《from battle to love》4.near to death
Advertisement
ემას pov
სახლში ფანჯრიდან გადავძვერი რადგან დაცვამ არ იციდა რომ წავედი,ჩემს ოთახში გადავძვერი
ფანჯარა უნდა დამეხურა როდესაც კარების სახელურის ჩამოწევის ხმა გავიგე
ჯონგუკის pov
დაღლილი სახლში მივედი განტვირთვა მჭირდება
დაცვას ვკითხე თუ ემა სად იყო
??:მისოთახშია
მეც მისი ოთახისკენ გავეშურე
კარები გავაღე რომ ემა საეოლზე მწოლიარე წიგნს კითხულობდა და ჩემი დანახვისას ფეხზე წამოფრინდა:
მე:რასაკეთებ?
ემა:მგონი ნათელია არა წიგნს ვკითხულობ
მე:კარგი!სტუმარი უნდა მოვიდეს, ჩემს ოთახში შამპანიური ამოგვიტანე და არავინ დეგვაწუხოს
ემამ შემომხედა ამათვაიერ ჩამათვალიერა და მითხრა
ემა:თუ ქალბატონია თქვენი სტუმარი ჯობს გამოიცვალოთ ასეთ მდგომარეობაში ყველა ქალი გაგეგცევათ ვინცკი თქვენთან მოვა მოწესრიგდით რასგავხართ
რასგავხართ?მგონი ბოლო სიტყვა ზედმეტი იყო
ცალი წარბი ავწიე და მას გავხედე
(წესიერი ფოტო ვერ ვნახე სორით)
ემა:რატომ მიყურებთ ესე?
გაიკვირვა
მე:რასვგავარ?
ემა:რაიმე არასწორად გითხარით?ტანსაცმელი სისხლიანი და დახეული გაქვთ
მძიმედ ამოვისუნთქე და მასთან ახლოს მივიწიე:
მე:ისწავლე უფროსებთან ლაპარაკი თორემ ისეთი რაღაცის გაკეთება შემიძლია ცხოვრებას რომ ჯოჯოხეთად გიგცევ
მანკი ნერწყვი მძიმედ გადაყლაპა:
მე:ეხლაკი ეს მაისური გარეცხე
ვთქვი და მაისური მისწინ გადავიძრე შემდეგ კი დავინახე თვალები როგორ გაუფართოვდა
ამაზე ჩამეცინა
მისკენ დავიხარე და ყურში ჩავჩურჩულე:
მე:გააკეთე ის რაც გითხარი ჩემ პრესებზე ფიქრის დრო მერევ გექნება
ესღა ვთქვი და ოთახიდან გამოვედი
მიას pov
მე და ვივი დოკუმენტებს ვათვალიერებდით როდესაც ემამ დარეკა:
ემა:აბა რას შვრებით რა გაარკვიეთ ქარდზე?
ვივიანი:ამ ყველაფრისთვის პოლიციის სისტემის გატეხვა და საიდუმლო დოკუმენტების მოძებვნა მომიწია არადა სკოლაში გვეუბნებოდნენ ვერავინ ვერ შეძლებს პოლიციის დაცვის სისტემის გატეხვასო ძლიერი ჰაკერიც კიო
ემა:ესეიგი შენ უძლიერესი ხარ😉და რა გაარკვიეთ?
ვივიანი:ჯერ ჯერობით მხოლოდ მათი მოკავშირეები
მე:ახლა მესმის საიდან გაძლიერდა ასე dark moon ი მისი მოკავშირეა
ემა:კარგივ კიდევ?
ვივიანი ნელნელა ფოტოებს ათვალიერებდა და უეცრად გაჩერდა
მუშტი შეკრა და სიბრაზისგან თვალები აუწყლიანდა და გაწითლდა:
მია:ვივიან რახდება?
ვკითხე და შევანჯღრიე მაგრამ არ მოასუხობდა:
ემა:რახდება?
ვივიანი პასუხს არ გვცემდა
ვიციანი:გააანთავისუფლეს
თქვა აღელვებულმა და გაბრაზებულმა
ემა:ვინ?რახდება ვივი?
ვივიანი:ეგ ნაბიჭვარი(ბოდიშით)გაანთავისუფლეს
Advertisement
იღრიალა და მაგიდიდან ყველაფერი გადაყარა
ყველაფერს ყრიდა და ამტრევდა
მისი შეჩერება ვსცადე მაგრამ ხელი მკრა და დამაგდო
ვივიანი:გამიშვი! როგორ გამოუშვეს ეგ მონსტრი? როგორრრრრ?
