kagigising lang ni sapphire at nilibot nito ang paningin sa loob ng silid..

hindi nya kasi ito nakita ng mabuti kagabi dahil na rin sa pagod.

marami ng nabago dito.. kung dati simple at maganda lang ito

ngayon naging magara at magarbo saka mas lalong gumanda .. para na talaga itong kwarto ng isang prinsesa.

lahat ng gamit sa loob bago maging ang vanity table nya ay malaking rin.

"parang ibang silid na ito ah, sobrang layo na nito sa dati.." sabi niya sa sarili

knock

knock

knock

"princess gising ka na ba?"

tanong ni Jane mula sa labas

"yes ate pasok po kayo"

sagot nya sa taong nasa labas

pinihit nito ang siradura

at doon nakita ng headmaid na nakahiga parin ang prinsesa

she sighhh

"bumangon kana, aakyat na dito Sina joy upang ayusan ka. . saka naghihintay na sina sir Caleb sa baba para mag-agahan"

sabi nito habang abala sa pagbubukas ng mga aparador na nilalagyan ng damit nito

"hmm opo"

saka bumangon na ito at naglakad papunta sa isang cabinet na nakabukas na.

nagbuntong hininga ito

habang isa-isang hinahawakan ang mga damit.

"Ang laki ng ipinagbago ng kwarto mo princess

at ang Gara at ang ganda .. mukha talagang bumabawi ang hari" komento nito

hindi naman lihim sa kanila ang

ugnayan ng prinsesa sa hari at sa mga prinsipe nitong nakalipas na limang taon.

"oo nga eh.. '(' lutang nitong sabi')

ate ang dami ko pa lang damit na magaganda no kaso hindi ko naman nasuot ''

malungkot nitong sabi

nilapitan naman ito ni Jane at hinahaplos ang buhok nito.

" oo nga, ewan ko ba dyan sa ina walang puso hindi na tuloy ito napakinabangan..('she sighhh')

haya-an muna nakaraan na iyon ang mahalaga masaya ka ngayon at mas lumaki pa ang pamilya mo na mahal na mahal ka"

"en.. ate ilabas nyo po lahat ng damit na hindi ko na masuot pati na din itong pangbata.. ibibigay natin iyan sa ampunan" sabi nya

at pumasok na sa banyo upang maligo

"ok princess" nakangiting sagot nito

hindi na bago sa kanila ang ganito dahil kada-taon naman ng dodonate ang prinsesa sa ampunan..

ito ang naabutan nina joy.

"woowww ang ganda ng silid ni princess ah.. pang prinsesa talaga.." manghang sabi ni caramel habang pinagmamasdan ang buong silid

"tama ka ang laki ng ipinagbago mukhang pinaghandaan talaga ng hari.. '(' komento naman ni joy ') pero mas maganda parin talaga ang silid ni princess doon sa knight village"

"sabagay tama ka dyan.' 'at nilingon nito si Jane na abala sa paglabas ng mga damit mula sa cabinet

" ito ba iyong mga damit na hindi pinadala ng mistress dito!? tanong ni joy ng makalapit ito sa headmaid.

"oo..' tulungan nyo muna ako dito , naliligo pa naman si princess eh.'. sabi nito sa dalawa ng nakatalikod.

" woowww ang dami at ang gaganda nito ah..

aning gagawin natin dito? hindi na ito masusuot ng prinsesa eh" usal naman ni caramel

sinabi ni Jane sa dalawa ang utos ng prinsesa

Kaya naman tinulungan na nila ito..

nilabas na muna nila ito lahat upang mabilis na nila itong mailagay sa mga boxes.

sa hapag naman napag-usapan ng dalawa ang tungkol sa magaganap na pagpupulong.

"Sa tingin mo naayos na kaya ni Emerald ang problema sa lotus? tanong ni caleb

" nuh.. malabong mangyari iyan..

walang alam at kwenta ang batang iyon.."buryo nitong sagot

napailing na lang si caleb

" arrogant beast "

hindi na ito pinansin pa ni Lorenzo

" anong masasabi mo sa hari?

tanong nya sabay inom ng kape

pinag krus ni Caleb ang braso saka sumandal sa upuan..

