Тэр нэг оройны ичмээр буруу бодлоос болж Инүгийн цариаг харах надад үнэхээр хэцүү санагдаж байна. Тэр үед тийм сүртэй зүйл болоогүй ч түүнийг харах бүрт бодогдоод, өөрөөсөө ичээд байсан болохоор хичээлээ тараад ажил руугаа явах тоолондоо Инүтэй таарвал яана аа гэж бодно. Энэ хэдэн хоног ажил дээрээ түүнтэй таарчихгүйг хичээн зугтаж өнгөрүүллээ.

Хичээлээ тараад ажил руугаа орох гэтэл ажилын үүдэнд Astro, Cha Eunwoo гэсэн самбар барьчихсан хэсэг фэн охид байж байлаа. Би тэднийг тоолгүй хаалгаар орох гэтэл

???: Чи яах гэж байгаа юм. Чи энд ажилладаг юмуу? Харахад оюутан л байна даа.

гэсээр хэсэг охид намайг хүрээлээд зогсчихов. Энд тэндээс "Чи хэн юм?" гэж орилоод л байлаа. Би ч айсандаа нэг шоовдор охин аятай хөшчихсөн зогсож байтал нэг нь намайг түлхэн унагаав. Би газар гараараа тулж унаад гараа шалбалчихав. Энэ үед л би тэднийг сэсан фэн гэдгийг ойлгосон юм. Сэсан фэн үнэхээр аймар юм байна гэж дотроо бодож байтал энтертаймэнтийн хамгаалагчид гарч ирээд тэдгээр охидуудыг холдуулан намайг босгон авч оров.

Үнэхээр л сэсан фэнтэй таараад ч хэрэггүй гэдэг үнэхээр үнэн юм байна. Хамгаалагчид намайг оруулж өгөн "Инү чамайг хараагүй бол бид чамайг харахгүй өнгөрөх байлаа. Балрах дөхлөө шүү, хааяа тэд үүдэнд ирчихсэн байдаг юмаа. Хэрвээ дахиад үүдэнд байх юм бол арын хааргаар орж ирж байгаарай." гэчихээд яваад өгөв.

Инү намайг хараагүй бол ооо........ Тэгэхээр Инү намайг хараад л хамгаалагчидад хэлсэн байх нь ээ. Түүнд баярласанаа хэлэх хэрэгтэй юм байна. Гэнэт л гараа шалбарсанаа мэдрэн гар луугаа харахад нэг их шалбараагүй хэрнээ бага зэрэг хорсож байлаа. Эхлээд гараа цэвэрлэх хэрэгтэй гэж бодоод угаалгын өрөө орохоор явлаа.

???: Гайгүй юу? гэхийг сонсон эргэж хартал Инү байв. Шалбарсан гараа ардаа нуун барьсаар өөдөөс нь хараад "Зүрээр ээ" гэтэл Инү өөдөөс алхан ирснээ "гараа үзүүлдээ" гэх нь тэр. Би хэрэггүй зүйлд санааг нь зовоохгүйн тулд "зүгээр гээд байхаддаа. одоо ажилтай биздээ. Яв яв" гэхэд ойртон зогсоод гарыг минь гэнэт татан авч сайтар гэгч нь харлаа. Би ч "зүгээр гээд байхаддаа" гэсээр түүнээс гараа салгах гэж оролдсон боловч тэр гарыг минь тавьсангүй.

Инү: Цэвэрлэх хэрэгтэй. Явъя.

Би: Хэрэггүй ээ. Зүгээр л байгаа биздээ. Хорсож байгаагаас биш өөр зүйл алга аа. Би зүгээр.

Инү: Юуны чинь зүгээр бохир орчихвол яах болж байна. хэмээн намайг дагуулан угаалгын өрөөний үүдэнд ирээд

Инү: Эхлээд гараа угаачихаад гараад ир.

Солонгосчууд ямар сүртэй юм бэ? Зүгээр л нэг энгийн шарх шүүдээ гэж бодон Инүд за гэж хэлчихээд гараа угаахаар угаалгын өрөө орлоо. Гараа угаагаад гараад иртэл Инү намайг сандал дээр суулгаад цүнхнээсээ нэг тос гаргаж ирснээ түрхэж өгөөд шархны лент нааж өглөө. Би сая л түүний царианы хувиралыг харж байна. Инү над руу үнэхээр санаа зовсон харцаар харж байлаа.

Инү: Одоо зүгээр ээ.

Би: Баярлалаа.

...........түүнээс харцаа салгаж чадахгүй байна. Нэг л зүйл толгойд минь эргэлдэж байлаа. Яагаад надад ингэж санаа тавиад байгааг юм бол гэж. Ойлгохгүй байна. Хэрвээ ямар нэгэн зүйл болох тоолонд надад ингэж санаа тавиад, сайн хандаад байвал энэ хийж байгаа үйлдэлд чинь дасчихвал яах болж байна....чамайг байхгүй болох(холдох гэдэг утгаараа) үед чамайг хүлээгээд байдаг болчихвол яах юм бэ. Тэр тусмаа мэнежер мэдчихвэл намайг хөөгөөд явуулчихвал яах уу. Хэрвээ тэгвэл миний мөрөөдөл үгүй болчихно шүүдээ...

Би: Та яагаад надад ингэж хандаад байгаа юм бэ?

Инү: Зүгээр л тусалмаар санагдаад

Би: Хэрвээ та надад ингэж хандаад байх юм бол...*бувтнах*

Инү: Юу?

Би: Юу ч бишдээ. Үнэхээр баярлалаа. Дахиж иймэрхүү үйлдэл хийх хэрэггүй ээ. Зүгээр л хараагүй юм шиг өнгөрөхөд болно.

