ავტორის pov

გამწარებული გოგონა დიდი სახლის წინ დგას და კარებს მთელი ძალით ურტყამს

და როდესაც კარებებს უხანიან სახლში გიჟივით ვარდება:

ვივიანი:მინ იუნგი შე ნაბიჭვარო სად ხარ

??:ქალბატონო რას აკეთებთ?გაჩერდით თორემ იძულებული გავხვდები დაცვას დავუძახო

გოგონა ვერ ისვენებდა და ყვიროდა:

ვივიანი:სად არის ის?სად ჯანდაბაშია?

??:მაღლა მის ოთახშია

ვივიანმაც არ დააყოვნა და მეორე სართულისკენ დაიძრა,ქალი მის გაჩერებას ცდილობდა მაგრამ ამაოდ გოგონა მაინც არ რჩებოდა

გოგონამ როგორც იქნა იპოვა ბიჭის ოთახი და შიგნით შევარდა

შუგა გაკვირვებული იყო:

??:ბატონო ვერ შევაჩერე გსურთ დაცვას დავუძახო

შუგა:არა დაგვტოვე

ქალბატონი ოთახიდან გავიდა და წყვილი მარტო დარჩნენ:

შუგა:გისმენ!სახლში რატომ მივარდები?!!

ვივიანი:სად წაიყვანეთ?სად წაიყვანეთ ისინი უკვე 24 საათი გავიდა და მათგან არაფერი მსმენია რაუქენით?????,

შუგას სახე შეეცვალა:

შუგა:ტონს დაუწიე!არავინ არსად არ წაგვიყვანია მათ მეც ვეძებ!თეჰიონი ჯიმინი და ჯონგუკი ვერცერთს ვერ ვპოულობთ!შენ არხარ მარტო ასეთ მდგომარეობაში

ვივიანს სახე დაუმშვიდდა და ფრჩხილების კვნეტვა დაიწყო:

ვივიანი:და ვერსად ვერ იპოვე?

შუგა:ვერა მთელი ღამეა ვცდილობ გავარკვიო სად არიან მაგრამ ვერაფერი ვიპოვე

ვივიანი:სად შეიძლება იყვნენ?

შუგამ თმაზე ხელი გადაისვა:

შუგა:არვიცი

თქვა და ჯიბიდან სიგარეტი ამოიღო

ამაზე კი ვივიანს სახე შეეცვალა

შუგა უკვე სიგარეტს აბოლებდა რომ ვივიანს ნერვები მოეშალა და ის წაართვა:

ვივიანი:სერიოზულად?არგინდა!ამით მხოლოდ სიცოცხლეს იმოკლებ

თქვა და სიგარეტი საფერფლეში ჩაწვა

შუგა:ისე ნუ იქცევი თითქოს განაღვლებს,საქმე საქმეზე რომ მიდგეს თვალის დაუხამხამებლად მომკლავ

ვივიანს გაეცინა

ვივიანი:მართალი ხარ მოგკლავ!

ეველინის pov

თვალებს ნელ ნელა ვახელ და ყველაფერს ბუნდოვნად ვხედავ

ცოტახანში კი თეჰის ხმა მესმის:

თეჰიონი:ეველინ გესმის?როგორ ხარ?

ნელ ნელა წამოვდექი და გავსწორდი:

მე:კი კარგად ვარ

ორივე წამოვდექით თეჰიონმა კი გარშემო მიმოიხედა:

თეჰიონი:დინებამ ძალიან შორს წამოგვიყვანა არც ის ვიცი სად ვართ

მე:რაუნდა ვქნათ

თეჰიონი:არვიცი ალბათ რაიმეს მივაგნებთ

ძალიან ცივა მითუმეტეს სველი ტანსაცმელი მაცვია და კიდევ უფრო ვიყინები

თეჰიონს ვუყურებდი როდესაც უეცრად მაისური გადაიძრო:

მე:რასაკეთებ?

