《Arkiyo Liondel is my ENEMY》CHAPTER 2 (R-18)
Advertisement
Maingay ay madaming ilaw sa bar na aking pinasok. Suki nako dito sa Ace of bar kung tawagin, halos lahat ng tao dito ay sinasamba ako. Mga mangmang at walang utak ang mga taong pumapasok dito pwera sakin, they don't know what life is.
Nagtungo ako sa paborito kong pwesto, malayo sa mga walang utak nato. Sa dulo ako nag tungo at naupo, isang pabilog na mesa at sa gilid non ay tanaw na tanaw ang kabuuan ng Makati. Habang nilalagok ang mamahaling alak ay pinapanood ko lang ang mga bansot habang nag sasayawan sa gitna.
Ilang sandali pa ang nag tagal nang may lumapit saaking dalawang babae. Yung isa ay mestisa at mahaba ang buhok na kulay brown, then yung isang babae naman ay may kulay gray na buhok na hanggang beywang nya.agaganda silang babae pero wala paring gaganda kay Eya.
"Hi? Can we join you?" Tanong ng isang babae kaya agad akong tumango.
Pagkaupo na pagkaupo nila ay binigyan ko agad ng halik itong babaeng nasa kaliwa ko. Kahit pangit ang lasa ng dila nya ay sinikmura ko nalang, habang ginagawa ko iyon ay nararamdaman ko na may kamay na gumagapang saking binti... Hinawakan ko ang kamay na iyon at nilagay saaking ari.
Binalingan ko naman ng tingin ang babaeng nakahawak saking ari. Sya ang babaeng nasa kanan ko at nag hihintay saaking labi, agad ko syang tinikman... Matamis ang kanyang labi di tulad sa kaliwa ko.
Nang mag sawa ako sa labi nya ay binuksan ko ang pantalon ko saka niyuko ang ulo ng nasa kaliwa kong babae. Sinubo nya ang aking ari at dinila-dilaan iyon.
Habang ginagawa nya naman iyon ay kinakagat ko ang leeg nitong nasa kanan ko tapos nilalamas ko ang malaking melon nya.
"Hmm, ughh" Ungol nya.
Tangina nilalamas ko palang toh naungol na pano pa kaya pag pinabukaka ko toh.
Advertisement
Nang mag sawa ako sa leeg nya ay pinahiga ko sya sa couch, pinatigil ko yung babae sa pag subo saking ari at pinuwesto sya sa gilid.
Tinutok ko, pinasok ko ang aking ari sa babaeng parang bulate. Binayo ko sya ng malakas at hinubaran, sanay na naman silang mahubaran sa maraming tao dahil marumi silang babae... Habang binabayo sya ay nilalamay ko ang dibdib nyang kay lambot.
Nang labasan ako ay iniwan ko na syang nanginginig sa sarap at binalingan ng tingin itong babaeng nakatunganga. Kahit pangit ang lasa ng dila nya ay maganda naman ang hubog ng maputi nitong katawan
Pinatuwad ko sya saka sinira ang kanyang damit. Binayo ko din sya ng malakas kaya naman nag titili sya sa sarap na akala mo baboy na nanganganak. "UGH! UGH! UGH! UGHHH"
Kinuha ko ang mahaba nyang buhok at sinubunutan iyon na para bang isa syang kabayo... Ilang oras ko sya binayo hanggang sa mag sawa na ako. Agad nila akong nilisan matapos ko silang bigyan nag tig-daang libo.
***
Ibinagsak ko ang katawan kong pawisan at muling lumagok ng alak. Nakaupo kong pinagmasdan ang kabuuan ng Makati habang nag-iisa nanaman dito sa sulok. Sanay na naman ako sa ganito, i'm always lonely kung tawagin. Oo maingay akong kasama, marami akong dada pero once na seryoso na ang lahat ay hindi mo na mamamalayang nabubuhay pa pala ako.
Hindi ko inaasahang ganito pala ang buhay na makakasanayan ko.
Ganito na kagulo at kadumi ang mga araw ko mag mula nang iwan ako ni Eya. She's my world, my safe place. Pero masyadong mapanakit ang mundong toh, bata pa kami nang mag karelasyon kami... Nalaman ng mga magulang nya yon kaya naman nilayo sya sakin, dinala sya sa ibang bansa. Hindi ko alam kung saang bansa yon, basta malayo daw sakin.
Advertisement
Wala naman kaming magawa. Hindi ko maipaglaban ang pag mamahalan namin dahil bata pa kami non. Kaya nga lagi akong andito para kina Arkiyo at Khalia, danas na danas kong mag tago sa lahat para lang makasama ang pinakamamahal ko..
Ang kaibahan, kaya nilang dalawa na lumaban.
At mag mula nang iwan ako ni Eya dito sa Pinas pinangako ko na sa sarili ko na titino lang ako kapag nakita ko na syang muli... I miss her that my life.
***
Tanghaling tapat at napakainit dito sa tapat ng SNR. Kanina ko pa hinihintay si Al pero wala padin sya, hay nako kundi ko lang sya mahal hindi ako mag titiis ng ganito ka tagal at kainit.
