Naalimpungatan ako ng may marinig akong kaluskos sa aking silid ng maimulat ko ang aking mga mata ay napag tanto ko na wala ako sa aking kwarto kundi nasa kwarto ako ng hospital.Anong nangyari sakin?

"Gising kana pala"- nagulat ako ng may nagsalita sa gilid ko

"Fr-fraser?"- nauutal na sabi ko

"how's your feeling?"- he asked with a serious face

"I'm now ok, i think?"- di siguradong sabi ko sa kanya kumunot naman ang noo niya

"ok"- simpleng saad niya at inaasikaso yung mga supot na nasa table i think pagkain siguro yun

"why you bring me here?"- di ko mapigilang magtanong sa kanya ok naman sana kung doon nalang ako sa bahay eh tas siya nag alaga sakin hehe charot!

"i don't know what should i do in that kind of situation,that's why i bring you here"- sabi niya pero di siya nakatingin saakin dahil sa inaasikaso niyang pagkain

"Thank you for bringing me here i thought you didn't care about me anymore"- nakayukong sabi ko sa kanya at siya naman ay natigilan sa ginagawa niya

"kung di kita dinala dito kargo parin kita and dad will be mad at me if something happen to you dahil sa mata niya eh totoo kitang asawa"- he coldly said and he stare at me seriously.GOSH CHANTAL! umasa kananaman na magkakapaki yan sayo.

Akala ko dahil sa nangyari saakin eh magiging ok na kami but i was wrong ganon parin pala pakikitungo niya saakin dapat masanay na ako don

"Kumain ka na muna kanina pang umaga walang laman yang tyan mo"- he said seriously at susubuan niya sana ako ng binaling ko sa kaliwa yung ulo ko

"don't feed me, i can feed myself i'm not crippled"- seryosong saad ko sa kanya at inagaw mula sa kanya yung pagkain na inihanda niya saakin

"what's wrong with you?" - kunot noong tanong niya but i didn't take a glance at him because i feel bad for him di ko siya sinagot at sinimulan ko nang kainin yung food

"ikaw na nga itong tinutulungan kaw pa may ganang magalit dyan tsk!"- di makapaniwalang saad niya hmp dapat lang yan sayo and since i don't want to accentuate my self just because of his attitude.

Nang di ko parin siya kinikibo ay pumunta nalang siya doon sa may couch nitong hospital room ko at umupo roon habang naka number four and his hand are on his lips his position right now eh parang meron siyang iniisip na malalim nakakunot rin ang noo niya. Kaya nagkibit balikat lang ako at tinapos ko nang kainin yung food ko.Ilang oras di ay tapos na akong kumain baba na sana ako sa bed para ilagay yung pinagkainan ko sa may table ng kumirot yung puson ko kaya bigla akong napa upo.

"Aray!"- mahinang daing ko pero parang narinig ito ni fraser kaya agad siyang tumayo at nilapitan ako

"Hey what's wrong"- may pag aalalang tanong niya

"wala"- i coldly said to him at pinilit kong tumayo para malagay sa may table yung pinag kainan ko

"Give me that i'll put that on the table just lie back down there"- seryosong saad niya pero nagmamatigas parin ako pinilit ko paring makatayo kahit kumikirot yung abdomen ko. Maglalakad na sana ako ng mas kumirot pa ito kaya muntikan na akong matumba and thankfully nasalo ako ni fraser.

And to his reaction right now i know his mad

"BULLSHIT CHANTAL! why are you such a hard headed huh? sabi ko diba na humiga ka lang diyan at ko na ang bahala dito pero nag matigas ka parin kung wala ako sa likuran mo sigurado akong bagsak ka na ngayon diyan sa semento. Ako na nga itong nagmagandang loob nakaka stress ka!"- sigaw niya saakin pero kahit galit siya ay nagawa niya parin akong tulungan pabalik sa bed

Right now i felt embarrassed because of this pride of mine.Should i say sorry to him? pero siya naman nauna eh he always acting cold towards me.

"I-I'm sorry"- nakayukong hinging paumanhin ko sa kanya but he did not response to what i say instead sinabihan niya lang ako na

"Magpahinga ka diyan i'm just going outside"- and after that ay tumalikod na siya sinundan ko lang siya ng tingin hanggang sa narinig ko nalang ang pagsirado ng pintuan

Paglabas niya ay doon nanaman kumuwala yung luhang kanina ko pa pinipigilan i felt guilty to what i have done to him,na guguilty ako sa ginawa ko sa kanya siya kaya saakin? i don't know what to do right now i said to myself earlier that i don't want to accentuate myself pero di ko mapigilan eh.

Maybe i should say sorry again later ngayon ay palalamigin ko muna ulo non at ako naman ay magpapahinga nalang muna.

SHIT! bat ko ba siya sinigawan mas nadagdagan lang yung guiltiness na nararamdaman ko pero kasalanan naman niya eh kung di lang sana nagmatigas yung ulo niya di sana di ko sana siya nasigawan. And when she talk to me with her cold voice parang di ako sanay na ganon siya because she always use an angelic voice kaya nagtataka ako kung bat siya ganon kanina. did i say something that offend her?

Nandito nga pala ako sa may rooftop ng hospital at ako lang mag isa dito na nakatambay mamaya nalang siguro ako babalik doon sa room niya. Sa pagmumnunimuni ko ay biglang tumunog yung phone ko and that means may tumawag.