თეჰიონი:სულ სველია

თქვა და მაისურის გაწურვა დაიწყო

თვალები მის პრესებზე გამიჩერდა

მან ეს შეამჩნია და მომიახლოვდა მეკი მაინც ვერ ვაშორებდი თვალებს:

თეჰიონი:რას უყურებ

თქვა და ჩაიღიმა

გამოვფხიზლდი,შევხედე და ვუთხარი:

მე:არფერს

ხელი ხელზე დამადო და ნაზად წამაღებინა მისი პრესებისკენ

როდესაც ხელი მას შევახე მთლიან ტანში დამბურძგლა

მან თავი ამაწევინა,შემომხედა და ტუჩები გაილოკა:

თეჰიონი:ეს გამოხედვა მაგიჟებს

მითხრა ბოხი ხმით

ამ ხმის გაგონებისას ცუდად ვხვდები ეს ყოველთვის მოქმედებს ჩემზე

ტუჩი მოვიკვნიტე და თვალები მაგრად დავხუჭე:

თეჰიონი:მომწონს შენზე როგორც ვმოქმედებ

თქვა მის ტუჩებს მიუახლოვდა

თეჰიონი:მინდა გაკოცო

თვალები დავხუჭე და ვიგრძენი როგორ შეეხი მისი ტუჩები ჩემსას

ხელები თეძოებსზე ჩამიცურა შემდეგ კი სჯდომზე მაგრად მომიჭირა

ხელები კისერში შევუცურე და კოცნა გავაღრმავე

ცოტახანში ის ტუჩებიდან ყელზე გადავიდა

ჩალურჯებებს მიტოვებდა და ნელ ნელა მაისურის ქვეშ მიცურებდა ხელებს:

თეჰიონი:მინდიხარ

მითხრა და თავისი საქმის გაგრძელებას შეუდგა

ესესიყო მაისური უნდა გაეძრო რომ

ხელი ვკარი და წყალში ჩავაგდე:

მე:ჰეი ამას აქ არ გავაკეთებთ!

ვთქვი და ჩავიცინე

მმანაც გაიღიმა და თმებზე ხელი გადაისვა

ავტორის pov

ემა:ჯეონ გონება არ დაკარგო გესმის

თქვა როდესაც შენობაში შეათრია

ემა:ჯანდაბა

დაიყვირა და ჯეონს ქამარი მოხსნა დაუწყო:

ჯონგუკი:ჰეი რ.ას აკ..ეთებ?

ემა:სისხლისგან თუარგინდა დაიცალო მოკეტე

თქვა ბოხი ტონით

ქამარი მხარზე გადაუჭირა

ამოისუნთქა:

ემა:ეხლა რაუნდა ვქნა?

თქვა და მისი პატარა ჩანთის ძებნა დაიწყო

ემა:იმედია აქ მაქვს

ჯიბეებს ამოწმებდა და როგორციქნა იპოვა

იქიდან პინცეტი,ნემსი და ძაფი ამოიღო:

ჯონგუკი:რა ჯან..დაბაა შენ ეს ყვე..ლა..ფერი თან დდაგ..აქვს?

ძლივს ძლივობით თქვა მან:

ემა:ბევრჯერ ვყოფილვარ ასეთ სიტუაციაში ამიტომ კი

პატარა ჩანთის ჩხრეკვა განაგრძნო:

ემა:ჯანდაბა სპირტი არ არის

ჯონგუკი:ეს გგამოდგგება?

თქვა და ჯიბიდან ალკოჰოლის სპეციალური ბოთლისმაგვარი რაღაცა ამოიღო(ხომ მიმიხვდით?😂)

ემა:კი!ახლაკი უნდა გაგთიშო რომ არ დაიტანჯო

ჯონგუკი:რა არა!მე კაცივარ ეს ჩემთვის არაფერია

ემამ ამოიოხრა:

ემა:კარგი რა გაეწყობა ჩემი რა მიდის შენ გაწამდები

ემამ პინცეტს და ნემსს ალკოჰოლი დაასხა შემდეგ კი ჯეონს მიუბრუნდა:

