《He's a Student Council President(Soon To Edit)》CHAPTER 6
Advertisement
♥♥♥
"Wala ba talaga siyang balak na tulungan ako?"pabulong Kong saad sa sarili ko habang pasimpleng sinusulyapan si bato na nakatayo lamang sa may pinto habang pinapanood akong maglinis ng banyo.
"Hayst,asa ka nmn na tutulungan ka ng batong yan no Zyrah?tsk"bulong ko pa habang inis na pinupunasan ng basang towel yung pader ng cr.
"Tss, can't you work faster?Look,it's already 5 pm"cold na saad niya at nang sulyapan ko siya ay nakatingin lamang siya sa wristwatch niya kaya pasimple ko siyang inirapan.
"Kung tulungan mo kaya ako para mabilis na"saad ko ngunit tinignan niya lamang ako ng masama
"Why would I help you?It's your punishment so you're the only one who must do that"cold na saad niya
"Tsk,nye nye nye"saad ko na lamang at bumalik sa ginagawa ko at tutal nmn ay wala akong mapapala sa batong to.
Sarap lang ibato sa kaniya tong pamunas na hawak ko,tsk.
Habang nagpupunas pa rin ako ng pader ay parang ramdam Kong may nakatitig sakin.Impossible naman na si bato un. Shet,baka nmn may multo sa cr na to?
Omg!takot ako sa multo!!! No no no,walang multo dito Zyrah.Wala wala wala!As in WALA!kaya manahimik ka na diyan.
Pero ramdam ko talaga na may nakatingin sakin eh.
At dahil Hindi na nga taalga ako mapakali ay sinulyapan ko si bato at boom!Siya ang kanina pang nakatitig sakin.
Kaagad akong napangisi habang siya ay cold pa rin na nakatitig sakin.
"Natulala ka na nmn sa kagandahan ko bato"Malang asar na saad ko sa kaniya at nginisian siya.
Napatikhim nmn siya at napaiwas ng tingin nang marealize niya sigurong nakatitig nga siya sakin.Tsk,huli ka balbon.
"Mind your work"cold na saad niya habang Hindi nakatingin sakin.
Napatawa nalang ako ng mahina at ipinagpatuloy na ang aking ginagawa.
Advertisement
Mga ilang sandali lamang ay natapos na rin ako sa aking ginagawa.Naghugas muna ako ng kamay at saka naghilamos.
"O bato,tapos na ko.Pwede na ba ko umuwi?"nakataas kilay Kong tanong Kay Bato habang nakangiti ng malapad.
"Tss,go"saad nito saka ako tinalikuran.
Napakawalang modo talaga ng batong to.
"Hayst,mabuti nmn"pagod na saad ko at lumabas na ng cr.
Naabutan ko pa siyang naglalakad sa hallway papunta sa sc office yata kaya tinawag ko siya.
"Oy bato!"tawag ko sa kaniya kaya nilingon niya nmn ako habang walang emosyong nakatingin sakin.
"I thought you're going home?"cold na tanong niya at pagkatapos ay nagpatuloy na ulit sa paglalakad kaya nmn ay hinabol ko siya.
"Ihh,pano nmn yung bag ko aber?"saad ko rito nang maabutan ko siya.
"Tss,come with me then"cold na saad niya
Hayst,kahit kelan talaga ay napakasungit neto.
Nang makarating na kami sa SC office ay kaagad niyang kinuha ang bag ko sa may couch at iniabot ito sakin.
Aabutin ko na sana ang bag ko nang ilayo niya ito at naglakad palabas ng SC office.
Hayst,ano na nmn ang NASA utak ng batong yun?
"Hoy bato!Ibigay mo na nga sakin yang bag ko!Nagawa ko na yung punishment kaya ibigay mo na sakin yan!"saad ko at saka lumabas rin ng SC office.
Akala ko ay ibibigay niya na sakin ang bag ko ngunit laking gulat ko.na lamang nang inilock lang niya ang pinto ng SC office at saka naglakad na paalis.
Kaya eto ako,hinahabol na nmn siya.
"Bato nmn!Akin na nga yang bag ko!"habol ko rito ngunit Hindi niya ako pinansin hanggang sa makarating na kami sa may parking lot.
"Hop in"saad niya nang matapos niyang buksan ang pinto ng isang itim na kotse.
Advertisement
Hindi ako kumibo at bagkus ay tinignan lang siya habang nakataas ang isa kong kilay.
"Hop in"ulit niya
"At bakit nmn ako sasakay diyan?"tanong ko saka humalukipkip
"Because I said so"cold na sagot niya
"Ayoko nga"pagmamatigas ko
"Damn!You're really a stubborn!"inis na saad niya at nagulat nalang ako nang bigla niya akong buhatin at sapilitang isinakay sa kotse niya.
Sa gulat ko ay hindi na ako nakaangal pa.
"Aray nmn!"reklami ko nang ihagis niya sakin yung bag ko at pagkatapos ay malakas na Sinara ang pinto ng kotse.
Walng modo!
Umikot nmn siya upang sumakay sa driver's seat at pagkatapos ay inistart na ang engine ng kotse niya.
"Bato,San tayo pupunta?"tanong ko habang nakatingin lang sa labas.
Ilang minuto na ang lumipas ay hindi pa niya nasasagot ang tanong ko kaya in is ko siyang nilingon.
"Hoy bato!Tinatanong kita!"inis na saad ko sa kaniya pero nanatili lang siyang seryosong nakatingin sa daan.
"Hayst!"inis na saad ko at tumingin nalang ulit sa labas.Wala akong mahihita sa batong to eh,nakakainis!
