လူတိုင်း အခန်းအားလုံး ရှာပြီးကြပေမဲ့ လှေကားကိုတော့ မတွေ့ကြပေ။ရှောင်းကျန့်တောင် ရှာရတာမောလို့ဆိုပြီး ဝမ်ရိပေါ်က ကုန်းပိုးထားရသည်။

အားလုံးက လှေကားရှာရတာကော ရှာမတွေ့တာကော ကြောင့် စိတ်မောလူမော ဖြစ်နေစဥ် ထိုမြင်ကွင်းက သူတို့ကို တစ်ခါထဲသေအောင် သတ်လိုက်သလိုပင်။သူတို့မှာကော ဘာကြောင့် ဝမ်ရိပေါ်လိုကောင်လေး မရှိရတာလဲဆိုပြီး ညီးညူးနေကြသည်။

အချိန်က နှစ်နာရီကျော်သွားပြီဖြစ်ကာ လူတိုင်းမနားနိုင်ဘဲ ဆက်ရှာနေရဆဲပင်။အခန်းတွေက တစ်ခန်းနဲ့တစ်ခန်း မတူကွဲပြားတာတောင် သူတို့မှာ သဲလွန်စမရကြပေ။

Ding-dong

ထိုအသံထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ လူတိုင်းငြိမ်သွားကြသည်။ဒီတစ်ခါ သေတာကတော့ ကျောင်းသူလေးနှစ်ယောက် ဖြစ်သည်။သူတို့နှစ်ယောက်က ဝမ်ရိပေါ်ကို ခဏခဏခိုးကြည့်တဲ့ကောင်မလေးတွေ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့က ရှောင်းကျန့်တို့အနားမှာ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသူလေးနှစ်ယောက်ဟာ အသံထွက်လာတာနဲ့ ပါးစပ်အပြည့်သွေးတွေအန်လေသည်။ထိုထဲတွင် အသည်းတွေကျောက်ကပ်တွေ အူတွေပါ ပါလေသည်။သူမတို့က ကလီစာတွေအကုန်အန်ထုတ်ပြီးတာနဲ့ သေဆုံးသွားကြသည်။

ရှောင်းကျန့်ကတော့ ဝမ်ရိပေည်ကျောပေါ်မှာတင် ဆွံ့အနေလေသည်။ထိုမြင်ကွင်းက သူ့ရဲ့အစားစားချင်စိတ်ကို လုံးဝကို ဖျက်ဆီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကျောင်းသူလေး သေဆုံးတဲ့ပုံဟာ သူတို့အနားက ပန်းချီကားနဲ့ဆင်နေလေသည်။ပန်းချီကားထဲမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုရှိနေပြီး ထိုရေတံခွန်ရဲ့ ရေကျဆင်းနေချိန်မှာ အမည်မသိအရာတွေ ပါဝင်နေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

"ရိပေါ်.....ပန်းချီကားထဲက ရေကိုတောင် ရှောင်ရမှာလားဟင်"

"မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါဆို သူတို့ဘာလို့သေတာလဲ"

"ပန်းချီဘောင်ကြောင့်"

"ဟမ်...."

"အဲ့ပန်းချီကားကို သစ်သားနဲ့ဘောင်ခတ်ထားတာ....ဒီအိမ်ထဲမှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်တည်နေတဲ့အရာမှန်သမျှက အန္တရာယ်တွေချည်းဘဲ....အဲယားကွန်းရှိနေတဲ့အခန်းလိုဘဲ..."

"အော်... ဒါဆို ငါတို့စစရောက်ချင်းက အရည်ပျော်ကျသွားတဲ့ ကျောင်းသူလေးကကော"

"သူမဘေးနားက နံရံစင်မှာ ဖယောင်းတိုင်တစ်ခုရှိတယ်...သူမအဲ့တာကို ထိလိုက်လို့ သူမက ဖယောင်းတိုင်လို အရည်ပျော်ကျတာလို့ ကိုယ်ထင်တယ်"

သူတို့အားလုံး ဝမ်ရိပေါ်ရှင်းပြတာ ဘယ်လောက်နားထောင်ထောင် ဝမ်ရိပေါ်ကိုလေးစားတာကတော့ ပိုပိုပြီးသာ တိုးလာခဲ့သည်။

