and A ay kinausap niya kami ni kuya nakakarating lang. "Good news na walang natamaan na internal organs niya but her stomach will take one week bago mawala ang sakit. The force your sister gave were hard and for her head, hindi naman nabasag yung skull niya but we need to run an x-ray of her brain. I think may nauga roon or nagalaw, her eye movements were not normal kasi."
"Kelan po doc?"
"As soon as possible." Nakangiti niyang sabi. "Ginamot ko na rin yung sugat niya." Tumango kami sa sinabi ng docotr. He was about to leave ng maalala ko ang kalagayan ni Chrystel.
"Uhm doc?" I said na ikinalingon niya.
"Yes?"
"Pwede niyo ho bang gamutin yung sugat ng kaibigan ko?" Sabay turo ko kay Chrystel na prenteng nakaupo sa couch habang winawagayway ang paa niya. Napalingon doon ang doctor ng may kunot noo tsaka kay kuya. Tumango na lang si kuya at hindi kalaunan ay nagamot na rin ang sugat niya.
"Maiwan ko na kayo rito." Sabi ni doc bago pinihit ang sedura. At bago siya nakalabas ay may sinabi muna si kuya.
"Kausapin ka raw ho ni tito. Sa study room niya." Tumango si doc sa sinabi ni kuya bago lumabas. Binalingan naman ako ng tingin ni kuya.
"Halika. Patuyuin natin yang buhok mo at magbihis ka para hindi ka lagnatin." Pinaupo niya ko sa kama. Kinuha niya yung blower ni Pia at sinimulang patuyuin ang buhok ko. I look at him with a thankful eyes but he look back at me with a sad eyes.
"I'm sorry Janelle." He said.
"Ay hala kuya. Huwag kang iiyak." He's in the verge of crying kaya ko sinabi iyon. Napayakap na lang ako sa kaniya ng tuloy tuloy na tumulo ang mga luha niya. "Wala kang kasalanan kuya. Huwag ka pong umiyak."
"I'm sorry kasi hindi kita naprotektahan noon. I'm sorry...." humihikbi niyang sabi. Ngayon ko lang siya nakitang ganito kaya hindi ko maiwasang malungkot.
"Okay lang yun kuya. Nangyari na po eh." Mahina kong sabi sa kaniya na mas nagpahagulgol sa kaniya. Napabuntong hininga na lang ako at inalo si kuya.
-
Ilang linggo na rin ang nakalipas mula ng bumisita kami sa beach house ng mga Jesli. Ngayon ay naghahanda na ako para sa pagpasok ko. I've missed a lot of discussions pero as what kuya said, he helped me with it dahil sinend ng mga teacher yung mga tinackle nilang lessons through kuya' gmail.
"Tara na ho manong." Sabi ko sa driver namin na asa baba lang, naghihintay sakin. Hindi nagtagal ay naka-rating kami sa school.
"Oh Janelle! Bakit may band aid ka sa mukha?!" Unang bungad sakin ni Maui pagka-pasok ko ng room.
I touch the band aid and smile a little "wala to, galos lang" I lied. "Nasaan si Cess at Minmin?"
"Wala si Cess, bukas pa siya uuwi galing London with her fam. Si Minmin naman ay nag-transfer na." He shrugs.
"San siya lumipat? Bakit daw?"
"Sa St. Dominic High School. Sa Baguio at hindi ko alam kung bakit."
Umupo ako sa upuan ko at sumunod naman si Maui. "Alam mo ba teh! Bago ka nag-bakasyon! May nag-break in dito sa school."
"Talaga? Nahuli ba kung sino?"
"Oo pero wala naman siyang ninanakaw na ano."
"Buti naman"
"So musta bakasyon mo?"
"Okay naman." I said then smile ng ma-alala ang mga nangyari sa isang linggong iyon.
"Buti naman! Alam mo bang ang boring ng isang linggo ko mula noong umalis si cess at minmin?" He said with a roll eyes.
"Eh si Tine? Dimo ba kinausap?"
"Teh!!! Alam mo naman ang gurl na iyowwwnn!" Irap niya ulit. Napatawa na lang ako. Pero natigil ako sa tawa ng may tumikhim sa harapan ko.
"Yes?" I ask Dan na ngayon ay nakatayo a harapan ko. He hand me my ballpen back at umupo na sa pwesto niya. Sinundan namin siya ng tingin.
"Alam mo bang naging weird na yan mula nung umalis ka? He's been so quiet lately." Bulong ni Maui. "I wonder why?" He said and looked at me maliciously.
"I don't know why?" I said with a curl on my forehead. Bumaling ng tingin sakin si Dan ng may lungkot at paga-alala. He look at me like I'm the most precious girl in the world. Umiwas ako ng tingin ng makaramdam ako ng ilang.
Hindi rin nagtagal ay nagsi-datingan na ang mga kaklase ko at nagsimula na ang klase.
