ရွှေငယ်နှင် အိမွန် ထိုပန်းချီပြပွဲတွင် သူတို့မသိဖူး မတွေ့ဖူးသည့် သူစိမ်းများနှင့်သာ ပြည့်နေသဖြင့် နှစ်ယောက်သား စကားပြောနေသည်မှ လွှဲ၍ လုပ်စရာမရှိ။ ရွှေငယ်သည်လည်း သူမျော်လင့် ထားသည့်အတိုင်း သူ့စူပါအိုင်ဒေါကြီးကို တွေ့ရမည်အထင်နှင့် ခေါင်းတမျှော်မျှော် စောင့်စားနေခဲ့သော်လည်း ပွဲသာပြီးဆုံးသွားကာ ထိုသူကရောက်တောင်မလာပေ။

ဘာမှ မစားမသောက်ပဲ ပျင်းရိပျင်းတွဲ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်က နာရီကြည့်ပြီး စိတ်အတော်ပျက်နေကြောင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရှင်းပြရုံမှလွှဲ။ သို့သော် ကွှေငယ်က အိမွန်ထက် အနည်းငယ်သာပေသေး၏။ အကြောင်းမှာ သူ့အိုင်ဒေါ၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဝယ်ယူလိုက်နိုင်ခြင်းပင်။

အခမ်းအနားပြပွ​ဲ​ကြီးက မပြီးဆုံးသေးသော်လည်း သူမတို့နှစ်ယောက်က ထပ်မနေချင်တော့၍ ဘယ်သူ့ကိုမှ မနှုတ်ဆက်ပဲ ထွက်လာခဲ့သည်။ မတ်တပ်ရပ်ထား၍ စီးထားသော chanel heels မှာလည်း ခြေထောက်ကို ကျင်နေလေပြီ။ မလာခင်တုန်းက သည်ဖိနပ်ကို မစီးစီးအောင် အတင်းတိုက်တွန်းခဲ့သော ဝေယံပိုင်ကို ကြိတ်ဆဲနေမိသည်။

ပြပွဲမှ ဆချာချောချူချူပြန်ထွက်လာနိုင် မည်ဟု သူမတို့နှစ်ယောက်တွေးထင်ထားခဲ့သော်လည်း စိတ်ကူးနှင့် လက်တွေ့ တစ်ထပ်တည်း မကျပေ။ ရွှေငယ်လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လုံခြုံအောင် ဖက်တွယ်ထားသော ပန်းချီကားချပ်ကို လူတစ်ယောက်က လာတိုက်မိပြီး ထိုနည်းတး လာတိုက်မိသော လူ၏ ဝိုင်နီခွက်မှာ ထိုထို ရွှေငယ် မြတ်နိုးလွန်းလှသည့် ပန်းချီကားပေါ် ကျကွဲပွကျဲကာ ပေလျံကုန်သည်။

လာတိုက်မိသောသူမှာ တခြားသူမဟုတ်ပေ။ သူမကားပါကင်တွင် ကတည်းက ဘဝင်မကျဖြစ်ခဲ့မိသော အမျိုးသမီး အလှပဂေးလေး ဖြစ်လေ၏။ ထိုကောင်မလေးက ရွှေငယ်ထက် အသက်ကြီးပုံဖြစ်၍ ရွှေငယ်က ရှိသမျှသော ဒေါသများကို ဖွင့်ဟချင်စိတ် မနည်းထိန်းလိုက်ရပြန်သည်။

ရုပ်လှသလောက် စိတ်ဓာတ်က သူတောင်းစားထက်အောက်တန်းကျ ဆိုသလိုပင် သူမကို တိုက်ပြီး သူမ၏ အဖိုးတန်ပန်းချီကားကို ပျက်စီးသွားစေသည်​့ ထိုမိန်းမက တောင်းပန်ရမယ့်အစား ဘဏ်ကဒ်လှမ်းပေးကာ ပျက်စီးသွားသည့် အဖိုးအခအတွက် သူမကပြန်လျှော် ပေးဖို့ ဝန်မလေးကြောင်း နောက်ပြီး ကုန်ကျသွားသည်ထက် ပို၍ယူထားနိုင်ကြောင်း မတရားမှုကို ငွေနှင့် ဖြေရှင်းလာ၏။

