《Diagnosed》D6
Advertisement
And I can't help but to whimper in fear.
"Huwag na huwag mo kong tatawaging ate dahil hindi naman tayo magkadugo!" Sita niya ulit.
"A-ate!" Pilit kong hindi patuluin ang luha ko ng ipilipit niya ang kaliwang braso ko.
"Sabing huwag eh!" Pagalit na dagdag niya bago ako tinulak ng malakas. "Nandidiri ako sa pagtawag mo ng ate sakin! Nakakadiri!"
And before I can react. Hawak hawak na niya ang ulo ko at nilu-lunod ako sa tub na may lamang tubig. I groan, wiggle and tried to catch a glimpse of air to breathe but I can't. Inangat niya ang ulo ko and I catch that moment to gasp some air.
"Alam mo ba ang ginawa mo kanina?!" She said bago ako nilunod ulit. Inangat niya ulit ang ulo ko. Napaubo ako.
"Sagot!" Iling ang sinagot ko. "Alam mo ba kung bakit nakipag break boyfriend ko sakin?" Iling lang ang sagot ko.
And with that, she drawn mo to water again. Napaiyak na lang ako sa ilalim ng tubig. I stopped struggling dahil alam kong mas mabilis akong mamamatay dahil doon. I was out of breath ng maramdaman ko na umangat ang ulo ko at isang sampal ang natanggap ko. Napalublob ako sa sahig ng banyo.
I can feel blood oozing out of my nose. Oh my god! How can she do this to me?! Hinawakan ko ang ilong ko and feeling the thick blood from my fingers, brings me back to my past.
"Putang ina ka!" Isang sipa sa tiyan ang natanggap ni Chrystel. "Nagawa mo pang tumakas?!" Sigaw ni Pugo. "At kayo?! Di niyo man lang pinigilan?!" Baling niya samin. Napayuko na lang kami.
"W-wala si-silang alam d-dito!" Hirap na sigaw ni Chrystel dahil sa bugbog na natamo niya.
"Ah! Sumasagot sagot ka pa ha!" Sigaw ni Pugo saka siya hinablot sa buhok. Napadaing naman si Chrystel. "Diyang ka lang! Panuorin mo kong pahirapan yang mga kaibigan mo!" Demonyong halkhak ni Pugo.
"Mananagot ka sakin ngayon!" Isang sipa ang natanggap ko. I groan in pain at napahawak sa tiyan ko. Feel ko masusuka ako.
"T-tama na p-po." Bulong ko na mukhang ako lang nakarinig dahil isang sipa sa ulo ang natanggap ko.
My world feels like turning right now. My vision under this dark room were blurry at mas nag-black. I can't see anything even the stars in the small window. All I can see is darkness.
"Huwag po!" Umiiyak na sabi ni Christine. "Maawa po kayo sakin!-- ahhh!"
"Hahaha. Masarap ka raw sabi nung tumira sayo." Pugo said as he started banging himself inside of Christine. Wala akong magawa, tulala ako sa kaga-guhan ni Pugo. "Putangina! Ang sikip mo kahit ilang beses ka ng natira."
Nanghihina akong tumingin kay Chrystel, asking her what should I do using my eyes. Pero umiling lang siya, signaling me to not do anything stupid.
"Tama na! Tama na po!" Sigaw ni Christine... nagmamaka-awa, humihingi ng saklolo.
I need to help her. I need to help my friend.
"Putangina!" Sigaw ni Pugo ng paluin ko siya ng nakita kong tubo sa gilid lang. "Malalagot ka saking bata ka!!"
"Urgh!" Napahawak ako sa pisngi ko ng sampalin niya ko ng malakas. "Awww!" Sigaw ko ng sipain niya ko sa tiyan dahilan para masubsob ako sa sahig.
Advertisement
"Panira kang bata ka!" He kicked me in the head, causing my vission to blurr and my head to spin like a trompo.
"Isa kang salot sa lipunan!"
"Pare-pareho kayong magkakaibigan!"
"Isa kang salot sa pamilya namin!"
Mahigpit niya kong hinawakan sa pisngi. "Isa kang salot sa lipunan."
"Malandi ka na nga maninira ka pa ng reputasyon!" Sigaw niya saka ako binitawan sa pisngi. "Isa ka pang baliw. Nakakadiri ka!"
I don't know why she's so angry at me. Wala naman akong ginagawang kasalanan sa kaniya. Ni hindi ko nga siya inaano eh. She's mad at me without reason. That's why I'm scared of her dahil mukhang siya pa ang baliw kesa samin.
"Ahhh!" Nalayo siya sakin at tila may gunawa non para mangyari iyon.
