《MEMÓRIAS DE UM DEUS - Ficção [português]》O ENCONTRO
Advertisement
Acontecem certas coisas na vida que parecem ter o poder de renovar a alma. Tenho que estar atento.
Avenon mal podia acreditar. Novamente um caído descia à sua frente, fechando a trilha. Grunhiu baixinho, contrafeito. Apesar daquele parecer ser um pouco diferente do anterior, apesar daquele estar com um ânimo diferente, e apesar daquele estar na companhia de um simpático e belo dragão que nunca vira antes por aquelas terras, se imaginou tendo a mesma conversa idiota de algum tempo atrás.
Por isso não diminuiu o passo, o rosto meio abaixado, os olhos mantendo os vultos dos outros sob seus olhos, notando que o vigilante parecia confuso, como se cheirasse o ar, tentando se decidir sobre algo.
Olhou para o dragão, para conferir o ânimo dele, e viu que ele se esticara e deitara ao lado da trilha, satisfeito, pouca importância dando à sua presença.
Assim que se aproximou o suficiente levantou de súbito a lança, que mirou no coração do caído.
Conferiu que o dragão ainda o ignorava. Já se batera com alguns dragões meio ranzinzas, mas esse parecia diferente, e não queria se indispor com ele.
- Ei, calma aí – ouviu a reclamação surpresa do caído, que antes que tocasse o chão se impulsionara novamente para o alto.
- Isso foi só um aviso. Estou cansado das manias idiotas de vocês. Saia do meu caminho – falou empurrando seus pés que estavam na altura dos seus olhos e ultrapassando-o, continuando a trilha que passava ao lado do dragão, sem nem ao menos se virar para ver a reação do caído.
Nem bem dera vinte passos quando o caído passou acima dele e se postou novamente acima da trilha à sua frente.
Suspirou, vendo pelo canto dos olhos que estava bem ao lado da magnífica criatura, que ainda pouca importância lhe dava.
Irritado pela presença do caído girou algumas vezes a lança nas mãos, todos os seus sentidos em alerta.
De súbito Avenon levantou os olhos e atirou a lança com muita potência, na direção do caído.
Advertisement
O anjo girou o tronco, tirando seu corpo do caminho da arma. Quando ela ia passando a segurou.
Com simplicidade a girou e atirou verticalmente para baixo, fazendo-a se enterrar no solo.
- Não sou seu inimigo, me desculpe ter entrado assim no seu caminho.
Avenon, que já se preparava para sacar as espadas, as deixou deslizar novamente nas bainhas das costas, os olhos fixos nos do anjo.
Amainou o rosto.
- Sou eu que devo pedir desculpas – falou por fim, ainda não totalmente convencido se aquele ser seria realmente alguém que o procurava em paz ou se era apenas uma artimanha para o apanhar com mais facilidade. – Tive um encontro ruim, logo atrás.
- Ah, sei, o caído lá atrás. Eu o vi – falou sem demonstrar qualquer emoção.
- E o que procura, para vir até mim?
- Estou confuso. Eu senti seu pulso há alguns dias, e ele me lembrou alguém. Alguém bom – juntou depressa deixando seu peso tocar o solo, vendo que o nefelin ameaçara ficar tenso novamente.
- E quem seria? – quis saber, se aproximando de vez, sacando a lança do chão, a postura tranquila, ainda que vigilante.
- Um amigo que não encontro há muito tempo. Eu o via quase sempre mas, de um momento para outro, ele e muitos dos outros simplesmente desapareceram.
- Foram mortos? – estranhou.
- Não, isso não! Eles, ao que parece, se esqueceram.
- Eles? – estranhou, agora se mostrando interessado.
- Família. Éramos uma família, ou somos ainda. Eles desceram para essa terra para uma missão, e aqui se fizeram homens, nefelins e pessoas...
- E não dahrars? – sorriu o nefelin.
- Espero que não... Então você já ouviu falar deles, desses dahrars?
- Todo mundo fala deles, de um jeito ou de outro.
- E o que acha? O que acha deles?
- Nunca encontrei algum. Mas, ouço dizer que a maioria é muito ruim no coração. Tem alguns bons, mas a maioria, dizem, é bem ruim. Você acha que são tão ruins assim?
Advertisement
O nefelin se virou, vendo descer ao lado do anjo, em total silêncio, uma belíssima vigilante de olhos negros como a noite. Por algum tempo ficou sem palavras e sem reação ante aquela mulher.
- Uauuu... Me desculpe, moça, mas... Você definitivamente causa impacto.
- Não causa? – riu Lázarus, tomando na sua mão a mão que ela estendia.
Avenon sorriu compreendendo o significado do gesto. Já encontrara, mesmo que apenas uma vez, duas almas gêmeas. Não se lembrava quando, mas tinha a nítida impressão de que acabara de encontrar uma outra dupla.
- Entendi, legal – sorriu para os dois. – Mas, voltando aos dahrars, me diga, por que espera que algum de sua família não desça como dahrar? São realmente tão ruins? Vocês têm raiva deles?
- Não confio neles. A maioria enlouquece cedo – confessou a vigilante, deixando a mão de Lázarus.
– Espero que tenham escolhido um dos três que falei – Lázarus sorriu amigável, vendo que o nefelin se sentava no chão fofo da floresta.
- Você os perdeu?
- Eu os vigiava, mas... O véu desse mundo é muito pesado, exige demais – se justificou. – Um deslize e as coisas se desfazem e surgem como novas, desconhecidas, esquecidas, sem o pulso original.
- Entendo... E acha que eu sou um deles?
Lázarus ficou em silêncio por um momento, sondando o rapaz até a quarta dimensão.