თქვა და სარკეს ვაზა ესროლა
სარკე მილიონ ნაწილებად დაიფშვნა
ვივიანი დამსხვრეულ სარკესთან მივიდა და როდესაც საკუთარი თავი დაინახა მუხლებით დაეცა:
ვივიანი:როგორ როგორ გამოუშვეს
თქვა ხმადაბლა და ჩუმად ტირილი დაიწყო
მე წამოვდექი მასთან მივბობღდი და ჩავეხუტე:
მე:ჩშშშ ყველაფერი კარგად იქნება
ვივიანი:ის ხომ ადამიანებს სიცოცხლეს უმწარებს ეს ეს....
მე:ყველაფერი კარგად იქნება
ვუთხარი
უეცრად მზერა მის ხელებზე გამიჩერდა ორივე ხელი დასისხლიანებული ქონდა
მე:ვივი ადექი ხელიდან სისხლი მოგდის ხელი უნდა შეგიხვიო ადექი, ქალბატონო ელიზაბეტ
დავუძახე ჩვენს დამხმარეს:
ელიზაბეტი:გთხოვთ ვივიანი სამედიცინო ოთახში გაიყვანეთ და მიხედეთ მეც ეხლავე მოვალ
ელიზაბეტმა თავი დამიკრა და ვივიანი წაიყვანა მეკი ტელეფონი ავიღე:
მე:ემა გესმის?
ემა:რამოხდა?კარგადარის?
მე:ეხლა უკეთ არის როგორც ჩანს ის ნაბიჭვარი ჯო კანგჯიონი დაბრუნდა
ემა:ეხლავე წამოვალ
მე:და ჯეონი გამოგიშვებს
ემა:და შემახსენე მას ვინ ეკითხება?უარი რომც მითხრას მაინც წამოვალ
მე:კარგი მაშინ
ვუთხარი და გავუთიშე შემდეგ კი ვივიანთან წავედი
ეველინის pov
დიდი სასტუმროს წინ ვდგავარ და ვფიქრობ თუ როგორი დამღლელი დღე მელის
დამხმარე პერსონალთან მივედი და ვიკითხე:
მე:ბატონი ჰარი რომელ ოთახშია?
??:138 ე
მე:გმადლობთ
ვუთხარი და ლიფტისკენ წავედი
აი როგორციქნა მივაღწიე ოთახის კარებზე დავაკაკუნე და შევედი
მე:ბატონი ჰარი?
ვიკითხე და ოთახში შევედი სადაც დიდი საწოლი იდგა მასზე კი დაახლოებით 30 წლის კაცი იჯდა:
ჰარი:ოჰო არველოდი თუ ამჯერად ასეთ ლამაზ გოგონას გამომიგზავნიდნენ
რა ჰორმონების შემოტევაააქვს
მე:ჩვენ სააგენტოში ყველანი ლამაზი ქალბატონები არიან და მათ საქმეს ძალიან კარგად ასრულებენ ისევე როგორც მე
ვუთხარი
ჰარი:ხოდა მაშინ ის საქმე დაიწყე რომლისთვისაც მოხვედით
ხელზე დამექჩა და კალთაში ჩამისვა
მე:ჯერ ნუ ჩქარობთ
ვუთხარი და მისკენ შევტრიალდი
ჰარი:ლოდინს არ ვაპირებ
ღმერთო რა დავადავე ვსიო მეტს აღარ მოვითმენ
მე:საზიზღარი ადამიანი ხართ
ჰარი:რათქვი?
მე:რაც გაიგე
ვთქვი და კისერში ნემსი ჩავარჭე
დიდი არაფერი მხოლოდ დროებით გათიშავს
Advertisement
მე:ეხლა რა გავაკეთო?