"Ikaw salot."
Napalingon ako sa boses na iyon kahit wala akong makita. "Chrystel?"
"Hey bitch. Your bitch friend is here to save you."
Siya nga! Pero anong ginagawa niya rito? Pano siya nakapasok?
"Pano ka nakapasok rito?"
"May family get togheter kami and it happened na nakita ako ng kuya mo raw kaya ayon, sumama ako rito." Sabi niya. "Magkatabi pa nga tayo."
"Isa ka ngang baliw!" Sigaw ni ate. This time, hindi na siya pabulong, sigaw na talaga.
"Ikaw ang baliw!" Sigaw pabalik ni Chrystel bago sinampal si ate ng malakas.
"Argh! Pagsisisihan mong sinampal ako!"
"Ay shit! Weak ka pala sumipa!" I can't see anything through the dark pero naririnig ko ang nangyayari. May mga nahulog at nasira na rin ata rito sa banyo.
"Oh fuck!" Sigaw ni ate matapos ko marinig ang isang kalabog. "Abat matigas kang baliw ka ha!"
"Hahahaha! Sino bang nagsabig weak ako, bitch?" Demonyong tawa ni Chrystel.
Gusto ko man silang awatin ay hindi naman ako makatayo sa sakit ng katawan ko. And besides, deserve naman ni ate yun dahil inulit niya ang ginawa niya sakin dati. She'd done this to me before. Mas malala nga lang ngayon.
"You really are something, Janelle!" Sigaw ulit ni ate.
"Yah! She's something dahil may kaibigan siyang gaya ko naipagtatanggol siya!"
"ANONG GINAWA MO?!" Isang nagdadagundong na boses ang nagpatigil sa dalawa.
The light switched on and I almost cry dahil sa sinag noon. In adjust ko ang paningin ko sa liwanag at naabutan ko ang naga-alalang mukha ni kuya sakin.
"O-okay la-lang ako kuya. Niligtas naman ako ni Chrystel." I said sabay turo kay Chrystel na ngayon ay nakataas ang kilay kay ate na hawak hawak ni tito sa magkabilaang kamay. Kita ko ang pasa sa pisngi ni ate at kay Chrystel naman ang pagi-ika ika nitong paglapit sakin.
"Okay ka lag?" she asked in a soft voice. Tinanguan ko lang siya. "Kuya Keil naman! Dapat binantayan mo siya ng maiiga!" Sita niya kay kuya na ngayon ay mataman na nakatingin sakin ng may lungkot. "Alam mo bang pangalawang beses na tong ginawa ng demonyitang yan sakaniya?"
"Ikaw! Ikaw ang demonyita! Bitch!--aww!" Isang malakas na sampal ang nakuha ni ate mula kay kuya. "Bat mo nagawa yun!"
"Huwag na huwag ka ng magpapakita pa sakin at ng baka mapatay kita ng dis oras." Nakakatakot nitong sabi. "Alam mo ba ang ginawa mo?!!"
Advertisement
"Kaya ko naging crush yang kuya mo kasi ang hot niya pag nagagalit. Ahihihi." Malanding sabi nitong katabi ko.
"Lower your voice Keil..." may sinabi pa si tito pero hindi na namin iyon narinig pa. Lumapit sakin si kuya at binuhat ako- bridal style- at ipinunta ako sa kwarto ni Pia.
"Dito ka muna. Hintayin natin yung doktor na ipapatawag ni tito, hmm?" Malumanay na sabi ni kuya bago ako hinalikan sa noo. "I'm sorry Janelle, kuya didn't had the chance to protect you earlier." He whispered. "Buti na lang at sinabi sakin ni Pia na wala ka sa bed mo at may nangyayari sa banyo."
"Asan si Pia." I asked. Gusto ko siyang pasalamatan dahil pumunta siya sa kwarto ko.
"Umalis na siya. Bumalik na siya sa Manila. Magpa-paalam lang sana siya sayo kanina kasi wala ka sa kama." Sabi ni kuya na umupo sa tabi ko. "Dito muna kayo matulog ni Chrystel sabi ni tito."
Tumango ako sa sinabi niya. Hindi nagtagal ay nakarinig kami ng katok sa pinto at pumasok ang isang may katandaan ng lalaki na may dala-dalang bag.
"Dr. Smith" Bati ni kuya kay Dr. Smith ng makapasok ito sa kwarto. Tinanguan lang siya ni kuya.
"Good evening po." I tried to put a smile kahit onti pero ngiwi ata ang naipakita ko dahil sa hapdi ng pisngi ko.