ემა:ცოტათი აგეწვება

თქვა და ალკოჰოლი ჯეონს ჭრილობაზე დაასხა

ჯეონმა მუშტი შეკრა და ხელისგულზე ხელს მაგრად უჭერდა

გოგონამაც გადაივლი ხელზე ალკოჰოლი და პინცეტი მოიმარჯვა

მას ჯერ ტყვია უნდა ამოეღო რომ ჭრილობა მოეკერა

და ისიც დაიწყო ის საშინელი მომენტი ემა ცდილობდა რომ ტყვია ამოეღო:

ჯონგუკი:ჯანდაბა

წამოიყვირა ჯეონმა ემამ კი პინცეტი დადო:

ემა:მწუხვარ ასე არ შემიძლია

ჯონგუკი:რა..

ჯეონმა სიტყვის დამთავრებაც ვერ მოასწრო როდესაც ემამ მუშტი დაარტყა და გათიშა

ემა:ასე უკეთესია

თქვა და თავის საქმეს მიუბრუნდა

მიას pov

ჯანდაბა თავი ძალიან მტკივა ახხ

თვალები ნელნელა გავახილე,თეთრ ოთახში ვარ

წამოდგომა ვცადე მაგრამ რაღაცამ დამაკავა

მე:ჯანდაბა

საწოლზე ხელბორკილებით ვყავი მიბმული

იქით აქით მიმოვიქედე და დავინახე ჩემს მოპირდაპირე მხარეს დაბმული ჯიმინი ისიც ჩემს მდგომარეობაში იყო მაგრამ გათიშული:

მე:აქ არის ვინმე????გამიშვით!!!!!

ვიყვირე და ხელბორკილს ჯაჯგური დავუწყე

ჭკვიანები მაინც ყოფილან ორივე ხელი დამიბეს

ვყვიროდი მაგრამ ამაოდ

ცოტახანში კი ჯიმინიც გონს მოვიდა:

ჯიმინი:რაჯანდაბააა???

იყვირა,წამოდგომა ცადა მაგრამ უშედეგოდ ბოლოს ხერბორკილების წვალება დაუწყო:

მე:ვცადე არაფერი გამოგივა

შემომხედა მაგრამ მაინც იგივეს აგრძელებდა:

ჯიმინი:არა შენ არ გესმის!!!აქიდან გამიშვით!გამიშვით!!!!!

ბოლოს ხმამაღლა დაიყვირა რაზეც შემეშინდა:

ჯიმინი:მოგკლავთ გესმითთთთ!!!მოგკლავთ!

ყვირილს უფრო უმატა რაჯანდაბა ჭირს:

ჯიმინი:ჯანდაბაააა!

თქვა და ხერბორკილების მოხსნას ცდილობდა უკვე სისხლიც კი მოდიოდა:

მე:ჯიმინ!

ვცადე დავლაპარაკებოდი

ჯიმინი:გამიშვით

ყვირიდა და ღრიალებდა

მე:ჯიმინ მომისმინე!!

ვიყვირე და გაჩერდა

მე:ეცადე დამშვიდდე

ჯიმინი:არ შემიძლია!

იყვირა და ისევ თავის დახსნა სხადა:

მე:ჯანდაბა ჯიმინ გაჩერდი!გააკეთე ის რასაც მე გეტყვი

ჯიმინი:არ შემიძლია!არ შემიძლია

ისტერიკულად იმეორებდა და თავს საწოლს არტყამდა:

მე:თვალები დახუჭე!

ჯიმინი:რა?

მე:თვალები დახუჭე!!!

ვუთხარი ხმამაღლა

მანაც თვალები დახუჭა და თან მუშტები შეკრა:

მე:ახლა კი რაიმე კარგზე იფიქრე კარგი?მეკი მანამდე რაღაცას ვცდი

ვიცი ეს ძალიან მწარე იქნება მაგრამ სხვა გზა არ მაქვს

ცერა თითი იმაცე ხელის ოთხ თითს შორის მოვიქციე და გავიტეხე:

მე:ააააა

ჯანდაბა მწარე იყო აჰჰ

ცალი ხელი განვინთავისუფლე ეს კარგია

თმიდან თმისს სამაგრი მოვიხსენი და მეორე ხერბორკილის მოხსნა ვცადე

მე:არის!

