"Daddy wake up." I've heared a faint voice from someone I don't know who.

I've tried to move my finger,

And I did.

Sinubukan kong imulat ang mga mata ko,

At nagawa ko.

Ngunit tanging liwanag lamang ang nakikita ko.

"I'll call a doctor, you stay there honey." Rinig kong nagmamadaling saad ng isang babae.

Narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto.

Pinikit ko muli ang mga mata ko, hindi ko maaninag ang nasa paligid ko.

Maya't maya pa'y narinig kong bumukas muli ang pinto, kaya binuksan ko muli ang mga mata, ngunit tanging blur na imahe lang ng babae'ng naka coat ang nakikita ko.

"Ahhhhhhhhhhhh." Napasigaw ako sa biglang pagsakit ng ulo ko, naisapo ko ang aking mga kamay sa nuo ko. Para iyong binibiyak sa sakit.

================

Nakita ko ang dahan dahang pagmulat ni Ace sa kaniyang mga mata, at ang unang pumasok sa isip ko ay ang tawagin ang kaniyang doktor.

"I'll call a doctor, stay there honey." Nagmamadali kong saad, na ang kausap ay ang aking anak na nakatingin lang sa kamay ng ama na gumalaw kanina lang. Hindi nito nakita ang pagmulat ng ama.

Agad akong lumabas, mabuti na lamang at nakita ko agad ang doktor ni Ace, agad ko itong tinawag.

"Doc, he's awake!" Tawago ko dito.

"Let's go!" Mabuti na lamang at naintindihan nito agad agad ang sinabi ko, nagmamadali kaming bumalik sa silid ni Ace.

Bagama't kinakabahan ay masaya ako. Naghalohalo ang nararamdaman ko ngunit mas nangingibabaw ang saya. Masaya ako at gising na ang ama ng anak ko. At hanggang duon na lamang yun.

Nakapikit na ito, ngunit maya't maya pa ay bumukas muli ang mga mata nito.

"Arggggghhhhhhhhhhh." Nagulat ako ng bigla siyang sumigaw, at namilipit sa sakit.

"Ahhhhhhhh." Sumigaw siyang muli, napaupo, sapo ang nuo. At maya maya pa ay gumulong na ito sa kama.

Agad namang nagsilapitan ang mga nurses sa kaniya at inalalayan siya para hindi siya mahulog sa kama.

Ewan ko ba pero ako ang nasasaktan sa nakikita ko.

"Mommy, what is happening to daddy?" Tanong ng anak ko, napabaling naman ako dito.

"I-I don't know, but don't worry the doctors will make him feel better." Sagot ko sa anak at muling bumaling kay Ace.

"Ahhhhhhh." Sigaw niyang muli, and I don't know why a lone tear escape from my eyes.

Napahinga naman ako nang maluwag nang huminto siya sa pagulong at napahiga ng maayos.

'Katahimikan'

.

.

.

.

.

.

Matapos ang mahabang katahimikan ay bigla siyang nagsalita, na para bang ang sarili lang niya ang kinakausap niya.

"Why can't I clearly see everything?" Tanong nito.

Lumingon lingon ito sa kung saan saan hanggang sa dumako ito sa gawi ko, ng anak namin.

Matagal niyang kaming tinitigan, pinikit pikit niya pa ang mga mata niya ngunit maya maya pa'y humiga rin siyang muli sa kama ng maayos.

Nanahimik na naman siya, hindi ko maintindihan ang kaba sa puso ko nung mga oras ring iyon.

Nagulat ako nang biglang bumaling si Ace sa gawi ko at nagwikang

.

.

.

.

.

"Who are you?"