Өглөө болгоныг сайхан цэцэгсийн үнэрээр угтан авах үнэхээр тааламжтай байдаг. Гэвч цэцэг авчирч өгсөн хүнийг бодох төдийд л зүрх минь шимширч, толгой минь тэвчихийн аргагүй өвдөх юм. Өдөр хэдэн удаа өвчин намдаах эм тариа хэрэглэдэгээ мэдэх юм алга.

~Ухаан орсоноос 14 хоногийн дараа~

Өнөөдөр эмнэлэгээс гарч байгаадаа үнэхээр их баяртай байна. Би эмнэлэгийн үнэрт үнэхээр дургүй.

Эмч: Бие чинь өвдөх эсвэл ямар нэгэн юм санахад зовиуртай байвал эмчдээ хэлээрэй. Бас хутганы сорви үлдээсэнд уучлаарай.

Би: Зүгээр дээ эмчээ. Одоо амьд байгаадаа л талархаж амьдаръя.

Эмч: Тиймдээ. Чи бол манай эмнэлэгийн гайхамшиг шүүдээ.

Би: Битгий ингэж хэлээ. Үнэхээр үнэхээр их баярлалаа. Баяртай эмчээ.

Эмч: Ямар нэгэн юм болбол шууд ирээрэй.

Би: За

~Гэртээ ирэх~

Ээж аав хоёр "Ашгүй Урангоо маань эмнэлэгээс гарсан хойно гэртээ харъядаа. Хоёр хүү маань хэцүүдэж байгаа байх" гэсээр намайг эмнэлэгээс гарав уу үгүй юү явах бэлтгэлээ хийж эхлэлээ.

Би цүнхээ барьсаар өрөө лүүгээ ортол энд тэндгүй Astro-ийн зураг өлгөөстэй байлаа. Уг нь цуглуулгануудаа нэг ханан дээрээ л бөөгнүүлж наадагдаа. Бас мартчихсан юм байхдаа.....Үгүй ээ ялтачгүй замбараагүй харагдаад байдаг болохоор ингэж наах дургүйдээ. Арай эгч... Би "Эгчээ" гэж орилсоор эгчийн өрөөнд орлоо.

Би: Та миний цуглуулгануудийг тэгж замбараагүй наасан уу?

Эгч: Нөгөө... Юу.....

Би: Яах гэж өрөөгөөр дүүрэн нааж байгаа юм бэ? Тэр Инү хаашаа ч харсан харагдаад байхаар нүд эрээлжлээд ухаан алдах нь байна.

Эгч: Үгүй ээ. Би нөгөө байнга хараад байвал ямар нэгэн зүйл санаж магадгүй гээд наачихсан юмаа. Чи өрөөлүүгээ ороод ямар нэгэн юм санаагүй юу?

Би: Эгчээ, та одоо болиод өг........

Тэр Инүг би заавал санах ёстой юмуу? Эмнэлэгт байхад хүртэл Инү тийм ч юманд дуртай, ийм ч юманд дургүй гээл яриад байсан. Инүгээс асуухад биднийг хэзээ ч хамт байж болохгүй хүн гэж хэлсэн. Ийм байхад тэрний талаар юм санаад ямар хэрэг байгаа юм бэ? Ингээд яриад байхаар чинь толгой тэсэхийн арга алга. Ядаж яагаад санах ёстойг минь хэлчихээд ингэ!!

Ээж том өрөөнөөс "Яагаад хэрэлдээд байгаа юм бэ?" гэсээр эгчийн өрөөнд орж ирэв. Харин би ээжийн хажуугаар зөрөн гарч өрөөлүүгээ орлоо. Өрөөгөөр дүүрэн наасан зургуудыг арай ядан хуулж аваад бүгдыг нь далд хийхээр боллоо. Гэтэл нүд нулимсаар дүүрч хүрхрээ шиг л асгарч эхлэх нь тэр. Би өөрийгөө яагаад ингэж аашлаад байгааг бас яагаад уйлаад байгаагаа өөрөө ч мэдэхгүй байна... Гэхдээ хараад байх нь ээ ихэнх нь өнөөх Инүгийн зургууд байх юм. Инү миний биас байсан юм байхдаа... Олон юм бодож толгойгоо өвтгөсөөр нөгөөдөр гэхэд сургууль ажилдаа буцаад явж эхлэх учраас зарим зүйлсээ цэгцэлж эхлэлээ.

~Нөгөөдөр~

Өглөө эртлэн босож хичээлдээ суучихаад такси барин ажилруугаа хөдөллөлөө. Ажил дээр иртэл Сара эгч намайг дагуулан явсаар захирлын өрөөнд авчирав. Захирлын өрөөнд Наби дарга ч мөн ирсэн байв.

Би: Сайн байна уу? Захирлаа.

Захирал: Сайн, сайн байна уу? Чамайг эмнэлэгт байхад чинь очоогүйд уучлаарай. Чамайг гэмтсэнээс болоод асуудал үүссэн болохоор очиж чадсангүй. Гэхдээ бид эмнэлгийн төлбөрийг чинь нөхөн олговор болгож төлсөн байгаа шүү. Дахин уучлалт хүсч байна.

