《from battle to love》14.wtf is happening?
Advertisement
მია:ღმერთო როგორ მომენატრე
თქვა გოგონამ და სუნმის მოეხვია
სუნმი:მეც ძალიან მომენატრეთ
მია:მეგონა აღარასდროს დაბრუნდებოდი საფრანგეთიდან!ჯონგინი ერთად ჩამოხვედი?
სუნმი:არა დღეს ჩამოვედი,როგორც მოგეხსენებათ ჩემ ძმას გადატვირთული გრაფიკი აქვს მითუმეტეს როდესაც კრიმინალის დონემ საკმაოდ იმატა
მია:ხო ეს ნამდვილად ცუდია
სუნმი:დანარჩენები სად არიან?ჩემმა ძმამ მიამბო თქვენ სახლს რაც დაემართა მწუხვარ
მია:ვივიანი საავადმყოფოში წევს!ეველინი მეგობართან არის და მე და ემა დროებით კლუბში ვრჩებით სანამ ახალ სახლს მოვძებნით
სუნმი:ღმერთო ახლა როგორ არის ვივიანი?
მია:უკეთ უკვე გონს მოვიდა
სუნმი:კარგია მოგვანებით ვნახოთ
მიამ თავი დაუქნია თანხმობის ნიშნად.ცოტახანს გოგონები მშვიდად ისხდნენ შემდეგ კი სიჩუმე სუნმიმ დაარღვია:
სუნმი:მისმინე შეგიძლიათ ჩემთან იცხოვროთ დროებით
მია:ნამდვილად კარგი შემოთავაზებაა მაგრამ უარი უნდა გითხრა!დღეს სახლს მოვძებნი მრთლა არ არის საჭირო
სუნმი:კარგი რახან ასე ამბობ რა გაეწყობა,მაგრამ მაინც ვერ ვხვდები მთლიანი სახლი ასე უბრალოდ გაზის გაჟონვით როგორ აფეთქდა
გოგონამ ღრმად ჩაისუნთქა და უპასუხა:
მია:ხო ვერც მე ვხვდები.მისმინე სახლის ასარჩევად გამომყვები?
სუნმი:რათქმაუნდა!შემდეგ კი ვივი მოვინახულოთ
მია:კარგი მაშინ გავიდეთ
ეველინის pow
დილით როგორცკი თვალები გავახილე თაეზე ვიყავი მიკრული მას კი მშვიდად ეძინა
მის თმებს დავუწყე თამაში ისე რომ არ გაღვიძებოდა:
თეჰიონი:როგორც ჩანს კარგად ერთობი
შემომხედა და გაიღიმა
მე:ნამდვილად
ვთქვი და წამოვდექი
თეჰიონი:საით გაგიწევია?
მე:სამზარეულოში ჩავალ რაიმეს მოგიმზადებ
მისი ძირს დაგდებული მაისური ავიღე და გადავიცვი
თეჰიონი:კარგი მეც მალე ჩამოვალ
ლოგინზე ავცოცდი და ლოყაზე ვაკოცე, წამოსვლას ვაპირებდი როდესაც უკან მომატრიალა და ნაზად მაკოცა
პირველ სართულზე მალევე ჩავედი და სამზარეულოში შევედი.
ყველაფერი რაცსაუზმისთვის მჭირდებოდა გამოვიღე და მზადება დავიწყე.მალე თაეც ჩამოვიდა
უეცრად კარზე ზარის ხმა გაისმა
თეჰიონი:ეველინ გთხოვ კარები გააღე
მე:კარგი
ვუთხარი და კარებისკენ დავიძარი
კარები როცა გავაღე ხნიერი ქალი და გოგონა დავინახე და როცა ის ვიცანი ძალიან გამიკვირდა და გავბრაზდი:
მე:ჯოი?
ჯოი:ეველინ?
იკითხა და ჩაიცინა
ოთახში დაუკითხავად შემოვიდნენ:
მე:უკაცრავად ვინ ბრძანდებით?
?:მე თეჰიონის დედავარ!შენ თვითონ ვინხარ?ან რასაკეთებ ჩემი შვილის სახლში?
მე:მე მისი შეყვარებული ვარ!
მისის კიმი:მართლა და ესგოგონა მისი
ვერ დაამთავრა სიტყვის თქმა როდესაც თეჰიონი მოვიდა:
თეჰიონი:აქ რასაკეთებ?
მე:თეჰიონ ვერვხვდები რახდება!
მისის კიმი:მე და შენი საცოლე შენს სანახავად მოვედით შენ კი აქ ვიღაც კა**ასთან ერთად გვხვდები!
არვიცოდი უკვე რაზე გავბრაზებულიყავი
მე:ქალბატონო წესიერად ილაპარაკეთ ჩემზე მე ქუჩის ბო*ი არ ვარ!თეჰი გთხოვ ამიხსენი რას ამბობს დედაშენი!