წამოვიყვირე რადგან მალევე გამომივიდა

ლიგინიდან წამოვდექი და ჯიმინს გავხედე რომელსაც თვალები ისევ მაგრად დახუჭული ქონდა და ცრემლიც გადმოვარდნოდა

არა რაცარუნდა ადაეშავებინა ასე ვერ დავტოვებ

მასთან მივედი და ხერბორკილების გახსნა ვცადე

უეცრად თცალები გააახილა და წამოდგა:

მე:დამშვიდდი მე ვარ!მალე განგანთავისუფლებ

ვუთხარი და ისევ საწოლე დავაბრუნე

ჯიმინი:მადლობა

მითხრა როდესაც საქმეს მოვრჩი:

ჯიმინი:ხელი მაჩვენე

მითხრა და ჩემს ხელს სტაცა ხელი:

მე:არგინდა როცა გავაღწევ ექიმს ვაჩვენებ

ჯიმინი:ექიმისთვის ჩვენება არც არის საჭირო უბრალოდ ამოგდებული გაქვს

მითხრა და თითი ჩამისვა:

მე:ჯანდაბაა!მტკივნეული იყო ცოტა ფრთხილად მაინც გექნა

ჯიმინი:წესით მადლობა უნდა გეთქვა არა??

მე:მემგონი სჯობს რომ აქიდან გავიდეთ სანამ იქ დაგაბრუნე საიდაც იწექი

ამაზე მას სახე შეეცვალა მეკი ნერწყვი მძიმედ გადავყლაპე

თეჰიონის pov

მე და ეველინმა მალევე გავიკვლიეთ გზა რადგან არც თუ ისე შორს წამოვსულვართ

მალევე ბენზინ გასამართ სადგურს მივაგენით:

ეველინი:საპირფარეშოში შევალ ცოტათი მოვწესრიგდები შენკი მანამდე დარეკე

მე:კარგი პატარავ

ვუთხარი და ისიც წავიდა

ტელეფონის ჯიხურისკენ წავედი და ნამჯუნის ნომერიც ავკრიფე:

ნამჯუნი:გისმენთ

მე:ნამჯუნ თეჰიონივარ

ნამჯუნი:თეჰიონ?სად ხარ?ოცდაოთხი საათია რაც დაგეძებთ!

მე:ვიცი მწუხვარ!მისმინე შეგიძლია მომაკითხო?

ნამჯუნი:მე არ შემიძლია პოლიციის განყოფილებაში უნდა დავბრუნდე!შუგას ვეტყვი

მე:კარგი და ისიც უთხარი რომ ეველინი ჩემთან არის და თუ მისიანები ეძებენ უთხარით

ნამჯუნი:ეველინი?

მე:ხო!კარგი გელოდებით

ნამჯუნი:კარგი

მითხრა და გავუთიშე

ეველინის ველოდებოდი როდესაც უცნაურმა კაცმა გვერდით ჩამიარა

საშინელი ღიმილი ჰქონდა

უეცრად დავინახე ტყავის ქურთუკი როგორ გადაიწია,იარაღს მოვკარი თვალი

მე:ჯანდაბა

ვთქვი და შენობის კუთხეს ამოვეფარე და იარაღი ამოვიღე

საბედნიეროდ არ დავჭრილვარ

იარაღი გადავტენე და სროლა დავიწყე

კედელს ამოფარებული იყო ამიყომ გამიჭირდა მისთვის ტყვია მომეხვედრებინა

როგორციქნა ტყვიები დაეცალა და იარაღი გადააგდო მაგრამ სამწუხაროდ მეც იგივე დამემართა

