《Ding-dong(Season 1)(Completed)》(17)ရစ်တတ်လွန်းသူလေး
Advertisement
ရှောင်းကျန့်ရဲ့အသံကိုကြားတာနဲ့ ဝမ်ရိပေါ်က ချက်ချင်းဘဲ ရှောင်းကျန့်ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ ရှောင်းကျန့်ကိုချီမပြီး ခုနကရပ်နေတဲ့နေရာရဲ့ ဘေးကိုရွေ့လိုက်သည်။
အကုန်လုံး တုပ်တုပ်ပင်မလှုပ်ရဲကြကာ အသက်တောင် ရဲရဲမရှုရဲပေ။ဘာကြောင့်ဆို ခုနက ရှောင်းကျန့်အသံထွက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းဘဲ ဝိဉာဥ်အုပ်စုကြီးက ရောက်သွားလို့ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ယောက်မှ အသံမထွက်ရဲကြပေ။ရှောင်းကျန့်ကတော့ သူ့အသံကြောင့် အန္တရာယ်ကျမလို ဖြစ်သွားတာမို့ တုန်လှုပ်နေသည်။
ဝမ်ရိပေါ်က ရှောင်းကျန့်ကျောကုန်းကို ခပ်ဖွဖွလေးပုတ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်နေသည်။ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာပြီးနောက် အလင်းရောင်ပေါ်လာကာ ဝိဉာဥ်တွေလည်း ပျောက်ကုန်သည်။
ထိုအခါမှ လူတိုင်းသက်ပြင်းချပြီး စိတ်ပင်ပန်းစွာနဲ့ ကားလမ်းမအပေါ်မှာ ထိုင်ချကုန်တော့သည်။
"သေတော့မလို့"
"ဟုတ်တယ်...အသံဘဲ မထွက်ရလို့တော်သေးတယ်...မဟုတ်လို့ကတော့ အကုန်သေကုန်မှာ"
"ရှောင်းကျန့်လည်း ဝမ်ရိပေါ်ရှိလို့ ကံကောင်းသွားတယ်...မဟုတ်ရင် မတွေးရဲစရာဘဲ"
လူတိုင်းခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ရှောင်းကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ရှောင်းကျန့်က အခုအချိန်အထိ ဝမ်ရိပေါ်ရင်ခွင်ထဲမှာပင်။
"သူတော်တော်လန့်သွားမှာဘဲ"
"ဟုတ်တာပေါ့...သေခြင်းနဲ့ နီးကပ်သွားတာလေ"
"အဲ့တာကြောင့် ဒီလိုအချိန်မှာ စကားပြောတာကအစ သတိထားရမယ်"
"ရှောင်းကျန့်လည်း အခုကိစ္စကြောင့် နောက်နောင် ဆင်ခြင်နိုင်မှာပေါ့"
ရှောင်းကျန့်ကတော့ ထိုလူတွေ ဘာတွေပြောနေလဲဆိုတာကို မသိပေ။သူက သူ့အတွေးထဲက ထွက်လို့မရဖြစ်နေသည်။
တကယ်လို့ ဝမ်ရိပေါ်သာ သူ့ကို အချိန်မှီမကယ်နိုင်ခဲ့ရင် သူက တစစီဖြစ်သွားမှာလား၊ဒါမှမဟုတ် အသွေးအသားတွေ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အရိုးခြောက်ကြီး ဖြစ်သွားမှာလား၊ဒါဆို သူက သေရင်မလှတော့ဘူးပေါ့၊သူ့ရဲ့ အခေါင်းထဲက ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘယ်သူကမှ ကြည့်ရဲမှာမဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။
