Nang makabawi ako sa pagkabigla ay agad akong napaupo.

"What was that?!" Mahina pero may diin kong tanong, at alam kong bakas duon ang galit.

"Ace you are already awake?" Gulat na napatingin sa gawi ko ang aking mahal na kaptid.

"Hindi ka naman siguro bulag kapatid. Now tell me what was that?" Sarkastiko kong saad at sinabayan rin iyon ng sarkastikong ngiti.

"A greeting." Sagot nito na para bang hindi man lang nakapa ang galit sa tono nang boses ko. Masigla pa itong lumapit sa akin at tinapik ng bahagya ang ulo ko.

"I am glad you are already awake."

"A greeting? What kind of greeting is that brother?" Hindi makapaniwalang tanong niya sa kapatid na ang pinapatungkulan ay ang naging sagot nito sa tanong niya.

"A kiss, napinta kasi bro. Good morning kiss, hello kiss, I miss you kiss, uhhmmm ano pa ba? Uhuh? I love you kiss nga rin pala. Tsk." Masayang sagot ng kapatid ko, nakikita ko ang saya sa mga mata niya, at kakaiba ang sigla sa tono ng mga boses niya. Ibang iba sa Ryker na kilala ko'ng masyadong seryoso sa lahat ng bagay.

"He don't know Ryker." Napalingon ako sa gawi ni Jelene ng magsalita siya, nakayuko ito.

"Ah, I am so sorry I almost forget brother. But we're getting married." Nagulat ako nang kinuha nito ang kamay ni Jelene at ipinakita ang isang kumikinang na diamond ring, isa lang ang nasisiguro ko isa iyong engagement ring.

Nakita ko ang kinang sa mga mata ni Ryker matapos niyang sabihin ang bagay na iyon, nakita ko rin ang ngiti sa mga labi ni Jelene.

"You are unfair." Ang nasabi ko na lang.

"I just thought you'll wait for me to be awake before you'll decide. You tell me to fight for you and yet when I wake up I will just find out that you are already getting married? That is not fair Jelene." Tinitigan ko siya ng maigi, yung titig na parang binabasa ang laman ng isip niya.

Hindi nagsalita si Jelene, she's just there looking at the floor. As if it was a precious gem she adored a lot.

"It was a fair fight brother, she was once yours yet you let her slip off your finger. You let her go, no you push her away so you can let go. Now you don't have the right to say that it is not fair. I am having the chance you once pushed away Ace and I promise I wont let it slip off my finger." Napayuko ako sa narinig, dahil tama. Tamang tama ang mga sinabi niya, tamang tama ang lahat. Ako mismo ang nagtulak kay Jelene palayo, at ngayon anong karapatan kong bawiin siyang muli.

Ngunit siya mismo ang nagsabing kailangan kong mabuhay para mabawi sila! Hindi man iyon direkta ngunit pinanghawakan ko iyon. May chance pa ako at si Jelene mismo ng nagsabi nun. Sasagot pa sana ako nang sumabat si Jelene.

"Ryker I almost forgot but he need to be checked. He just wake up. Hon please call the doctors outside." Malambing na pakiusap ni Jelene kay Ryker at nagdulot iyon ng kakaibang sakit sa dibdib ko.

"Wala akong napansin na doktor sa labas pagpasok ko dito Jelene."

"Uhmm hon can you find his doctor pretty please?!" Pakiusap ni Jelene sabay yakap kay Ryker, naibaling ko ang paningin sa ibang dereksiyon. Parang piniga ang dibdib ko sa sakit.

Agad namang lumabas si Ryker.

"You hate me yet magkapareho lang rin pala tayo, parehong mapanakit. Ang pinagkaiba hindi kita pinaasa." Hindi ko mapigilang sumbat dahil masyadong masakit ang nakita ko at narinig.

"Ang pinagkaiba, pinaasa kita para mabuhay ka. Isa pa, nasasaktan kita ngunit hindi iyon ang intensiyon ko Ace."

"Hindi ko rin naman intensiyong saktan ka ha? Hindi ko intensiyong magmahal ng iba para masaktan ka. Matagal ko na siyang mahal bago ka pa man dumating at bago pa man kita nakilala." Napatingin siya sa akin ng deretso. At hindi ako nagkakamali nakita ko ang sakit na bumalatay sa mga mata niya.