" malaki ang pinagbago nya at mukhang aware din sya sa nangyayari sa paligid mukhang naghihintay lang s'ya ng tamang oras"

Lorenzo nod his head

"en.. hindi na s'ya naging tuta ngayon at kumilos na din sya bilang isang hari."

"your right even the Princes.. may pagbabago din pansin ko naging matured and responsible sila saka naging malapit na din sila sa isa't-isa.."

Caleb said

"ang crown prince at si Liam may alam din na lihim ngunit naghihintay lang sila kung kailan kikilos ang hari" makahulugan nitong sabi

napakunot-noo naman si Caleb.

pero nagkibit-balikat lang din sa huli

"ilan sa tingin mo ang mawawala sa posisyon pagkatapos nito" Caleb

"five from the counsel and seven from the ministers" Lorenzo

"wow ang dami palang walang kwenta na pinapakain ng mamamayan.." Caleb said in sarcasm

"tsk shup-up brat"

sabi ni Lorenzo ng maramdaman nito na pababa na si sapphire.

"GOOD MORNING EVERYONE"

sigaw nito ng makababa sa hagdanan at nakataas pa sa ere ang dalawang kamay.

"magandang umaga princess"

"good morning princess"

ngumiti lang ito sa mga kawaksi at tumakbo

na papunta sa may dining area.

"magandang umaga po papa, Lolo"

masiglang bati nito sa dalawa

"morning little devil .. '(' bati ni Lorenzo sabay halik sa noo nito')

huwag kang basta na lang tatakbo at baka madapa ka pa,. kumusta ang tulog mo?

she grin

"don't worry papa mabagal lang naman po eh"

okay lang naman po medyo nanibago lang.

caleb chuckled

"good morning princess ',

natagalan ka yata?

Caleb ask and kiss her forehead

" en... May inutos pa po kasi ako kila ate Jane

Lolo " tugon nito sabay upo

nagsimula na silang kumain

" so? ano ng mangyayari ngayon?

tanong nya sa dalawa

"Sa ngayon magliwaliw ka muna o kaya magpahinga.. bukas pa naman ang pagpupulong. '. ngayon kasi babalik si Emerald kaya bukas pa natin malalaman ang sitwasyon sa lotus" Lorenzo

"and princess pupunta ang hari pati na ang mga prinsipe dito mamayang gabi.." caleb

"bakit daw po?

nagkibit-balikat lang dalawa

saka nagpatuloy sa pagkain

Kaya di na s'ya nag-usisa pa.

buong araw tambay si sapphire sa kitchen nya

at nagmuni-muni

inala-alala ang dati nyang buhay

kung paano s'ya nagtatrabaho at nag-iipon ng pera.

dati wala syang magarang damit pero ngayon halos lahat ng desinyo kulay ay meron s'ya.

maging mga alahas ay meron din sya at puros mamahalin.

hindi na namalayan ng prinsesa na malapit na ang takip-silim.

dahil ukopado ang isip nya sa pagbalik tanaw..

"princess kailangan mo nang bumalik dahil

malapit na ang takip - silim maghahanda ka pa sa pagdating ng mga prinsipe at hari" sabi ni zero sa prinsesa.

"opo kuya salamat.. 'tugon nito saka sumunod na Kay zero

nang makarating sa palasyo ay agad syang inaasikaso Nina joy..

sobrang abala ang lahat dahil sa panauhin na darating.

ngunit kabaliktaran naman sina Lorenzo dahil kalmado lang sila na nakaupo sa sala na Tila ba ordinaryong tao lang ang darating..

bago pumatak ang alas-sais dumating ng sabay ang limang prinsipe.

pinapatuloy ito ng mga kawaksi

at i pinatawag ni Lorenzo ang prinsesa

pagkapasok ng Lima sabay-sabay itong bumati sa dalawang taong nakaupo sa may sala

"magandang gabi sir Lorenzo at kumander '' ('bati ni Luke kay caleb') matagal din tayong hindi nagkita ahh'' sabi pa nito

" it's good to see you crown prince..' mukhang handa ka nang maging hari ah" sabi naman ni caleb

nahihiyang nagkamot ito ng ulo

"hindi pa kumander marami pa akong dapat matutunan bilang hari saka may apat na taon pa ako bago pumalit Kay ama..