ရှောင်းကျန့်တောင် နေရာတကာ ဆရာလုပ်ချင်တတ်တဲ့သူ့အတွက် ဘုရားသခင်က ဝမ်ရိပေါ်ကို ပို့ပေးလိုက်တာလားဟု ထင်မိလာသည်။

အခု ဒီရောက်ထဲက သူတစ်ခါမှ ဆရာမလုပ်ရသေးပေ။ထို့ကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် လှေကားမှာ အစွမ်းပြမည်ဟုဆုံးဖြတ်ကာ ဝမ်ရိပေါ်ကို တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"ရိပေါ်.....မင်းလှေကားနဲ့ပက်သက်ပြီး သဲလွန်စရပြီလား"

"အွန်း...."

"ဘာလဲဟင်....ငါလည်းလူလေးစားတာ ခံချင်လို့"

"အဲ့တာက အောက်ထပ်က ဧည့်ခန်းဘဲ.... ဒီကအခန်းတိုင်းက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြင်အဆင် အရောင်တွေမတူကြဘူး....လုံးဝကို ကွဲထွက်နေတာ....ဒါပေမဲ့ တစ်ခန်းကတော့ အောက်ထပ်က ဧည့်ခန်းနဲ့ သွားတူနေတယ်...အပြင်အဆင်ကအစ....ပစ္စည်းတွေထားပုံကပါ တစ်ပုံစံတည်းဘဲ...ဒီနှစ်ခန်းထဲက တစ်ခန်းက လှေကားရှိတဲ့နေရာဘဲ....အရမ်းကို လွယ်ကူစေတာက သွားတူနေတဲ့အခန်းက အဲယားကွန်းဖွင့်ထားတဲ့အခန်းဘဲ...ဒါ့ကြောင် လှေကားက အောက်ထပ်ကဧည့်ခန်းမှာဆိုတာ သေချာသွားတယ်...ဧည့်ခန်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် ပေါ်လာလိမ့်မယ်ထင်တယ်"

ရှောင်းကျန့် ဝမ်ရိပေါ်ပါးကိုအုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ဆက်တိုက်နမ်းပစ်လိုက်သည်။တော်လွန်းတဲ့သူ့ရည်းစားကို အနမ်းလေးနဲ့ ဆုချရမည်လေ။

"ငါသူတို့ကို ဆရာကြီးလုပ်လိုက်ဦးမယ်"

ဒီလိုနဲ့ ရှောင်းကျန့်ဟာ လူမြင်ကောင်းအောင် အဲယာကွန်းအခန်းကို အကဲခတ်ရင်း အောက်ထပ်က ဧည့်ခန်းကိုလည်း သွားစပ်စုလိုက်သည်။ထို့နောက် လူများသည့်နေရာ၌ အသံမကျယ်တကျယ်နဲ့ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့စိတ်ထင် လှေကားက အောက်ထပ်က ဧည့်ခန်းမှာ"

လူတိုင်း ရှောင်းကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။သို့သော် တစ်ယောက်မှ ယုံပုံမရပေ။ရှောင်းကျန့်ဟာ သူတို့ဘယ်လိုတွေးတွေး သူကတော့ ဆက်ပြောနေသည်။

"အခန်းတိုင်းက တစ်ခုနဲ့တစ်ခုမတူဘူး....ဒါပေမဲ့ ဧည့်ခန်းကတော့ အဲယားကွန်းအခန်းနဲ့ သွားတူနေတယ်...ပစ္စည်းတွေကအစ တစ်ပုံစံတည်းဘဲ"

ထိုအခါမှ သူတို့တွေ ရှောင်းကျန့်ကို ယုံလာသည်။ရှောင်းကျန့်ဟာ ချက်ချင်းဘဲ ယုံကြည်မှုတွေရလာကာ သူ့မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့သိလား.....ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တူသလား...ဘာတွေတူသလဲဆိုတာကို လူတိုင်းအာရုံမစိုက်နိုင်ကြဘူး....ဒါပေမဲ့ စုံထောက်တို့ရဲ့အရှင်သခင် ငါကတော့ စတွေ့ထဲက သတိထားမိတာ...ငါ့ကို ပိုပြီးသေချာစေတာက အဲယားကွန်းအခန်းဘဲ...အဲ့အခန်းကို ငါတို့မဝင်နိုင်မှတော့ ဧည့်ခန်းက သေချာတယ်....ဟူး....အရာရာမှာ တော်လွန်းတာက သူများတွေထက် ပိုပင်ပန်းရတယ်...ဟုတ်တယ်မလား...ရိပေါ်"