"hello?"- sabi ko sa kabilang linya

"hey son"- oh its dad ano kailangan nanaman nito?

"why you call dad do you need anything?-tanong ko

"ah yes i just want to tell you that i prepare a place for you and chantal for vacation"- vacation? anong sinasabi nito?

"Vacation dad? what for ?"- naguguluhang anya ko sa kanya

"well naisip ko kasi na lately parang ang busy niyo mag asawa sa work niyo so its time naman para mag relax kayo so naghanap ako ng place for you to take a vacation"- alam kong nakangisi to ngayon s kabilang linya

"but dad i have works to do"- sabi ko

"well ako muna bahala sa company and remember you're a CEO and you can do what you want"- hay wala na talaga akong magagawa nito

"but dad what if may mga taong makakilala saakin doon sa place na sinasabi mo so dudumugin na naman ako,kami"- pagpoprotesta ko

"Don't worry son wala masyadong tao roon and you two will stay there until 1 week is it that fun?"- fun mo mukha mo dad parang ikaw lang ata nasasayahan eh one week talaga ha

"yeah fun"- walang ganang sabi ko

"and pwede rin kayong magdala ng kaibigan niyo doon para mas exciting and fun"- dad said hmm sino namn kaya isasama ko?

"yeah,i will end this call dad may gagawin pa ako"- sabi ko pero may sinabi pa siya

"i will text you the location later,ciao"- and he end the call

Gosh iniiwasan ko nga yung girlalu na yun tas may pa vacation vacation pang nalalaman tong pudra ko.Ilang sandali rin ay bumaba na ako dahil madilim na kaunti hapon narin kasi.Nang makarating na ako sa room niya ay pumasok agad ako akala ko ay gising siya pero ayon tulog kaya lumapit ako sa pwesto niya at tinitigan ang maamo niyang mukha.

Why did i treat this kind of girl like a no one wala naman talaga siyang ginawang masama saakin eh sadyang nililito lang ako ng damdamin ko kaya kailangan ko siyang i trato ng ganon. I want to approach her and say sorry but i'm scared what if she will be mad at me di ko kaya yun. Tinitigan ko lang ang maganda niyang mukha at napansin ko na namamaga yung mata niya, Did she cry? is it because of me? kung dahil saakin ay mas nadagdagan pa yung guiltiness ko sa kanya.

Umalis muna ako sa tabi niya and i call some food delivery para ngayong dinner namin and tinawagan ko rin yung yaya sa bahay ni dad na dalhan kami ng pambihis and i just text her the adress of our house and the hospital at sinabihan ko na wag ng ipaalam kay dad kung ano ang nangyari kay chantal sigurado akong mag hihisterical yun.

Ilang minuto rin ay dumating na yung food na pinadeliver ko and naihatid narin nung kasambahay namin yung pamalit na damit at sakto rin ang paghahanda ko ng pagkain dahil gising na si chantal

"you're now awake"- i said to her tumango lamang siya is she upset to me? Stupid fraser! nagtatanong kapa eh obvious naman

"let's have dinner nag pa deliver ako ng food"- i said to her at inilagay yung mini table sa harap niya ang next kung inilagay doon ay yung pagkain

"do you want me to feed you?"- i said to her with a serious voice nakayuko lang kasi siya

"No need i can handle myself"-walang ganang sabi niya at nagsimula na siyang kumain i know naiilang siya sa presensya ko kaya hinayaan ko nalang siya sa gusto niya at pumunta nalang ako doon sa may table at doon kumain

"Nga pala"- panimula ko pero di ako tumitingin sa kanya pero alam kong nakikinig lang siya

"Dad plan a vacation for us at pag ok kana pupunta tayo roon"- I said to her

"just two of us?- she asked

"Actually no,dad said we can bring some of our friends there"- pagpapaliwanag ko sa kanya and no response nanaman ang gaga

Natapos na kaming kumain ng walang paring imikan at maya maya pa ay pumasok yung doctor para eh check si chantal

"Mr. Williams pwede na po kayo umuwi bukas ok naman po yung abdomen ni mrs so no worries, pero pag may unting cramps pa syang maramdaman just give her some pain reliever para ma ease yung small pain"- her doctor said

"Thank you doc"-i said at lumabas na yung doctor na nag check kay chantal

Lumapit ako kay chantal na ngayon ay nakahiga na

"pwede na raw tayong umuwi bukas ng umaga"-sabi ko sa kanya and her response is only nod

pagkatapos non ay pumunta nalang ako sa may couch dito nalang siguro ako matutulog kahit na di ako sanay eh alangan namang ewan ko tong gagang to dito at umuwi sa bahay para doon matulog nakakaawa naman si ateng girl niyo.

Nong sinilip ko kung ano ang ginagawa ni chantal ay nag ce-cellphone ito nakangisi pa ang gaga sino nanaman kaya yan?

"hoy! matulog kana maaga tayong uuwi bukas"- sigaw ko sa kanya kaya nagulat naman siya at nabitawan yong phone niya and she gave me a death glare.

well wala na siyang nagawa kundi tigilan yung phone niya at humiga na, ako naman eh unti unti ng sumara yung talukip ng mata ko and everythings went black.

sana hindi ako mangalay bukas hahaha

~ Joana