"Address"napalingon ako nang bigla siyang magsalita
"Anong address?"nagtatakang tanong ko
"Psh,tell me tour address"cold na saad niya
Tss,yung lang pala.Pwede nmn magtanong ng ayos eh gusto pa niya tinitipid.
Itinuro ko nalang sa kaniya kung saan ang daan papunta sa bahay ko at mayamaya lang ay nakarating na kami sa may tapat ng tinitirhan naming apartment.
"Is this really where you live?"tanong niya habang nakatingin sa apartment na tinitirahan ko.
"Bakit?May problema ka ba dun?"tanong ko sa kaniya
"Tss,why is it so small?"panlalait niya
"Eh Ano nmn?!Kami lang ng kapatid ko ang nakatira riyan kaya ayos lang.Saka bakit ba nangingialam ka eh hindi nmn ikaw ang nakatira riyan?!"inis na saad ko sa kaniya at padabog na lumabas ng kotse niya dala ang bag ko.
Nagtataka ko siyang tinignan nang lumabas rin siya ng kotse niya.
"O,hindi ka pa ba uuwi?"tanong ko
"Wala bang thank you?"tanong niya
"At para saan nmn aber?"nakahalukipkip na tanong ko
"For sending you home"saad niya
Hayst,oo nga no.
"Edi thank you"saad ko at papasok na sana sa apartment nang bigla niya akong hilahin pabalik at nagulat nalang ako sa sunod niyang ginawa.
♥♥♥
STHONE's POV
Papasok na sana siya sa tinitirhan niyang apartment nang bigla nlng gumalaw ang kamay ko at hinila siya pabalik at ang mas ikinagulat ko ay nang halikan ko siya sa noo.
*dugdug*
*dugdug*
Damn!what's happening to me?!Why am I doing this?Why I can't control myself?!
Nang marealize ko ang ginawa ko ay mabilis ko siyang binitawan at saka nag iwas ng tingin.
Damn,that's embracing Sthone!
"A-ahm,pasok na ko"biglang saad niya at saka mabilis na pumasok sa apartment.
Bigla nalang akong napahawak sa dibdib ko at napakagat sa lower lip ko.
Damn you abnormal heart!
Advertisement
- In Serial17 Chapters
Dungeon Code
Excerpt from the Cow River Crossing Dictionary. Dungeon n. A spontaneously occurring intelligent crystalline life form originating from high concentrations of green goo. For further information see ~ types in Encyclopaedia Multiverca. Follow the life of a transmigrated Earthling - as a dungeon core! Yes, not the most original, and my first story. Please be gentle! Feel free to comment and rate (I will try to read them all).
8 59 - In Serial13 Chapters
Blind
Have you ever wondered what the blind actually see? For Damon, he can't even answer that question. He's been totally blind since birth. He has no concept of light or dark, no colours from which to reference. How is he meant to describe something when he has no visual context to work from. To him it's simply an abyss, or at least he thinks it is.. He doesn't actually know what an abyss looks like. But from the sounds of it, that's as close as he's gonna get to actually knowing what he sees. That is, until he enter's King's Wrath. Welcome one and all to Damon's story as he gains his sight after entering a game in which he must work hard to stay alive and fight to keep the one thing that will let him see what all other's take for granted. I am a first time writer and if you have any tips or if you spot any mistakes please let me know, as I will endeavour to make this story as shiny and polished as possible. Happy Reading!
8 84 - In Serial9 Chapters
BEEADDLEDRUNG — Serial Bogeyman
By chance, the paths of a renowned hero and an infamous bogeyman intersect. Locked in a wordless battle from dawn till dusk, the two beat each other bloody before the monster asks why the hero has come to his dwelling. When the hero realizes that the bogeyman doesn't have what he seeks, he cuts the battle short and promises to return one day to slay his foe. The bogeyman accepts this pledge and demands that the hero remember his name: BEEADDLEDRUNG. After waiting for what feels like an eternity, BEEADDLEDRUNG realizes that he doesn't just want to finish that battle; he wants to be killed, and the hero is the only person he's ever met with the potential to kill him. Apparently tired of existing without hope of further evolution, the monster emerges from his lair in search of his fated executioner. Hi, and thanks for checking out my web novel! Right now my update "schedule" is erratic. I'm sure this will change if the story generates enough interest. In any case, I plan on completing it eventually.
8 66 - In Serial93 Chapters
Storm of the End
"I remember a time when we didn't have to fear waking up. I remember a time when there was hope for tomorrow.A time where we could look forward to the future.A time when there was a future.That time is gone now. And it is never, ever, going to come back." In the near future, after an economic collapse, a devastating storm sweeps across North America leaving behind not only devastation, but also mysterious rumors in its wake. Whispers of bizarre sounds, strange shapes and inexplicable deaths trail behind the storm as it makes its way to Arborline City.Markus, along with his son Aaron and his wife Jessica, do their best to survive in the looming shadows of the storm. Schedule: Usually every day but at the very least Monday, Wednesday, Friday. Full chapters are released early for patrons.
8 1197 - In Serial14 Chapters
Everything Im Insecure About (SouDam)
Lolz, a turn of events, Gundham likes Kazuichi to begin with but Kazzy boy likes Miss Sonia ;(
8 217 - In Serial200 Chapters
Dark quotes (#Wattys2016)-*COMPLETED*
Book of creepy quotes and all things scary. NOT RELATED TO SELF HARM OR ANYTHING LIKE THAT JUST TO MAKE IT CLEAR .***********not good at descriptions********I hope you enjoy my second book and please remember to VOTE COMMENT FOLLOW etc. Please read @mayesha121 book 'my parents killer' and vote HOPE YOU ENJOY Remember toVOTECOMMENTFOLLOWSHAREBLEH BLEH BLEHon with the book-see ya
8 82