ထိုအချိန်တွင် မျိုသိပ်ထားသော ရွှေငယ်၏ ဒေါသများမှာ အလိပ်လိုက်ထွက်လာလို့နေပြီ။ သူမကို ဘာကောင်မလို့ထင်နေတာလဲ။ နောက်ပြီး သူမက ဘယ်သူမို့ အရာရာကို ငွေနဲ့ ဖြေရှင်းချင်ရတာလဲ။

ရွှေငယ်အဖို့ သိန်းပေါင်းသောင်းချီထက် တန်ဖိုးထားရပေသော ထိုပန်းချီကားမှာ ပြန်လည်ပြုပြင်လို့မရတော့ပြီ။ ဒါကို ထိုမိန်းမက တောင်းပန်ရမယ့်အစား ငွေနှင့် လာဖြေရှင်းလို့နေ၏။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ မိန်းမချင်းချင်းမို့ အလိုက်တသိ တောင်းပန်လာခဲ့လျှင် ရွှေငယ်က သူမစိတ်လျှော့ပြီး ခွင့်လွှတ်နိုင်ကောင်း ခွင့်လွှတ်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သေးသည်။

သို့သော် ထိုမိန်းမက တောင်းပန်မည့်အစား ငွေကိုပုံကာပစ်ပေးခဲ့လို့ ရွှေငယ်၏ ဒေါသမီးကို ဆီလောင်းထည့်သလိုပင်ဖြစ်သွား၏။ ကမ်းပေးလာသည့် အဖြူရောင်ဘဏ်ကဒ်ကိုင်ထားသော လက်များကို သူမဆီမရောက်မှီ ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။ ပန်းရောင်သန်းနေသည့် လက်ကလေးမှာ ရိုက်ဒဏ်ကြောင့် အနီရောင်ပြောင်းသွားပြီး ထို့အတူ ကိုင်ထားသော ဘဏ်ကဒ်မှာလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားလေ၏။

ရွှေငယ်၏ စိတ်အခြေအနေကို သိရှိနေသော အိမွန်မှာမူ ဘေးကနေရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ အခြေအနေဒီ့ထက် ဆိုးမသွားအောင် ထိုသူမတို့ကိုတိုက်မိသော မိန်းကလေးကို အလျင်အမြန်ဘဲ တောင်းပန်စကားဆိုကာ ရွှေငယ့်လက်ကို အတင်းဆွဲပြီး ရွှေငယ်ဘာမှမပြောနိုင်သေးသည့် အတွင်းမှာပင် ကားပါကင်ထိအရောက်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့၏။

ဒေါသထွက်တာ အရှိန်လွန်ကာ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး နီရဲပြီးအံကြိတ်ကာ တဆတ်ဆတ်တုန် နေသောရွှေငယ့်ကို အိမွန်က ကားပေါ်သို့ အလျင်အမြန်တွန်းပို့လိုက်ပြီး တံခါးပိတ်ကာ သူ့ထိုင်ခုံနေရာသို့ အမြန်ပြေးဝင်၏။

"နင်ရူးနေလား.. အငယ်.. ဘာလို့သူ့ကို ရိုက်လိုက်တာလဲ ဒီတိုင်းစကားပြောရုံပြီးတဲ့ ကိစ္စကို နင်အဲလိုလုပ်လိုက်လို့ အဆုံးကျထိခိုက်မှာ သူမမဟုတ်ဘူး နင်ပဲ ”

ထိုအချိန်မှ တုန်ရီနေသောအသံဖြင့်

"နင်က ဘာလို့ ငါ့ကို တားလိုက်တာလဲ အဲကောင်မက သေသင့်တာ ရိုးရိုးသားသား တောင်းပန်လိုက်ရင်ငါက စိတ်ပျော့ပြီး ခွင့်လွှတ်ချင် ခွင့်လွှတ်အုံးမယ် ဒါပေမယ့်သူမက တောင်းတောင်မပန်တဲ့အပြင် ငါ့ကိုများ ငွေနဲ့ ဖြေရှင်းချင်နေတယ် တကယ့်တကယ် ဘီလူးမပဲ

ငါ့ကို ဘယ်သူများထင်နေလို့ ”

"သူက နိုင်ငံကျော် မင်းသမီးဟဲ့ နင်သာတစ်ခုခုလုပ်လိုက်ရင် နင်ပဲ ထိခိုက်မှာ မတွေ့ဘူးလား အဲနားမှာ သတင်းထောက်တွေ ဘယ်လောက်များနေလဲ သူမပရိတ်သတ်ကလည်း နည်းနည်းနောနောမဟုတ်ဘူး..”

