2-р курсийн хичээлийн жил дууслаа. Зуны амралт эхлэхээр эгч маань ч бас амарч таардаг болохоор хамтдаа Монголдоо очдогсон. Гэхдээ энэ зун чадахгүйн бололтой. Энэ зун Astro аялан тоглолт хийж байгаа учраас Наби дарга намайг хамт яв гэж хэлсэн. Гэхдээ Сураг үлдээхээр болсон ба үлдсэн хамтлагын ажилд туслахаар болсон. Сура үүнээс болоод намайг нэг нүдээрээ ч харахаа больсон. Жаргаж зовох цагт найзын чанар танигддагаа гэж үнэн үг юмдаа. Тэглээ гээд яхавдээ хэн нь түрүүлж нүүр буруулсан билээдээ. Надад мөрөөдлийн ажилдаа хүрэхэд тун ойрхон ирчихээд байхад ямар бууж өгөлтэйн биш.

Аялан тоглолтын ачаар би Хонконг даллас санфранциско гээд л зөндөө олон том том улсуудад очиж үзсэн. Гэхдээ аялал биш ажилаар явсан учраас нэг их зугаалж чадаагүй ээ. Гэхдээ зүгээр ээ ийм гоё улсуудад хөл тавьж чадсандаа үнэхээр их баярлаж байна. Эдгээр улсуудаар аялан тоглолтоо хийснийхээ дараа өмнө нь хэзээ ч тоглолтоо хийж байгаагүй улс болох Монгол улсад хийхээр болсон гэсэн. Тийм ээ, энэ бол миний эх орон. Би энэ мэдээг сонсоод үнэхээр их догдолж, баярлаж байсан. Учир нь би Astro-г сонсож эхлэснээсээ хойш манай улсад тоглолтоо хийгээсэй гэж үргэлж хүсдэг байж билээ. Бас гэрийнхэнтээгэй энэ зун уулзахгүй нь гэж бодож байсан ч уулзаж чадахаар болсон. Гэр бүлээ үнэхээр их санаж байна.

~Монголын онгоцны буудал~

Бид онгоцноосоо буух үед би бараг л уйлах нь холгүй байлаа. Astro манай улсад ирээд ингээд явж байна гэж бодохоор л бүр цаанаасаа догдлоод байх юм. Бид машиндаа суун Чингис зочид буудал руу явлаа. Бид зочид буудалдаа ирэн байрлах өрөөгөө асуухаар болоход би бараг л орчуулагчийн ажил хийхээр ирсэн юм шиг "Сү И энийг орчуулаад өг, тэрийг хэлээд өг" гээл надаар баахан зүйлсийг орчуулж хэлүүллээ. Бид өрөөнийхөө түрхүүрийг аван өрөөндөө орцгоолоо. Наби дарга болон Сура эгчтэй нэг өрөөнд байхаар болсон юм.

Тоглолт нөгөөдөр болох учир хамтлаг маань өнөөдөр маргаашдаа бэлтгэлээ хийнэ гэсэн. Иймээс надад гэр бүлтэйгээ уулзах цаг гарч байна аа гэсэн үг. Өрөөндөө ороод ачаагаа тавин, юм хумаа цэгцэлчихээд шуудхан л гэрлүүгээ зүглэлээ. Би өрөөнөөсөө гараад явж байхдаа Инүтэй таарав.

Инү: Хаашаа явах гэж байгаа юм бэ?

Би: Гэрлүүгээ явдаг юм билүү гээл явж байна.

Инү: Өөө тийм үү. Хэзээ ирэх юм бэ?

Би: Мэдэхгүй ээ, гэртээ хончихоод ирж магадгүй.

Инү: Хончихоод оо? Уг нь манай хамтлагийнхан Монголд анх удаа ирж байгаа болохоор чамтай цуг зугаалангаа хотоо танилцуулаад өгөөч гэж гуйх гэж байсан юмсан.

Би: Өөөө, тийм үү?

