"Yes father I do." Sagot ko sa tanong ng pari sa akin. Hindi ko inaakalang ako ang pipiliin niya. Binitiwan ko siya hindi dahil naging duwag ako kundi dahil gusto kong magparaya. Gusto kong maging masaya siya, pero nagkamali ako dahil ako pala. Ako pala ang kasiyahan niya.

"I now announce you husband and wife. You may now kiss the bride." Anunsiyo ng pari na nagpahiyaw sa mga naroroon. Agad naman akong napaharap sa ASAWA ko na ngayon ay nakaharap na pala sa akin.

Tinanggal ko ang belo sa pagkakatakip sa muka niya, sumilay ang kaniyang magandang ngiti.

Wala akong pake alam kung may anak na siya sa iba o wala, dahil kapag totoong mahal mo ang isang tao. Matatanggap mo gaano man kapangit ang naging nakaraan niya. Dahil ang totoong pagmamahal ay alam ang salitang pagtanggap at pag unawa.

Mahal ko rin si Race, at anak na rin ang turing ko sa kaniya.

Ito ang unang bese na mahahalikan ko siya sa labi. Nerespeto ko ang pagkababae niya kahit alam kong hindi na siya berhen. Ginalang ko siya dahil ganun ang pagmamahal na totoo. Ang sekswal na pagnanasa ay hindi dapat maging basehan ng pagmamahal. Dahil kapag nagmamahal ka alam mo ang salitang, tamang panahon. Dahil ganun iyon. Lahat ng mga bagay bagay ay may tamang panahon.

Marahan ang ginawa kong paghalik, may pag-iingat at pagmamahal.

Sa ilang segundo ay nasilayan ko ang pagpikit ng kaniyang mga mata. I didn't close my eyes, I want to cherish the moment.

Hindi siya ang unang babaeng nahalikan ko. Pero siya ang unang babaeng nagbigay sakin ng ganitong pakiramdam.

Naroon yung labis na tuwa, pagmamahal, pagiingat at kung ano ano pang positibong pakiramdam.

Nagpalakpakan ang lahat.

"I love you" bulong ni Jelene sa tenga ko na nagpangiti sa akin.

"I love you too." Nakangiti kong sagot....

This is O and

I finally win her back, remember that I am that man she promised marriage, nagpakasal sila ni Ace at dumistansiya ako. Ngunit tadhana na rin mismo ang nagbigay daan para maangkin ko siyang muli, at kagaya ng sinabi ko kay Ace na kapag nagbalik na siya sa akin ay hindi ko na siya pakakawalan pa.

Being a bride to a perfect man is a dream. But being a bride to an imperfect man who knows how to understand, who regrets his mistake, who loves you unconditionally and more is a reality.

Hindi kailangang maging perpekto ang kapares mo para matawag kayong perfect couple. Dahil ang totoong couple ay yung nag-aaway-bati, minsan hindi rin nagkakaintindihan, yung may pagtatampuhan pero agad din namang nasusulosyunan. Natural ang salitang 'pain' sa taong nagmamahal. Cause theres no love when theres no pain.

"I love you too." Nang marinig ko iyon ay napaluha ako...

I am Jelene Dayana Anya and this is NOT a WIFES CRY OF INTIMATE PAIN anymore but a Wife's Cry of Intimate happiness. Alam kong hindi dito nagtatapos ang lahat. Alam kong marami pa kaming pagdadaanan, pero alam kong hindi na iyon magiging ganun kahirap, dahil may katuwang na ako sa anomang pagsubok na haharapin ko pa habang nabubuhay ako sa mundo.

I am her prologue, and my brother is her epilogue.

I didn't win her back..

I wasn't able to pull her to me ever again, but I am happy that at last she finally found her happiness. Though its not in me, but still I am thankfull that at last I finally saw her smile truly.