თეჰიონმა თავი ჩახარა და არიცოდა რაეთქვა:
მისის კიმი:როგორც უკვე გითხარი ეს გოგონა მისი საცოლეა!ცოტახანში ნიშნობა ექნებათ მალევე კი ძალიან დიდი ქორწილი შენკი აქ ზედმეტი ხარ!
მე თეჰიონს მივუტრიალდი უკვე აწყლიანებული თვალებით:
მე:თეჰიონ ეს სიმართლეა??
თეჰიონი:მე.....ვაპირებდი შენთვის თქმას მაგრამ
სიტყვის თქმა არ დავაცადე,რომ სახეში გავარტყი
მე:ნაბი***რი ხარ
ვთქვი და იქიდან წამოვედი!
ემას pow
როცა გავიღვიძე ჯეონი ჩემს გვერდით აღარ იწვა ამიტომ გადავწყვიტე მევანავა და მოვწესრიგებულიყავი.ასეც მოვიწეც მალევე გადავივლე,მაგრამ ერთი რამ მაინც მაწუხებს სწორი გადაწყვეტილება მივიღე?იქნებ ამით ყველას საფრთხეში ვაგდებ, მაგრამ სხვა არჩევანი არმაქვს!
პირველ სართულზე ჩავედი ჯეონი კი არსად არიყო ამიტომ მის კაბინეტში შევედი ისიც იქ დამხვდა:
ჯონგუკი:დილამშვიდობისა შემოდი
მეც კაბინეტში შევედი
მე:საკითხები უნდა გავარკვიოთ ჩვენ გაერთიანებასთაბ დაკავშირებით!
ჯეონმა წარბი აწია და ქაღალდები გვერდზე გადადო მე კი მის წინ დავჯექი.მაგიდაზე ხელები დააწყო და ოდნავ წინ მოიწია
ჯონგუკი:კარგი ჯერ შენ გისმენ რა პირობები გაქვს
მე:შეუთანმხლებლად არაფერს არ გადაწყვეტ ყველაფრის საქმის კურში უნდა ვიყო!როდესაც რაიმე საქმეზე უარს ვიტყვი ეს იმას ენიშნება რომ არვარ თანახმა და იგივე საკითხს აღარ განვიხილავთ!ყველა მოკავშირეს უნდა ვიცნობდე და არაფერი არუნდა დამიმალო
ჯეონმა ჩაიცინა
ჯონგუკი:და ეს ყველაფერი, რომ არ შევასრულო რამოხდება?
მე:ის რაც ვერცკი წარმოგიდგენია!არდაგავიწყდეს,რომ ეს ორივეს ჯგუფია და არა მარტო შენი!
ჯეონი ფეხზე წამოდგა და გოგონას უკან დადგა:
ჯონგუკი:კარგი,მაგრამ შენც დაიმახსოვრე შენც გეკრძალება ეს ყველაფერი ყოველ შენ ნაბიჯს გავაკონტროლებ!და რაც მთავარია ჩვენი ურთიერთობა მხოლოდ სამსახურებრივი იქნება და არაფერში არ გადაიზრდება!ხომ კარგად იმახსოვრებ პატარა?
Advertisement
მე:და შენ რაიმეს იმედი გქონდა?რათქმაუნდა შენთან არანაირ ახლო ურთიერთობას არდავიჭერ მხოლოდ გართობის მიზნით
ვუთხარი და წამოსვლას ვაპირებდი მაგრამ ხელი დამიჭირა და მისკენ მომქაჩა:
ჯონგუკი:ვნახოთ ვინუფრო კარგად გაერთობა ამსაღამის პატარავ მე თუ შენ.
ჩამეცინა
მე:იცი შეიძლება მართალი ხარ
ჯონგუკი:მე ყოველთვის მართალი ვარ კიმ
მე:კი რადგან არაფერში ხარ კარგი და გუშინაც არყოფილხარ განსაკუთრებული მე კი შენთვის ზედმეტად კარგი ვარ ამიტომ შენუფრო გაერთობი ვიდრე მე ჯეონ?
გაბრაზდა და ხელზე მომიჭირა
ჯონგუკი:ნუმაიძულებ კიმ, რომ აქვე და ახლაცე ისეთი რაღაც გავაკეთო რომ.....