ဝမ်ရိပေါ်ဟာ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။အခြားလူတွေရဲ့အမြင်မှာ ရှောင်းကျန့်ဟာ အမြင်ကပ်စရာကောင်းနေပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ကလေးပုစိလေးက လူကြီးအယောင်ဆောင်ထားသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

"ရှောင်းကျန့်....မင်းဘယ်တုန်းက အဲ့လောက်ထိ တော်သွားတာလဲ...ငါဘာလို့မသိရတာလဲ"

ဖန်မုဟန်က 'ငါမယုံဘူး'ဆိုတဲ့အကြည့်ဖြင့် ပြောလာသည်။

"ငါက မွေးကတည်းက တော်လာတာ...သူများတွေ မနာလိုမှာဆိုးလို့ လျှော့လိုက်တာ...မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ တစ်ရာမှာတစ်ယောက်မရှိတဲ့ ပြိုင်စံရှားရုပ်ရည်လေးနဲ့ တော်လွန်းတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက အမျိုးသမီးအုပ်ကြီးက ငါ့နောက်တကောက်ကောက် လိုက်နေရလိမ့်မယ်...မင်းတို့လိုလူတွေကတော့ ငါ့လို အရာအားလုံး perfectဖြစ်နေတဲ့သူကို ဘယ်နားလည်ပါ့မလဲ..."

"......"

"အာ....တစ်ခုကျန်ခဲ့တယ်...ပြန်ပြောမယ်နော်...မင်းတို့လိုလူတွေကတော့ ငါ့လို အရာအာလုံး perfectဖြစ်နေတဲ့သူ...ရည်းစားကပါ perfectဖြစ်နေတာမျိုးကို ဘယ်နားလည်ပါ့မလဲ"

"......"

ရှောင်းကျန့် ခပ်တည်တည်နဲ့ ဖန်မုဟန်ကို နှိပ်ကွပ်ပစ်ပြီးနောက် ဝမ်ရိပေါ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပေါ်ပေါ်....မင်းကော ငါ့ကို နားလည်ရဲ့လား"

"အွန်း....နားလည်တာပေါ့"

"ဘယ်လိုနားလည်တာလဲ"

"မင်းက အချောဆုံး အတော်ဆုံး အကောင်းဆုံးဘဲ"

"ဒါဆို မင်းကကော"

"ကိုယ်က ဒုတိယအချောဆုံး အတော်ဆုံး အကောင်းဆုံးဘဲ"

"မင်းဘဲ ငါ့ကို နားလည်တယ်"

ရှောင်းကျန့် ဝမ်ရိပေါ်အပေါ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး တင်းနေအောင်ဖက်ထားလိုက်သည်။ဝမ်ရိပေါ်ကလည်း သူပြုတ်မကျအောင် ဖက်ထားပေးသည်။

"မင်းအတွက်ဆိုရင် ကိုယ်က ဒုတိယနေရာဆင်းပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီးသား"

"ငါကလည်း မင်းအတွက်ဆိုရင် အမြဲဒုတိယနေရာ ပေးပြီးသားဘဲ"

ဘယ်နေရာမှပေးစရာမရှိသော Faတစ်သိုက် "......"

Part (14)ဆက်ရန်....

Zawgyi

လူတိုင္း အခန္းအားလုံး ရွာၿပီးၾကေပမဲ့ ေလွကားကိုေတာ့ မေတြ႕ၾကေပ။ေရွာင္းက်န့္ေတာင္ ရွာရတာေမာလို႔ဆိုၿပီး ဝမ္ရိေပၚက ကုန္းပိုးထားရသည္။

အားလုံးက ေလွကားရွာရတာေကာ ရွာမေတြ႕တာေကာ ေၾကာင့္ စိတ္ေမာလူေမာ ျဖစ္ေနစဥ္ ထိုျမင္ကြင္းက သူတို႔ကို တစ္ခါထဲေသေအာင္ သတ္လိုက္သလိုပင္။သူတို႔မွာေကာ ဘာေၾကာင့္ ဝမ္ရိေပၚလိုေကာင္ေလး မရွိရတာလဲဆိုၿပီး ညီးၫူးေနၾကသည္။