သူ့ဘဝမှာ ရည်မှန်းချက်အကြီးကြီးတွေမရှိပေမဲ့ သေးသေးလေးတွေကတော့ အများကြီးရှိသည်။ထိုထဲမှာ သေရင်တောင်ချောမောနေရမည်ဆိုတာက ပါနေသဖြင့် ဒီတစ်ခေါက်ကိစ္စက သူ့ကို အကြီးအကျယ်ထိတ်လန့်စေသည်။
အကယ်၍ သူက အသားပုံကြီးအနေနဲ့ သေခဲ့ရင် ဝမ်ရိပေါ်က သူ့ကိုပွေ့ဖက်ပြီး ငိုလို့ရမှာမဟုတ်တော့ပေ။သူက ချောမောနေမှသာ ဝမ်ရိပေါ်က သူ့အလောင်းကိုပွေ့ဖက်ပြီး ငိုချင်မှာဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခုက သူရုပ်ဆိုးဆိုးနဲ့ သေတာက ကိစ္စသိပ်မရှိပေမဲ့ သူ့လို ကျောင်းရဲ့မရှိမဖြစ်တဲ့ အလှလေးက အသားပုံကြီးလို သေသွားတယ်လို့ သတင်းပြန့်သွားရင် ဝိဉာဥ်အနေနဲ့တောင် သူ့မျက်နှာပျက်ရပါလိမ့်မည်။
တွေးလေတွေးလေ ခုနကကိစ္စကို သူပိုပြီးလန့်လေဖြစ်သည်။ဒါပေမဲ့လည်း သူ့မှာ စူပါမန်းလိုရည်းစားက ရှိနေတာမို့ သူ့အနေနဲ့ အလှပန်းလေးလိုသာနေလည်း ကိစ္စသိပ်မရှိပေ။
"ရိပေါ်....ငါသေခဲ့ရင် မင်းငိုမှာလားဟင်"
"အွန်း....ကိုယ်အရမ်းအရမ်းငိုမှာ"
"ဘယ်လိုငိုမှာလဲဟင်"
"မျက်ရည်တွေကျပြီးတော့ပေါ့"
"မဟုတ်ဘူး...ငါပြောချင်တာက ဘယ်လိုအနေအထားနဲ့ ငိုမှာလဲ...ဥပမာ...လူတွေအသိအောင် ကြိတ်ငိုတာမျိုး...အားလုံးရှေ့မှာ အော်ငိုနေတာမျိုး"
"ကိုယ်ကတော့ မျက်ရည်တစ်စက်ပြီးတစ်စက်ကျရုံလေးဘဲ...ငြင်ငြင်သာသာငိုမှာပါ"
"ငါ့ကို မချစ်လို့ ငြင်ငြင်သာသာ ငိုတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး...ကိုယ်အော်ငိုရင် မင်းဝိဉာဥ်က စိတ်မကောင်းမှာဆိုးလို့"
"ငါက အဲ့လိုမဖြစ်မှာမို့ ငါသေရင် အော်ငိုနော်"
"အွန်း"
"နောက်ပြီးတော့ ငါ့အလောင်းက အသားပုံကြီးလို ဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းငါ့ကို ပွေ့ဖက်ပြီး ငိုမှာလား"
"ဒါပေါ့...မင်းက ကိုယ့်ချစ်သူဘဲလေ...ဘာပုံကြီးဘဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပွေ့ဖက်မှာပေါ့"
"မရပါဘူး....ငါသာ အသားပုံကဖြစ်သွားရင် ရွံစရာကောင်းမှာ...မင်းက အဲ့အပုံကြီးကို ဖက်လိုက်တော့ မင်းလည်း ညစ်ပတ်သွားကော...အဲ့တာဆိုရင် ငါ့ဝိဉာဥ်က မင်းကနံလို့ဆိုပြီး မင်းအနားကို ကပ်မှာမဟုတ်ဘူး"
"ဒါဆို မပွေ့ဖက်တော့ဘူးလေ"
"အဲ့တာဆို မင်းက ငါ့ကိုတကယ်မချစ်တာဘဲ"
"မဟုတ်ပါဘူး....မင်းဝိဉာဥ်က နံတာကို မကြိုက်လို့လေ"