მე:ჯეონ
გავაჩერე რადგან მის თეთრ პერანგზე მოციმციმე წითელი წერტილი დავინახე
მე:დაწექი
ვუყვირე და ძირს დავარდით
საშინელი სროლა ატყდა ფანჯრები კი ნაწილებად ჩაიმსხვრა
და ერთადერთი რაც დავინახე იატაკზე სისხლის გუბე იყო რის გამოც საშინელი შეგრძნება დამეუფლა
მე:ჯჯეონნ
ავტორის pow
გოგონა მის ძველ ნაცნობ სახლში დაბრუნდა სახლში კი მოხუცი ქალი დახვდა:
:მია ძვირფასო რამდენიხანია არგამოჩენილხარ როგორ მომენატრე
მია:მეც დეიდა ლი მეც
ლი:შენი მშობლების სიკვდილის შემდეგ ამ სახლში აღარ დაბრუნებულხარ
მია:ჯობდა,რომ აქიდან წავსულიყავით თქვენაც კარგად იცით.ეს სახლი ისევ ისეთია როგორიც ადრე საიმედო ხელში დავტოვე და დიდ მადლობას გიხდით თქვენს ადგილას სხვა ამ სახლს გაყიდდა
ლი:როგორ გეკადრება ჩემო პატარა ეს ადგილი ჩემთვის მეორე სახლად იქცა მაგრამ რაც ყველამ დატოვეთ აქაურობა ყველაფერი დაცარიელდა და ისევ ისეთი ნათელი აღარ არის. ახლაკი მითხარი აქ რამ მოგიყვანა
მია:სახლს ვეძებდი ჩემთვის და ჩემი გოგონებისთვის და აქ შემოვიარე რადგან მაინტერესებდა დედა და მამა რაში იყვნენ გარეულები ჩვენ ორივემ კარგად ვიცით მათი საქმიანობობის შესახევ
ლი:კი და ისიც ვიცი შენც რომ მათ კვალს მიყვები!
ცოტახნით სიჩუმე ჩამოწვა გოგონა კი თავდახრილი იდგა.სიჩუმე ისევ ქალბატონმა ლიმ დაარღვია
ლი:მამაშენის კაბინეტში შედი იქ იპოვი იმას რასაც ეძებ
მიამ მადლობა გადაუხადა
მას კარგად ახსოვდა რა როგორ იყო განლაგებული იმისდამიუხედავად რომ ამ სახლში ათ წელზე მეტია არყოფილა
გოგონამ კაბინეტი მოათვალიერა ყველაფერი მოწესრიგებული იყო
საბუთების თვალიერება დაიწყო მაგრამ საინტერესოს ვერაფერს მიაგნო
როდესაც ერთერთი უჯრა გამოაღო დიდი სეიფი დაინახა და სცადა გაეხსნა:
მია:იქნებ ჩემი დის დაბადებისდღის რიცხვია?
თქვა და სცადა გაეხსნა მაგრამ სეიფის კარები არგაიხსნა.ძალიან ბევრი თარიღი მოსინჯა მისი და დედამისის დაბადების დღე და მრავალი სხვა მაგრამ ამაოდ
მია:შეიძლება მშობლების ქორწინების თარიღი იყოს
გოგონამ სწრაფად აკრიფა ციფრები და სეიფიც გაიხსნა იქ კი საინტერესო დოკუმენტებს გადააწყდა.
მაგრამ სანამ მათ წაიკითხავდა მისი ყურადღება პატარა კონვერტმა მიიქცია სადაც მისი სახელი ეწერა
ეს დედამისისგან იყო
,,ჩემო გოგონა თუ ამას კითხულობ
ესეიგი შენც ჩვენსავით ძალიან ცუდ საქმეებში ხარ გახვეული გთხოვ თავს მოუფრთხილდი და შენი და დაიცავი!რამოდენიმე ჩვენგანი დიდი ხნის განმავლობაში ძალიან ბევრ სირთულეს გადავაწდით და არგვინდოდა თქვენაც ასეთი სირთულეები გამოგეარათ!ბევრმა გვიღალატა და სხვის მხარეს გადავიდა დაუნდობლადაც გავწირეს,მაგრამ სანამ ეს მოხდებოდა მანამდე ყველამ ერთად დიდ შარში გავყეთ თავი რითაც საფრთხე თქვენ შეგიქმენით ეს ყველაფერი კი ქარდის ბრალი იყო!მან გაგვაცურა და სასტიკად მოგვატყუა რის გამოც დიდი შეცდობა დაუშვით!ჩვენ,ბატონი ოჰი,ვონგიების წარმომადგენლების ლიდერი ერიკი,ქალბატონი ჰვანგი,და ძმა პარკები,სონგვების ოჯახი,და მრავალმა ჩვენგანმა ძალიან საშინელი რამ ჩავიდინეთ!უფრთხილდით დაე.....ს უფრთხილდით მას საშინელი რაღაც გავუკეთეთ ის ძალიან საშიში პიროვნებაა და ჯოსს! ჯო ხშირქდ იცვლის სახეს და სახელს ფრთხილად იყავით!