იქვე მდივანში ჩავჯექი და დანა ამოვიღე
ციტათი დავაშინებ
ემას pov
ჯონგუკის ოთახში ავდიოდი რათა შამპანიური ამეტანა როგორც მან მითხრა იმედიმაქვს გამიშვებს თუარადა მომიწევს გავიპარო
ოთახში შევედი და გამომწვევად ჩაცმული გოგო და მოფლირტავე ჯონგუკი დავინახე
ოთახში უეცრად სიჩუმე ჩამოვარდა
იქვე მაგიდაზე შამპანიური და ჭიქები დავაწყე და თავ ჩახრილი დავიწყე ლაპარაკი:
მე:ბატონო ჯონგუკ შეგიძლიათ განმანთავისუფლოთ დედაჩემი ავად გახდა
ჯონგუკი:არა არშეიძლება ბევრი საქმეა! ახლაკი გადი ხელს გვიშლი
მე:კიმაგრამ
ჯონგუკი:არავითარი მაგრამ
??:კარგი რა საყვარელო ცოდვაა გაუშვი ერთხელ ჩემი ხათრით
ჯონგუკმა ამოისუნთქა და თქვა
ჯონგუკი:კარგი წადი მაგრამ ხვალ დილით აქ იყავი
მე:მადლობა
თავი დავხარე და ოთახიდან გამოვვარდი
ჩემს ოთახში შეცარდი და გამოვიცვალე
გასვლას ვაპირებდი როდესაც ჭერის ზანზარი გავიგონე:
მე:ფუf კარგი რა
ვთქვი და წამოვედი
ეველინის pov
როგორციქნა გონს მოვიდა:
ჰარი:ვინხარ?რაგინდა ჩემგან?
მე:ასე რომ ვთქვათ შენი მტერი
ჰარი:და რაგინდა
მდივნიდან წამოვდექი:
მე:მაინტერესებ რა კავშირი გაქვს ქარდთან
მან ჩაიცინა
ჰარი:და რა ვალდებული ვარ რომ გიპასუხო
მას მივუახლოვდი და დანა ამოვიღე:
მე:თუ არ გინდა დაგამახინჯო მეტყვი
ვუთხარი და დანა სახეზე ჩამოვუსვი
ჰარი:ამას ვერ შეძლებ
მე:დარწმუნებული ხარ?
ვუთხარი და დანა ხელზე ჩამოუსვი ისე რომ სისხლი წამოსვლოდა
ის მაინც არაფერს ამბობდა და მიწევდა უფრო მეტი ზიანი მიმეყენებინა მისთვის და ბოლოს როგორც იქნა ხმა ამოიღო:
ჰარი:კარგი გთხოვ უბრალოდ შეწყვიტე გეტყვი
მე:კარგი გისმენ
ვთქვი და მის წინ მოვკალათდი:
ჰარი:მე მისი მოკავშირე ვარ
მე:ხო მაგას მეც მივხვდი!მაინტერესებს რა უნდა
მან ჩაიცინა:
ჰარი:მისი მტრების მოშორება და ყველასთვის სამაგიეროს გადახდა
მე:ვსიო მხოლოდ ეს არის?
ჰარი:იცი კიდევ არის ერთი რამ რაც მას უნდა
მე:და რა?
მან თვალები აატრიალა
ჰარი:კარგი რა თავს ნუ ისულელებ ჩვენ ორივემ ვიცით მას რაც უნდა
მე:ჯანდაბა!და რამდენი რამ იცის ჩვენ შესახებ?
ჰარი:საკმაოდ ბევრი ეველინ იმისთვის რომ სუსტ წერტილებში დაგარტყათ
მე:ჩემი სახელი საიდან იცი?
ჰარი:შენიაზრით ბატონი ქარდი ვერ მიხვდებოდა რომ მასზე რაღაცეების გარკვევას დაიწყებდით?გელოდებოდით ეველინ და შენ შენი ფეხითვე შეხვედი გალიაში
მე:ნაბიჭუარო
ვიყვირე და ოთახში დაცვა შემოვარდა
არაუშავს ცოტას წავივარჯიშებ
ძალიან ბევრნი იყვნენ უკვე საკმაოდ ბევრნი იყვნენ
არმესმის თმებში მიქაჩვა რა ვაჟკაცობაა
ხალხი ისევ და ისევ ემატებოდათ
მე:ააა
ვიყვირე როდესაც მხარში დამჭრეს
სხვა გზა არ მქონდა მივახერხე და სახანძრო კიბეებით გამოვიქეცი
ისინი ისევ მომზდევდნენ
მეტროში ჩავედი
ხალხში ვეცადე შევრეოდი მაგრამ ამაოდ
მატარებელმა გამასწრო
მომიწია გვირაბში ჩავმხტარიყავი თან კარგი დროც იყო რადგან მატარებელი ახალი გასული იყო
ჯანდაბა ისინი აქაც გამომყვნენ
უნდა გავსულიყავი,რომ თავბრუ დამეხვა და წავიქეცი
გავიგე როგორ მომიახლოვდნენ კაცები და ფეხების რტყმა დამიწყეს
უეცრად კი ხმა გავიგე
??:ეხლა რა გავაკეთოთ ბოსს
......
