《He's a Student Council President(Soon To Edit)》CHAPTER 67
Advertisement
Pagkarating ko sa unit namin ni bato ay 10:32 ng gabi.Malayo sa oras ng off ko. Hindi ko alam pero Hindi ako sinundo ni bato. Siguro nakalimutan niya lang.
"By!Nandito na ko! " ssigaw ko saka nagpunta sa kwarto nagbabakasakaling naroon siya pero wala.Pumasok ako sa banyo pero wala. Sa walk-in-closeth, wala rin.Maski sa kitchen ay wala siya.
'Saan nmn Kaya pupunta yun ng ganitong oras? 'tanong ko sa aking isipan.
Kinuha ko na lamang ang cellphone ko saka idinial ang kaniyang numero.
"Ayts, nasan ka ba, by? " nag aalalang tanong ko sa sarili.
Hayst, tawagan ko nalang siguro si Coal at Airish.Baka sakaling alam nila.
Sinubukan kong tawagan si Coal pero tulad ng kay bato ay hindi ko rin matawagan.
Hayst, last na. Si Airish nalang.
"Hello, Rish. " bungad ko
[ Oh, napatawag ka? Anong oras na oh. Bakit gising ka pa? May pasok pa tayo bukas. ]
Mukhang naistorbo ko ang tulog ni Rish dahil sa boses niya.
"Ahm, Rish. Pasensya na kung nabulabog kita ha. Si Trevix kasi... "
[Oh, anong nangyari? ]
"Hindi pa siya umuuwi. Sinubukan ko nmn siyang tawagan pero hindi ko makontak.Pati nga si Coal eh di ko rin matawagan.Nag-aalala na ko Rish. "
[Baka nmn magkasama yung dalawa. Baka nasa bar lang. Itulog mo nalang yan at may pasok pa tayo bukas.Wag ka nang masyadong paranoid dahil magkasama nmn siguro yung dalawang yun. ]
"Tingin mo? "
[Oo.Sige na matulog ka na.Ibaba ko na to ha? Good night. ]
"Sige, salamat at pasensya n arin sa abala. Goo night, Rish. "
[Sus, wala yun. Sige na sige na]
~toootttttt~
"Hayst, magkasama nga siguro yung dalawang yun.Pero bakit di man lang nagpaalam sakin si bato kung san siya pupunta? Hayst, ito na nmn siya eh. Pinag aalala na-"
Advertisement
*door bell rings*
"Oh? Si bato na siguro yun. Humanda siya sakin " bigkas ko saka nilapitan ang pinto at handa na sana siya singhalan nang-
"Good evening po. May delivery lang po para kay Mr. Trevix Montello.Pakipirmahan lang po to, ma'am. " sabi ni Mr. Delivery Boy at iniabot sakin ang isang di kalakihan at kulay pulang kahon.
"Salamat." sabi ko at pinirmahan na ang dapat pirmahan. Matapos nmn yun ay umalis na rin ang delivery boy.
"Ano nmn kaya ang laman nito? " tanong ko saka isinarado na ang pinto.
"Pwede ko nmn sigurong tignan no? " tanong ko pa.
"Hayst, wag na. Baka magalit siya sakin. " sabi ko saka nilapag sa mini table dito sa sala itong kahon.
Papasok na sana ako sa kwarto pero bumalik ulit ako sa sala at sinilip ulit ang kahon.
"Ayts! " sambit ko at nagtungo sa kwarto pero lumabas ulit ako at nagpunta sa sala.Para na nga akong engot dito kakauli uli eh.
'Wala nmn sigurong masama kung sisilipin ko lang yung laman diba? Saka isa pa, wala nmn siya eh. Pramis, sisilipin ko lang'sambit ko sa aking isipan saka naupo sa couch at ngayon ay nasa harap ko na ang pulang kahon.
"Silip lang talaga. " sambit ko at saka dahan dahan na inalis ang tape na nakalagay sa kahon.Nang matanggap ko na ay dahan dahan kong binuksan ito.
Isang telang pula ang bumungad sakin. Dala ng kuryusidad ay inalis ko ito at napagtanto kong may nakabalot sa loob nitong tela.Marahan ko iyong inilagay sa table at dahan dahang inalis ang pagkakabalot.
A-anong...
B-Bakit may ganito?
Nakalunok ako ng ilang beses nang makita ang nakabalot sa tela.
Isang baril....
Ngayon lamang ako nakakita nito at ang ipinagtataka ko ay bakit nagpadeliver si bato ng ganito.Hindi kaya-aish! Hindi nmn siguro.
Advertisement
Muli kong tinignan ang pulang kahon at may nkita akong pulang envelope na maliit dun. Nakagat ko pa ang ibabang kabi ko bago iyon kinuha at dahan dahang binuksan. Sa loob nito ay may kulay pula rin na papel pero nnangunot ang noo ko nang wala akong makitang sulat roon.
Ano to lokohan?
Teka... Hindi kaya....
Tumayo ako at saka nagtungo sa kwarto. Binuksan ko ang maliit na drawer doon saka kinuha ang maliit na flash light. Bumalik ako sa sala at naupo ulit doon.Binuksan ko ang flashlight saka itinapat ang ilaw nito sa pulang papel. At doon ay nakita ko kung ano ang nakasulat.
To:MK
Bring this when we got to UG this 12:00 midnight.The BG has a plan and they might kill you during the battle.
ZF
A-ano?
Teka, anong papat-
*door bell rings*
Shit!
Mabilis kong isinilid sa envelope ang sulat at inilagay iyon sa kahon.Ibinalot ko ulit sa tela ang baril at kung pano iyon inilagay sa kahon ay ginaya ko.Kumuha ako ng tape sa drawer at ginaya rin ang pagkakatape kanina ng kahon saka ko iyon inayos sa ibabaw ng center table.