მასთან გავედი და მუშტი დავარტყი

ჩემზე ორჯერ დიდი და ძლიერი იყო

მისი რამოდენიმე დარტყმა მოვიგერიე მაგრამ რამოდენიმე ხალურჯება დამიტოვა

მუშტი დამარტყა რაზეც ტუჩიდან სისხლი წამსკდ ამაზე ჩამეცინა და საპასუხოდ მეც მთელი ძალით სახეში დავარტყი მუშტი

ამაზე ძალიან გამწარდა პიჯაკში მწვდა და თავი დამარტყა რაზეც დავვარდი

მან ისევ სასტიკად გაიცინა და იარაღი ამოიღო:

??:მშვიდობით

ესღა თქვა და

გასროლის ხმა გაისმა

მთლიან სახეზე სისხლის წვეთები შემესხა

უეცრად კი ის უგონოდ ჩემს ფეხებ წინ დაეცა

მის უკან კი ეველინი დავინახე იარაღით ხელში:

ეველინი:საერთოდ რაჯანდაბა მოხდა?

თქვა და იარაღი ლაითად დააგდო რომელიც გვამს დაეცა

მის გამომეტყვალებაზე კი ჩამეცინა და ამოვისუნთქე

ვივიანის pov

მთელი დღეა თითოეულ მათგანს დავეძებ მაგრამ უშედეგოდ

ისე იმ იდიოტის სახლში ვარ წესით უნდა დამხმარებოდა მაგრამ ამაოდ მდივანზე იჯდა და სვამდა თან მაკვირდებოდ რას ვაკეთებდი

უკვე მოთმინების ფიალა ამომეწურა რადგან უკვე 5 ჭიქას ცლის და ვიყვირე:

მე:იქნებ აწიო შენი სქელი საჯდომი დამეხმარო!

მან კი ასეთი პასუხი გამცა:

შუგა:რატომ?მარტოც თავს მშვენივრად ართმევ

თქვა და ვისკი მოსვა

მე:ნაბიჭვარო შენი მეგობრებიც დაიკარგნენ!

ვუღრიალე

შუგა:მაგ სიტყვას კიდევ ერთხელ დამიძახებ და საკუთარ თავზე პასუხს არვაგებ!

იყვირა შრმდეგ კი წყნარად გააგრძელა საუბარი:

შუგა:და რაც შეეხება მათა დარწმუნებული ვარ რომ სამივე კარგად არის ამიტომ არ იღელვო!ჩვენ ირივემ კარგად ვიცით როგორი ძლიერებიც არიან ამიტომ ნუღარ იღრიალებ!

მე:როგორ შეგიძლია ყველაფერი ასე გეკიდოს ნაბიჭვარო!

ვიყვირე

შუგა:გითხარი ასე აღარ დამიძახო თქო

თქვა და ჭიქა დაამსხვრია

მე:თორემ რა?

უარესად ვიყვირე და მას მივუახლოვდი

ის სკამიდან არც ამდგარა

მე:რა ნაბიჭვარო???

ვთქვი და მხრებზე ხელი დავარტყი

მან ხელებზე ხელები მწარედ მომიჭირა და მისკენ დამწია

ვერაფერს ვერ ვამბობდი თითქოს ხმა ჩამივარდა

თითქოს მის თვალებში ჩავიძირე უბრალოდ ვერ ვაზროვნებდი

სიმხურვალეს ვგრძნობდი მუცელი მიხურდა

უეცრად ხელებზე კიდევ უფრო დამექაჩა და მაკოცა

არ შემეძლო ამ კოცნისთვის ნოტმალური ან ნაზი მეწიდა ის ცხოველურად მკოცნიდა და ტუჩებზე მკბენდა

არვიცი რატომ მაგრამ იმ მომენტში მეც ავყევი

ეს არშეიძლება მაგრამ ჯანდაბა ის ახლა ძალიან მჭირდება

მის კალთაზე დამსვა

მეც არ დავაყოვნე და ფეხები მას გადავაწყე

ხელები ჩემს წელზე ჰქონდა მიხვეული და მასზე მამოძრვებდა ამან კი ჩემზე ძალიან იმოქმედა

და გამოიცანით რამოხდა კიცნის დროს უეცრად ტელეფონმა დარეკა

მე მას უეცრად მივშორდი მან კი ტელეფონი აიღო:

შუგა:გისმენ ნამჯუნ!