Akmang aalis nako nang may tumawag saaking pangalan...
"Belle!"
Nang lingunin ko iyon ay laking tuwa ko nang makita ko si Al. Tumatakbo syang pawisan habang patungo saakin, "Sorry natagalan bako?" Tanong nya kaya agad akong umiling.
"uh.. Bakit ka nga pala mag gogrocery?"
"Hmm, secret" Sagot nya tapos nilisan nako.
Agad ko naman syang sinundan sa loob. Sabay kaming namili nang mga kung ano-anong pagkain, ewan ko ba kung para san ito. Ang daming chips and drinks na akala mo mag fifield trip sya mag-isa... Habang kami ay namimili ay hindi ko maiwasang mapatitig sakanya.
Sya na ata ang pinakaguwapong lalali na nakita ko bukod kay papa. Bata pako nang mamatay si papa, pero lagi namang andyan si mama kaya naman hindi ko naiisip na may kulang sakin. Nasa ibang bansa si mama nag tatrabaho kaya naman nakakapag-aral ako sa URM.
Sa sobrang pag-iisip ko ay hindi ko na namalayang kinakausap pala ako ni Al... "Hey? You okay Belle?"
Napangiwi nalang ako at tumango.
"tara don sa chocolates," Sabi nya at muli nanaman akong nilisan.
Ewan ko ba, he's giving me mixed signals kaya naman minsan inaassume ko na may gusto sya sakin tapos minsan nararamdaman kong kaibigan lang ang tingin nya sakin. Medjo nakaka-hurt kasi hindi ko sya maintindihan, pero wala akong magagawa kundi ang sumabay sa agos.
I wish you know how much i love you Al.
Advertisement
- In Serial37 Chapters
Level Down
Hell is for children. Thats not a social commentary, its open mockery. After finding out the supernatural world has a video game interface I figured not much could shock me anymore. Guess I shouldnt have tempted fate. WARNING: This is a long form story. The chapters starting out will be buildup and it might take some time to Reach the litrpg elements. please enjoy the first infernalRPG.
8 154 - In Serial11 Chapters
Sins of the Fathers (A Dungeon Story)
Extract from the histories of Hogenbach, written by the grand historian and self-proclaimed drunkard Gregor Meinzt. "Ah Hogenbach, a crumbling shithole of a kingdom situated in the arse end of nowhere. A land of rolling hills, cold winters and home to a population of short and bitter people. A terrible land. Yet it is here that the greatest calamity of the modern realm took place. It was here that the writhing dungeon was born. Some call Viktor Grieswald a hero, others curse the name. And yet fewer still know him for what he truly was. His was a sad existence, made to shoulder the burdens of an entire realm. He helped, he harmed and he left a trail of destruction in his wake, he will always be my friend. But know this, whatever your opinion on the man, nay the monster is, one thing is true. The world will never be the same after his presence, we made sure of that." AN: Alright, this is a dark fantasy dungeon story without the use of reincarnated characters or a system. Yes, I tagged it litRPG as it uses game elements, no these do not include a status screen. Read onwards if you dare.
8 116 - In Serial9 Chapters
Do The Wyrm
'Bard's, warriors, tricksters, and idiots in equal measure. They wield the power of magic and song in tandem. Weaving together cunning spells and insulting songs into attacks far more ruthless and personal than a simple fireball.' -The Classinomicon 'Wyrms, born from the ancient magic of dead dragons and giants felled in the seventh heavenly war. And birthed through the Spider Serpent Loki tricking the Earth Mother into playing a twisted melody. Wryms are monsters that burrow deep into the ground, through the sea, and into the sky. Feasting on the ambient flows of energy within each, their scales (and chitin depending on their type) can be forged into incredible armor. They serve as a worthy foe to any mid-level adventuring party. -Evelyn's Guide to Monsters & Mind-Bending Terrors 'What!? A Wyrm Bard attacked and killed all your friends? You either may be the unluckiest lad on the face of this plane, or the most stupidest adventurer from the High Dusks to the Low Tides! Get this dog out of my guild, don't want his stupidity to spread. -Guild Manager after idiotic adventurer made a scene and stabbed someone. Seriously, Wyrm Bards can't be real. Right?
8 173 - In Serial7 Chapters
To the End
In his second year of high school, young critic and amateur writer Terrezia Guls finds himself in another world. Certain tags pending.
8 77 - In Serial9 Chapters
Oddity
Lunar, a lonely boy who is adopted, never felt that he belonged. One day he comes across an egg. How are they linked? What will become of the egg? *DISCLAIMER* This series is in early, early beta. When I'm finished with this story I will rewrite it. So, pardon any stupid mistakes I apologize in advance. Updates every 2 weeks on Mondays.
8 92 - In Serial33 Chapters
the mr and mrs : e.d
it's not all teenage drama anymore. BOOK ONE: FOSTEREDBOOK TWO: HAPPY ENDINGS DONT EXISITBOOK THREE: THE WAKE UPBOOK FOUR: THE MR AND MRS
8 166