"Mukhang grabe ang ginawa sayo ng ate mo." Casual na sabi ni Dr. Smith.
"Kayo na ho muna ang bahala sa kaniya. Baba lang ho muna ako." Paalam ni kuya.
"Saan ka pinagbuhatan ng kamay ng ate mo?" Maingat n tanong niya sakin. I point my stomach, cheek and my head.
Gulat siyang napailing-iling bago ako chineck. Makalipas ang trenta minutos na Q and A ay kinausap niya kami ni kuya nakakarating lang. "Good news na walang natamaan na internal organs niya but her stomach will take one week bago mawala ang sakit. The force your sister gave were hard and for her head, hindi naman nabasag yung skull niya but we need to run an x-ray of her brain. I think may nauga roon or nagalaw, her eye movements were not normal kasi."
"Kelan po doc?"
"As soon as possible." Nakangiti niyang sabi. "Ginamot ko na rin yung sugat niya." Tumango kami sa sinabi ng docotr. He was about to leave ng maalala ko ang kalagayan ni Chrystel.
"Uhm doc?" I said na ikinalingon niya.
"Yes?"
"Pwede niyo ho bang gamutin yung sugat ng kaibigan ko?" Sabay turo ko kay Chrystel na prenteng nakaupo sa couch habang winawagayway ang paa niya. Napalingon doon ang doctor ng may kunot noo tsaka kay kuya. Tumango na lang si kuya at hindi kalaunan ay nagamot na rin ang sugat niya.
"Maiwan ko na kayo rito." Sabi ni doc bago pinihit ang sedura. At bago siya nakalabas ay may sinabi muna si kuya.
"Kausapin ka raw ho ni tito. Sa study room niya." Tumango si doc sa sinabi ni kuya bago lumabas. Binalingan naman ako ng tingin ni kuya.
"Halika. Patuyuin natin yang buhok mo at magbihis ka para hindi ka lagnatin." Pinaupo niya ko sa kama. Kinuha niya yung blower ni Pia at sinimulang patuyuin ang buhok ko. I look at him with a thankful eyes but he look back at me with a sad eyes.
"I'm sorry Janelle." He said.
"Ay hala kuya. Huwag kang iiyak." He's in the verge of crying kaya ko sinabi iyon. Napayakap na lang ako sa kaniya ng tuloy tuloy na tumulo ang mga luha niya. "Wala kang kasalanan kuya. Huwag ka pong umiyak."
"I'm sorry kasi hindi kita naprotektahan noon. I'm sorry...." humihikbi niyang sabi. Ngayon ko lang siya nakitang ganito kaya hindi ko maiwasang malungkot.
"Okay lang yun kuya. Nangyari na po eh." Mahina kong sabi sa kaniya na mas nagpahagulgol sa kaniya. Napabuntong hininga na lang ako at inalo si kuya.
-
Ilang linggo na rin ang nakalipas mula ng bumisita kami sa beach house ng mga Jesli. Ngayon ay naghahanda na ako para sa pagpasok ko. I've missed a lot of discussions pero as what kuya said, he helped me with it dahil sinend ng mga teacher yung mga tinackle nilang lessons through kuya' gmail.
"Tara na ho manong." Sabi ko sa driver namin na asa baba lang, naghihintay sakin. Hindi nagtagal ay naka-rating kami sa school.
"Oh Janelle! Bakit may band aid ka sa mukha?!" Unang bungad sakin ni Maui pagka-pasok ko ng room.
I touch the band aid and smile a little "wala to, galos lang" I lied. "Nasaan si Cess at Minmin?"
"Wala si Cess, bukas pa siya uuwi galing London with her fam. Si Minmin naman ay nag-transfer na." He shrugs.
"San siya lumipat? Bakit daw?"
"Sa St. Dominic High School. Sa Baguio at hindi ko alam kung bakit."
Umupo ako sa upuan ko at sumunod naman si Maui. "Alam mo ba teh! Bago ka nag-bakasyon! May nag-break in dito sa school."
"Talaga? Nahuli ba kung sino?"
"Oo pero wala naman siyang ninanakaw na ano."
"Buti naman"
"So musta bakasyon mo?"
"Okay naman." I said then smile ng ma-alala ang mga nangyari sa isang linggong iyon.
"Buti naman! Alam mo bang ang boring ng isang linggo ko mula noong umalis si cess at minmin?" He said with a roll eyes.
"Eh si Tine? Dimo ba kinausap?"
"Teh!!! Alam mo naman ang gurl na iyowwwnn!" Irap niya ulit. Napatawa na lang ako. Pero natigil ako sa tawa ng may tumikhim sa harapan ko.