ရွှေငယ် အိမွန်စကားနားထောင်နေရင်း ကားထဲက အသင့်ပါလာသည့် ရေဘူးကို တစ်ချက်မော့သောက်ကာ

"သူကမင်းသမီးမို့လား အဲဒါကြောင့် ဘာမဆိုလုပ်ရတယ် တခြားလူကို နှိမ်ချင်သလိုနှိမ် အဲလိုလား.. အဲအတိုင်းဆို ရတယ်လေ ငါလဲ ငါ့ယောက်ျားက ဒီမြန်မာမှာ အကြီးမားဆုံးသော WYP ကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဌ ကြီးဆိုပြီးတော့ အဲဟာကို ဆံပင်ဇောက်ဆွဲလိုက်ရင်ရော.. တရားတယ်မို့လား”

"အေ.. နင့်ယောက်ျား နင့်ယောက်ျားဆိုပြီး ကြွားနေလိုက် အဲမှာ ငါဘာမှ မပြောချင်တော့ဘူး ငါလုပ်ခဲ့တာ နင်ကောင်းဖို့ပဲ အငယ်မ ဘာလုပ်လုပ်နင့်ယောက်ျားကိုပဲ သနိရနေ ငါ့ကိုကျမေ့မေ့မေ့”

အိမွန်က ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ပြောပြီး သူမနှင့်စကားထပ် မများချင်တော့ပုံနှင့် ကားကို ဒန်းစိုင်း မောင်းပြန်လာခဲ့သည်။

အချိန်က ည၉နာရီခွဲခန့် နယ်စပ်မြို့မို့ လူထူသိပ်သည်းသဖြင့် ကားအသွားအလာများ ပြတ်လပ်မနေပေ။ ရွှေငယ်က မှန်ပြတင်းပေါက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ခုနက အိမွန်ပြောခဲ့ငေါ စကားများကို ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။

နင့်ယောက်ျားကိုပဲ အမြဲသတိရနေ..

ဆိုသည့်စကားက သူမဘယ်လိုကနေဘယ်လို ပြောထွက်လိုက်မှန်းမသိသော်လည်း သူမထိုသို့ပြောပြိီးလျှင် ရင်ထဲလှိုက်တက်လာသည့် ဒေါသများကိုထိန်းချုပ်နိုင်၏။ တကယ့်ကို ဖြေဆေးပဲ။

သတိရတာလား အင်း သတိရတာပေါ့ အခုချိန်ဆို သူမ သူ့ဆီပြန်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲ ခိုလှုံပြီး အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းတွေကို ငိုယိုပြီး ပြောပြချင်၏။ ဘယ်ကစလိုက်သည်မသိ သူမ၏ပျော်ရွှင်မှုရော ဝမ်းနည်းမှုရော သူရှိမှ ပြည့်စုံတော့သလို သူမရှိရင် အဓိပ္ပါယ် မဲ့နေတတ်သည်။ သူမတကယ်ပဲ သူ့ကို မြတ်နိုးရပါသည်။

မှန်ပြတင်းကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်ပြုံးနေသော ရွှေငယ်ကြောင့် အိမွန်လန့်ဖြန့်သွားသည်။

ဒီကောင်မလေး ရူးသွားတာများလား..ဟမ်

2.12.21

ေ႐ႊငယ္ႏွင္ အိမြန္ ထိုပန္းခ်ီျပပြဲတြင္ သူတို႔မသိဖူး မေတြ႕ဖူးသည့္ သူစိမ္းမ်ားႏွင့္သာ ျပည့္ေနသျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္သား စကားေျပာေနသည္မွ လႊဲ၍ လုပ္စရာမရွိ။ ေ႐ႊငယ္သည္လည္း သူေမ်ာ္လင့္ ထားသည့္အတိုင္း သူ႕စူပါအိုင္ေဒါႀကီးကို ေတြ႕ရမည္အထင္ႏွင့္ ေခါင္းတေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ ေစာင့္စားေနခဲ့ေသာ္လည္း ပြဲသာၿပီးဆုံးသြားကာ ထိုသူကေရာက္ေတာင္မလာေပ။