Инү: Заза чи завгүй бол хэрэггүйдээ. Өөрсдөө л зохицуулахаас.

Би: Оройхон болохгүй юу?

Инү: Мммм...Болно оо. Чамайг ирэх хүртэл бид тоглолт болох газраа бэлтгэлээ хийгээд байж байя.

Би: За, тэгвэл би шууд тоглолт болох газар луу яваад очъё. Түр баяртай.

Би гэртээ ирэхэд гэрийнхэн маань намайг халуун дотноор хүлээн авч, ам урандан хоорондоо ярьцгааж байлаа. Би гэр бүлээ үнэхээр их саначихжээ. Ялангуяа аав ээжийгээ хажуунаасаа холдуулахгүй сугадаад сууж байна. Гэрийнхэнтэйгээ хоол хийж идчихээд цаг харахад 6 болж байлаа.

Би: Би одоо явах хэрэгтэй.

Аав: Ийм хурдан уу?

Би: Ажилийнхандаа хотоо танилцуулна гээд амлачихсан. Би болохгүй бол орой хүрээд ирнэ.

Ээж: За за, тэг тэг. Болж өгвөл гэртээ ирэхийг бодоорой за. Ээж нь хамт унтана гээд ор засчихъя. Залгаарай.

Би: За.

Би гэрээсээ гараад такси барин тоглолт болох газартаа ирлээ. Тоглолт болох газар маань өмнө жил баригдсан 5000 хүний суудалтай, том тайзтай үнэхээр гоё газар байв. Намайг ирэхэд тэд бэлтгэлээ хичээнгүйлэн хийцгээж байлаа. Би тэднийг хүлээх зуураа үзэгчидийн суудалд суун тэднийг хэрхэн бэлтгэлээ хийж байгаад ажин суулаа. Тэднийг ингээд байж байгааг харахад бас л өөрийн эрхгүй догдлоод байх юм. Монгол ароха(Astro хамтлагийн фэн нэршил) бүрийн хүсдэг зүйл болохоор ингэж их баярлаад байгаа юм байхдаа. Би үнэхээр аз жаргалтай байна.

Тэд бэлтгэлээ дуусан гарцгаахад бэлэн боллоо. Бид хамгийн түрүүнд парк орохоор болов. Бид тоглоомон дээр тоглож, зайрмаг идэцгээн хөгжилтэй зүйлс ярьцгаан инээлдэнэ. Жинжин ах камер барин "DDOCA, бид хаана байна гээч Монгол улсын Төв цэцэрлэгт хүрээлэнд байна. Энд гоё юмаа" гэхэд хажууд явж буй Санха "Жинжин ахын хэлдэг үнэн шүү. Энд үнэхээр гоё юм байна. Орой болж байгааг ч хэлэх үү агаар нь хүртэл гоё байна." хэмээн бичлэг хийж байлаа. Хажуугаар зөрөх зарим охид тэднийг хараад " Astro байна шдээ, Нээрээ нөгөөдөр тоглолт нь болно" гэх зэргээр ярьж байгаа нь сонсогдож байлаа. Намайг анх энэ хамтлагийн сонсож эхлэхэд цөөн тооны хүмүүс л мэддэг байсан. Гэхдээ одоо олон болсон нь харагдаж байна. Энэ үнэхээр сайхан зүйл шүү.

Хамгийн сүүлд нь алсыг харагч дээр суухаар болов. Би тэднийг түрүүлээд явж бай гэж хэлчихээд ээж рүү залгаж хаана явж байгаагаа хэллээ. Ярьж дуусчихаад алсыг харагч руу очиход Инү ганцаарханаа зогсож байлаа.

Би: Бусад нь хайчсан юм бэ?

Инү: Алсыг харагчад суучихсан.

Би: Та суухгүй яасан юм?

Инү: Чамайг ганцааранг чинь суулгахгүй гээд хүлээж байсан юмаа. Суух уу?

Би: Айн.... За тэгье тэгье.

