《ALÉM DA CORTINA [português]》A REAÇÃO - Tempo espírito – Reagir e cair.
Advertisement
Foi num sol que foi criado o ferro.
Fui eu quem criei as coisas e que nelas me criei. E criei até mesmo alguns lugares, até mesmo lugares que me esforço em acreditar que não posso entrar, e em outros lugares, que tento desesperadamente esquecer.
I
- Temos que fazer alguma coisa – cismou Zaniel, observando Aden, Mitra e Vintra daquela enorme distância.
Haamiah olhou pesaroso para os irmãos que sobravam. De muitos milhões agora só restávamos alguns poucos milhões, perdidos e indecisos. – Sentimos falta de nosso espírito criança, gentil e despreocupado. Mas, é fácil ver que há algo diferente acontecendo aqui. A escuridão está diferente de como a conhecíamos.
- Ela parece ter se corrompido mais. Antes era só mágoa, dor e desespero. Agora há arrogância e desprezo em suas vontades – sussurrou Samael. – E uma vontade terrível de dominar e destruir, como se tudo lhes pertencesse.
- Será que isso faz parte do UM? – pensou Jasmiel.
- Tudo o que existe, só existe por ele, só existe nele – sussurrou Uriel.
- Mas nunca vi isso no UM. Eu o observo e não vejo isso nele – Dangelo olhou para os outros, desconfiado.
- Também não vi nada parecido com isso – Haamiah confirmou a visão de Dangelo.
- Talvez não tenhamos visto, mas isso não quer dizer que não estava lá, Haamiah – sugeriu Samael pensativo.
- Pois eu acho que foi outra coisa – falou Jophiel.
- E o que seria? – Amadiel o observou, a luz um pouco tensionada.
- Só existe o UM. Isso que estamos vendo é sobre aquilo que está acontecendo, e que fizemos, mas de uma forma bem mais suave.
- Que seria... – insistiu Amadiel, a luz descrente.
- Desde que o UM tomou a decisão de criar e experimentar o que fosse criado, fomos nos dividindo, cada vez em uma vibração menor. Assim, caímos em vibração, não? Agora, se lembram dos nossos irmãos, que ficaram muito eufóricos com a possibilidade de diminuir cada vez mais a vibração, curiosos de até onde poderiam ir, até onde poderiam descer?
Advertisement
- Me lembro. Eram milhões, que seguiam os sonhos de alguns poucos curiosos. Você acha, realmente, que ainda são eles? Mas, eles são nossos irmãos, e eu não consigo senti-los nessas criaturas – cismou Uriel.
Em silêncio Angelina lançou sua consciência para o local onde estavam, e acabou recuando apressada.
> Não dá para aproximar mais. A energia lá é muito pesada. Me faz mal – revelou. – Mas, o que Jophiel disse tem algum fundo de verdade.
- Também não consegui me aproximar muito – Jasmiel confirmou a dificuldade em se aproximar daqueles seres.
- Eu posso confirmar que são eles – falou Azazel, que se mantivera em silêncio. Na verdade, desde que fora capturada por aqueles seres, ela se mantinha assim, mais em silêncio e menos em felicidade. – São eles, e a energia que são está muito baixa, mantida assim por eles mesmos, não porque a desejam assim, mas apenas porque não sabem mais como aumentá-la.
- Então temos que chamá-los de volta... – alegrou-se Uriel, entendendo que tudo logo estaria resolvido. – Podemos ajudá-los a recuperar a luz perdida e...
- Não funcionará... Lembre-se de quando guerreamos com eles, antes de nos elevarmos – alertou Azazel interrompendo-a com carinho. – Eles estão ainda mais esquecidos do que são, e acreditam firmemente na loucura que os tomou. Senti que eles acreditam no mais profundo de seus seres que estão abandonados e que o UM os traiu. Eles se chamam de drakos e de outros nomes, mas de demônios se reconhecem, e ainda muitos outros nomes sombrios se dão. Até mesmo modificaram enormemente suas formas, como pode ser visto. Eles usam essas formas humanoides que alguns anjos assumiram, só que escuros e ocres com essas neblinas presas aos ombros, porque não querem ser vistos e porque querem cobrir tudo com o que são.
Advertisement
- E há uma outra coisa acontecendo – falou Jophiel num sussurro abatido. – Eles não estão conseguindo subir para as dimensões mais altas. A vibração daquelas dimensões os fazem sofrer. E, aqueles deles que se aventuraram naquelas alturas voltaram dizendo que lá eles não são bem quistos, que lá eles são duramente caçados e torturados. A vibração dos que vivem lá, a vibração daqueles lugares, lhes causa enorme sofrimento e estranheza.
O silêncio caiu sobre eles, confusos com o que estavam tendo contato.
- O que nos sobra, então? – Amadiel perguntou, a vibração abatida.
- Venham, vamos embora depressa – Samael chamou, tomado de urgência.
II
Quando se reuniram à grande distância dos escuros todos olharam confusos para ele.
- O que aconteceu, Samael? – perguntou Haamiah, observando confuso os lados.
- Vocês não perceberam? Nós estamos caindo também, e muito forte.
- Não, ainda estamos como sempre...
- Você, Azazel, já não é tão leve como sempre foi; você está mais pesada. Você, Amadiel, tem uma energia que pende para uma energia que eles apresentaram, quando prenderam Azazel, que é ódio e medo, e confrontação como resultado. Você, Haamiah, está mostrando uma energia mais de confronto, de liderança... Além disso, com tudo o que vimos e com tudo que acessamos por intermédio do UM, estamos nos modificando, cada um de nós. O observador sendo alterado pelo objeto observado numa lógica reversa e perversa, não é assim? Vamos, toquem o UM e sintam... – Samael incentivou, rezando para que voltassem e lhe dissessem que ele estava errado.