အခ်ိန္က ႏွစ္နာရီေက်ာ္သြားၿပီျဖစ္ကာ လူတိုင္းမနားနိုင္ဘဲ ဆက္ရွာေနရဆဲပင္။အခန္းေတြက တစ္ခန္းနဲ႕တစ္ခန္း မတူကြဲျပားတာေတာင္ သူတို႔မွာ သဲလြန္စမရၾကေပ။

Ding-dong

ထိုအသံထြက္ေပၚလာတာနဲ႕ လူတိုင္းၿငိမ္သြားၾကသည္။ဒီတစ္ခါ ေသတာကေတာ့ ေက်ာင္းသူေလးႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဝမ္ရိေပၚကို ခဏခဏခိုးၾကည့္တဲ့ေကာင္မေလးေတြ ျဖစ္တာေၾကာင့္ သူတို႔က ေရွာင္းက်န့္တို႔အနားမွာ ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသူေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ အသံထြက္လာတာနဲ႕ ပါးစပ္အျပည့္ေသြးေတြအန္ေလသည္။ထိုထဲတြင္ အသည္းေတြေက်ာက္ကပ္ေတြ အူေတြပါ ပါေလသည္။သူမတို႔က ကလီစာေတြအကုန္အန္ထုတ္ၿပီးတာနဲ႕ ေသဆုံးသြားၾကသည္။

ေရွာင္းက်န့္ကေတာ့ ဝမ္ရိေပည္ေက်ာေပၚမွာတင္ ဆြံ႕အေနေလသည္။ထိုျမင္ကြင္းက သူ႕ရဲ႕အစားစားခ်င္စိတ္ကို လုံးဝကို ဖ်က္ဆီးသြားၿပီျဖစ္သည္။

ထို႔ျပင္ ေက်ာင္းသူေလး ေသဆုံးတဲ့ပုံဟာ သူတို႔အနားက ပန္းခ်ီကားနဲ႕ဆင္ေနေလသည္။ပန္းခ်ီကားထဲမွာ ေရတံခြန္တစ္ခုရွိေနၿပီး ထိုေရတံခြန္ရဲ႕ ေရက်ဆင္းေနခ်ိန္မွာ အမည္မသိအရာေတြ ပါဝင္ေနေၾကာင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေနရသည္။

"ရိေပၚ.....ပန္းခ်ီကားထဲက ေရကိုေတာင္ ေရွာင္ရမွာလားဟင္"

"မဟုတ္ပါဘူး"

"ဒါဆို သူတို႔ဘာလို႔ေသတာလဲ"

"ပန္းခ်ီေဘာင္ေၾကာင့္"

"ဟမ္...."

"အဲ့ပန္းခ်ီကားကို သစ္သားနဲ႕ေဘာင္ခတ္ထားတာ....ဒီအိမ္ထဲမွာ တစ္ခုတည္းျဖစ္တည္ေနတဲ့အရာမွန္သမွ်က အႏၱရာယ္ေတြခ်ည္းဘဲ....အဲယားကြန္းရွိေနတဲ့အခန္းလိုဘဲ..."

"ေအာ္... ဒါဆို ငါတို႔စစေရာက္ခ်င္းက အရည္ေပ်ာ္က်သြားတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးကေကာ"

"သူမေဘးနားက နံရံစင္မွာ ဖေယာင္းတိုင္တစ္ခုရွိတယ္...သူမအဲ့တာကို ထိလိုက္လို႔ သူမက ဖေယာင္းတိုင္လို အရည္ေပ်ာ္က်တာလို႔ ကိုယ္ထင္တယ္"

သူတို႔အားလုံး ဝမ္ရိေပၚရွင္းျပတာ ဘယ္ေလာက္နားေထာင္ေထာင္ ဝမ္ရိေပၚကိုေလးစားတာကေတာ့ ပိုပိုၿပီးသာ တိုးလာခဲ့သည္။

ေရွာင္းက်န့္ေတာင္ ေနရာတကာ ဆရာလုပ္ခ်င္တတ္တဲ့သူ႕အတြက္ ဘုရားသခင္က ဝမ္ရိေပၚကို ပို႔ေပးလိုက္တာလားဟု ထင္မိလာသည္။

အခု ဒီေရာက္ထဲက သူတစ္ခါမွ ဆရာမလုပ္ရေသးေပ။ထို႔ေၾကာင့္ ဒီတစ္ေခါက္ ေလွကားမွာ အစြမ္းျပမည္ဟုဆုံးျဖတ္ကာ ဝမ္ရိေပၚကို တိုးတိုးေလးေမးလိုက္သည္။

"ရိေပၚ.....မင္းေလွကားနဲ႕ပက္သက္ၿပီး သဲလြန္စရၿပီလား"

"အြန္း...."