" en.. your right.. May apat na taon ka pa para magsanay upang maging mabuting hari" tugon naman nito

kina-usap naman nila ang apat pa na prinsipe

hanggang sa nag tanong si Lorenzo sa kanila

"may itatanong ako at gusto kung sagutin nyo ako ng totoo.. '(' saka sila tiningnan nito ng seryoso ') anong dahilan bakit ginusto nyong

makilala at maging bahagi ng buhay ng prinsesa? bakit biglaan ang pagbabago nyo?

may balak ba kayong gamitin s'ya sa pansarili nyong kagustuhan? "tanong nya

nabigla sila sa derisahang tanong nito

kinakabahan sila kanina subalit nawala din naman..

nagpakawala naman ng malalim na hininga ang mga ito.

" no sir Lorenzo wala akong balak gamitin ang prinsesa sa kung ano mang nails ko.. ang gusto ko lang ay maranasan na pinapahalagahan ako bilang ako hindi bilang prinsipe ng palasyo.. kaya noong malaman ko ang tungkol sa kanya ay gusto kung maging bahagi ng buhay nya bilang kapatid magka-iba man kami ng posisyon may pagkakatulad naman kami,.

binaliwala ng isang ina. " deritsong pahayag nito.

" ako ay ganoon din.. matagal ko ng hiniling na sana kahit isa lang may kapatid akong handang makinig at dumamay sa akin hindi dahil sa prinsipe ako., kung di dahil gusto nya..

aaminin ko na dahil lang sa prinsesa kaya kami nagkakasundo at nagkakilala ng mabuti.. hindi tulad dati na nagkikita lang kami dahil may pagdiriwang o kaya ay paligsahan ngunit hindi naman nag-uusap at masyado pang pormal sa bawat isa hindi tulad ngayon ..

Kaya malaki ang pasasalamat ko sa kanya dahil naging ganito kami siguro dahil rin sa iisa lang ang gusto namin iyon ay ang maging bahagi ng buhay ng prinsesa " emosyonal na sabi ni Liam

" Sa akin wala ring pinag kaiba sa kanila..

yes I'm a happy go lucky prince but its just a facade of me..,may ina ako at kapatid na prinsesa subalit wala ni isa sa kanila ang nakakita sa totoong ako,. ang nakikita lang nila sa akin isa akong gamit para makamit nila ang kanilang ambisyon.. pinili ko ang msayasang mukha ng maskara upang matakpan ko ang takot, sakit, hinanakit at kabiguan.. ni minsan hindi ako tinanong ng aking ina kung okay lang ba ako o may sakit ba ako..

pero nabago ang lahat ng iyan ng makilala ko ang prinsesa.. kahit sa sulat ko lang s'ya nakakausap masaya ako dahil sa unang pagkakataon nakahanap ako ng isang kakampi at handang makinig at dumamay sa akin..

bunos na ang relasyon namin ng mga prinsipe " sabi naman ni Nikolai at namumula na ang mata nito.

" ako wala akong sasabihin dahil nasa I ko na ito noon paman Kay lizzy "

Alexander said

" Sa akin simple lang gusto ko lang maging kuya at gusto ko na may kapatid akong nagsusumbong sa akin tungkol sa mga simple bagay na nagpapa gulo sa kanya... because two princess sisters are spoiled brat kaya hindi mangyari ang gusto bagkos mas Lalo pa kaming nagkalayo.. kaya sobrang Saya dahil may kapatid pa pala aking maiiba sa lahat " masayang sabi nito.

nanatiling tahimik ang dalawa

at sinuri pa ni Lorenzo ang mga ito.

nang mapatuyan nya na totoo ang sinabi ng mga ito di na s'ya nag tanong pa.

" ngunit mga prinsipe, hindi malabong pag-iinitan ang prinsesa ng mga kapatid nyo dahil sa mga ginawa nyo." sabi ni caleb

"don't worry commander we will handle those brats ng sa ganoon maiwasan na masaktan ang prinsesa" Luke.

magsasalita pa sana si Caleb ng may isang tinig silang naririnig.

"natural lang iyang naramdaman nyo..