This is O

This is not a story about rivalry of brothers but a lesson in life that not all person you met first will be your last, that love may conquer every pain but we must not forget that love also learns to let go whenever it is needed, whenever you are not happy anymore, whenever you cannot endure the pain at all. Love is like you are in a maze, you aren't sure where is the end, or the danger, or even the right way, but it doesnt matter cause in every way you go through you learn, you understand, you'll know. Weather it was right or wrong. It was a story of forgiveness, understanding, a matter of letting go, a matter of knowing what was actually right, the act of selflessness.

I let go because I love her.

Hindi lahat ng taong una nating makakasalamuha ay ang ating magiging huli.

Hindi naman sa hindi tayo lalaban, dahil kagaya ng ating bida, lumaban siya. Pinakita niya ang kahalagahan ng paglaban, sa salitang pag-ibig. Ang hindi lang maintindihan ng nakararami ay ang salitang pagbitiw. Hindi dahil sa naduduwag ka, hindi dahil sa hindi mo na mahal. Kundi dahil minsan kailangan nating intindihin ang salitang , bakit nating ipipilit kung alam nating hindi naman talaga nababagay?. Dahil kapag nakatadhana kayong dalawa, kayo talaga ano mang ang mangyari sa paglipas ng panahon.

Just like Jelene and Ryker... Sino bang mag aakalang sila pala sa huli, na nagsimula lang sa isang simpleng childish promise, binuwag ng panahon at pinagtagpo muli ng tadhana.

Letting go?

Its not cowardness, its bravery. Hindi madali ang salitang pagbitaw sa katunayan mas matapang ka kung marunong kang bumitaw. Dahil alam mong dun siya sasaya.

Ika nga 'Bakit mo pipiliting suotin ang isang sapatos na hindi naman kasya na siguradong masasaktan ka, kung pwede namang suotin mo yung sakto, babagay pa sayo.' Gets mo?

"Mommy! Nandito po si daddy Ace!" Sigaw ng batang si Race sa ina niyang bisi,sa pagluluto sa kusina.

"Oh papasukin mo yang daddy Ace mo, tamang tama at tapos na ako sa niluluto ko." Utos niya sa anak, bigla namang may humalik sa kaniya sa pisnge at sa tiyan.

Ang kaniyang butihing asawa na hindi kailang man nagsawa sa mood swings at sa mga tantrums niya.

Buntis siya ng pitong buwan, matagal man silang biniyayaan ng anak pero its worth the wait naman.

"Morning honey/morning baby/morning momny." Sabay na bati ng magkapatid sa kaniya at ng kaniyang anak na ikinangiti niya.

"Morning bigboys now magsi upo na kayo at pagsisilbihan ko kayo." Utos ni Jelene at agad namang tumalima ang tatlo.

"Bilis lumaki ni baby ah." Manghang sabi ni Ace, palibhasay hindi nito napagtuunan ang pagbubuntis niya nuon.

"Oo nga, ikaw kailan mo ba planong mag asawa at para magka-anak ka ulit?" Tanong ni Jelene kay Ace habang sinasandukan ito ng kanin.

"Wala na. Sapat na sakin si Race. At pwede ko rin namang ituring na anak yang ipinagbubuntis mo kagaya ng ginawa ni Ryker." Nagkibit balikat lang si Jelene at ngumiti.

Ganito na sila sa nakalipas na tatlong taon. Walang malisya.

Sa ganitong set up sila nagkaintindihan at hindi nila iyon babaguhin.....,,,

The End

Cupid's POV

Sayang maaga kang binawian ng minamahal kaya tiisin mo na lang maging single habang buhay...

France------Ace Davien

=======================

(Masingit lang si kupido, hindi ako binigyan ng love life eh, baka may galit yun sakin...lol joke.... Hindi,pa ako ready sa love life na yan ang bata ko pa para atupagin yan.. Aral na lang muna ako.... Pero kayo readers,sigurado akong iba sa inyo nasa tamang edad na kay go lang.... Payo'ng kaibigan lang walang magpapakamatay kapag naiwan.. Isipin niyo na lang hindi kayo meant to be.. Lol ang haba na neto hanggang dito na lang thank you!!!!!!!!

Love

MsBwiitifulKim 😘😘😘)

Natapos din.....