"ငါဝိဉာဥ်ဖြစ်သွားရင် မင်းက ငါ့ကိုမြင်ချင်မှမြင်ရမှာကို...ငါက နံတာမကြိုက်ဘူးဆိုတာ မင်းဘယ်လိုသိလဲ"
"အဲ့တာက ကိုယ့်ကို အိမ်မက်ပေးတာလေ"
"အဲ့လိုလား"
"ဒါပေါ့....ဒီလိုလုပ်လိုက်မယ်လေ...ကိုယ်ကနံမှာဆိုးလို့ အကာအကွယိဝတ်စုံတွေဝတ်ပြီး မင်းကိုဖက်မယ်လေ...အဲ့တာဆို ကိုယ်ကနံမှာမဟုတ်တော့သလို မင်းကိုလည်း ဖက်လို့ရမယ်လေ"
"ငါမင်းကို အရမ်းချစ်တာဘဲ"
ဝမ်ရိပေါ် ရစ်တတ်လွန်းသူလေး ရှောင်းကျန့်ကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ခုနက သူဟာ သရဲဆိုတာကိုတောင် မေ့သွားခဲ့လေသည်။
အခြားလူတွေကလည်း ဝမ်ရိပေါ်အစား သက်ပြင်းချပေးကြသည်။သူတို့သာ ဝမ်ရိပေါ်နေရာမှာဆို ငိုမနေတော့ဘူးလို့ ပြောမိမှာအမှန်ပင်။
ရှောင်းကျန့်ဆိုသည်မှာ ပါလေရာငါးပိချက်ဖြစ်တယ်လို့သာ သိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ရှောင်းကျန့်ဟာ အရစ်တကာ့အရစ်ဆုံးလူတစ်ယောက်ဆိုတာကိုပါ သူတို့သိလိုက်ရလေပြီ။
ထို့ကြောင့် ယောင်လိုတောင် ရှောင်းကျန့်အား မကြိုက်မိပါစေနဲ့။သင်သာ ဝမ်ရိပေါ်လို စိတ်ရှည်သည်းခံချစ်ပေးတဲ့သူမျိုးမဟုတ်ရင် ရှောင်းကျန့်လိုလူမျိုးကို ဝေးဝေးက ရှောင်ပါရန် သတိပေးနှိုးဆော်အပ်ပါသည်။
(A/N: Merry christmasပါ❤updateတွေ ကြာနေပေမဲ့လည်း စောင့်ပေးလို့ ကျေးဇူးအရမ်းတင်ပါတယ်နော်❤❤)
Part (18)ဆက်ရန်...
Zawgyi
ေရွာင္းက်န့္ရဲ႕အသံကိုၾကားတာနဲ႕ ဝမ္ရိေပၚက ခ်က္ခ်င္းဘဲ ေရွာင္းက်န့္ပါးစပ္ကိုပိတ္ကာ ေရွာင္းက်န့္ကိုခ်ီမၿပီး ခုနကရပ္ေနတဲ့ေနရာရဲ႕ ေဘးကိုေ႐ြ႕လိုက္သည္။
အကုန္လုံး တုပ္တုပ္ပင္မလႈပ္ရဲၾကကာ အသက္ေတာင္ ရဲရဲမရႈရဲေပ။ဘာေၾကာင့္ဆို ခုနက ေရွာင္းက်န့္အသံထြက္လာတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းဘဲ ဝိဉာဥ္အုပ္စုႀကီးက ေရာက္သြားလို႔ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္မွ အသံမထြက္ရဲၾကေပ။ေရွာင္းက်န့္ကေတာ့ သူ႕အသံေၾကာင့္ အႏၱရာယ္က်မလို ျဖစ္သြားတာမို႔ တုန္လႈပ္ေနသည္။
ဝမ္ရိေပၚက ေရွာင္းက်န့္ေက်ာကုန္းကို ခပ္ဖြဖြေလးပုတ္ေပးကာ ႏွစ္သိမ့္ေနသည္။ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာၿပီးေနာက္ အလင္းေရာင္ေပၚလာကာ ဝိဉာဥ္ေတြလည္း ေပ်ာက္ကုန္သည္။
ထိုအခါမွ လူတိုင္းသက္ျပင္းခ်ၿပီး စိတ္ပင္ပန္းစြာနဲ႕ ကားလမ္းမအေပၚမွာ ထိုင္ခ်ကဳန္ေတာ့သည္။
"ေသေတာ့မလို႔"
"ဟုတ္တယ္...အသံဘဲ မထြက္ရလို႔ေတာ္ေသးတယ္...မဟုတ္လို႔ကေတာ့ အကုန္ေသကုန္မွာ"
