~♥♥~

na ang klase at wala manlang akong naintindihan. Kanina pa lutang ang isip ko. Si bato kasi ay Hindi pa tumatawag hanggang ngayon.

Si Tristine nga ay nagpaiwan muna dun sa office ng kuya niya. Ayoko sana pero nangako nmn siya na hindi daw siya magkukulit dun.

Hayst,saang lupalop na nmn kasi nagpunta yun? ni hindianlang siya nagpaalam sakin.Kahit manlang text, wala! Hayst! Pinag-aalala niya ko

Napagdesisyunan kong pumunta muna sa cafeteria para bumili ng pagkain. Papunta rin kasi ako sa office ni bato para dalhan ng pagkain si Tristine.

Matapos ko ng makabili ng spaghetti,siomai,Delight, at fries ay pumunta na ako sa office ni bato at nadatnan ko nmn doon Tristine na nakaupo sa couch katabi si....

"By?! " masayang bigkas ko at mabilis na lumapit sa kaniya saka siya niyakap ng mahigpit.

"Saan ka ba mamggaling?Bakit si ka manlang nagpaalam sakin? Akala ko kung saan ka na nagpunta. Akala ko may mangyaring mas-" sabi ko matapos kong kumalas sa yakap at tiningala siya pero naputol ang sasabihin ko nang mabilis niya akong halikan sa labi.

"Calm down, wife.You're being paranoid. Look, I'm still alive. " sabi pa niya pero sinamaan ko lang siya ng tingin saka sinuntok ang dibdib niya dahilan para mapadaing siya.

"Saan ka ba kasi nanggaling?! " inis na tanong ko

"Somewhere." maikling saad niya kaya lalo akong nainis.

"Anong somewhere?! Sumagot ka nga ng ayos! Alam mo bang pinag-alala mo ko ha?! Nakakinis k-" muling naputol ang sasabihin ko ng halikan niya na nmn ako.

But this time, his kisses were full of love.Napakagaan ng mga halik niya at ramdam ko talaga ang pagmamahal niya roon.

"I just did something very important, wife." sabi niya matapos humiwalay sa halik

Bago pa man ako makapagsalita ay may tumikhim na sa kabilang side niya.

"Ehem!I'm still here, lovers! "

Oh heck! Nakalimutan namin na nandito pala si Tristine. Aigoo!Ito kasing si Bato eh!

"Ahm, gutom ka na ba? May dala akong pagkain" sabi ko na lamang

"You mean that food? Look, it's dirty na ate.You drag it on the floor po kasi" sabi niya saka tinuro yung pagkaing binili ko kanina na nasa sahig na ngayon. Nalaglag ko yata kanina nung makita ko si bato.

"Ats, di na bale, ibibili na lamang kita."sabi ko nmn at tumayo pero agad din akong nahila ni bato paupo.

" No, need wife. I have something there. "sabi pa niya saka itinuro yung table niya at nakita ko nmn doon na may family sized pizza,burgers,at Coke 2 in can. Meron ding malaking Chuckie na para yata kay Tristine.

"Hayst,yun nmn pla eh. Tara Tristine, kain na muna tayo." sabi ko at tumayo saka niyaya si Tristine papunta sa may table ni bato. Naupo nmn agad siya sa swivel chair ni bato saka inabot yung malaking Chuckie.

"Waahh!You really know me well kuya! " masiglang aniya ni Tristine saka ininom na yung Chuckie.

"Of course knowing that you almost filled the ref by Chuckies. " sabi nmn ni bato saka naglakad palapit samin.Naupo ako sa katapatang upuan ni Tristine.Tumabi nmn agad sakin si bato.

Taas kilay ko nmn agad siyang tinignan nang pagkaupong-pagkaupo niya ay nakapulupot na agad ang mga braso niya sa bewang ko.

"What? " takang tanong niya

"Yung braso mo. Hindi ako makakakain ng ayos. " sabi ko pero nagpout lang siya saka pinatong ang baba niya sa balikat ko.

"I'm tired, wife"sabi niya at sa boses niya ay halata mo talaga ang pagod.

Napabuntong hininga nmn ako at nadako ang tingin sa mga braso niya na nakayakap sakin ngunit ganun na lamang ang panlalaki ng mata ko nang makita ang kamay niya.

" By! "singhal ko saka inabot ang kamay niya at sinuri yun.

" Bakit may ganito ka?! Anong nangyari?!Nakipag away ka ba?! Ano?!By nmn ih!"natataranta kong tanong

"Wife.Wife.I'm okay. It's just a scar. No need to worry. It doesn't hurt, anyway. " sabi niya saka ako niyakap para pakalmahin

"Anong scar?! Eh bakit ang kapal ng benda?!"tanong ko at kumalas sa yakap pero agad niya ulit akong niyapos pero this time, mahigpit na.

" Wife, calm down, okay? Hindi pa nmn ako mamamatay. "

"At talagang nakakapagsalita ka pa ng ganyan?! Nakakinis ka talaga! "naiiyak na sabi ko

"Shh, hush now,wife.It's okay. I'm really fine." sabi niya at ramdam kong hinalikan niya pa ang ulo ko.

"Kuya, you're so bad talaga that you're always making ate worry. " sabat nmn ni Tristine

Kumalas ako sa yakapan namin ni bato at tinignan ulit ang kamay niya.

"Sigurado ka bang galos lang yan? " tanong ko

"Yeah, wife. It's a scar only. " sabi niya at muli akong dinampian ng halik sa labi bago sa noo.

"Boss, pano yan?Mukhang mapapalitan ka na nmn ng pwesto. " sabi ng maitim na lalaki. Nakaupo ito sa mahabang couch sa loob ng isang opisina.Opisina ng tumatawag niyang boss.

"T*nga! Anong mukhang mapapalitan?! Eh napalitan na nga eh!" singhal nmn ng katabi nitong payat na lalaki.

"Psh, l*ntek talaga yung MK na yun! Bakit kasi bumalik pa sila? " aniya nmn ng maskuladong lalaki na nakaupo sa swivel chair. Nakaharap ito sa nnapakalaking glass window na tanaw na tanaw ang ibang building sa labas.

"Pano yan, boss? "

"Tss!Hahanapan natin siya ng kahinaan. Pag nangyari yun,gagawa tayo ng paraan para maalis ulit siya sa pwesto.Pero sa puntong ito, Hindi na siya makakabalik KAILANMAN. " sabi nung boss saka ito saka malakas na humalakhak na parang isang kontrabida.

"Bwahahahaha bwahhh-ack!T*ngna nasamid ako! Tubig! " sigaw pa nito.

"T*ngna! Pluto! Tubig daw si boss! "

"Ulul mo Bruno! Ikaw inutusan! "

"Anong ako?! Ikaw daw! "

"T*nga ikaw! "

"Anak ng! Mamamatay ako sa inyo mga p*ta kayo!" sigaw ng boss saka ito nagkasa ng baril. Napatigil nmn sa pagbabangayan ang dalawa

"Labas! Mga g*g*ng to! " hiyaw pa nito. Halos magkandadapa nmn ang dalawa sa paglabas mula sa opisina niya.

_________________

Short update muna😊✌