***
😂
Advertisement
- In Serial123 Chapters
Blightbane
Miscellaneous Notes: - I want to see about making a crude map of Shroud to help readers. - I also want to get back to writing Coalescence updates. Schedule Notes: - None for now, updates when I can. [ Thank you for your patience and support as I improve my writing and storytelling abilities. I'm also using this story to better develop lore that extends far beyond it. ] Thanks to another exceptionally talented artist, Hiroeth, Blightbane now has an official cover! Vera was alone again. “You’re completely unprepared. Never before has sending one of you off made me feel quite so guilty.” Whenever she found herself in doubt, she would weigh her actions against the guiding principles of the one whom she revered. “When you don’t know the rules of the game, start making them up. When you are constrained by unfavorable conditions, inject a little chaos.” It was the supplementary message that concerned Vera the most. It was difficult to follow because it was intentionally vague and mired in subjectivity. “How can I enjoy myself when you look so tormented? Are we in danger?” Vera fell silent. An experiment is taking place on a planetary scale. Across the surface of the planet, a phenomenon referred to as "Blight" is spreading. Festering regions defended by fierce creatures called “blightbeasts” taint the surface, warping the land and proliferating unceasingly. Among the sentient creatures of the planet, it is the Blightbane Guild’s responsibility to stem the tide. They endeavor to cleanse the land in a struggle of attrition, but they are losing ground. A young man named Caim has been uprooted from his former life and transported to The Shrouded Theocracy, an isolationist nation with fanatical policies. He must struggle to survive with only an unfamiliar strain of magic to aid him. There is a secret to this magic. One he knows very little about. He intends to explore just what makes this magic special. On the far border of the theocracy, a mage scientist named Inis discovers a revolutionary new way to infuse strength from defeated blightbeasts. Using herself as a test subject, this process allows her to grasp magical concepts previously thought beyond her reach. Though she tries to document any side effects that arise, something escapes her awareness. She is playing with a dangerous force that will claim her most treasured asset if she isn't careful. Everyone and everything on the planet is a part of the experiment. The experiment is a lie.
8 144 - In Serial14 Chapters
Shieldmaiden: Unbroken
An instant is all that's needed to change a persons life. A single encounter. A single desire can bring together many people to change the world. One thought. From the moment humanity began its course of self-destruction, there were those who desired to change the world for the better. To stop the harm to their planet, and themselves, a group of people came together and formed a world from their imaginations. They decided that humanity could not be a part of the world they would destroy, and would allow the world to recoup. They would pull the people from their world in groups, and until everyone was gone, every month more people would be brought to this new world. An unfamiliar world. An unfamiliar people. An unfamiliar system. I never expected to write a LITRPG, or an Isekai, and I'm not confident I can do it well, but I liked writing the first chapters, so I'm gonna try my best! Also, I don't recommend reading it on mobile.
8 140 - In Serial8 Chapters
The Epic Of Placeholder McGee
This is the story of a placeholder that holds places.
8 163 - In Serial9 Chapters
The Puppeteer
Cassandra, a puppeteer, and magician died while performing a magician act, murdered. Only to wake up in a young illusionist body inside of a dungeon, she too was murder by her adventurer group. Cassandra found out that magic in this world is real and open up a whole new world to her. Follow Cassandra as she navigates a world that has dangers around every turn, and not all monsters are monsters, sometimes mankind, and be the bigger monster.
8 136 - In Serial54 Chapters
On Earth's Altar
The discovery of a prehistoric body sets in motion a cataclysmic chain of events long prophesied by mystics. . . .Still grieving his mother's death, Seattle bachelor Peter Barshman receives a cryptic message from his estranged father. As he ponders its meaning, he is approached by Nechama Davila, a young Israeli archaeologist who believes Peter and his father harbor information about a stolen artifact of immense importance. But she's not the only one zeroing in on Peter. When assassins strike, the two of them are thrust into a deadly game of cat and mouse where the only hope for survival is finding the artifact before the killers find them. Tinkering away in his basement laboratory, former CDC virologist R. K. Brisling receives an urgent phone call. The vice president of the United States is dead, and Congress wants to know why. Dragged out of semi-retirement to investigate, Brisling returns to the CDC in Atlanta, where he confronts his tragic past and a looming viral outbreak beyond his wildest fears. When Brisling traces the outbreak to its unlikely source, he uncovers an astonishing link between the virus, the artifact, and the mystics' prophecy--a link that could shape the future of human civilization. _____________________________Here's what others are saying about ON EARTH'S ALTAR:"... This is definitely one of the best books I've ever read on WP!" -- @linahanson, Wattpad Ambassador"Intelligent, mysterious, beautifully written ..." -- @Megerah111"Very Dan Brown like ... I've read all of his novels. For storytelling, attention to research, and writing style, I'd put [@Frode92's] writing on par with his." -- @elmerseward
8 253 - In Serial28 Chapters
bleeding love
THIS STORY IS FINISHED!!! Catherine is being sold - to a vampire. She thinks they're cruel, viscous beings incapable of loving anyone. When she finds out the one she loves, Han's, has been killed by his own Vampire employer, she vows she'll get away from the prison. Vampires just keep humans as pets to feed on and to mess with their heads - or that's what she thinks. Is it possible there's more to her vampire employer, Damien, then she thought?
8 75