"ေရွာင္းက်န့္လည္း ဝမ္ရိေပၚရွိလို႔ ကံေကာင္းသြားတယ္...မဟုတ္ရင္ မေတြးရဲစရာဘဲ"
လူတိုင္းေခါင္းညိတ္လိုက္ၾကၿပီး ေရွာင္းက်န့္ကို ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။ေရွာင္းက်န့္က အခုအခ်ိန္အထိ ဝမ္ရိေပၚရင္ခြင္ထဲမွာပင္။
Advertisement
"သူေတာ္ေတာ္လန့္သြားမွာဘဲ"
"ဟုတ္တာေပါ့...ေသျခင္းနဲ႕ နီးကပ္သြားတာေလ"
"အဲ့တာေၾကာင့္ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ စကားေျပာတာကအစ သတိထားရမယ္"
"ေရွာင္းက်န့္လည္း အခုကိစၥေၾကာင့္ ေနာက္ေနာင္ ဆင္ျခင္နိုင္မွာေပါ့"
ေရွာင္းက်န့္ကေတာ့ ထိုလူေတြ ဘာေတြေျပာေနလဲဆိုတာကို မသိေပ။သူက သူ႕အေတြးထဲက ထြက္လို႔မရျဖစ္ေနသည္။
တကယ္လို႔ ဝမ္ရိေပၚသာ သူ႕ကို အခ်ိန္မွီမကယ္နိုင္ခဲ့ရင္ သူက တစစီျဖစ္သြားမွာလား၊ဒါမွမဟုတ္ အေသြးအသားေတြ စုပ္ယူခံလိုက္ရၿပီး အရိုးေျခာက္ႀကီး ျဖစ္သြားမွာလား၊ဒါဆို သူက ေသရင္မလွေတာ့ဘူးေပါ့၊သူ႕ရဲ႕ အေခါင္းထဲက ကိုယ္ခႏၶာကို ဘယ္သူကမွ ၾကည့္ရဲမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။
သူ႕ဘဝမွာ ရည္မွန္းခ်က္အႀကီးႀကီးေတြမရွိေပမဲ့ ေသးေသးေလးေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိသည္။ထိုထဲမွာ ေသရင္ေတာင္ေခ်ာေမာေနရမည္ဆိုတာက ပါေနသျဖင့္ ဒီတစ္ေခါက္ကိစၥက သူ႕ကို အႀကီးအက်ယ္ထိတ္လန့္ေစသည္။
အကယ္၍ သူက အသားပုံႀကီးအေနနဲ႕ ေသခဲ့ရင္ ဝမ္ရိေပၚက သူ႕ကိုေပြ႕ဖက္ၿပီး ငိုလို႔ရမွာမဟုတ္ေတာ့ေပ။သူက ေခ်ာေမာေနမွသာ ဝမ္ရိေပၚက သူ႕အေလာင္းကိုေပြ႕ဖက္ၿပီး ငိုခ်င္မွာျဖစ္သည္။
ေနာက္တစ္ခုက သူ႐ုပ္ဆိုးဆိုးနဲ႕ ေသတာက ကိစၥသိပ္မရွိေပမဲ့ သူ႕လို ေက်ာင္းရဲ႕မရွိမျဖစ္တဲ့ အလွေလးက အသားပုံႀကီးလို ေသသြားတယ္လို႔ သတင္းျပန့္သြားရင္ ဝိဉာဥ္အေနနဲ႕ေတာင္ သူ႕မ်က္ႏွာပ်က္ရပါလိမ့္မည္။
ေတြးေလေတြးေလ ခုနကကိစၥကို သူပိုၿပီးလန့္ေလျဖစ္သည္။ဒါေပမဲ့လည္း သူ႕မွာ စူပါမန္းလိုရည္းစားက ရွိေနတာမို႔ သူ႕အေနနဲ႕ အလွပန္းေလးလိုသာေနလည္း ကိစၥသိပ္မရွိေပ။
"ရိေပၚ....ငါေသခဲ့ရင္ မင္းငိုမွာလားဟင္"
"အြန္း....ကိုယ္အရမ္းအရမ္းငိုမွာ"
"ဘယ္လိုငိုမွာလဲဟင္"
"မ်က္ရည္ေတြက်ၿပီးေတာ့ေပါ့"
"မဟုတ္ဘူး...ငါေျပာခ်င္တာက ဘယ္လိုအေနအထားနဲ႕ ငိုမွာလဲ...ဥပမာ...လူေတြအသိေအာင္ ႀကိတ္ငိုတာမ်ိဳး...အားလုံးေရွ႕မွာ ေအာ္ငိုေနတာမ်ိဳး"