??:მან თქვა რომ ის აქ დავტოვოთ
თქვეს და წავიდნენ
ჯანდაბა
ვცადე ტელეფონი ამომეღო და გამომივიდა კიდეც
ემას დავურეკე:
ემა:გისმენ ეველინ
მე:ემა დამეხმარე
ემა:ეველინ სადხარ?
მე:მე
ესღა ვთქვი და გავითიშე
ავტორის pov
გოგონა ანერვიულებული სახლში შევარდა და მიას და ვივიანის მოძებვნა დაიწყო:
ემა:მია ეველინს რაღაც შეემთხვა
მია:სად არის?
ემა:არვიცი ვივი შეგიძლია გაარკვიო?
ვივი:ჩემი ლეპტოპი მომიტანეთ
ლეპტოპი მალევე მივუტანეთ
ვივი:ის აქვეა მეტროში
უეცრად გამომეტყველება შეეცვალა
ემა:ვივი რახდება?
ვივი:ის გვირაბშია 15 წუთში კი მატარებელი ჩამოივლის იმედია გონსააა
თქვა და ემას შეხედა
ემა:ჯანდაბაა
მია:მოტოციკლით წავალ
ემა:არა მე წავალ
ვივიანი:ამის დროა?სასწრაფოდ მე დახმარება მჭირდება ამხელებით ვერ დაგეხმარებით
ემა:მია შენ წადი
მია ადგილიდან მოწყდა
მთელი სისწრაფით მიქროდ
ემა:მია გესმის?
მია:კი კი
ემა:თუ მარჯვნივ შეუხვევ უფრო სწრაფად მიხვალ
მია:კარგი უეცრად მეგონა ვივი მელაპარაკებოდა
ემა:მასზე ვღელავ
მია:რომ მოვალთ ვილაპარაკოთ
მია გვირაბში შევიდა და არემარეს ათვალიერებდა
უეცრად გაჩერდა როდესაც გონება წასული ეველინი დაინახა
მოტოციკლეტიდან გადმოვიდა და გოგონასთან მივარდა
მია:ეველინ გაიღვიძე კარგად ხარ?ეველინ
გოგონას ანჯღრევდა მიამ პულს შეუმოწმა ყველაფერი ნორმაში იყო
ეველინი:მია
ამოიჩურჩულა გოგონამ
მია:გთხოვ როგორმე წამოდექი კარგი
გოგონამ ოდნავ თავი დაუქნია
მიამ წვალებით წამოაყენა ეველინი
მია:ემა რამდენ ხანში ჩამოივლის მატარებელი
ემა:4 წუთ ნახევარში იჩქარე არცთუ ისე მოკლე გზააა!ეველინი როგორ არის?
მია:არცთუ ისე კარგად
გოგონამ როგორღაც მოახერხა და ეველინი მოტოციკლეტზე დასვა
სულ რაღაც სამი წუთიც და მატარებელი მათ გაიტანდა
ეველინმა მიას წელზე ხელები მოხვია და გოგონაც მთელი სისწრაფით წავიდა
ემა:მია სწრაფად ძალიან გახლოვდებათ
მიამ სარკედი დაინახა მატარებელი რომელსაც 2კილომეტრი აშორებდა
სულ ცოტაც და გოგონებს მატარებელი გაიტანდა
ემა:მია ეველინ კარგად ხართ?რაიმე ხომარ მოხდა?გესმით?მიაააა!