Lentamente, seguindo o que ele dissera, todos acessaram o UM. Pesarosos, novamente reviram a estória dos escuros, passando a conhecer um pouco mais da dor que os aprisionava, e do ódio, do rancor e... do medo. Quando a escuridão lhes foi apresentada mais uma vez eles ficaram em silêncio, cismando como deveriam proceder.
Muito devagar eles foram retornando.
Samael suspirou, sentindo-se um pouco abatido e triste, vendo suas luzes perdendo momentaneamente o brilho que eram. Em todos eles um flutuar pensativo, desses que se mantém em silêncio, como se estivessem se recusando a encarar alguma coisa. Então, como se tomados de um novo viço, ele os viu retornando para a FONTE, onde ficaram ainda algum tempo.
Quando retornaram estavam novamente em equilíbrio, como deveria ser. Temer algo é lhe dar poder, e eles relembraram isso.
- Você está certo, Samael – gemeu Khyah, os olhos brilhando como prata. – Nós estamos caindo...
- Já caímos uma vez – sussurrou Haamiah. – Chegou o momento da decisão, meus irmãos.
Advertisement
- In Serial891 Chapters
Beastmaster of the Ages
Even in his dreams, Li Tianming can’t stop himself from laughing! Why? Because, his family pets are all the Primordial Chaos Beasts of myth! That teeny weeny little chick over there is actually the Aeternal Infernal Phoenix that eats suns! His black cat is the Genesis Chaos Thunderfiend that refines worlds with its lightning. The cockroach, well, it’s the Myriad Worlds Deathless Beast that possesses trillions of undying clones… Followed by his menagerie of pets, Li Tianming begins his ascension to become the number one beastmaster of the ages. He journeys across the many worlds, only one thing remaining constant. No one is ever ready for the likes of his pets! After all, who’s ever prepared to fight a chicken and its fellows…
8 635 - In Serial29 Chapters
Diamond Jozu [French]
un homme se réincarne en Diamond Joz dans One Piece mais pas à la bonne période! Que compte-il faire dans ce nouveau monde dangereux?
8 148 - In Serial9 Chapters
White Clover Guild
The world of Twinwirl, divided among four continents protected by the twin deities of Light and Shadow, is a world where humans and monsters live together. After the great war one thousand years ago, the Light Deity went into hiding and the balance of power is divided unevenly among gods seeking to retain relevance and power. Even in this modern world, people still rely on bravers--individuals who adventure to keep the world order--to protect towns and cities. One day, the Light Deity decided it was time to give up the life of a hermit and regain her power through gathering faith. How? By starting a guild for bravers!
8 116 - In Serial11 Chapters
Humans Are Evil (completed)
A world of magic, where empires rise and fall, and where civilization is never safe from the perpetual menace of the monsters that roam the land. In this volatile landscape Fera is reborn and must adapt to this new and ever-changing world. She will grasp at whatever opportunities she finds to escape her unfortunate birth as an orphan. Either excelling, or wallowing in self-pity, Fera will question if this world of magic was as fantastical as she initially thought. Note: The story is technically a litRPG, but much less like a game and more akin to real life, for example obtaining a class does not give free skills to the individual, it’s the other way around! Skills are what unlock your class, so an individual who learns magic skills will unlock mage classes, classes then provide passive buffs and stats, in my opinion this makes everything feel more earned so that the power levels in the world are more natural, rather than every single random person being a powerhouse.
8 154 - In Serial16 Chapters
Cursed child
Youkai, Japanese spirits and monsters there all around us, you just can't see them. And trust me you wouldn't want to.
8 164 - In Serial25 Chapters
Glitch — Alpha [Swedish] [Svenska]
Otilia jobbar på förskolan när ett barn försvinner rakt framför ögonen på henne. Sekunder efteråt kommer barnet tillbaka, som att inget hänt. Hon tror att hon är överarbetad, men när försvinnanden börjar hända överallt och de som kommer tillbaka inte är sig själva, förstår Otilia att något, någonstans gått riktigt snett. När hon och hennes pojkvän får en idé om vad som kan vara orsaken gör de allt för att informationen ska komma fram till rätt personer. Detta är en skräck/thriller som innehåller ganska mycket blod och våld. Även mot och med barn. Om detta stör dig råder jag att du håller dig borta. Detta är också den första boken jag någonsin skrev (2015, och knappt rörd sedan dess) och var ämnad att bli en trilogi. Eftersom den bara har legat och skräpat i hårddisken under alla dessa år tänkte jag att jag lika gärna kunde släppa den här. Trevlig läsning! ********* For English readers: (Might as well add this information in English to save the lovely souls looking through our works some time) I probably won't translate this work, but I'm working on another translation within YA, if that's something you'd be interested in. This one's horror/thriller, so.. yeah. Maybe sometime in the future. Otilia works at a daycare when a child disappears. Seconds later, the child reappears, like nothing had happened. She thinks she's worked too much, but when disappearences start to happen all around the globe, she and her boyfriend realize that something has gone really, really wrong. When they get an idea about what could be the cause, no matter how unbelievable, they will do everything in their power to get the information to the right people. This was my first-ever-novel and my first gamelit story (though I had no idea that was a thing/genre at the time). This novel contains a lot of violence and blood and can be uncomfortable to read for some people. There is also some violence from, and off-screen violence to, children.
8 198