"ကိုယ္ကေတာ့ မ်က္ရည္တစ္စက္ၿပီးတစ္စက္က်႐ုံေလးဘဲ...ျငင္ျငင္သာသာငိုမွာပါ"
"ငါ့ကို မခ်စ္လို႔ ျငင္ျငင္သာသာ ငိုတာလား"
"မဟုတ္ပါဘူး...ကိုယ္ေအာ္ငိုရင္ မင္းဝိဉာဥ္က စိတ္မေကာင္းမွာဆိုးလို႔"
"ငါက အဲ့လိုမျဖစ္မွာမို႔ ငါေသရင္ ေအာ္ငိုေနာ္"
"အြန္း"
"ေနာက္ၿပီးေတာ့ ငါ့အေလာင္းက အသားပုံႀကီးလို ျဖစ္ခဲ့ရင္ မင္းငါ့ကို ေပြ႕ဖက္ၿပီး ငိုမွာလား"
"ဒါေပါ့...မင္းက ကိုယ့္ခ်စ္သူဘဲေလ...ဘာပုံႀကီးဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေပြ႕ဖက္မွာေပါ့"
"မရပါဘူး....ငါသာ အသားပုံကျဖစ္သြားရင္ ႐ြံစရာေကာင္းမွာ...မင္းက အဲ့အပုံႀကီးကို ဖက္လိုက္ေတာ့ မင္းလည္း ညစ္ပတ္သြားေကာ...အဲ့တာဆိုရင္ ငါ့ဝိဉာဥ္က မင္းကနံလို႔ဆိုၿပီး မင္းအနားကို ကပ္မွာမဟုတ္ဘူး"
"ဒါဆို မေပြ႕ဖက္ေတာ့ဘူးေလ"
"အဲ့တာဆို မင္းက ငါ့ကိုတကယ္မခ်စ္တာဘဲ"
"မဟုတ္ပါဘူး....မင္းဝိဉာဥ္က နံတာကို မႀကိဳက္လို႔ေလ"
"ငါဝိဉာဥ္ျဖစ္သြားရင္ မင္းက ငါ့ကိုျမင္ခ်င္မွျမင္ရမွာကို...ငါက နံတာမႀကိဳက္ဘူးဆိုတာ မင္းဘယ္လိုသိလဲ"
"အဲ့တာက ကိုယ့္ကို အိမ္မက္ေပးတာေလ"
"အဲ့လိုလား"
"ဒါေပါ့....ဒီလိုလုပ္လိုက္မယ္ေလ...ကိုယ္ကနံမွာဆိုးလို႔ အကာအကြယိဝတ္စုံေတြဝတ္ၿပီး မင္းကိုဖက္မယ္ေလ...အဲ့တာဆို ကိုယ္ကနံမွာမဟုတ္ေတာ့သလို မင္းကိုလည္း ဖက္လို႔ရမယ္ေလ"
"ငါမင္းကို အရမ္းခ်စ္တာဘဲ"
ဝမ္ရိေပၚ ရစ္တတ္လြန္းသူေလး ေရွာင္းက်န့္ေၾကာင့္ သက္ျပင္းခ်လိဳက္သည္။ခုနက သူဟာ သရဲဆိုတာကိုေတာင္ ေမ့သြားခဲ့ေလသည္။
အျခားလူေတြကလည္း ဝမ္ရိေပၚအစား သက္ျပင္းခ်ေပးၾကသည္။သူတို႔သာ ဝမ္ရိေပၚေနရာမွာဆို ငိုမေနေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာမိမွာအမွန္ပင္။
ေရွာင္းက်န့္ဆိုသည္မွာ ပါေလရာငါးပိခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔သာ သိခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့ ေရွာင္းက်န့္ဟာ အရစ္တကာ့အရစ္ဆုံးလူတစ္ေယာက္ဆိုတာကိုပါ သူတို႔သိလိုက္ရေလၿပီ။
ထို႔ေၾကာင့္ ေယာင္လိုေတာင္ ေရွာင္းက်န့္အား မႀကိဳက္မိပါေစနဲ႕။သင္သာ ဝမ္ရိေပၚလို စိတ္ရွည္သည္းခံခ်စ္ေပးတဲ့သူမ်ိဳးမဟုတ္ရင္ ေရွာင္းက်န့္လိုလူမ်ိဳးကို ေဝးေဝးက ေရွာင္ပါရန္ သတိေပးႏွိုးေဆာ္အပ္ပါသည္။
(A/N: Merry christmasပါupdateေတြ ၾကာေနေပမဲ့လည္း ေစာင့္ေပးလို႔ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္ေနာ္)
Part (18)ဆက္ရန္...