ეველინი ადგილს ვერ პოულობდა წინ და უკან დადიოდა
არცერთი პასუხს არ ცემდა რაც აშინებდა
მია:ემა მია ვარ კარგად ვართ მოვასწარით ყველაფერი კარგად არის
თქვა ბედნიერმა მიამ:
მია:გესმის ელ ყველაფერი კარგადარის სულ მალე სახლში დავბრუნდებით
———————————————————
მაინტერესებს რას ფიქრობთ ჩემ ფიქციაზე იმედიმაქვს მოგეწონათ❤️
Advertisement
- In Serial18 Chapters
Alive
At the center of a now unmoving battlefield the remains of a corpse rose from the others. A pile of bones held together by unknown means looked over the cadaver covered soil into the starry night. "What are those? Where am I? Who am I? What is my purpose?" Words formed questions in its head, none of which had an answer... For now, as a thought creeped up in its mind giving a reason to its movements: "I want to know" [Hello everyone, before you start reading this, if you want to read this, do know that this is just an idea that suddently appeared in my mind and I wanted to write it down so I'm not sure when the updates will appear though I did imagine the whole story {More like the beginning and the end}. Other points to know are that this is my first story {Yay!} And that english is not my first language, so please give me a lot of advices. Have a nice read~]
8 161 - In Serial9 Chapters
Whispers of Long Lost Voices
When all hope is gone, the crew of Hestia’s Hearth will make their own.What You Can Expect: * A Dark Yet Hopeful Universe* Kick Ass Found Families* Hero Moms* Dancers, Musicians and Space Shanties * Disabled MCs* Space Nazis Getting Punched in the Face (Sometimes Literally) * Folks who actually deal with trauma and griefThe Known Universe has been at peace for almost 100 years, but for most of Brenn’s life, trapped on an Earth controlled by the genetically superior Aesir Empire, it hasn’t felt like it. The Aesir took her peace, they took her parents, and then they took her wife. Three years after her wife’s murder, she’s found a new life light years away from Earth. A happy one, most days, with a best friend and captain who understands her, and a shared mission to undo some of the damage the Aesir have done to the Universe and offer relief to anyone who needs it. But the past has a way of rising again. A surprise rescue mission brings Brenn face to face with her wife; delirious, ill, and scarred from the bullets Brenn thought had killed her, but very much alive with a newborn at her breast. A newborn whose very existence could mean intergalactic war. Now Brenn must balance her wife’s delicate mental health, new motherhood, and her own complicated feelings while working with her Captain and their odd bunch of friends and allies to protect her tiny family from a small, but influential group within the Aesir government who will stop at nothing to take back Brenn’s wife and child. All the while, there are whispers of a greater and more ancient power coming to life. A power Brenn’s wife knows more about than she wants to let on. It’s a good thing Brenn is used to fighting. CW: Contains mildly graphic scenes of violence/death, topics of unwanted pregnancy/abortion, scientific experimentation on sapient beings, depression/suicide, grief, and trauma. The tone of this fiction is often dark and distinctly dystopian in lighter shades of Margaret Atwood, though where there is darkness there is always hope and light. On Hiatus Until September When the School Year Begins and Mom This story takes a considerable amount of time and mental energy to complete. I thought I had enough backlog and time to post it as a serial while COVID kept my child home from school, but it turns out while I can quickly write other pieces, I cannot produce the quality I need with this one at an acceptable rate. We'll resume in September when my days are much freer. Thank you for your patience and stay tuned for a different storytelling romp more suited for a serial platform in the meantime.
8 74 - In Serial54 Chapters
GITA: The Hero Conspiracy
The world of Astria is filled with heroes summoned from different worlds. Powerful liches with godlike abilities, giant mechas with eager pilots and neon-samurais fight alongside to defend humanity’s last bastion from the corruption that destroyed the world. However, not all threats lurk outside the walls. Cut-throat politicians, crooked heroes and mysterious third-parties fight in the shadows to gain control over humanity. It was back then that they summoned another set of heroes. However, unbeknownst to anyone, this time they made a mistake. Because one of the heroes they summoned was a demon, a servant of absolute evil… = = = = = This novel was heavily inspired by works such as One Punch Man and JoJo's Bizarre Adventure. If you’re looking for a novel with a unique premise and good story, I recommend you give this a try. = = = = = New chapters every Monday - Wednesday - Friday, with Saturday sometimes. Author's Note: The length of chapters double after Ch. 38. The Official Discord Server: https://discord.gg/2bGcaxHtC7Instagram: https://www.instagram.com/sacrishee.official/
8 161 - In Serial16 Chapters
Bang : reincarnated as parrot
Story of bang lead by tragedy into him reincarnated as parrot in kasav world then die and send as a human to demons relme after argument where his adventures starts
8 123 - In Serial36 Chapters
Ganda’lfr – The Left Hand of God
The eight year old Vectre lay unconscious in his bed. He collapse because of the sudden burst of information entering his brain. The memories of his past life was now unburied and he was being made to remember who he was. An inhabitant from another world. He was from a world where monsters and magic did not exist, where advance technology ran rampant. Huge amount of information are now being process by his brain. Including his ability.
8 175 - In Serial14 Chapters
Army of the Fallen
Over the course of history the nations of Corulant had been facing attacks from creatures of immense strength, powers and wickedness, Monsters; they would rape, pillage, desecrate, and devour all forms of life the world held, however at the end of the last millenium humanity along with a couple other races of Corulant were able to fight back and drive the monsters away from their homeland. And so centuries later of wars between the same allied races that had fought the monsters together, and many civil wars the world had finally attained peace. However this one seemed to be, one which would soon be interrupted by a new contagion that would affect every creature in Corulant.
8 200