ჩემი გოგონავ ძალიან დიდი ხნისწინ ყველა იმ უდანაშაულო ადამიანის სახელებს ყიდნენ რომლებმაც ერთერთი მაფიიდ წევრებზე საჩივრები შეიტანეს,მათ ევბიაის აგენტებმა სახელები შეუცვალეს და ოდნავ დაცულ ტერიტორიაზედააბინავეს.ამ ჩიპის გამო კი ომი იყო გაჩაღებული მეკი ის მოვიპარე რამოდენიმე ხნის მანძილზე ყველას გადაავიწყდა ეს საკითხი მაგრამ ეს მხოლოდ დროის საკითხია როდის დაიწყებენ მის ძებნას!შენკი ის უნდა გაანადგურო აი რატომ გეუბნები ამას. დროის შეზღუდულობის გამო ვერ მოვახერხე ამის გაკეთება რაც შეიძლება სწრაფად გააკეთე ეს საფრთხეში,რომ არ ჩავარდე!მია არავის ენდო!და კიდევ ერთხელ მინდა რაღაცა გთხოვო ქარდის გოგონა ის დაიცავი ამას იმიტომ გთხოვ, რომ დედამისთან ვალში ვარ რაც შეეხება ეველინის მამას ის კურიერი იყო და ვივიანი ობოლი არ არის!კიმების ვაჟი თეჰიონი და სოკჯინი ისინი დიდ საფრთხეში არიან მამამისი სასტიკი კაცია ამისგამო მის მთლიან ოჯახს შარში ხვევს და მის ცოლს საშინელ რაღაცეებს უკეთებს იმისდა მიუხედავად რომ საშინელ ქალად აჩვენებს თავს ეს ასე არ არის!ეცადოს გაარკვიოს მინდა,რომ რაიმე მინიშნება დაგიტოვო ჩემო პატარავ მაგრამ არშემიძლია ამისთვის საკმარისზე ცოტა დრო მაქვს!მია მიყვარხარ და გთხოვ თავს გაუფრთხილდი მინდა შენთან ვიყო მაგრამ ეს შეუძლებელია გთხოვ თავს მოუფრთხილდი მიყვარხართ შენც და შენი დაც!"
Advertisement
სიყვარულით დედა
გოგონა ვეღარ ხვდებოდა რაგრძნობა ჰქონოდა გაბრაზება, სიძულვილი,სიყვარული,აღელვება,მონატრება,სევდა თუ სხვა,მაგრამ მიხვდა რაცუნდა მოექმედებინა
სასწრაფოდ ეველინს დაურეკა:
ეველინი:გისმენ მია
მიუგო გოგონამ ნამტირალები ხმით
მია:ელლ რამე მოხდა?
ეველინი:ისეთი არაფერი
მია:მისმინე რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი გავიგე ყველა ჩვენგანზე სასწრაფოდ უნდა შევიკრიბოთ და......
რაღაც უნდა ეთქვა გოგონას, მაგრამ ხმაურმა გააწყვეტინა სიტყვა
ეველინი:მია რახდება?
მია:აქ ვიღაც არის!მისმინე ჩემი მშობლების ძველ სახლში ვარ უნდა გავთიშო ფრთხილად იყავით
ეველინი:მოიცა მია
გოგონამ არდააცადა სიტყვის თქმა ტელეფონი მაშინვე გაუთიშა
წერილს ფოტო გადაუღო და ტელეფონი სეიფში ჩაკეტა წერილი კი დახია და ფანჯრიდან გადაყარა.მისაღებ ოთახში როგორც კი გავიდა იქ ძირს მეოლიარე ქალბატონი ლი დაინახა და მასთან მივარდა:
მია:დეიდა ლი!დეიდა ლი გამოფხიზლდით
ქალის წამოყენებას აპირებდა გოგონა როდესაც თავბრუ დაეხვა და თვალს დაუბნელდა
ჯონგუკის pow
როგორცკი სისხლი დავინახე მაშინვე ემას შევხედე ისკი გაშეშებული იდგა და სისხლის გუბეს უყურებდა:
ემა:ჯეონ...
მის მზერას დავაკვირდი, რომელიც კარებისკენ მიდიოდა:
მე:ნამჯუნ!!
ვიყვირე თუ არა მასთან მივარდი სროლა ვერცკი შევამჩნიე ისე შეწყდა:
მე:ემა სასწრაფოდ აქმოდი!
დავუყვირე
მე:ნამჯუნ გესმის ყველაფერი კარგად იქნება გამოფხიზლდი!ეცადე თვალები არდახუჭო
ემა ჯერკიდევ შოკირებული იყო ვერხვდებოდა რა მოემოქმედებინა:
მე:ჭრილობას ხელი დააჭირე და არ გაუშვა
ისიც მალე გამოფხიზლდა და ჭრილობას ხელი დააჭირა:
ემა:სასწრაფო გამოიძახე
მე:არა!ამისთვის ჩვენი ექიმები გვყავს
ემა:ჯეონ დრო არ არის!
მე:ვიცი მაგრამ მოვასწრებთ!
