《INFERNO: Destruction [Completed]》INFERNO-гийн эргэн тойронд
Advertisement
(Ярилцлага маягаар бичигдсэн тул замбараагүй үгс, хачин өгүүлбэрийн бүтэц таарах болно.)
Q1: Одоо үхвэл юу гэж хэлэх вэ?
Лиса:Зайлцгаа! Намайг тайван үхүүл. Дусал нулимс л унагавал хоолойг чинь хэрчиж орхино шүү! гээд л чарлана. Хөөе! Байж бай даа, ингэж хэлэх ч гэсэн Бэмбэмийн найз охинтой уулзах хэрэгтэй. Тэгж байж л үхнэ. Эхлээд тэр охиныг нь нэг сайн алгадаж аваад үстэнэ. Энэ шинэ шалгалт! Эмэгтэй хүнийг уурлуулж байж л мэднэ.
(Би доорх зургийг facebook-с татсан. Хаанаас татсанаа санахгүй байна. Би лав хийгээгүй шүү)
- Яг уйлах гээд л байна. Энэ намхан жаал одоо надаас өндөр болчихсон гэж бодохоор л... (буруу харав) Надаас наад камераа холуудлаач ээ! Би хэлчихье. Өөрөө үхнэ гэвэл энэ жаалыг хадамд гаргачхаад үхнэ, бас бэрээ нэг үстэнэ. Өөр байхгүй ээ. Хэт сэтгэл хөдлөөд байна. Алив энэ жаалыг хараач дээ! Бид төрөхөөсөө л хамт байсан. Ийм балиар том болчихно гэж төсөөлдөггүй байж! Манай дүү ч их царайлаг юм аа. Наад заваан камераа аваач ээ! Алив Халси найруулагчаа тэр тэнэг асуултуудаа өөр хүнээс тавьж үз. Арван минутын дараа яахав ирээд нэг юм асуу.
Лисаг биширдэг фэн охин түүнд хуурай салфетка авчирч өгсөн ба үүнээс цааш камерт бичүүлэхээсээ татгалзав. Халси найруулагчийн гэдэс нэг л эвгүй дуугарсан ба Лиса инээв.
Q2: Хээе! Манай Жэннигээр юу байна? Чамаас залуу сонсогдсон гэнэ шүү! За яриарай!
Жэнни хөтлөгчийн урдаас хоосон ширтэж байснаа хаяад яваад өглөө. Тэгээд гэнэт зогтусаад эргэж хараад "Та нарт ямар хамаатай юм бэ! Бусдын хувийн орон зайг хүндэл! Гэхдээ сонсмоор байгаа бол би хайрладаг хүнтэй болсон. Одоо тонил!"
Түүний хацар яльгүй улаах агшинд зураглаач камераа ойртуулбал Жэнни зураглаачийг нэг сайн өшиглөж орхив. Тэгээд хаа нэг тийшээ яваад өглөө. (Өнөөдөр гол дүрүүд маань их тогтворгүй ааштай байв.)
Q3: Ван Жэксон эрхмээ та аль дүрд хамгийн их дуртай вэ?
Жэксон: Би өөртөө дуртай гэж хэлмээр байгаа ч гэсэн. Надад үнэндээ гавъяатай хийсэн зүйл алга. Өөр олон өгүүллэгүүд дээр хамгийн хүйтэн, сайхан залуу байдаг хэдий ч энд бол нэг хөндлөнгийн туслах дүр буйдаа бичээчид их гомдож байгаа шүү. Сүүлийн хэсгүүдээс бол хамгийн их таалагдаж байгаа дүр яах аргагүй Еэрим! Еэрим минь үнэхээр л зовж байгаа шүү дээ. Хааяа би зураг авалтын хажуугаас хараад уйлдаг байхад зохиолч найруулагч хоёр бүр нүдээ ч цавчдаггүй гээд бод доо! Халси найруулагч бол хэрцгий! Тэр хэсгийн зураг авалт зургаан удаа хийгдсэн. Үнэхээр сайн болж байхад давтаад л байсан.
Advertisement
- Эцэст нь л гэж хэлэхэд над шиг сайхан амьтныг дараагийн удаа өгүүллэгтээ оруулмаар байгаа бол илүү их хэсэг өгөөсэй гэж хүсэж байна. Зохиолчоо! Би өөрийгөө их догь байдлаар гарна гэж бодтол бараг намайг юу чаддаг, хэн гэдгийг маань ч сайн харуулаагүй. Гэхдээ их зэвүүн нөхөр гэдэг бол илт шүү!
Q4: Чэёонни, Жин хоёр та хоёрын ямар нэг хөгжилтэй, нандин дурсамж!
Жин: Би Чэёоны арван долоон насны төрсөн өдөрт зориулж ийм хувцас өмсөөд бид хоёр нэг өдрийн турш хамтдаа болзсон юм. Миний Чэёон яг гүнж шиг харин би түүний хүүхэлдэй шиг л байсан. Чэёон намайг харж байнга инээгээд л, хүн болгон руу "Миний найз залуу шүү" гэж орилсоор л байсан. Тэгээд эмэгтэй хүн харангуут "Атаархаж үхлээ юу! Битгий хараад бай! Наад нүдийг чинь сохолж орхино шүү!" гээд л элдэв үгээр идэж байсан юм. Би түүнд зориулж агаарт дэгддэг олон өнгийн хийгээр зүрх үүсгэж бэлэглэсэн.
