Жихүн гэж муу золиг эхнэрээ санаад байна үхлээ гэсээр Сүёон Шанхай руу буцсан.

Өглөө болгон Жинхёб ах намайг ирэ авч байгаа. Бид маргааш Вашингтон ниснэ.

Жинхёб ахад би амалсан юм. Буцаад ямар байсан түүн шиг ээ болно гэсэн болохоор би жин нэмээд буцаад яг хэвэндээ ирсэн. Турахдаа ч амархан нэмэхдээ ч амархан биеийн пропорцтой болохоор амар ч байна.

Харин энэ урилгын талаар Жинхёб ахад юу гэж хэлэх үү?

Хуучин найз залуугынхаа хуриманд явна гэлтэй биш. Найзынхаа хуриманд гэвэл энэ хүн аль хэдийнээ Жошуаг харсан болохоор худлаа хэлэх ямар ч аргагүй болж таарлаа.

За яахав өнөөдөр заавал хэлнээ. Үгүй бол оройтох нь.

Гэрээс гарч ирэхэд ах урд талын сандал дээр суугаад дуу сонсож байв.

Хажууд нь үсэрч очоод тэврэхэд Жинхёб ахын нүд нь томорч цочсоноо намайг хараад инээмсэглэн чихэвчээ аваад босон гараас хөтөллөө.

Энэ хүн намайг Жошуагаас илүү хайрлах байх.

Бид замдаа маш олон зүйл ярьсан бөгөөд өнөөдөр би 2 лекцтэй Жинхёб ах 3 лекцтэй байсан болохоор тараад би ахыг хүлээж байхыг хэллээ. Хүлээж байхдаа цагийн ажлаараа ороод чөлөө авсан нь дээр байх.

Би ч лекцэндээ суун тэмдэглэх зүйлсээ тэмдэглэсээр 2 лекцийн ард гарлаа.

Прокурор болно гэдэг тийм ч амар ажил биш тул би илүү их хичэнх хэрэгтэй. Энэ сургуульд дахиад 2 өвлийн нүүр үзнэ шүү дээ.

Цагийн ажил дээрээ очин хэдэн өдөр байхгүйгээ хэлэн чөлөө авлаа. Би ер нь юу л хийгээд байна даа.

Дэлгүүрээр яван хуримд нь бэлэг авч очих үгүйгээ бодлоо. Яадаг юм билээ?

Сүёон руу чат бичихэд "Зүгээр л яваад оч" гэв. Тэгснээ араас нь үргэлжлүүлэн "Ер нь бодоод байсан урилга ирсэн юм чинь бэлэг авч очсон нь дээр байхаа өчигдөр Үжид ч бас урилга ирсэн байсан" гэлээ. Тэгэхээр надад л хуримын урилга арай эрт ирчихжээ.

Утсаа далд хийн дэлгүүрээс гартал утас минь дуугаран Жинхёб ах залгаж байв.

Жинхёб: Тарчихлаа. Хаана байна?

Би: Сургуулийн урд талын дэлгүүрийн гадаа байнаа.

Жинхёб: Аан харчихлаа. Зогсож бай очлоо.

Жинхёб ах ирэн бид их дэлгүүр орон кафед нь суулаа. Гүзээлзгэнэтэй смүүти уумаар байсан болохоор ахад захьчихаад буцаж ирэхэд нь яаж хэлэхээ бодон суув.

Удалгүй ах ирэн ирэхдээ гүзээлзгэнэтэй смүүтиний хажууд зүрхэн хэлбэртэй аяган бялуу тавин өөдөөс минь инээмсэглэлээ.

Энэ хүн надад тийм сайн хэрэг үү?

Уучлаарай ахаа. Зүрх чинь шархлах байх даа.

Намайг өөдөөс нь харж байхад хацрыг минь чимхээд "Хоёулаа зургаа даруулъя" гэв.

Би ч толгой дохин хамт зургаа даруулаад ах ч sns хаягтаа шинэчлэлт хийж эхлэв.

Инстаграмаас мэдэгдэл ирэхэд ах надруу дөнгөж сая авхуулсан зургаа tag хийчихсэн байв.