('sabay napalingon ang lahat sa pinanggalingan ng tinig')

at nakita nila si sapphire sa may hagdanan nakaupo na parang isang bata..

katabi nito ang dalawang alaga

sa likod naman nito Nakatayo ang mga kawaksi

tumayo si sapphire at dahan-dahan ska naglakad pababa.

"bilang bahagi ng royal family may kaakibat ito

maari kang maging kasangkapan sa politika o kaya naman ay maging tuta ka na madaling mapasunod para magkaroon sila ng kapanyarihan.

oo marangya ang pamumuhay mo makukuha mo lahat ng gusto, may sariling taga-silbi ka

pero ang totoo hindi sa iyo ang buhay mo hawak nila ito pakikilosin kapag gusto nila..

masay oo ngunit mas lamang ang lungkot dahil hindi ka makakilos ng maayos,.

at kung mamalasin hindi ka magkaroon ng totoong kaibigan at kadalasan hindi makaranas ng totoong pag-ibig, dahil kahit sa pagpili ng taong makakasama mo sila parin ang nagdedisisyon.

('huminto ito sa ng makarating na sa baba')

isa lang ang korona ng hari Subalit marami ang prinsipe.. hindi nyo naramdaman ang pagmamahal ng inyong ina dahil wala naman kayong ginawa para makuha ang korona.. bagkus nanatili kayong tahimik at sumusunod lang sa alituntunin...

hindi naman nila kayo pweding itakwil dahil kayo ay naging kasangkapan sa marangya nilang buhay..

ngunit ang gusto talaga nilang mangyari ay kumilos kayo upang makuha ang trono..

alam nyo kung bakit?

dahil hindi pweding maraming araw sa palasyo at mas lalong hindi pwede kung sabay sisikat ang maraming araw dahil..

maikukumpara mo lang sila kung sino ang may magandang sinag.. pero Malabo iyang mangyari dahil iisa lang naman ang araw eh.. "

sabi niya sa mga ito.

napangiti naman sina Lorenzo

sa sinabi nito.

she clap her hands

" maligayang pagdating sa munti kung tahanan mga ginoo" sabi nito at tumikluhod ng konti.

bigla namang natauhan ang mga ito

at isa-isa itong tumayo upang yakapin siya.

iniwan muna nina Lorenzo ang mga ito

at nagpunta ang dalawa sa labas.

nakipagkwentuhan naman si sapphire sa mga prinsipe..

hindi nagtagal nagtatawan na ang mga ito

mabilis nakapaglagayan ng loob ang mga ito dahil na rin siguro palitan nila ng liham nitong nagdaan na mga taon.

masayang masulyap-sulyap naman ang mga kawaksi sa mga ito.

Sa mga oras naman na ito dumating na din ang hari..

ngunit hindi na muna ito pumasok bagkus kina-usap nito ang dalawa.

"alam kung hindi makatarungan ang naging pag trato ko sa bunsong prinsesa sa loob ng siyam na taon bilang hari.. at mas lalong hindi ako naging isang ama sa kanya.. '

ikinahihiya ko ang aking sarili dahil doon kasi sa lahat ng anak ko s'ya lang ang walang magulang na nagpapahalaga., huli ko na ng malaman ang ginawang pag trato ng ina nito... (' deritso nitong tiningnan si Lorenzo ')

alam kung ama ang Turing nya sayo... subalit huwag mo sana akong pigilan na maging ama nya dahil gusto kung makabawi sa mga taong nag-iisa s'ya.. paki-usap " Edward

" bakit ngayon pa kung kailan okay na sya?

saka bakit sa kanya lang?

seryoso nitong tanong.

"gustohin ko mang makilala s'ya subalit pinili naman nitong lumayo sa Lugar na ito..

bakit sa kanya lang? dahil sa lahat ng prinsesa s'ya lang ang hindi nagpapanggap kapag kaharap ako.. at ang prinsesang hindi naghahangad ng kapangyarihan .." Edward

"sa ginawa mong ito alam mo bang maari syang pag-iinitan ng mga reyna at ibang prinsesa?" Lorenzo

"alam ko pero sisiguraduhin kung hindi nila magagalaw ang bunsong prinsesa" Edward

"matalino ang prinsesa.. kahit ama ang turing nito sa akin alam kung mahal ka nya,. my puwang kana sa puso nito kahit noong binaliwala pa sya ng lahat,.. kaya hindi kita pipigilan basta siguraduhin mo lang na maging ama ka.. and don't hurt her or else I'll kill you

that princess is very precious to me and I'll do anything to protect her " Lorenzo

" i can assure you that I am not going to hurt her., '. she become my salvation and my light..