Huminga muna ako ng malalim bago tumayo at lumapit sa pinto saka iyon binuksan.
"Saan ka g-"hindi pa ako tapos magsalita ay derederetso na siyang nagtungo sa sala at pabagsak na naupo sa mahabang couch. Tila ay pagod pagod siya.Nakapikit na rin ang mga mata niya at muling rito ay nakikita ko kung gaano kalaki ang paghinga niya.
" By... "tawag ko sa kaniya natapos kong maisara ulit ang pinto.
" Hmmm. "tanging sambit niya lamang.
" Saan ka galing? "tanong ko
" Somewhere "maikling sagot niya.
Ayan na nmn siya sa somewhere niya.Pwede niya namang sabihin sakin kung saan siya nagpunta.Bakit parang pakiramdam ko ay may nililihim siya sakin?
" Somewhere? Saang somewhere nmn yan? "medyo pabalang na sagot ko.
" Why are you still awake? You should be sleeping now. May paso-"hindi ko na siya pinatapos sa pagsasalita at mabilis na lumapit sa kaniya.
"Wag mo ngang baliwalain ang tanong ko. Saan ka ba kasi nanggaling? " inis na singhal ko
"You don't need to know, wife. " sabi niya na nagpadagdag sa inis ko.
"Panong hindi pwede?! Girlfriend mo ko at natural lamang na magtanong ako! Naman bato eh! Nag aalala ako kung saan ka nanggaling!Nag aalala ako kasi baka kung ano na ang nangy-"hindi ko na natapos ang pagsasalita nang bigla niya akong sigawan.
" ENOUGH!"sigaw niya kasabay ang kaniyang pagtayo.
Bakit parang siya pa ang galit ngayon?
"Bakit ikaw pa yata ang galit? Bakit kasi hindi mo pa ssabihi-" hindi ko na nmn natapos ang sasabihin ko nang maglakad siya patungo sa kwarto kasabay ang mga salitang...
"I'm tired, wife.Let's just talk tomorrow"
Napabuntong hininga na lamang ako saka padarag na naupo sa couch at napatingin sa kahon.
'May tinatago ka sakin, by at hindi ako matatahimik kapag hindi ko nalaman kung ano yun. '
Advertisement
- In Serial50 Chapters
Under a Boundless Sky
If you were to ask someone what they thought of Revian Snow, they would say that she's small. Cute too. Doesn't talk much. Average grades, and hard to find in a crowd, though you'd think that someone with her looks would be more noticeable. She also plays the popular VRMMO's for some reason, but doesn't like to interact with others too much, even online. In short, she doesn't stand out too much. She likes it that way—After all, it's much easier to keep a secret when nobody's looking for one. If you enjoy my work, please consider supporting me on Patreon. It's a great help to me, and a very good motivation to do better, and more. I hope you continue to enjoy what I write!
8 170 - In Serial7 Chapters
Divided/ Party to Escape
The aftermath where group of mercenaries were tasked to do VIP-mission, till it didn't lasted not only their limit, they weren't prepared of what kind of enemy they were dealing with. And therefore, they are split, nowhere to run, nowhere to be safe. This is a short story about in late February 1992, where in an island was peace and quiet until a "zombie-looking" army shows up before it all happened.Note: It contains Multi-dialogue and lots of characters involved.
8 136 - In Serial8 Chapters
Hellborne
Pvt. Raymond Osburn of the U.S. Army has a secret, one that he hopes his fellow soldiers won't figure out, and his secret is the least of his worries. Between the perfectly good airplane he is about to jump out of, the Nazis on the ground waiting to kill him, and his obligation to his friends back home that are depending on him returning, he has a lot on his plate. But what he doesn't know could kill him...The Nazis have a secret weapon. They've made a pact with unearthly forces, and it's up to Raymond and his fireteam to stop them. He is in over his head and he knows it, that won't stop him from fighting back like a demon straight out of hell. will Raymond have what it takes to ensure an allied victory against the Nazis and their demonic allies?
8 239 - In Serial13 Chapters
God of Shinobi - A Naruto SI
Finding myself in the body of Naruto Uzumaki was pretty unsettling. But I can't complain too much because Kami knows there are plenty of other characters that get way less plot armor. Enough talk, there are enemies to kill and plans to be disrupted. Wouldn't have signed up for this, but since I'm here, might as well get the job done.
8 286 - In Serial48 Chapters
Stuck in a game world with an OP shop
I spent all night watching H3H3 videos and passed out from exhaustion. When I woke up, I was getting transported into a game world! 16+!
8 304 - In Serial47 Chapters
Magikind [Original]
The third millennia, a time of change and evolution. An era, where people, through countless generations, have evolved strange powers and abilities. Through several centuries of selective breeding, these beings, known as mages, have become part of the very foundations of society. However, some refused to change or adapt. They believed in purity and refused to interbreed with magikind. Known as the manush, they were a rarity among society. Now, in the fifth millennia, the manush are thought extinct. With magikind ruling the world, a three-way war grips society. In these uncertain times, a manush called Gin, will herald a new era for all Magikind. A story of how man could realistically evolve while still pushing boundaries. Disclaimer: Chapters will be edited once the first volume is done. Bear the beginning for the time being, and hopefully you can see my writing improving over time (I've learnt a lot on how to write because of this (though I'm still not perfect :P)) Proud Member of Writers to the End, WriTE The link to the pledged fictions PS. If you find the 'notes' too boring or too info-dumpy, feel free to skip them and just read the main chapters. They're there for the reader to understand Gin's world (written in the perspective of Gin). But later on, we can see some interactions between the main characters and the occasional references to his past in the notes, so it has its purpose.
8 73