- Tudo leva a crer que sim. Meu nome é Lázarus, e sou um caído.
- Um da família? – assombrou-se Ariel, sem tirar os olhos do rapaz, um largo sorriso surgindo no rosto.
- Tudo leva a crer que sim...
- E eu sou...
- Ariel... – falou o nefelin, o rosto mais iluminado. E Lázarus... Por que você não falou seu nome logo no início, ao invés de aparecer daquele jeito que parecia querer confusão? Tipo um anuncio, sabe? Ouvi estórias suas, quando ajudaram aquelas famílias. Foi muito legal da parte de vocês – elogiou, agora totalmente relaxado. – Se eu for da sua família, Lázarus, tenha certeza de que ficarei muito orgulhoso. E meu nome é Avenon.
- Ora, que bom, Avenon...
- E, vem cá, qual é a dele? – perguntou se referindo ao Shen, que continuava indiferente na beira do caminho, só que agora deitado de costas, olhando o céu enquanto seguia uma borboleta, parecendo feliz demais, como uma criança num parque.
- Ora, por que pergunta?
- E não deveria? Você vem na minha frente, me esquivo, atiro uma lança em você...
- Você atacou o Lázarus? – Ariel não aguentou a notícia e riu.
- É, eu não sabia que era ele.
- E ele também teve um encontro ruim com um vigilante lá atrás – Lázarus explicou. – Está mortinho, por lá...
- Entendi, entendi...
- Pois é... E ele não fez nada. Desde o começo me ignorou completamente. Sou tão assim... Quero dizer, não represento perigo nenhum?
- Magoado? – ouviu a pergunta no ar. – Se quiser posso te atacar então...
- Ah, entendi. Pelo tom que usou, você não me leva a sério, é isso?
- De jeito algum... – falou o dragão, agora sério, deitado de lado, os olhos presos nos de Avenon. – Sua alma é nobre...
- Ora, ... Essa é nova. Sinto-me honrado – admirou-se Avenon, sob o olhar sorridente dos vigilantes.
- Também senti que você tem a alma de luz. Posso? – pediu Lázarus se aproximando, mostrando sua intenção de tocar entre as sobrancelhas do nefelin.
O nefelin olhou serio para seus olhos, avaliando com muito cuidado se deveria se deixar assim tão exposto. Então, resolveu se arriscar, aceitando o contato.
Quando Lázarus tocou em sua testa, o mundo pareceu explodir enquanto um nome era gritado por toda a tempestade: Castiel.
Advertisement
- In Serial98 Chapters
Minglings
Without any previous indication, all the televisions, smartphones, and radios start broadcasting a message recorded by the government leaders of the world. In it, they explain a horrible tragedy that is about to befall us. Our earth will blend with what is considered to be the primary dimension after having been apart for an unknown amount of time. The merger will not only affect the world, but also the beings on it, and humanity must mingle with other species or die out. Everybody will need to determine the other-dimensional race to pick. The world leaders have known of this for many years and have tried preparing people by creating popular fiction, games, and movies. These are nothing more than tutorials of what is about to happen.
8 96 - In Serial42 Chapters
The Seven Towers
Have you read fantasy before, are you a fan of fantasy, have you wanted to wander off in the world of the books you've read, shows you've seen. Amy Le a Vietnamese immigrant, devours fantasy media and literature. She is like all of us wishing to be caught up in her own fantastical adventure, escaping from her harsh reality, and still broken heart. But maybe, her new reality will be more perilous than she could have ever imagined; as she ventures into a new world, a new culture, finding herself in the middle of a maelstrom.
8 154 - In Serial9 Chapters
Enlightenment
All know and honor the Sidhe. The power and skill of these ephemeral beings is only equalled by their mercurial ways. Most call themselves lucky to have even the smallest boon granted by these immortial beings. But to some the Sidhe come more easily. And to a very few might be given the ability to see beyond the Sidhe and grasp their power themselves. Raised on stories of his long dead parents, and the potent magic that was theirs, Li dreams of life outside the confines of his small village. Of a life far from the stifling realities of his daily grind. But will he come to regret those dreams?
8 190 - In Serial12 Chapters
Moon child
conversations with the moon: a poetry collection
8 193 - In Serial18 Chapters
Persona 6 (Fan-Made) [STOPPED]
Its the year 2018, a couple of years right after the events of the Persona 5. A young teenager, 16 years old, named Ryu Himuro is an accused drug addict and is heading to a school in Yokohama. His childhood has been always neglected since he never had a easy life with his parents divorce and in the end he took comfort in drugs, something to get him out of reality. He is there to live with his aunt, who just apparently moved there a couple of months ago, Tae Takemi. There in Yokohama he meets some people who had been in and are in the same situation as him. He found out about a power called Persona and the beings like Shadows appear for those people who take a special drug at midnight and wonder in this place called 'The Lost Eden'. Will he be able to fend off the 'addiction' or will he be devoured by it....This is a fan-made persona book I'm writing. it may be different from what I am used to writing so bear with me.DISCLAIMER: I do not own persona. Though this is a book about Persona 6, this all from my point of view of the storyline.
8 172 - In Serial25 Chapters
Paranoia
حالا دیگه دنبال تو نمیگردم. شاید اگر دستم رو دراز کنم بتونم خیالِ بودن با تو تا ابد رو بردارم و بذارمش همون جایی که میخوام، زیر اون تک درخت.ولی الان تقریبا دو سال میگذره...تو رفتی و رقصیدن با تو، توی اون دشت پر از گل های زرد، خام ترین خیال من باقی میمونه. واسه همیشه.✨.....Couples : vkook , jikook , yoonmin
8 75