ဘာမွ မစားမေသာက္ပဲ ပ်င္းရိပ်င္းတြဲ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္က နာရီၾကည့္ၿပီး စိတ္အေတာ္ပ်က္ေနေၾကာင္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ရွင္းျပ႐ုံမွလႊဲ။ သို႔ေသာ္ ေကႊငယ္က အိမြန္ထက္ အနည္းငယ္သာေပေသး၏။ အေၾကာင္းမွာ သူ႕အိုင္ေဒါ၏ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ဝယ္ယူလိုက္နိုင္ျခင္းပင္။

အခမ္းအနားျပပြဲႀကီးက မၿပီးဆုံးေသးေသာ္လည္း သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္က ထပ္မေနခ်င္ေတာ့၍ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မႏႈတ္ဆက္ပဲ ထြက္လာခဲ့သည္။ မတ္တပ္ရပ္ထား၍ စီးထားေသာ chanel heels မွာလည္း ေျခေထာက္ကို က်င္ေနေလၿပီ။ မလာခင္တုန္းက သည္ဖိနပ္ကို မစီးစီးေအာင္ အတင္းတိုက္တြန္းခဲ့ေသာ ေဝယံပိုင္ကို ႀကိတ္ဆဲေနမိသည္။

ျပပြဲမွ ဆခ်ာေခ်ာခ်ဴခ်ဴျပန္ထြက္လာနိုင္ မည္ဟု သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ေတြးထင္ထားခဲ့ေသာ္လည္း စိတ္ကူးႏွင့္ လက္ေတြ႕ တစ္ထပ္တည္း မက်ေပ။ ေ႐ႊငယ္လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ လုံၿခဳံေအာင္ ဖက္တြယ္ထားေသာ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ကို လူတစ္ေယာက္က လာတိုက္မိၿပီး ထိုနည္းတး လာတိုက္မိေသာ လူ၏ ဝိုင္နီခြက္မွာ ထိုထို ေ႐ႊငယ္ ျမတ္နိုးလြန္းလွသည့္ ပန္းခ်ီကားေပၚ က်ကြဲပြက်ဲကာ ေပလ်ံကုန္သည္။

လာတိုက္မိေသာသူမွာ တျခားသူမဟုတ္ေပ။ သူမကားပါကင္တြင္ ကတည္းက ဘဝင္မက်ျဖစ္ခဲ့မိေသာ အမ်ိဳးသမီး အလွပေဂးေလး ျဖစ္ေလ၏။ ထိုေကာင္မေလးက ေ႐ႊငယ္ထက္ အသက္ႀကီးပုံျဖစ္၍ ေ႐ႊငယ္က ရွိသမွ်ေသာ ေဒါသမ်ားကို ဖြင့္ဟခ်င္စိတ္ မနည္းထိန္းလိုက္ရျပန္သည္။

႐ုပ္လွသေလာက္ စိတ္ဓာတ္က သူေတာင္းစားထက္ေအာက္တန္းက် ဆိုသလိုပင္ သူမကို တိုက္ၿပီး သူမ၏ အဖိုးတန္ပန္းခ်ီကားကို ပ်က္စီးသြားေစသည့္ ထိုမိန္းမက ေတာင္းပန္ရမယ့္အစား ဘဏ္ကဒ္လွမ္းေပးကာ ပ်က္စီးသြားသည့္ အဖိုးအခအတြက္ သူမကျပန္ေလွ်ာ္ ေပးဖို႔ ဝန္မေလးေၾကာင္း ေနာက္ၿပီး ကုန္က်သြားသည္ထက္ ပို၍ယူထားနိုင္ေၾကာင္း မတရားမႈကို ေငြႏွင့္ ေျဖရွင္းလာ၏။

ထိုအခ်ိန္တြင္ မ်ိဳသိပ္ထားေသာ ေ႐ႊငယ္၏ ေဒါသမ်ားမွာ အလိပ္လိုက္ထြက္လာလို႔ေနၿပီ။ သူမကို ဘာေကာင္မလို႔ထင္ေနတာလဲ။ ေနာက္ၿပီး သူမက ဘယ္သူမို႔ အရာရာကို ေငြနဲ႕ ေျဖရွင္းခ်င္ရတာလဲ။