Инү: Хэрвээ чамд дахин ийм явдал болбол чиний хажуугаар зүгээр өнгөрч чадахгүй байх. Дахиад л ийм үйлдэл хийчих байх. Ямар нэгэн байдлаар чамд туслах л болно. Яагаад гэж битгий асуу. Зүгээр л ах хүн дүүдээ санаа тавьж байна л гээд бодчих. Би ажилтай болохоор явлаа. Баяртай. гэж хэлчихээд намайг ямарч үг хэлүүлэлгүйгээр яваад өгөв.

Би гайхсаар л хоцорлоо. Түүний надад хэлсэн үг нь хэрвээ миний бодож байгаатай адил утгатай бол зөвхөн надад санаа зовж байгаад нь баярлаж үхэх гэж байгаа ч Инүг надтай ийм ойр байгааг мэнежер мэдчихвэл яана гэсэн зовлонт бодол намайг хэцүү байдалд оруулж байна. Миний дотор баяр зовлон хоёр байлдаж буй аятай л байна. Би яах ёстойгоо мэдэхгүй байна.......

Ажил дээрээ өдөржингөө л бодолд автасаар байгаад Наби даргаас хэд хэдэн удаа ажилаа хий гэсэн зэмлэл хүртлээ. Ажилын цаг дуусч гэрлүүгээ харьхаар боллоо. Үүдэнд дахиад л өнөөх фэнүүд байсан болохоор арын хаалгаар гарахаар явлаа. Арын хаалгаар гараад замруу гарах гэж байтал ардаас нэг хүн амыг даран авах нь тэр. Гэнэт л хүн ам дараад авсан болохоор үнэхээр их айж салгалж байлаа. Би тэр хүнээс салахын тулд ийш тийш тийчэгнэлээ. Тэр хүн эрэгтэй хүн гэдэг нь баттай ба нэлээд өндөр эр байлаа. Тэр эр саравчтай малгай өмссөн нь нүдний үзүүрт хальт харагдана. Би тэр эрийн хэвлий рүү тохойгоороо хүчтэй гэгч нь цохиод гарыг нь хазаж орхилоо. Тэр эр яаааая гэсээр надаас холдоход сандарч, айж байсан болохоор гар минь салгалж байлаа. Би цүнхээ цохиход бэлэн байдлаар бариад

Би: Хэн бэ? Яагаад хүний ам дараад байгаа юм?

???: Хөөе би л байнашдээ.

Тэр эр малгай масктай байсан учир хэн гэдэг нь сайн мэдэгдэхгүй байсан ч нэг хүнтэй төстэй харагдаж байлаа. Эр маскаа тайлахад миний таамаглаж байсан хүн мөн байсан юм. Тэр эр бол Инү байлаа.

Инү: Эмэгтэй юм байж жоохон зөөлхөн байгаа ч. гэсээр босч ирлээ.

Би: Энд юу хийж байгаа юм? яах гэж ам дарсан юм бэ?. Намайг хулгайлах гэж байна л гэж бодлоошдээ. *нулимстай нүдээр*

Инү: Уучлаарай. Булан эргээд нэг фэн байсан болохоор чамайг дахиад л гэмтээчих байх гэж бодоод л. Дуудах гэхлээр сонсогдчихож магадгүй гэж бодоод чимээ гаргахгүйн тулд амыг чинь дарчихлаа. Айлгая гэж бодоогүй шүү.

Би: Хэрэггүй гэж хэлээд байхад. Зүгээр л намайг...... Зүгээр л зөнгөөр нь орхичих. Намайг хамгаалах гэж байгаад чинь баярлаж, таатай санагдаж байгаа ч та ингэж болохгүй. Та өөртөө хамтлагтаа бас ирээдүйдээ л санаа зов. Надад ингэж сайхан сэтгэл гаргаж хайран цагаа дэмий үрэх хэрэггүй.

Надад санаа тавиад байгаад нь уур хүрч байсандаа ч тэр үү эсвэл саяны болсон явдалаас айсандаа ч тэр үү сэтгэлд сэвтэй энэ үгнүүдийг нүдэндээ дүүрэн нулимстайгаар юу ч бодолгүйгээр зүгээр л хэлж орхилоо. Би ч өөрийн хэлсэн энэ үгэндээ гайхан хацраа даган урсаж байсан нулимсаа арчаад

Би: Уучлаарай айсандаа л..

Инү хэлсэн үгэнд минь цочирдсон бололтой гайхсан харцаар надруу харж байлаа.

Инү: Үнэхээр уучлаарай. Миний буруу дахиж ингэхгүй ээ. гэхдээ...

Би: Юу гэж?

Инү: ........Юу ч бишдээ

Бид хэсэг чимээгүй зогссоор машины дуут дохио дуугарахад

Инү: Хүргээд өгөх үү? Сүүлийн удаа чамд тусалчихая.

Түүнийг ингэж хэлэхэд нь дахиад л миний хэлсэн үгнээс нэг ч үг ойлгоогүй бололтой гэсэн бодол байсан ч сүүлийн удаа гэсэн үгэнд нь тайвширч зүгээр л "хэрэггүй" гэж хэлчихээд гэрлүүгээ гүйлээ.

Энэ чигээрээ түүнд ингээд хандаад байвал тэр намайг анзаарахаа больчих байх аа гэсэн бодол тээх зуур дахин нүднээс минь нулимс дусаж эхлэв. Би түүний сүүлийн удаа туслая гэж хэлсэнд нь уйлж байна уу эсвэл гэнтийн айдаснаасаа одоо болтол салаагүйдээ уйлж байна уу. Би яагаад уйлаад байгаагаа ойлгохгүй байна.

🙏🏻🙏🏻

💬

🦋🌸