Advertisement
- In Serial72 Chapters
Sovereign
Is it possible to become a supreme being? After his withdrawal from Space Forces, in which he had spent twenty years of life, Captain Sava Gromov desires an extra reason for his existence. With a vague idea of becoming a merchant, he buys a secondhand spacecraft, loads the cargo, and leaves for an adventurous journey through the Solar System. On his way, he receives an SOS coming from a damaged research spaceship. To rescue the crew in a crisis is the easier part; the harder part comes afterward. The research team discovered an abandoned weapon, originating from a forgotten empire. Unfortunately, not everyone considers the vanished empire harmless. There is an organization actively destroying its remnants. Only two choices remain for Gromov: either to die or operate the unknown weapon in a slight hope that the archaic device may deter his pursuers. Choosing the latter, Gromov assimilates with inhuman digital being into the ultimate symbiosis of the organic and digital world. The Universe turned out to be a dangerous place: full of conflicts, threatening aliens, and unpredictable twists. The unmanageable chaos dwells in desperate need of a unifying force. Will Gromov become the Sovereign of the Solar System? Or will he become the ultimate enemy of humankind? There is an official repository for Sovereign on Github. If you are familiar with Github, you can suggest your edits there.
8 228 - In Serial15 Chapters
The Network
"Rejoice earthlings! For you have been chosen, to be part of the grand scheme of things...The Network! " "You will fight. Live and die. Struggle and rise above. You will be given a taste of power, the weak will succumb; the strong will thrive, that is the way of life." Or that is at least what I remember hearing from that raspy prideful voice coming from the towering azure light in the sky.Through everything, I was taught by the Network, I learned that my new life is an unfair cold hellish place to be alive. Like earth from before. Just my forte.
8 68 - In Serial17 Chapters
Running to Willow
In a country called Quinque, a plague breaks out leaving millions traumatized by death. With five states broken up in the country, one being wealthy few got medicine. Taking advantage of the country's weakness a government man named Robert Pollock takes over as dictator. Handing out medicine while serving out unjust laws Dictator Pollock becomes more and more of an alcoholic as his daughter discovers the jail in which her dad leaves those who disobey his rules. Seeing what horrible conditions they are suffering in Robert Pollock's daughter, Faith starts to feed the prisoners illegally.
8 97 - In Serial51 Chapters
The Errant Otherworlder Watanabe
“In this world nothing can be said to be certain, except death, taxes and trucks whom transport men to other worlds.” Meet our titular protagonist Haruto Watanabe, a man who has all the markings of a good protagonist for a generic portal fantasy story. As an overworked office worker, to escape from the grips of crippling capitalist alienation, he had taken up to reading many stories where young men like him were transported to other worlds and enjoyed their lives at a most leisurely pace. Armed with genre-awareness and (what he believes to be) a marketable personality which would make him an easy audience self-insert, he longed for the day the isekai express would take him to his long-awaited adventure to another world. When the fateful day came, where the fair yet harsh mistress that is the fabled truck took Watanabe on one last date to the other side, he was most ready to escape his previous life, ready to embark on an errant so great he’d be most overpowered, his heroics so exceptional and his harem so vast that they would barely fit ten or twenty volumes of an overly long novel made by a desperate author looking for quick cash. Lo and behold however, Watanabe instead found himself in a low fantasy world which lacked severely in the department of any game-like systems, cheat skills or easily charmed damsels in distress. In a setting so antithetical to his established genre savviness or any attempts at power fantasy, how will a man like Watanabe, lacking in strength, wits and courage, manage to survive in a land most foreign to him? This is my first time trying to share to the wider world what I’ve written, and I hope you’ll enjoy reading the errantry of Watanabe as much as I enjoy writing about them. I'll be posting one chapter per week on Sundays, along with extra chapters whenever I get the chance to write more than usual.
8 166 - In Serial61 Chapters
Spilled Ink
A piece of soul in ink, and unto the paper it spilled. A collection of thoughts that rhyme from a wandering mind.
8 189 - In Serial12 Chapters
Tord X Shy Reader
This was made when I was in middle school and coping with stuff, Pretty embarrassing stuff of the past but thank you for reading this, Sorry it took me 3 years to finish it.
8 147
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