ემა:ხვდები რომ აქიდან შეიძლება ვერ გავიდეთ?აქ ყოფნა საშიშია!ვერ ხვდები????
მე:რაჯანდაბა გავაკეთო მაშინ??
მან ღრმად ამოისუნთქა:
ემა:კარგი ფეხზე ქამარი გადაუჭირე და როდესაც ფეხზე წამოაყენებ ეცადე ჭრილობაზე ხელი დააჭირო!მეკი იქაურობას დავზვერავ
მე:კარგი
გავაკეთე ის ყველაფერი რაც ემამ მითხრა და მას უკან გავყევი.ჩვენდა გასაკვირად სახლში არავინ იყო ამიტომ სასწრაფოდ მანქანაში ჩავჯექით
ავტორის pow
ჯეონი და კიმი მალევე მივიდნენ დანიშნულების ადგილას.ორივე ძალიან აღელვებული იყო გოგონა წინდა უკან დადიოდა ხოლო ბიჭი ტელეფონს ხელში ათამაშებდა და ფიქრობდა,როგორ აეხსნა მეგობრებისთვის ეს ყველაფერი ბოლოსკი მათ მიწერა,რომ დანიშნულების ადგილას მისულიყვნენ
ერთი საათის შემდეგ როგორც იქნა ექიმი საოპერაცი ოთახიდან გამოვიდა,რომელიც ასეთი შემთხვევებისთვის იყო შექმნილი:
ჯონგუკი:ექიმო როგორ არის ყველაფერი რიგზეა?
:საკმაოდ მძიმედ არის დაშავებული ბევრი სისხლიც დაკარგა,მაგრამო პერაცია წარმატებით დასრულდა......
ემა:ყველაფერი რიგზე ექნება?
ექიმმა დანაღვლიანებული სახე მიიღო და ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა
:შეიძლება რამოდენიმე თვე და წელიც ვერ გაიაროს მწუხვარ!
ეს თქვა ექიმმა და წავიდა
ჯეონმა ხელები თმებში შეიცურა გოგონამ კი მხარზე ხელი დაადო:
ემა:ყველაფერი კარგად იქნება!
ჯეონი მისკენ შეტრიალდა დალოყაზე ხელი დაადო კიმს მისი ასეთი საქციელი კი ცოტა არიყოს გაუკვირდა
ჯონგუკი რაღაცის თქმას აპირებდა როდესაც ითახში ბიჭები შემოვარდნენ:
ჰოსოკი:როგორ არის?
ჯიმინი:ყველაფერ რიგზეა რა როგორ მოხდა?
თეჰიონი:აცადეთ თქმა!
ჯეონმა საუბარი და ყველაფრის ახსნა დაიწყო გოგონა კი მათ მშვიდად უსმენდა, როდესაც მისი ტელეფონი აწკრიალდა.კუთხეში გავიდა, რომ საუბრისთვის ხელი არ შეეშალა
ემა:გისმენ ეველინი
ეველინი:მიას რაღაცა მოუვიდა
ემა:რა?რატომ ფიქრობ ასე?
ეველინი:დღეს მისი მშობლების ძველ სახლში მივიდა და რაღაც მნიშვნელოვანი იპოვა.ყველანი უნდა შევიკრიბოთო ეს მითხრა.რამოდენიმე ხნისმერე რაღაც ხმაური გავიგე და მითხრა,რომ აქ რაღაც ხდებოდა და ტელეფონი გამითიშა იმისმერე აღარ გამოჩენილა და ვნერვიულობ ვივიანსაც ვერ ვტოვებ. რაღაც ცუდი ხდება ემა გთხოვ სასწრაფოდ მოძებნე!
გოგონა ცოტათი აღელვდა ნორმალურად მაინც ვერ გაეგო რახდებოდა
ემა:კარგი კარგი დამშვიდდი ყველაფერს გავარკვევ
თქვა და ტელეფონი გაუთიშა და ბიჭებს მიუბრუნდა:
ემა:თქვენი დახმარება მჭირდება!
ამ სიტყვების თქმისას ყველას მზერა მისკენ მიეპყრო, რომელიც გაკვირვებასა და ინტერესს გამოხატავდა
არცერთმა მათგანმა არიციან რა საშინელება ელოდებათ წინ შეგვიძლია ასეც ვთქვათ,რომ მათი მშობლების მიერ ჩადენილი ცოდვების და შეცდომების გამო ისინი აგებენ პასუხს.წინ კი ბრძოლა ელოდებათ!ბრძოლა,რომელიც ბევრ საიდუმლოს გაამხელს და ბევრის სიცოცხლესაც შეიწირავს.მათ ისიც კია არიციან,რომ მტერმა საკმაოდ კარგი დრო შეარჩია ყველას გასანადგურებლად და დარტყმის მისაყენებლად
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
გოგონა ბნელ შენობაში სკამზე მიბმული იყო რო ელიც უკვე გამწარებით ყვიროდა ტკივილისგან
მია:გთხოვთ გამიშვით მე არაფერი ვიცი!აააა
უკვე მეოთხეჯერ უჭრიან მკლავს ზუსტად იმ ადგილას სადაც წინათ:
:ბოლოჯერ გეკითხები სად არის ჩიპი!!!