შუგა:რა?სად არიან?

შუგა:კარგი წავალ

ისევ შუგა:თეჰიონი იპოვეს მასთან ერთად კი ეველინიცაა

მე:სადარის??

ვკითხე გახარებულმა

შუგა:******აქ არიან!

მე:მეც მოვდივარ

ვთქვი და ქურთუკს ხელი დავავლე

შუგა:და რაც შეეხება მომხდარს!

ცოტახნით გაჩერდა

შუგა:უბრალოდ დაივიწყე?

მე:მეც იგი ეს თქმა მინდოდა

ვუთხარი და ოთახიდან გავედი

ნაბიჭვარი

ავტორის pov

გოგონა მარტო იჯდა და ელოდებოდა ჯეონი როდის გაიღვიძებდა

უკვე შესცივდა კიდეც

ცოტახანში ბიჭს მიუახლოვდა და პულსი შეუმოწმა მაგრამ პულსი ძალიან სუსტი იყო ცოტახანში კი უკვე აღარც ისინჯებოდა

ემა:არა!არა! ჯეონ არგაბედო სიკვდილი!

თქვა და მუშტების რტყმა დაუწყო

ემა:შენ რომ მოკვდე მაშინ ვიღას ვეჩხუბო ან ვეკამათო?

კითხა იმედ გაცრუებულმა

ემამ პულსი ისევ გაუსინჯა ბიჭს მაგრამ ამაოდ

ემა:არმოკვდე იდიოტო

იყვირა და ისევ ჩაარტყა მუშტები მაგრამ უკვე დანებდა

ემა:ჯონ ჯონგუკ გთხოვ გონს მოდი

უკვე ტირლის პირას იყო მისული როდესაც ჯეონი მას მკლავებში წვდა და მისთვის ერთერთ ფავორიტ ტუჩებს დაეწაფა

იკითხავთ თუ რატომ გააკეთა ეს?არიცის რადგან შეიძლება უბრალოდ იმომენტში გოგონას სისაყვარლეთი მოიხიბლა და თან მას ხომ ეს ყველაფერი სჭირდება!

ჯეონს გამჭრიახი გონების გახლდათ!ემა თავიდანვე სწორად ფიქრობდა როდესაც ჯეონმა გაერთიანება შესთავაზა,ბიჭს თავიდანვე ეს ქონდა გეგმაში რომ გოგონასთვის ყველაფერი წაერთმია. და როდესაც გაიგო რომ ემა ქარდის შვილი იყო მისი შირისძიების სურვილი ქარდისადმი უფრო გაუძლიერდა

მან გადაწყვიტა ჯერ მის ქალიშვილი ეწამებინა მის წინ შემდეგ კი მისთვის მოეღო ბოლო

მაგრამ მას არმოუტყუებია იმის შესახებ რომ გოგონას მიმართ სიმპათიები გააჩნდა,მაგრამ და სამწუხაროდ შურისძიების წყურვილმა ყველა გრძნობა გააქრო.

აქ სამწუხაროდ ჯეონმა ერთი რამ ვერ გაითვალისწინა მან მეტოქედ ის გოგონა აირჩია რომელმაც ყველაფერს დამოუკიდებლად მიაღწია და რომელიც არასდროს მარცხდება

საინტერესოა!ნუთუ შურისძიბის წყურვილი იმდენად ძლიერი იქნება რომ ყველა გრძნობა გააქროს?