ေ႐ႊငယ္အဖို႔ သိန္းေပါင္းေသာင္းခ်ီထက္ တန္ဖိုးထားရေပေသာ ထိုပန္းခ်ီကားမွာ ျပန္လည္ျပဳျပင္လို႔မရေတာ့ၿပီ။ ဒါကို ထိုမိန္းမက ေတာင္းပန္ရမယ့္အစား ေငြႏွင့္ လာေျဖရွင္းလို႔ေန၏။ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ မိန္းမခ်င္းခ်င္းမို႔ အလိုက္တသိ ေတာင္းပန္လာခဲ့လွ်င္ ေ႐ႊငယ္က သူမစိတ္ေလွ်ာ့ၿပီး ခြင့္လႊတ္နိုင္ေကာင္း ခြင့္လႊတ္မည္ဟု ေတြးထင္ထားခဲ့ေသးသည္။

သို႔ေသာ္ ထိုမိန္းမက ေတာင္းပန္မည့္အစား ေငြကိုပုံကာပစ္ေပးခဲ့လို႔ ေ႐ႊငယ္၏ ေဒါသမီးကို ဆီေလာင္းထည့္သလိုပင္ျဖစ္သြား၏။ ကမ္းေပးလာသည့္ အျဖဴေရာင္ဘဏ္ကဒ္ကိုင္ထားေသာ လက္မ်ားကို သူမဆီမေရာက္မွီ ျဖတ္ရိုက္လိုက္သည္။ ပန္းေရာင္သန္းေနသည့္ လက္ကေလးမွာ ရိုက္ဒဏ္ေၾကာင့္ အနီေရာင္ေျပာင္းသြားၿပီး ထို႔အတူ ကိုင္ထားေသာ ဘဏ္ကဒ္မွာလည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ က်သြားေလ၏။

ေ႐ႊငယ္၏ စိတ္အေျခအေနကို သိရွိေနေသာ အိမြန္မွာမူ ေဘးကေနရပ္ၾကည့္မေနနိုင္ေတာ့ေပ။ အေျခအေနဒီ့ထက္ ဆိုးမသြားေအာင္ ထိုသူမတို႔ကိုတိုက္မိေသာ မိန္းကေလးကို အလ်င္အျမန္ဘဲ ေတာင္းပန္စကားဆိုကာ ေ႐ႊငယ့္လက္ကို အတင္းဆြဲၿပီး ေ႐ႊငယ္ဘာမွမေျပာနိုင္ေသးသည့္ အတြင္းမွာပင္ ကားပါကင္ထိအေရာက္ေခၚလာနိုင္ခဲ့၏။

ေဒါသထြက္တာ အရွိန္လြန္ကာ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလုံး နီရဲၿပီးအံႀကိတ္ကာ တဆတ္ဆတ္တုန္ ေနေသာေ႐ႊငယ့္ကို အိမြန္က ကားေပၚသို႔ အလ်င္အျမန္တြန္းပို႔လိုက္ၿပီး တံခါးပိတ္ကာ သူ႕ထိုင္ခုံေနရာသို႔ အျမန္ေျပးဝင္၏။

"နင္႐ူးေနလား.. အငယ္.. ဘာလို႔သူ႕ကို ရိုက္လိုက္တာလဲ ဒီတိုင္းစကားေျပာ႐ုံၿပီးတဲ့ ကိစၥကို နင္အဲလိုလုပ္လိုက္လို႔ အဆုံးက်ထိခိုက္မွာ သူမမဟုတ္ဘူး နင္ပဲ

ထိုအခ်ိန္မွ တုန္ရီေနေသာအသံျဖင့္

"နင္က ဘာလို႔ ငါ့ကို တားလိုက္တာလဲ အဲေကာင္မက ေသသင့္တာ ရိုးရိုးသားသား ေတာင္းပန္လိုက္ရင္ငါက စိတ္ေပ်ာ့ၿပီး ခြင့္လႊတ္ခ်င္ ခြင့္လႊတ္အုံးမယ္ ဒါေပမယ့္သူမက ေတာင္းေတာင္မပန္တဲ့အျပင္ ငါ့ကိုမ်ား ေငြနဲ႕ ေျဖရွင္းခ်င္ေနတယ္ တကယ့္တကယ္ ဘီလူးမပဲ

ငါ့ကို ဘယ္သူမ်ားထင္ေနလို႔

"သူက နိုင္ငံေက်ာ္ မင္းသမီးဟဲ့ နင္သာတစ္ခုခုလုပ္လိုက္ရင္ နင္ပဲ ထိခိုက္မွာ မေတြ႕ဘူးလား အဲနားမွာ သတင္းေထာက္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနလဲ သူမပရိတ္သတ္ကလည္း နည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္ဘူး..