გოგონამ უკვე ტირილი დაიწყო:
მია:მე არაფერი ვიცი
:კარგი როგორც შენ გინდა!
ეს თქვა თუარა კაცმა გოგონას მაისური გაუხია და მკერდის ზედა ნაწილზე მთლიან სისქეზე დანა გაუსვა გოგონა კი სასტიკად ყვიროდა
უეცრად შენობის კარები გაიღო და ვიღაც უცნობი შემოვიდა:
:ერთერთმა დაინახა როგორ დახია კონვერტი და გადააგდო დიდი ალბათობით ყველაფერი ეცოდინება
:კარგი შეგიძლია წახვიდე!
ეს თქვა თუ არა ისევ მიას მიუტრიალდა რომელიც თითქმისდა სისხლისგან იცლებოდა
:ესეიგი ტყუილებს არწყვეტ არა?
თქვა და გოგონას უკან მივიდა
მია:არაფერი ვიცი!და რომც ვიცოდე მაინც არგეტყვით
კაცმა ჩაიცინა და დანით გოგონას ხელები და ფეხები გაუხსნა და სკამიდან გადააგდო რის გამოც ის ძირს დავარდა
:ადექი!!!
გოგონა ძლივს ძლიობით წამოდგა ფეხზე და კაცს ზურგი შეაქცია
ის ისყო უცხო ადამიანს ხელი უნდა დაედო მისთვის მხარზე, რომ გააჩერა ხელი ამოუტრიალა და მუცელში ფეხი ჩაარტყა
:შე ძუკნა!!
იღრიალა კაცმა გოგონა კი გაიქცა
კარებთან მივიდა მაგრამ ამაოდ ვერ გააღო და არაფერი გამოუვიდა ამიტომ ისევ კაცისკენ შეტრიალდა
მია:კარგი რაგაეწყობა
თქვა და მუშტები მოიმარჯვა
კაცი გამწარებულიმასთან მივარდა და ჩხუბიც დაიწყო
გოგონას ზუსტად იმჭრილობებში ურტყამდა, რომელიც მან მიაყენა ამის გამო კი ბრძოლა უფრო და უფრო უჭირდა
როდესაც უკვე ორივე საკმარისად დაიღალნენ ის ისევ მივიდა გოგონასთან და ხელი ჩააავლო,მაგრამ მიამ მას უკბინა რისგამოც იყვირა და გოგონა კედელს მიახეთქა:
:საკმარისიააა!
გოგონა იატაკიდან ვეღარ დგებოდა და იმ სადისტმაც მუცელში ფეხი ჩაარტყა,თმაში ხელი მოკიდა წამოაყენა და კედელზე თავი მიარტყმევინა, რომ გაეთიშა:
:წაიყვანეთ და ოთახში ჩაკეტეთ!
ეს თქვა თუ არა მისმა მსახურებმაც სასწრაფოდ შეასრულეს დავალება
ჯიმინის pow
ყველანი მიას მშობლების სახლში მივედით იქ კი ოდნავ ასაკიანი ქალი დაგვხვდა,რომელიც გონს ახალ მოსული იყო
მან ყველაფერი მოგვიყვა რაცკი აქ მოხდა შემდეგ კი ვიდეო კამერების შესახებ გვამცნო,რომელიც მთელი სახლის გარშემო იყო განლაგებული
ყველანი კაბინეტთან შევიკრიბეთ გეგმის შესადგენათ:
ჯონგუკი:ვფიქრობ,რომ ჩვენ ვინც დაგვესხა თავს და გამტაცებლებუ ერთი და იგივე პიროვნებები არიან!
შუგა:შესაძლოა მაგრამ აქ მიზანს ვერ ვხედავ!მათ თქვენი მოკვლა, რომ ნდომოდათ აქამდე მკვდრები იქნებოდით
ემა:მაშინ რა ენდომებოდათ?
შუგა:არვიცი
ჰოსოკი:შესაძლოა თქვენი დაშინება
მე:კიმაგრამ რისთვის?
ემა:გავარკვევთ მაგრამ ჯერ მია უნდა მოვძებნოთ!
თეჰიონი:შუგა გაარკვიე,რომელი მიმართულებით წავიდნენ?
შუგა:მომიწევს პოლიციის დაცვის სისტემა გავტეხი
ემა:დიდი დრო დაგჭირდება?