Бид алсыг харагчад суун, цонхоор харагдах хотыг ажин суув. Гэтэл Инү чив чимээгүй орчинг эвдэн

Инү: Энд гоё юмаа.

Би: Тийм ээ. Энд ирээгүй их удсан байна. Өмнөхөөсөө илүү гоё болчихож.

Гэнэт хүйтэн салхи салхилахад фудболктой сууж байсан миний бие жирс хийх шиг болж хамаг шар үс босж орхилоо. Хөдөлгөөнгүй суугаад одоо нэг даарч байгаагаа мэдэн хоёр гараа илж эхлэлээ.

Инү: Даараад байгаа юмуу?

Би: Хөдөлгөөнгүй суугаад жоохон даарчихсан юм шиг байна өө.

Инү хэсэг намайг харж сууснаа надад цамцаа тайлж өгөв.

Би: Хэрэггүй ээ, та өөрөө өмс.

Инү: Би зүгээр ээ, угаасаа халууцаад байсан юм. Май өмсчих.

Инү миний өвөр дээр цамцаа тавьчихаад цонхоор хараад суучихав. Даараад байсан болохоор өөрийн эрхгүй цамцыг нь аваад өмсчихөв. Алсыг харагч доошилж буух болов. Инү бид хоёрыг буух үед бусад маань биднийг хүлээн зогсож байлаа.

Санха: Чи Инү ахын цамцыг өмсчихсөн юмуу?

Би: Юу.... Харин тийм ээ.

Эмжэй: Та хоёр сүүлийн үед яагаад байна айн. *чангаар инээх*

Би: Бид хоёр яав л гэждээ. Буруугаар ойлгох хэрэггүй ээ. Би сая даараад тэгээд Инү ах би халууцаад байна гээд цамцаа надаа өгсөн юмаа.

Санха: Аан, тийм байх нь ээ. *ёжтой асуух*

Эвгүй байдалд орсон би дуугүй л зогсож байхад Инү юу ч болоогүй юм шиг зогсож байлаа. Тэд өлсөж байна гээд хоол идэхээр болов. Бид нэг ресторанд орж хоол идчихээд Сүхбаатарын талбай орлоо.

Гэгээ тасарч харанхуй болсон байсан учраас талбайн оройн гэрэлнүүд асаад үнэхээр үзэсгэлэнтэй харагдаж байлаа. Жинжин, Роки хоёр өнөөх камераа гаргаж ирээд "DDOCA, Одоо бид хаана байна вэ гэхээр бид Монголын Сүхбаатарын талбайд ирчихсэн байж байна. Чингис хаан болон Сүхбаатарын хөшөө үнэхээр гоё юмаа." гэхэд Мүүнбин "DDOCA, та нар Монголд ирвэл заавал ирэх ёстой газруудын нэг юм шүү. Орой ирвэл бүр гоё юм байна" гэх зэргээр бичлэг хийнгээ алхацгааж байлаа.

Нэлээн орой болсон учраас бид буудал руугаа явахаар боллоо. Харин би гэрлүүгээ явахаар болж

Би: Та нар буудал руугаа болгоомжтой яваарай.

Инү: Чи явахгүй юмуу?

Би: Би гэртээ очиж хононо гээд ээж аавдаа хэлчихсэн юмаа.

Инү: Ийм орой болчихсон байхад уу? Бидэнтэй хамт буудалдаа очиж хоно оо!

Жинжин: Тийм шүү, Ийм орой болчихсон байхад ганцаархнаа яах ч юм билээ. Чамайг ганцааранг чинь явуулчихаад юу бодож суухын хамт яв.

Уг нь эндээс таксидаад л харьчих нь лдаа. Гэхдээ одоо явчих юм бол эд нар санаа зовоод байх юм шиг байна. Гэхдээ арай л орой болчихож гэрийнхэн унтчихсан байх гэж бодосоор тэд нартай буудал руугаа явахаар болов.

🤔😍😍😂💕

❤️❤️

🦋🌸