ေ႐ႊငယ္ အိမြန္စကားနားေထာင္ေနရင္း ကားထဲက အသင့္ပါလာသည့္ ေရဘူးကို တစ္ခ်က္ေမာ့ေသာက္ကာ

"သူကမင္းသမီးမို႔လား အဲဒါေၾကာင့္ ဘာမဆိုလုပ္ရတယ္ တျခားလူကို ႏွိမ္ခ်င္သလိုႏွိမ္ အဲလိုလား.. အဲအတိုင္းဆို ရတယ္ေလ ငါလဲ ငါ့ေယာက္်ားက ဒီျမန္မာမွာ အႀကီးမားဆုံးေသာ WYP ကုမၸဏီရဲ႕ ဥကၠဌ ႀကီးဆိုၿပီးေတာ့ အဲဟာကို ဆံပင္ေဇာက္ဆြဲလိုက္ရင္ေရာ.. တရားတယ္မို႔လား

"ေအ.. နင့္ေယာက္်ား နင့္ေယာက္်ားဆိုၿပီး ႂကြားေနလိုက္ အဲမွာ ငါဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ငါလုပ္ခဲ့တာ နင္ေကာင္းဖို႔ပဲ အငယ္မ ဘာလုပ္လုပ္နင့္ေယာက္်ားကိုပဲ သနိရေန ငါ့ကိုက်ေမ့ေမ့ေမ့

အိမြန္က ထိုစကားတစ္ခြန္းတည္းသာ ေျပာၿပီး သူမႏွင့္စကားထပ္ မမ်ားခ်င္ေတာ့ပုံႏွင့္ ကားကို ဒန္းစိုင္း ေမာင္းျပန္လာခဲ့သည္။

အခ်ိန္က ည၉နာရီခြဲခန့္ နယ္စပ္ၿမိဳ႕မို႔ လူထူသိပ္သည္းသျဖင့္ ကားအသြားအလာမ်ား ျပတ္လပ္မေနေပ။ ေ႐ႊငယ္က မွန္ျပတင္းေပါက္ကို ေငးၾကည့္ရင္း ခုနက အိမြန္ေျပာခဲ့ေငါ စကားမ်ားကို ျပန္ေတြးမိလိုက္သည္။

နင့္ေယာက္်ားကိုပဲ အၿမဲသတိရေန..

ဆိုသည့္စကားက သူမဘယ္လိုကေနဘယ္လို ေျပာထြက္လိုက္မွန္းမသိေသာ္လည္း သူမထိုသို့ပြောပြိီးလျှင် ရင္ထဲလွိုက္တက္လာသည့္ ေဒါသမ်ားကိုထိန္းခ်ဳပ္နိုင္၏။ တကယ့္ကို ေျဖေဆးပဲ။

သတိရတာလား အင္း သတိရတာေပါ့ အခုခ်ိန္ဆို သူမ သူ႕ဆီျပန္ၿပီး သူ႕ရင္ခြင္ထဲ ခိုလႈံၿပီး အနိုင္က်င့္ခံခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ငိုယိုၿပီး ေျပာျပခ်င္၏။ ဘယ္ကစလိုက္သည္မသိ သူမ၏ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေရာ ဝမ္းနည္းမႈေရာ သူရွိမွ ျပည့္စုံေတာ့သလို သူမရွိရင္ အဓိပ္ပါယ် မဲ့ေနတတ္သည္။ သူမတကယ္ပဲ သူ႕ကို ျမတ္နိုးရပါသည္။

မွန္ျပတင္းၾကည့္ၿပီး ႐ုတ္တရက္ၿပဳံးေနေသာ ေ႐ႊငယ္ေၾကာင့္ အိမြန္လန့္ျဖန့္သြားသည္။

ဒီေကာင္မေလး ႐ူးသြားတာမ်ားလား..ဟမ္

2.12.21