შუგამ ჩაიცინა:
შუგა:მათი სისტემის გატეხვა იგივე რაც ტელეფონში თამაშის გადმოწერა
ემა:როგორც კი ადგილმდებარეობას გავარკვევთ 15 შეიარაღებული კაცით წავიდეთ
ჯონგუკი:არა!
ყველა:არა?
ემა:რას ნიშნავს არაა??!
ჯონგუკი:ჩვენ არვიცით ვისთან ან რასთან გვაქვს საქმე!ამიტომ ჯობია ფრთხილად ვიმოქმედოთ ნამდვილად არგვწყობს სიტუაციის გართულება
ემა:მიას სიცოცხლეს საფრთხეში ვერ ჩავაგდებ
ჯონგუკი:მაგრამ ამით შეიძლება ყველა საფრთხეში ჩააგდო!და არც მას ჩავაგდებთ საფრთხეში ჰოსოკი და ჯიმინი წავლენ და მას ყველანაირი აურზაურის გარეშე ჩუმად წამოიყვანენ!
მე:რატომ მაინცდა მაინც მე!
ჯონგუკი:ჯიმინ წუწუნის დრო არ არის!
შუგა:პრობლემა გვაქვს!ისინი ისეთი გზით წავიდნენ სადაც კამერები ორმოცდა ათი მეტის რადიუსში არცერთი კამერა არაყენია
ემა:შუგა იქნებ ნახო ამ სიახლოვეზე რაიმე შენობა ან სახლი ხომარ არის?
შუგა:კი რათქმაუნდა!
ორწუთიანი ძებნის შემდეგ სახე გაუნათდა
შუგა:ვიპოვე ამ ადგილას მხოლოდ ერთი ძველი შენობაა!როგორც ჩანს არცისეთი ჭკვიანები არიან!
მე:მაშინ წავედით
ვთქვი და კურტკა მოვიმარჯვე
ემა:ჰოსოკ გთხოვ მშვიდობით მოიყვანე სახლში
ამდროს მე თვალები ავატრიალე მეც მივდივარ უკაცრავად
ჰოსოკი:რათქმაუნდა არ ინერვიულო!
ეველინის pow
ყავას ვსვამდი როდესაც უკნიდან ვიღაცამ შემაშინა:
სუნმი:ბუუუუ!
ამის გამო ყავა მთლიანად დამესხა
მე:ჯანდაბა
ვიყვირე მაგრამ როდესაც სუნმი დავინახე გახარებული მას ჩავეხუტე:
მე:ღმერთო როგორ. მომენატრე
სუნმი:მეც ძალიან! დღეს მთელი დღეა რახდება ვერავის დაგიკავშირდით მიასთან ერთად უნდა მოვსულიყავი მაგრამ ვეღარ ვიპოვე
ამოვისუნთქე
მე:სასწრაფო საქმეეები გამოუჩნდა მწუხვარ
სუნმი:კარგი არაუშავს!ვივი როგორ არის?
მე:უკეთ შეგიძლია შეხვიდე ნახო!მეც სადღაც დავრეკავ და შემოვალ
სუნმიმ წარბი ასწია და ბოლოს დამთანმხდა
სუნმი:კარგი
ემას დავურეკე
მე:ყველაფერი მოაგვარეთ?
ემა:ჯიმინი და ჰოსოკი მიას მოსაყვანად წავიდნენ არინერვიულო
მე:კარგი მაგრამ მათ ენდობი?
ემა:ამჯერად კი!ვივიანი როგორ არის
მე:კარგად ახლა სუნმიც მოვიდა
ემა:სუნმი?
მე:დო ჩამოვიდა დღეს თურმე მიას ეძებდა მაგრამ ვერ იპოვნა
ემა:კარგი წადი მეც რაღაც საქმეები მაქვს
მე:კარგი კარგად!თავს მოუფრთხილდი
ემა:შენც
ავტორის pow
სანმ ბიჭები შენობაში უსაფრთხო შესვლის ხერხს იპოვიდნენ გოგონა კანკალისგან და შიშისგან კვდებოდა.
იმ ოთახში სადაც ის იყო ყველანაირი საშინელება იქ დაცოცავდა ტარაკნებიდან დაწყებული ვირთხებით დაბთავრებული.
გოგონას ყველაფერი საშინლად ტკიოდა და უკვე ძალიან განადგურებული იყო სულიერად.ნამდვილად არ არის ადვილად გადასატანი ეს ყველაფერი.
გოგონას ფეხებთან უეცრად დიდმა ვირთხამ გაირბინა რის გამოც მოულოდნელობისგან და შიშისაგან ხმამაღლა იყვირა და ტირილი დაიწყო:
მია:მეტი აღარ შემიძლია
ეს თქვა თუ არა თავი მუხლებში ჩარგო და ცრემლებმაც თავისისთ გაიკვლიეს ლოყებზე კვალი
როდესაც გოგონას უკვე ყველანაირი იმედი გაუქრა,რომ ვინმე გადაარჩენდა კარები გაიღო და ოთახში ორი ახალგაზრდა ბიჭიშემოვიდა
Advertisement
- In Serial25 Chapters
A tale of Might and Magic [Hiatus/Dropped]
Read if you like funny asshole main characters and questionable moral.