Тайлбар нь бас хөөрхөөн.

️

Би: Ээе ахаа!

Жинхёб ах инээмсэглэн намайг "Юм аа ид хадгалах гэж авсан юм уу?" Гэж цаашлуулсаар би идэж эхлэв.

Ах намайг юмаа идэж байхад зөндөө зураг дарсан байсан бөгөөд нэг зургийг нь утасныхаа дэлгэцэн дээр тавьчихаад өхөөрдөөд байсан.

Энэ хүн нээрээ.

Бид манай гэрлүү алхаж байхдаа би хэлэхээр шийдлээ.

Би: Ахаа маргааш Вашингтон явцгаая.

Жинхёб: Тэгьеээ нисцгээе.

Би: Тоглоогүй байна аа ахаа. Маргааш Вашингтонд хурим болно.

Жинхёб: Хэний?

Би: Жошуагын

Жинхёб ах зогсон "Жошуа чинь" гэсээр надруу үл итгэсэн байртай харах бөгөөд би толгой дохин "Тиймээ миний хуучин найз залуу" гэсээр өөдөөс нь ширтэв.

Жинхёб: Тийшээ очиж яах юм? Хуучин найз залуугынхаа хуримд очиж юу хийх гээв!

Тэр нилээн уурласан байх бөгөөд энэ удаа би айсандаа гараа татаж авлаа.

Ах миний нүүрний хувирлыг харчихаад хурдхан уурлахаа болин намайг тэвэрч аваад уучлал хүсэн духыг минь үнслээ.

Бид манайх руу орчихоод ах гараас минь атган өөдөөс минь харсаар урилгыг уншина.

Жинхёб: Жинхэнэ өөдгүй новш юм даа.

Би: Ах аа тэгэж хэлэхээ боль.

Жинхёб ах хэсэг чимээгүй байж байснаа "Ойлголоо. Тэгье дээ явцгаая." гэсээр гараас минь тавин урагш харав.

Би ахад наалдан бэлхүүсээр нь тэвэрхэл ах нэг гүн санаа алдсанаа намаыг зөрүүлж тэврэн визээ захиалчихсан гэсэн биз дээ. Маргааш орой явах юм чинь өнөөдөр энд хонож болох уу?

Би: Тэг дээ ах аа.

Бид зүгээр л тэврэлдээд унтсан юм. Өөр ямар ч илүү зүйл хийгээгүй хэн хэн нь.

✨✨✨

Өглөө ах хувцасаа бэлдэхээр гэрлүүгээ явж би ч аав ээжид Вашингтон руу хэд хоног нисэхээр болсоноо хэлээд ирээд хувцасаа цэгцэллээ.

Нээх ч удалгүй гэрийн хонх дуугран ах нэг чимодан чирчихсэн минийхийг бас чирсээр гэрээс гарлаа.

Бид онгоцны буудал дээр ирэхэд яг онгоцондоо орж байсан тул хүлээх шаардлага гарсангүй.

Цонхон талд суусаар нүдээ анив. Ах намайг харан гараас атган

: Ядраа юу?

Би: Үгүй ээ зүгээр айгаад байна.

Ах инээмсэглэн хацар дээр үнэсээд "Зүгээр дээ" гэсээр гараас улам чанга атгав.

Онгоц хөөрч агаар дээр гарч 10аад минут болсны дараа бие суларч чөлөөтэй боллоо.

Ах бид хоёр татаж авсан анимэшин кинонуудаа үзсээр нэг мэдэхэд таблэтээ барьсаар унтаад өгчихөн байсан бөгөөд биднийг Вашингтонд буухад орой болж байсан юм.

Буудалд буун хүчээр шахуу унтаад маргааш нь гарахаар боллоо.

Хэд хоног ч гэсэн цагийн зөрүүг нь хурдан гаргах хэрэгтэй.

Жинхёб ах намайг тэврэн өнөдр барилгын дээрээс маш олон гэрэл сүлжилдэх Вашингтоны гудамжийг харж зогслоо.

Сайхан юмаа.

Бид оронд орж хэвтээд

Би: Сайхан амраарай ах аа.

Жинхёб: Сайхан амраарай гүнж минь ❤️