Би: Зүгээрдээ. Гэхдээ намайг хутгалсан охин яасан юм бол?

Захирал: Аан тэр охин уу? Инү чамайг тэвэрч байгааг хараад уур нь хүрсэндээ та хоёр луу дайрсан гэсэн. Бодвол Инүгийн фэн байсан байх. Эсвэл сэсан фэн ч байх магадлалтай. Өөрөө хэргээ хүлээн зөвшөөрсөн болохоор 4 жилийн ял авсан.

Би: Байзаарай, Инү намайг тэвэрч байгааг гэсэн үү?

Захирал: Тийм ээ. Чамайг тэр талаар санахгүй байгаа гэсэн. Одоо болтол санаагүй л байна уу?

Би: Тийм ээ.

Захирал: Удахгүй санах байх аа. Ажилдаа буцаад орж байгаад чинь үнэхээр их баярлаж байна. Чи одоо стилистын багын цорын ганц залуу гишүүн болсон гэдгээ мэдэж байгаа биздээ. Хичээнгүйлэн ажилаарай.

Би: За

Наби дарга намайг захирлын өрөөнөөс дагуулан явсаар ажилын өрөөлүүгээ орлоо.

Наби дарга: Чамайг буцаад ирсэнд чинь би үнэхээр баяртай байна. Өмнө нь чамд итгээгүйд минь уучлаарай. Тэр үед Сурагын үгэнд итгэсэндээ үнэхээр их харамсаж байна. Уучлаарай.

Би: Зүгээрдээ даргаа. Одоо ингээд ажилтайгаа байгаа минь л чухал.

Наби дарга: Баярлалаа.

Наби даргын өрөөнөөс гаран явж байхдаа Санхатай таарав. Тэр үнэхээр сайхан залуу юмаа. Уг нь хутгалуулахаасаа өмнө ингэж их баярлаж байгаагүйдээ. Үхээд сэхсэн болохоор мэдрэмжүүд минь өөрчлөгдчихсөн юм байхдаа. Түүнийг хараад догдлоод ч байх шиг.

Санха: Сайн уу Сү И, ажилдаа буцаад орчихсон юмуу?

Би: Тийм ээ, өнөөдрөөс ажилдаа орж байгаа.

Санха: Ашгүйдээ. Одооноос зөндөө тааралдах байхдаа. *инээх*

За би яарч байгаа болохоох түрүүлээд явлаа. Баяртай ХӨӨРХӨНӨӨ.

Би: Айн, з-за баяртай.

Сая хөөрхөнөө гэж хэлсэн үү? Ааааа энэ Санха намайг зүрхээр явуулах гээд байгаа юм байхдаа. Хүнийг улам догдлуулаад хаячих юм. Би өөрийгөө яагаад ингэж догдлоод баярлаад байгаагаа ойлгохгүй л байна шүү!

Гэхдээ энэ хөөрхөнөө гэдэг үгийг өмнө нь хэн нэгнээс сонсож байсан юм шиг санагдаад байх юм. Эсвэл өмнө нь Санхагаас сонсож байсан юм болов уу? Тийм л байх... Гэхдээ дахиад толгой өвдөж байна. Яагаад ингэж сульдаад байна аа? *Өвдөж байна* гэсээр толгойгоо барьсаар зогслоо. Толгой минь тэвчихийн аргагүй өвдөж хамаг хүчээ барсаар газарт унаад өгөх нь тэр. Хэн нэгний *Сү И* гэх дуугаар арай гайгүй ухаан орон хартал өнөөх Инү ирж байх нь харагдав. Хажууд минь ирээд намайг түшин босголоо. Түүний нүүрлүү харахад Инү надад үнэхээр санаа зовсон нь харагдаж байлаа.

Бас л яг энэ үе өмнө болсон мэт санагдаж байна. Би галзуураагүй байгаа! Юм болгон өмнө нь болсон мэт санагдаад байх юм. Бодлыг минь таслан Инү "Ийшээ суугаад хүлээж бай. Би ус аваад ирье" хэмээн хэлэн намайг сандал дээр суулгчихаад ус авчирахаар явав. Хэсэг хугацааны дараа Инү ус барьсаар ирлээ.

Инү: Май энэ уснаас уучих!

Би: Баярлалаа.

Инү: Дахиад толгой нь өвдөөд байна уу? Арай эрт эмнэлэгээс гарчихсан юм биш үү? Жоохон хэвтэхгүй яасан юм бэ?

Би: Өдөр болгоныг эмнэлэгийн орон дээр хэвтэж өнгөрүүлэх ямар залхуутай байдаг гээч. Харин ч эрт гарсандаа баярлаж байна.

Инү: Тийм байх лдаа. Гэхдээ л...

Өө нээрээ чи ийм үгэнд дургүй билүү? Уучлаарай.

Би: Юу?

Инү: Чи санахгүй байхаа. Одоо гайгүй болж байна уу?