"ဘာလဲဟင္....ငါလည္းလူေလးစားတာ ခံခ်င္လို႔"

"အဲ့တာက ေအာက္ထပ္က ဧည့္ခန္းဘဲ.... ဒီကအခန္းတိုင္းက တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု အျပင္အဆင္ အေရာင္ေတြမတူၾကဘူး....လုံးဝကို ကြဲထြက္ေနတာ....ဒါေပမဲ့ တစ္ခန္းကေတာ့ ေအာက္ထပ္က ဧည့္ခန္းနဲ႕ သြားတူေနတယ္...အျပင္အဆင္ကအစ....ပစၥည္းေတြထားပုံကပါ တစ္ပုံစံတည္းဘဲ...ဒီႏွစ္ခန္းထဲက တစ္ခန္းက ေလွကားရွိတဲ့ေနရာဘဲ....အရမ္းကို လြယ္ကူေစတာက သြားတူေနတဲ့အခန္းက အဲယားကြန္းဖြင့္ထားတဲ့အခန္းဘဲ...ဒါ့ေၾကာင္ ေလွကားက ေအာက္ထပ္ကဧည့္ခန္းမွာဆိုတာ ေသခ်ာသြားတယ္...ဧည့္ခန္းကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ရင္ ေပၚလာလိမ့္မယ္ထင္တယ္"

ေရွာင္းက်န့္ ဝမ္ရိေပၚပါးကိုအုပ္ကိုင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းကို ဆက္တိုက္နမ္းပစ္လိုက္သည္။ေတာ္လြန္းတဲ့သူ႕ရည္းစားကို အနမ္းေလးနဲ႕ ဆုခ်ရမည္ေလ။

"ငါသူတို႔ကို ဆရာႀကီးလုပ္လိုက္ဦးမယ္"

ဒီလိုနဲ႕ ေရွာင္းက်န့္ဟာ လူျမင္ေကာင္းေအာင္ အဲယာကြန္းအခန္းကို အကဲခတ္ရင္း ေအာက္ထပ္က ဧည့္ခန္းကိုလည္း သြားစပ္စုလိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ လူမ်ားသည့္ေနရာ၌ အသံမက်ယ္တက်ယ္နဲ႕ ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။

"ငါ့စိတ္ထင္ ေလွကားက ေအာက္ထပ္က ဧည့္ခန္းမွာ"

လူတိုင္း ေရွာင္းက်န့္ကို ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။သို႔ေသာ္ တစ္ေယာက္မွ ယုံပုံမရေပ။ေရွာင္းက်န့္ဟာ သူတို႔ဘယ္လိုေတြးေတြး သူကေတာ့ ဆက္ေျပာေနသည္။

"အခန္းတိုင္းက တစ္ခုနဲ႕တစ္ခုမတူဘူး....ဒါေပမဲ့ ဧည့္ခန္းကေတာ့ အဲယားကြန္းအခန္းနဲ႕ သြားတူေနတယ္...ပစၥည္းေတြကအစ တစ္ပုံစံတည္းဘဲ"

ထိုအခါမွ သူတို႔ေတြ ေရွာင္းက်န့္ကို ယုံလာသည္။ေရွာင္းက်န့္ဟာ ခ်က္ခ်င္းဘဲ ယုံၾကည္မႈေတြရလာကာ သူ႕မ်က္မွန္ကို ပင့္တင္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။