Үдэш нь Чэёон олон хүний өмнө зөвхөн надад зориулж дуу дуултал хүмүүс их ирээд түүний урд мөнгө тавьсаар бараг л зуун доллар хүрсэн шүү. Тэгсэн Чэёон надад өнөөх зуун доллараараа яг ийм унтлагын хувцас эсвэл багт наадмын мэт хувцас 12 ширхэгийг авч өгсөн. Шөнө нь бид хоёр-
(Жин цаашаа ярих гэсэн ч камер барьж буй хүн шууд л цаашаа эргэв.)
Энэ зураг бас хэзээ авхуулсан юм!
Намжүүн: Сайн байна уу? Үзэгчдээ, уншигчидаа (дороо бөхийв.) Аан дээрх зургийг бид хоёр дээд хэмжээний уулзалтын урд шөнө уулзаж байх үед манай хөндлөнгийн зурагчид авсан юм. Бичээчийн хувьд гэвэл тодорхой шийд алга даа. Би сайн мэдэхгүй байна. Төгсгөлийн хэсгээс бусад бүх зохиолын хэсгүүдээ уншчихсан. Харин хамгийн сүүлийн хэсгийг биднээс их нууж байгаа. Тэгээд би яагаад ийм болхи байгаад буйгаа, Жисү намайг хараад шоолж инээж баясдаг тухай нухацтай бодож байна. Баяртай!
(Жисү угаалгын өрөө орсон байлаа.)
Q6: За сайн байцгаана уу? Жон Хусог даргын эхнэр гэдгээр сайн мэдэгдэх Жихюн эгч байна. Та хайрын түүхээсээ хуваалцаач, бидэнд?
Advertisement
Жихюн: Эгч гэнэ үү? Би Хусогоос ердөө нэгээр л эгч шүү! Хайрын түүх гэвэл: Аав маань барилгын ажлаас, өөрийн биш компанийнхаа алдаанаас болоод гэмтчихсэн, гэтэл нөхөн төлбөр өгөхгүй гэж аавын ажиллаж байсан байгууллага шууд л ххрилцаагаа тасалж орхисон. Би сэтгүүлчдээс нийтлэж өгөхийг гуйж, зарга хийж явдаг байсан юм. Аль ч сэтгүүлч над руу тоож ч хараагүй. Гэтэл би үсэнд нь бараг хорхой үүрлэчихсэн гэмээр, хувцас нь бараг урагдах гэж байгаа нэг сэтгүүлчийг тээр буланд унтаж байхыг харсан юм. Эцсийн найдвар маань тэр байсан болохоор гуйтал шууд л зөвшөөрсөн. Хачин амьтан гэж бодтол аавын маань нөхөн төлбөрийг авч өгж, бүр их тусласан.
Түүнтэй сүүлчийн удаа уулзаж байгаа гэж бодоод, бүх хэрэг шийдэгдсэний дараа талархал илэрхийлэн урд нь ерөн градус бөхийгөөд дээшээ өндийвөл манай Хусог урд маань том баглаа цэцэг бариад зогсож байсан. Бүр маш том шүү! Би гайхаад түүн рүү харсаар байтал тэр ярзайгаад "Жихюн, чамаас өөр хэн ч үгүй, хэн ч биш!" гэж хэлсэн.
Бид уулздаг болж би онгоцны үйлчлэгч болсон ба удалгүй гэрлэсэн. Хусогийн байшин шатах үеэс л бид албан ёсоор хамтдаа амьдарч эхэлсэн. Үнэндээ бол түүний найзууд хүртэл ирж хонож, намайг олон хоног нислэгтэй үед амьдардаг байсан юм. Бид хамтдаа хоёулахнаа амьдрах гэж их удсан.
Бусад фактууд:
1. Жихюн Жэнни хоёр урьд нь нэг удаа зодолдож байсан юм. Хусог ирж салгаагүй бол Жихюныг Жэнни яг цохих гэж байв. Шалтгаан нь их энгийн. Хусог даргатай хардсандаа л тэр.
2. Зураг авалтын багийнхан дунд хамгийн их хэрэлддэг хоёр бол: Халси мөн Лиса хоёр. Аль аль нь их танхай тэгээд багийнхан дунд эрх мэдэл өндөртэй болохоор байнга бие биенийгээ давах гэж оролддог. Дээр нь Лисагийн хөтөлдөг булан дээр Халсигийн гэдэс өвдсөн ба үүнээс хоёр хоногийн дараа Халсигийн гутлан дотроос хулганы сүүл, ажлын ширээний аяган дотор нь тоглоомон харх хийсэн байсан юм. Үүний дараа зохиолч гуйж байж энэ хоёрыг эвлэрүүлсэн.