8 102 - In Serial12 Chapters
THE FORGOTTEN PRINCE
Summary: My name is Jin Ray or at least I thought that was my name for 17 years until I found out the truth about my past from a stranger. It turns out I am the prince of a kingdom and I am adopted, but that's not all. A power-hungry psychopath named Sano Ryougi wants to kill me to take over the kingdom. Now I must learn how to fight from that stranger in order to protect all my loved ones from this threat. PrologueEveryone has something they want to protect be a friend, a loved one, things that they obtained through sacrifice, like their fortune. So, what happens when someone tries to take the things they hold precious? The answer is simple, they fight to protect them. At this point, there are some questions that must be answered. How far are we willing to go to protect those things that we hold precious? Are there some lines that we should not cross, or the cause justifies the means? But it all comes down to this. Can we live without those things?
8 217 - In Serial30 Chapters
A Cultivator's War
The tenuous balance on the frontlines between the Everdream Empire and the Beast Alliance threatens to shatter. Ephraim the Relentless’ time is near, and his death will create a gaping hole in the Empire’s defenses. If left unattended, the Beast Alliance will push deeper into human territory, thereby destroying the decades of peace the Central Territories have seen. Their peace coming under fire makes the populace recall memories of a time before cultivators existed and of a time where the blood of all genders and ages littered the streets. As a result, the entire Empire draws the same conclusion; they need strong cultivators immediately. However, strong cultivators come at a cost: their existence creates a heavy load on the limited essence density on Cella. Thus, the Empire faces a dilemma: who will pick up the mantle when it falls? And how much is the Empire willing to sacrifice?
8 179 - In Serial8 Chapters
God's wrath
"Foolish humans! I gave you the sun, the sky, a planet to live on! I gave you life, food and the ability to procreate and evolve! I gave you all of what you could dream of and yet you continue to kill yourself, to kill animals without reasons, to kill other humans without reasons, to kill your own home THE EARTH!" "I gave you warnings, Adam and Eve, Noa's Arch and others. Now I've had enough. I ban the entiretty of humanity of this planet and forbid any one of you to come back! But, I'll let any one of you choose your destination, choose wisely because you'll only choose once..." ------------------------------------- The story will follow sevreal poeple but only one at a time, I'll change the style with the other personnages. The first one is based on The Elder Scroll V: Skyrim.
8 143 - In Serial19 Chapters
The Forsaken America
The year is 3007. Earth has been divided into two super continents; Beauland, and The Forsaken America. Beauland was formed by the users of Xenopram; a drug that makes one immortal, but impotent. These people call themselves 'Eternals', and have deemed all mortal as 'The Rotten Evil', condeming them all to death and exile. The Forsaken America is a nuclear wasteland home to foul raiders, murderous cannibals, and an evergrowing presence of Beauland's government, The Eternal Protectors. This is a tale of two perspectives. The first is of KC Homstov, a Rotten Evil women who must escape the tyrannical Beauland due to an unwanted pregnancy. The second is of an immortal man with no name wandering the barren wastes of The Forsaken America in a strenuos fight for survival.
8 226 - In Serial7 Chapters
Snereloa Rebirth
In the darkest shining void, an ethereal being holding a scepter floats toward a nebula made up of the souls of the dead from all realms awaiting to be reutilized into the cycle. They aren't a deity of death, but one tracking an anomaly that can't be processed and completely wiped clean as they enjoy calling it. A fresh start, without shackles or remnants of what once was. Life is a price paid by all living beings, but like any transaction, we give it something in exchange for our memories, our feelings, our emotions, our past, and future, our ambitions and our dreams. Those all fuel the fire of creation, but so do grief, and pain. Every moment of suffering is the price, every living moment is paid at our death. Sometimes some have so much piled up that their soul and heart end up damaged. Be it loss of trust or being unable to truly live their life, those shackles are like an anchor that keeps the soul stable when on the verge of breaking apart, keeping it together at an immense price. Those unlucky souls are forced to be put into another life indebted, in the unlikely possibility of their defect healing themself in that new life. Their memories aren't intact after all—everything has a price—and that pain and fear are what they carry, while their partial amnesia is their shackle. This is the story of one such soul, of a girl sent into a world of legend and novel of fantasy, dragons and magic. A world away from what she knew, in which she will hopefully heal, be happy, and survive its side of darkness. Ps: my english is self learnt that mean typo and some other issue will happen but it shouldnt affect the sense of the story if u have any correction u would want me to do or some thing arent clear please tell me
8 160