"မင္းတို႔သိလား.....ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု တူသလား...ဘာေတြတူသလဲဆိုတာကို လူတိုင္းအာ႐ုံမစိုက္နိုင္ၾကဘူး....ဒါေပမဲ့ စုံေထာက္တို႔ရဲ႕အရွင္သခင္ ငါကေတာ့ စေတြ႕ထဲက သတိထားမိတာ...ငါ့ကို ပိုၿပီးေသခ်ာေစတာက အဲယားကြန္းအခန္းဘဲ...အဲ့အခန္းကို ငါတို႔မဝင္နိုင္မွေတာ့ ဧည့္ခန္းက ေသခ်ာတယ္....ဟူး....အရာရာမွာ ေတာ္လြန္းတာက သူမ်ားေတြထက္ ပိုပင္ပန္းရတယ္...ဟုတ္တယ္မလား...ရိေပၚ"

ဝမ္ရိေပၚဟာ ၿပဳံးၿပီး ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။အျခားလူေတြရဲ႕အျမင္မွာ ေရွာင္းက်န့္ဟာ အျမင္ကပ္စရာေကာင္းေနေပမဲ့ သူ႕မ်က္လုံးထဲမွာေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းေနသည္။ကေလးပုစိေလးက လူႀကီးအေယာင္ေဆာင္ထားသလိုပင္ ျဖစ္ေနသည္။

"ေရွာင္းက်န့္....မင္းဘယ္တုန္းက အဲ့ေလာက္ထိ ေတာ္သြားတာလဲ...ငါဘာလို႔မသိရတာလဲ"

ဖန္မုဟန္က 'ငါမယုံဘူး'ဆိုတဲ့အၾကည့္ျဖင့္ ေျပာလာသည္။

"ငါက ေမြးကတည္းက ေတာ္လာတာ...သူမ်ားေတြ မနာလိုမွာဆိုးလို႔ ေလွ်ာ့လိုက္တာ...မဟုတ္ရင္ ငါ့ရဲ႕ တစ္ရာမွာတစ္ေယာက္မရွိတဲ့ ၿပိဳင္စံရွား႐ုပ္ရည္ေလးနဲ႕ ေတာ္လြန္းတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ေပါင္းထည့္လိုက္ရင္ တစ္ကမၻာလုံးက အမ်ိဳးသမီးအုပ္ႀကီးက ငါ့ေနာက္တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနရလိမ့္မယ္...မင္းတို႔လိုလူေတြကေတာ့ ငါ့လို အရာအားလုံး perfectျဖစ္ေနတဲ့သူကို ဘယ္နားလည္ပါ့မလဲ..."

"......"

"အာ....တစ္ခုက်န္ခဲ့တယ္...ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္...မင္းတို႔လိုလူေတြကေတာ့ ငါ့လို အရာအာလုံး perfectျဖစ္ေနတဲ့သူ...ရည္းစားကပါ perfectျဖစ္ေနတာမ်ိဳးကို ဘယ္နားလည္ပါ့မလဲ"

"......"

ေရွာင္းက်န့္ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ဖန္မုဟန္ကို ႏွိပ္ကြပ္ပစ္ၿပီးေနာက္ ဝမ္ရိေပၚကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းစြာ ေျပာလိုက္သည္။

"ေပၚေပၚ....မင္းေကာ ငါ့ကို နားလည္ရဲ႕လား"

"အြန္း....နားလည္တာေပါ့"

"ဘယ္လိုနားလည္တာလဲ"

"မင္းက အေခ်ာဆုံး အေတာ္ဆုံး အေကာင္းဆုံးဘဲ"

"ဒါဆို မင္းကေကာ"

"ကိုယ္က ဒုတိယအေခ်ာဆုံး အေတာ္ဆုံး အေကာင္းဆုံးဘဲ"

"မင္းဘဲ ငါ့ကို နားလည္တယ္"

ေရွာင္းက်န့္ ဝမ္ရိေပၚအေပၚကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ခုန္တက္လိုက္ၿပီး တင္းေနေအာင္ဖက္ထားလိုက္သည္။ဝမ္ရိေပၚကလည္း သူျပဳတ္မက်ေအာင္ ဖက္ထားေပးသည္။

"မင္းအတြက္ဆိုရင္ ကိုယ္က ဒုတိယေနရာဆင္းေပးဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနၿပီးသား"

"ငါကလည္း မင္းအတြက္ဆိုရင္ အၿမဲဒုတိယေနရာ ေပးၿပီးသားဘဲ"

ဘယ္ေနရာမွေပးစရာမရွိေသာ Faတစ္သိုက္ "......"

Part (14)ဆက္ရန္....