Би: Айн... Аан гайгүй болж байх шиг байна.

Бид сандал дээр сууж байтал Мүүнбин ирэн "Инү бид бэлтгэлээ хийх хэрэгтэй. Явъя" хэмээн хэлсээр бидний хажууд ирж зогслоо.

Инү: Ямар нэгэн юм болвол залгаарай хэмээн хэлээд утсанд минь дугаараа тэмдэглээд яваад өгөв.

Би хэсэг сууж байгаад ажлын өрөөндөө очлоо. Ажилын цаг дуусч ажилаа таран гэртээ ирэхэд хоолны үнэр хамар цоргиж байлаа.

Эгч: Ашгүй чи ирэв үү? Хоол яг болж байлаа. Суугаад хоолоо ид.

Бид ширээндээ суун хоолоо идлээ.

Би: Эгчээ. Би яг галзуурч байх шиг байна аа. Өнөөдөр Сахна намайг хөөрхөнөө гэж хэлэхэд бас Инү намайг газар унахад түшид босгоход яг өмнө нь болсон юм санагдаад байх юм. Би яагаад байгаа юм бол?

Эгч: Инү түшид босгосон гэнэ ээ?.... Ааан тийм шдээ. Чи анх тэдний фэн уулзалтанд очиход ардаас чинь нэг охин түлхээд газарт унах үед чинь Инү чамайг түшиж босгож байсан. Чи зөв мэдэрсэн байна.

Би: Тийм үү?

Эгч утсаа гаргаж ирэн анх удаа фэн уулзалтанд очиж байсан үеийн зургуудийг үзүүллээ. Бас тэдний тоглолтыг анх удаа үзсэн өдрийн талаар ярьж өгөв.

Эгч: Чи тэр тоглолтын үеэр Инүтэй таарчихаад ямар баяртай байсан гээч. Бүр 5 настай охин аавдаа эрхэлж байгаа юм шиг бүр нээх хөөрхөн баярлаж байж билээ. *Анхны тоглолтын бичлэг үзүүлэх*

Хардаа! Чи дэндүү их баярлаж байсан чинь эндээс харагдаж байна. Эд нарийг хараад ямар нэг юм санахгүй байна уу?

Эгчийн нүд нь бүлтрэх шахам томорчихсон надад мартсан дурсамжийг минь сануулахаар идэвхтэй гэгч нь оролдож байлаа.

Эгч: Энийг хараад толгойд чинь зурвасхан ч болов юм орж ирэхгүй байна уу?

Би: Үгүй!!!

Эгч: Тийм үү, тэгвэл үүнийг нэг хардаа.... Эсвэл энийг... Юм санаж байна уу? Санахгүй байгаа бол энийг үздээ... Ямар нэгэн юм санаж байна уу? Уг нь хурдан санавал сайн юмсан.

Эгч элдэв бусийн бичлэг зурагнуудийг ээлж дараалан үзүүлж байлаа. Бүр сүүлдээ толгой минь эргэж эхлэлээ.

Би: Эгчээ *орилох*

Эгч: Хөөөе хүн цожиогоод хаячих юмаа! Жаахан аяарханлдаа.

Би: Эгчээ та больвол яасан юм бэ? Би уг нь танд уржигдар хэлсэндээ. Ингээд байхаар чинь толгой өвдөөд байна аа гэж!... Бас сая баахан л юм үзүүлж харууллаа. Тэр болгоныг чинь хараад юм санах нь битгий хэл бодох сөхөө ч алга. Бас дээрээс хурдан санавал сайн гэдэг чинь юу гэсэн үг юм бэ? Ер нь би яагаад Инүг хурдан санах хэрэгтэй гэж? Бид ямар учиртай болоод санах ёстой гэж?....... Та одоо больж үз. Та шалтгааныг нь ч хэлж чадахгүй байж намайг сана сана сана гээд хүчлээд байх юм. Энэ чинь надад үнэхээр хэцүү байна!! Би үнэхээр залхаж байна. Би тэр Инүг чинь санахыг тэгэж их хүсэж байна гэж бодож байна уу? Үгүй. Харин ч эсрэгээрээ. Хонь чоно шиг байсан хүнээ яах гэж санахыг хүсэх юм бэ? Тиймээс одоо ингэхээ боль. Таныг дахиж ингэх юм бол би эндээс явчихна шүү. Намайг дахиж хүчлэх гэсний хэрэггүй...

Эгч: Бие биенээ гэсэн хонь чоно байсан.

Би: Юу?

Эгч: Инү та хоёр нэг нь зугтаж нэг нь ардаас нь хөөдөг хонь чоно байгаагүй. Харин ч эсэргээрээ бие биендээ ойртох гэж хичээж, санаа зовж, нөгөөхөө хамгаалахын тулд өөрсдийнхөө сэтгэлийг дотроо хадгалдаг сайн харилцаатай хонь чоно байсан. Чи хурдан санахгүй бол оройтож санасан үедээ харамсдаад ч барахгүй өөрийгөө үзэн ядах болно.

😔💡

💕💕

🌸🦋