I'm broken but that princess fixed it " sabi nito

" gusto mo ba syang maka-usap?

tanong ni caleb

"en maaari ba?

kinakabahang tanong nito

" oo naman mas mabuting kausapin mo muna s'ya bago tayo maghapunan"

mugkahi ni Caleb

pumasok ang tatlo

ngunit hindi sila napansin ng mga tao sa sala

"aheemm'" kuha ni Caleb sa atensyon ng mga ito.

Kaya napalingon ang mga ito

sabay namang tumayo ang mga ito at nagbigay galang sa hari.

"maaari ko bang Hiram in muna ang bunso ninyo? nais ko lang syang maka-usap'!

Edward said

tumango ang lahat..

dinala ni sapphire ang hari sa may beranda

magkaharap silang umupo sa sofa

" may nais po ba kayong sabihin sa akin ama?

basag nito sa katahimikan.

" gusto kung humingi ng tawag sayo at pasensya ka na din dahil sa mga pagkukulang ko nawa'y mapatawad mo sana ako at bigyan mo ng pagkakataon na maging ama mo"

tugon nito.

"wala naman po kayong dapat ihingi ng tawad at isa pa kinalimutan ko na iyon.. ayoko ko kasing magtanim ng Sama ng loob dahil hindi ako makatulog pag ganun.. saka mahal na hari ama pa rin naman po kita hindi naman magbabago iyon ehh kahit pa may itinuring akong ibang ama.. "

napangiti naman si Edward sa sagot nito

" magsisimula tayo ng dahan-dahan pwede naman diba?

she nod her head

"yes po mas maganda nga po iyan eh"

Kaya naman nagkwentuhan muna sila ng sa ganun makilala pa nila ang isa't-isa

natutuwa naman ang hari dahil masaya itong kausap at parang matandang tao.

na marami ng pinagdaanan.

"anak maari ko bang malaman ang mga hinaing mo dati o kaya iyong naramdaman mo o. iyong gusto mong sabihin sa akin?"

"en.. sigurado po kayong gusto nyo talaga malaman?"

"en."

"nasasaktan po ako nagseselos.. nakaramdam ng pangungulila.. hindi ko naman po hinihingi ang buong atensyon nyo o kaya ni ina.. ang nais ko lang ay maramdaman ko din na may magulang ako, kada-taon umaasa ako na kahit isa man lang sa inyo ay dadalawin ako o kaya ay babatiin ako sa tuwing sumapit ang kaarawan ko..naiintindihan ko naman po kung ano kayo ehh.

lagi kung ipinagdasal iyan na kahit isang minuto lang nakita ko kayo pero hindi nangyari ni kahit anino man lang hindi ko nakita..

kaya naisip ko lang na hindi na ako maghahangad ng impossibleng bagay dahil alam ko namang malabong mangyari..

('naiiyak na s'ya kaya nag pumas muna ito ng luha bago ng patuloy')

sinabi ko na lang sa sarili ko na huwag ng umasa dahil sino ba naman ako isa lang naman akong unwanted princess diba?

minsan din naiisip ko kung anak nyo ba talaga ako? bakit kahit isang segundo ng sulyap lang hindi nyo nagawa? wala namang batas na nagbabawal na dalawin kaming mga unwanted princess diba?..

gusto ko mang magalit pero di ko magawa,

gusto kung may masisi pero sino?

kahit naramdaman ko ang lahat ng iyan hindi ko hinayaang lamunin ako ng galit o inggit..

ayaw kung lamunin ako ng mga negatibong emosyon.. kaya nagpasya akong mapatawad o magpasensya dahil ayaw kung masira ang maganda kung bukas dahil lang sa naiinggit ako.. minsan ka lang mabuhay sa mundo kaya pinili ko ang masaya at hindi kumplikado na daan. " ngumiti s'ya sa hari na hilam sa luha ang mga mata.