"Yes?" I ask Dan na ngayon ay nakatayo a harapan ko. He hand me my ballpen back at umupo na sa pwesto niya. Sinundan namin siya ng tingin.
"Alam mo bang naging weird na yan mula nung umalis ka? He's been so quiet lately." Bulong ni Maui. "I wonder why?" He said and looked at me maliciously.
"I don't know why?" I said with a curl on my forehead. Bumaling ng tingin sakin si Dan ng may lungkot at paga-alala. He look at me like I'm the most precious girl in the world. Umiwas ako ng tingin ng makaramdam ako ng ilang.
Hindi rin nagtagal ay nagsi-datingan na ang mga kaklase ko at nagsimula na ang klase.
***
😂
Advertisement
- In Serial47 Chapters
To Sleep, Perchance to Dream
Dying was unpleasant, but coming back to life? How was that even possible? And what are these words that keep appearing before me? This...isn't how life works. Maybe I'm insane. I guess it's time to find out. If I die, will I come back again? Thanks for reading! Please leave a rating or a review! Knowing people are enjoying the story really encourages me to write more. Also, I apologize for the typos. When I get the time, I'll go back and fix them, but they may linger at times. I don't have lots of time for writing, so I'm not always able to do much editing before posting.
8 173 - In Serial6 Chapters
Dead Hunters
BEDLAM The Bureau of Extra-Dimensional Logistics, Affairs and Militancy has a problem. The city of Scorched Sands has long since been a crucible of industrial and corporate advancement, attracting many displaced fae from the recently discovered dimensional plane of Gaia. Protected by laws that prevent humans or demons from harming them, in an ideal world, they would find employment, settle down, and live a fulfilling life on Earth. But this is not an ideal world. Disparaged and disenfranchised, many fae wind up being manipulated by Scorched Sands' unscrupulous corporations and rampant crime families. Many turn to shady activities to supplement their new lives, committing robberies, assaults and murders, knowing full well that the law protects them. So how can BEDLAM combat a people that cannot be harmed by the hands of humans, demons or even other fae? Simple. Form a taskforce of beings too terrible to be considered people. Form the Special Sixth Division. Form a unit of necrophages. [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 213 - In Serial12 Chapters
A Fish's Tale
An elderly fisherman in an idyllic coastal village, Snapper is content to live out his days between the sea and the sky. When a sudden migraine turns the ocean to steam around Snapper's boat, he uncovers hints of a past he cannot remember. Old enemies and older grudges follow him into the present, while the list of people he can trust dwindles. As the days pass, one question haunts Snapper: How many times has he been Snapper the fisherman?
8 190 - In Serial46 Chapters
Episode 2: SPAWN
A vampire was destroyed in the city of Two Rivers. Her second death points detectives Alton and Cook of the Unjust Existence Extermination Investigation Force in the direction of an agent of a foreign power, and suggests the existence of a greater vampiric plot that undermines the reputation of the city for fair treatment of living-impaired citizens. Set in the world of Manifest Destiny - a shared hombrew D&D 3.5/Pathfinder 1 campaign setting that has been in use since 2007, this is a fantasy police procedural similar in style to Law & Order. Retired player characters make cameo appearances. This work originally won NaNoWriMo in 2015, and will update every Saturday until complete.
8 225 - In Serial38 Chapters
Pure Heart {EJ x Reader}
My first ever Wattpad story! I have never done this before and I'm so excited about it! -Description: (Y/n) is depressed with her sad life, mother hates her while her father left when she was young. She gets bullied everyday without mercy, (Y/n) is tired of it and wants to die but she's too scared to do anything about it so she waits. She gets away from her mother for the weekend and decides to stay at a cabin she used to visit a long time ago, after hearing sounds at night she decides to investigate it. Soon after she saves a random guy that was being attacked by a demon, she is happy but soon the man attacks her that she saved. She doesn't resist though, she wanted this so she let's him but he hesitates. He's never hesitated before so...Why now?An adventure awaits you and Jack filled with Romance, Humor, Adventure, Drama, Horror, etc.-----!⚠️ Cringe¡{Cover edited by me, Art belongs to owner}[#14 in eyeless Jack in 2019](1st of the CP series)
8 553 - In Serial20 Chapters
Vento Aureo || Her Muse ||
No words can describe what she felt when she travels with Bruno Bucciarati and his team. In fact, she is silent - a mute. Even if she doesn't utter a word, she is a tricky young lady. Protecting the young Trish Una is her top mission but she doesn't mind interacting with the team. Let's hope they can understand her well. -- I don't own any of the characters, only my original characters.
8 248