გოგონა როდესაც გონს მოეგო ბიჭს ხელი კრა და გადააგდო:

ემა:კიმაგრამ პულსი არ გესინჯებოდა!? ან საერთოდ რაჯანდაბას აკეთებ

ამაზე ჯეონს ჩაეცინა

ჯონგუკი:ბავშვობიდან ესეთი პულსი მაქვს მას ექიმებიც კი ვერ პოულობდნენ

ემა:რადგან კარგად ხარ მაშინ აწიე შენი უკანალი და წამოდი!სახლში უნდა დავბრუნდეთ

გოგონა ძალიან გააბრაზა მისმა საქციელმა და მილიონჯერ სხვადასხვა გვარად აგინებდა

ისინი ქალაქიდან ზედმეტად შორს იყვნენ ამიტომ მოუწიათ ავტომობილი გაეჩერებინათ

საბედნიეროდ გაუმართლათ მაგრამ ზუსტ დანიშნულებამდე ვერ მივიდნენ ამიტომ მოუწიათ იქვე ახლო მახლო სოფელში გაჩერებულიყვნე

ქუჩებში დადიოდნენ და დასარჩენ ადგილს ეძებდნენ

უეცრად ჯონგუკი გაჩერდა რადგან დაიღალა:

ემა:რატომ გაჩერდი?

ჯონგუკი:დავიღალე!ვერაფერი ვერ ვიპოვეთ და ნამდვილად არ მინდა რომ ისევ გარეთ დავიძინო!ნეტავ აქ სასტუმრო იქნება?

ემას სიცილი აუტყდა:

ემა:კარგი რა აქ?სასტუმრო?რაღაც არამგონია

ჯონგუკი:მოდი ამ ბებიას ვკითხოთ!

თქვა და მოხუც ქალს მივარდა:

ჯონგუკი:გამარჯობა აჯუმა!

აჯუმა:გამარჯობა?

უთხრა მოხუცმა საყვარელმა ქალმა

ჯონგუკი:აჯუმა აქ ახლომახლოს სადმე სასტუმრო ხომარ არის?

ამაზე ქალბატონს ჩაეცინა:

აჯუმა:შვილო აქ სასტუმროს რაუნდა?

ემა:ხომ გითხარი!ისევ მიგვიწევს რაიმის ძებნა

აჯუმა:დასარჩენ ადგილს ძებთ?

იკითხა ქალბატონმა ინტერესით:

ჯონგუკი:დიახ აჯუმა

აჯუმა:შეგიძლიათ ჩემთან დარჩეთ!მარტო ვცხოვრობ და ერთი ცარიელი ოთახიც მაქვს

ემა:მადლობა აჯუმა მაგრამ არმინდა შეგაწუხოთ

ამაზე ჯონგუკმა ემას მკვლელი მზერით შეხედა

აჯუმა:სულაც არ შევწუხდები კარგახანია სტუმრები არ მყოლია

თქვა ღიმილით

ჯონგუკი:მადლობა აჯუმა

ქალბატონმა ისინი თავის სახლში შეიპატიჟა და რადგანაც უკვე მოგვიანდა ოთახიც გაუმზადა

ქალბატონმა მათ სანამ დაწვებოდნენ ჩაი შესთავაზა

ამდროის განმავლობაში კი აჯუმამ მათ ბევრი უსტორია უამბო მისი ცხოვრების შესახებ

უკვე როდესაც ქალბატონს მოეძინა ჯეონს და კიმს მოუწიათ ოთახში შესულიყვნენ და ქალბატონი დაესვენებინათ:

ემა:კიმაგრამ აქ მხოლოდ ერთი საწოლია

შეიცხადია გოგონამ როდესაც ოთახში შევიდა

ჯონგუკი:ისე შრიცხადიე თითქოს ერთად არ გვიძინია

გოგონა ამაზე გამწარდა და ბიჭს მუშტი მუცელში ჩაარტყა:

ჯონგუკი:ჰეი მწარე ხელი გაქვს!

ემა:იდიოტო გარყვნილო!

თქვა და საწოლისკენ წავიდა

გოგონამ საწოლის შუაში ბალიში ჩადო:

ემა:გაფრთხილებ ბალიშს არ გადმოცდე თორემ ისევ საიქიოში დაგაბრუნებ!

ჯონგუკი:ახლა წესებსაც აწესებ?

ემა:კი!და მადლობა მითხარი რომ არ გგკლავ!