3. Намжүүн Жисүг хараад л шууд сайн болсон.
4. Энэ өгүүллэгийн турш их олон хүн үхсэн. Эргээд харвал бараг таван хэсэг тутамд л хүн үхэж байгаа. Эхний хэсгээс л хойш санавал их урт жагсаалт үүснэ. (Хараад байхад их олон хүн үхүүлсэн байна лээ. Дэвтрийн хуудас ч дүүрнэ.)
5. Халсигийн шоуны зураг. Бусад дүрүүд хаачсан юм бэ! гээд асуусан чинь "Би яаж мэддэг юм" гэсэн. Манай найруулагч бол 😎
Эцэст нь:
Дүрүүд маань-
Advertisement
- In Serial52 Chapters
Summon Imp!
Travel with a newly born demon as he grows and learns in his own world as well as in other worlds as he gets summoned again and again. Usually to die or kill for others in strange and exciting places, but it's never certain what the next one will bring. It has its perks. With each new world comes a new story with new experiences and new lessons. There is always more to see, more to learn and more to know. Maybe, someday, it will all make sense. For now he will just work hard to become stronger, to be useful and, hopefully, survive that way. A coming-of-age story, but different. Things start to slow down to a crawl. Colors blur into one another until my vision is completely white. All I can think is "Shit, not this again!" I hate being summoned. _________________________________ updates once a week until I get more time The idea for this story began in two places. One was the ridiculously rapid pace of gaining power in many novels. Both in games and in novels, I enjoy the struggle of the beginning character, why always the rush? The other was the way many monster or non-human MCs always seem to hurry to become human (again). It always felt like a cheap way to grant the character extra powers without the difficulty of writing a non-standard thought process. Thus I wanted to write the slow(ish) progression of a monster character gaining strength and intelligence, while remaining distinctly non-human. There are no stats, xp or systems, no reincarnated soul or completely formed being to start with - unless I want to make fun of those. While the MC 'evolves', the process takes months if not years to proceed step by little step. Sit down with me and imagine, what would it be like if...
8 171 - In Serial9 Chapters
Tools of Slaughter: Story of a Human
In a world filled with war and horror, she was a tool of slaughter. She fought her way emotionlessly through the war for her masters' commands. But it isn't until they die that she realizes how much the people she killed meant to her. ... People say that being immortal would be an incredible dream come true, but they are liars. Immortality is a nightmare. People also say that they would rather have no feelings than to feel hurt. But she would rather feel something than to feel nothing at all; especially when people who care about her die right in front of her, under her own hands. She would do anything to become human. To live, to feel, to die. To be in control of her own fate. Even if it means losing everything.------------------------------------------------
8 163 - In Serial126 Chapters
Unknown Past
Everyone who could sing in one of the nine tones was born with a special power. Everyone who wasn't Oren Tsurai, that is. Unable to use song magic, with his memories missing, and trapped in a full-body cloak that cannot be removed- Oren knows nothing of who he was. At least his life was peaceful, with a loving family and a few troubles. Nothing lasts forever, however, and the place of the very few memories Oren has is soon taken away from him in the name of an unknown revolution. Yearning for revenge, but also filled with a desire to learn who he is, Oren wants to learn who he really is. Ignorant of how the world works, he finds himself struggling with lies, corruption, and betrayal.
8 235 - In Serial10 Chapters
Calamity Star
10 Years ago the Rage Continent was in a state of total war. Not a single speck of life would have been spared if the war continued to spread throughout the land. But the war would not continue for long. The armies of every faction were defeated by a single creature, and a declaration was announced to all. "As long as I am here, don't bother making a commotion or I'll destroy this entire place." And so the varying factions all drew back their forces. The creature withdrew into the Abyssal mountains and seemingly dissapeared from the continent. 10 years later is when our story begins, in the very same Abyssal mountains.
8 160 - In Serial26 Chapters
The Demon Eye Gem
Life for a swamp goblin is usually pretty straightforward. Avoid the giant snakes, gators, wild boars, and the other creatures of the wetlands. Steal whatever supplies you need from the nearby farms, and go on raids against the nearest towns for the sheer thrill of causing chaos. Dizzy was just a goblin. A swamp goblin. The kind of guy that adventurers kill without a thought while on their way to their real adventure. Mischievous but kind, silly and not an actual threat to anyone. At least that was the case before the pirates came. Orcs with sharpened steel arrived on the shores of the goblin swamp. His friends and families were taken. Everything and everybody lost. Now Dizzy has to be more than he ever thought he could be. Now Dizzy must become an adventurer and fight to free his people. But when a murderous minotaur pirate and his crew of orc swashbucklers arrive in the swamp, intent on turning the coastal region into his own pocket kingdom, Dizzy must find a way to escape and rescue his tribe before they are used as expendable sword fodder. With fellow goblins Kitty and YDB at his side, what could possibly go wrong?
8 158 - In Serial7 Chapters
Words from Your Pen
Soulmate AU where Stiles and Alec are soulmates who have been writing letters to each other on thier skin all thier lives.
8 182