ჯონგუკი:მადლობა

ემას ცოტათი გაუკვირდა რადგან ჯეონმა მას მართლა გადაუხადა მადლობა

როდესაც შუქი ჩააქვრეს ცოტახანს ჩუმად იყვნენ ცოტახანში კი სიჩუმე ემამ დაარღვია:

ემა:გღვიძავს ჯეონ?

ჯონგუკი:კი

ემა:ოდესმე ნოტმალურად ცხოვრება არ გნდომებია?

ჯონგუკი:რას გულისხმობ?

ემა:იმას რომ ჩვეულებრივად იცხოვრო

ჯონგუკი:კი მნდომებია

ემა:მაშინ რატომ არ ცხოვრობ

ჯონგუკი:ეს შეუძლებელია მითუმეტეს ჩემთვის

ემა:არაფერია შრუძლებელი თუ მართლა გინდა!თუ მართლა გინდა ნორმალური ცხოვრება ამს ვერავინ დაგიშლის

თქვა გოგონამ

სიჩუმე ჩამოვარდა:

ემა:ჯეონ გძინავს?

იკითხა მაგრამ ხმა არვინ გასცა ამით მიხვდა რომ ბიჭს უკვე ჩაეხინა და გოგონამაც მალე ჩათვლიმა

შუა ღამისას კიმს რაღაც მძიმე აღვიძებს:

ემა:რაჯანდაბაა

იკითხა და თვალები გაახილა

დაინახა რომ ჯეონს მისი ფეხი გოგონას სხეულზე ედო

ემა:ჯონგუკ გადადე ეს ფეხი თუარადა მოგატეხავ

თქვა მაგრამ არავინ გასვა პასუხი პირიქით ახლა ჯეონმა მას მისი ხელიც კი დააო ტანზე

ემა:მეღადავებით?

თქვა საწყლად

10:00

პირველი ჯეონმა გაახილა თვალები

მას ემა ყავდა მიხუტებული რომელსაც მშვიდად ეხინა

ის ჩუმად ადგა და გარეთ გავიდა

ცოტახანში გოგონამაც გაიღვიძა და დროულად მათაც მოაკითხეს

და დადგა ის მომენტი როდესაც წყვილი აჯუმას უნდა გამომშვიდებოდა:

ემა:მადლობა აჯუმა ყველაფრისთვი!

აჯუმა:არაფრის შვილო!ღმერთმა კიდევ დიდხანს გამყოფოთ ერთად და კიდევ ბევრი თქვენისთანა წყვილი ყოფილიყოს (ეუჰ რა დაიწყევლა😂)

ამაზე ემას თვალები გაუფართოვდა და ჯეონს შეხედა რომელიც ფართოდ იღიმოდა

ჯონგუკი:ამინ და გმადლობ აჯუმა ყველაფრისთვის

ესღა თქვეს და სახლისაკენ წავიდნენ

გზში ორივენი ჩუმად ისხდნენ და ხმას არ იღებდნენ

ქალაქში მალევე ჩააღწიეს

ჯონგუკს მოუწია ემა სახლში მიეყვანა და ასეც მოიქცა

სახლთან როდესაც მივიდნენ ემამ მადლობა გადაუხადა და მანქანიდან სწრაფად გადავიდა მაგრამ ჯეონის ხმამ შეაჩერა:

ჯონგუკი:გადავწყვიტე ხვალ წვეულება გავმართო მაფიოზებისთვის!შენც მოდი და შენი გოგონებიც წამოიყვანე!იმედიმაქვს მოხვალ.

თქვა ბოხი ტონით

ემას ჩაეცინა:

ემა:რათქმაუნდა მოვალთ!

თქვა და სახლისაკენ გაემართა

________________________

ხუთის შვიდი წუთია და უკვე კლავიატურასაც ძლივს ვხედავ😅იმედიმაქვს მიგეწონათ მაინტერესებს რას ფიქრობთ ფიკზე

და მადლობა რომ კითხულობთ💕❤️